વૈરાટી નંદપત્ની ચ યશોદાઽજીજનત્સુતામ્ । પુત્રં પદ્મકરં પદ્મનાભં પદ્મદલેક્ષણમ્
વૈરાટીની નંદપત્ની યશોદાએ પુત્રીને જન્મ આપી; પુત્ર કમળ જેવા હાથ, કમળ જેવા નાભિ અને કમળની જેમ આંખો ધરાવતો હતો.
તદા હર્ષિતુમારેભે દૃષ્ટ્વા હ્યાનકદુંદુભિઃ । કંસાસુરભયત્રસ્તા પ્રોવાચ દેવકી તદા
ત્યારે શુભ ડુંકડોળ જોઈને યશોદા આનંદિત થઈ; પણ કંસાર નામના અસુરના ભયથી ડરીને દેવકીએ એ સમયે વાત કરી.
વૈરાટીં ગચ્છ ભો નાથ સુતં પ્રત્યર્પિતં કિલ । પુત્રં દત્વા યશોદાયૈ સુતાં તસ્યાઃ સમાનય
'હે નાથ, વૈરાટીને જાઓ અને પુત્ર પરત લાવો; પુત્રને યશોદાને આપી, તેની પુત્રી અહીં લાવો.'
તસ્યા વચઃ સમાકર્ણ્ય વસુદેવોઽપિ દુઃખિતઃ । અંકે કુમારમાદાય વૈરાટ્યભિમુખંયયૌ
એના વચન સાંભળી, દુઃખી થયેલા વસુદેવએ પુત્રને ગોદમાં લઈને વૈરાટીની દિશામાં ચાલ્યા.
યમુનાજલસંપૂર્ણા તત્પથે મધ્યવર્ત્મનિ । આસીદ્ઘોરા મહાદીર્ઘા ગમ્ભીરોદકપૂરભાક્
જ્યારે રસ્તામાં યમુના પૂરથી ભરાઈ ગઈ હતી, રસ્તાના મધ્યમાં ભયાનક, વિશાળ અને ઊંડો પૂર હતો.
એવં દૃષ્ટ્વા તટે સ્થિત્વા યમુનામવલોકયન્ । વસુદેવોઽપિ દુઃખાર્તો વિલલાપાતિચિંતયા
આ જોઈને, કિનારે ઊભા રહી યમુનાને નિહાળતા, દુઃખથી ભરેલા વસુદેવે ભારે ચિંતામાં વિલાપ કર્યો.
કિં કરોમિ ક્વ ગચ્છામિ વિધિનાપિ હિ વંચિતઃ । કથમત્ર ગમિષ્યામિ વૈરાટીં નંદમંદિરમ્
'હું શું કરું? ક્યાં જાઉં? ભાગ્યે પણ છેતરાયો છું; અહીંથી વૈરાટી, એટલે કે નંદના ઘર, કેવી રીતે પહોંચીશ?'
હરિણા તત્ર સાનંદં માયયા વંચિતઃ પિતા । ક્ષણમાત્રં તટે સ્થિત્વા યમુનામવલોકયન્
ત્યાં હરિની માયાથી પિતા આનંદમાં છેતરાઈ ગયા; થોડો સમય કિનારે ઊભા રહી યમુનાને જોયા.
તેન દૃષ્ટા પુનઃ સાપિ ક્ષણાજ્જાનુવહાભવત્ । તાં દૃષ્ટ્વા હૃષ્ટ ઉત્તસ્થૌ પ્રસ્થાનમકરોદ્યથા
તેણે ફરીથી જોયું તો યમુના તરત જ ઘૂંટણ સુધી ઊંડી થઈ ગઈ; એ જોઈને ખુશ થઈ, પાછા જવા તૈયાર થયા.
માયાં કૃત્વા જગન્નાથઃ પિતુરંકાજ્જલેઽપતત્ । તં પુત્રં પતિતં દૃષ્ટ્વા હાહાકૃત્વા સુદુઃખિતઃ
જગન્નાથે માયા કરીને પિતાના ગોદમાંથી પાણીમાં પડી ગયો; પુત્રને પડેલો જોઈ, વસુદેવે 'હાય હાય' કરી દુઃખમાં બૂમો પાડ્યો.
મહોપાયં પુનઃ કર્તું વિધિના તેન વંચિતઃ । ત્રાહિ માં જગતાં નાથ સુતં રક્ષ સુરોત્તમ
પછી ફરી એક મોટું ઉપાય કરવા જતા, કિસ્મતે તેમને છેતર્યા. હે જગતના સ્વામી, મને બચાવો અને મારા દીકરાને રક્ષા કરો, હે દેવોમાં શ્રેષ્ઠ.
જનકક્રંદિતં દૃષ્ટ્વા કંસારિઃ કૃપયા મુહુઃ । જલક્રીડાં સમાચર્ય પિતુઃક્રોડમગાત્પુનઃ
પિતા રડતા જોઈને, કાંસનો શત્રુ કૃપાથી વારંવાર પાણીમાં રમ્યો અને પછી ફરી પિતાના ગળે લાગ્યો.
યથા તેન યદુશ્રેષ્ઠો જગામ નંદમંદિરમ્ । સુતં દત્ત્વા યશોદાયૈ સુતાં તસ્યાઃ સમાનયત્
જેમ તેમણે કર્યું, તેમ યદુઓમાં શ્રેષ્ઠ નંદના ઘરમાં ગયા, પોતાનો દીકરો યશોદાને આપ્યો અને તેની બદલે તેની દીકરી લાવ્યા.
નિજાગારં તતઃ પ્રાપ્ય પત્ન્યૈ પ્રત્યર્પિતા સુતા । દેવકી ચ પ્રસૂતેતિ વાર્તા પ્રાપ્તા સુરારિણા
પછી પોતાના ઘરે પહોંચી, પત્નીને દીકરી સોંપી. અને દેવકી પ્રસૂતા થઈ છે એવી ખબર દેવોના દુશ્મન પાસેથી આવી.
આનેતું પ્રસ્થિતા દૂતાઃ સુતં દુહિતરં તદા । આગત્ય કંસદૂતાસ્તે સુતાં નેતું પ્રચક્રમુઃ
તે સમયે દીકરો અને દીકરી લાવવા દૂતોને મોકલવામાં આવ્યા. કાંસના દૂતોએ આવીને દીકરી લઈ જવાની તૈયારી કરી.
બલાદેનાં સમાકૃષ્ય દેવકી વસુદેવયોઃ । કંસદૂતૈર્ગૃહીત્વા સા અર્પિતા તુ સુરારયે
કાંસના દૂતોએ દેવકી અને વસુદેવની દીકરીને જોરથી પકડી અને દેવોના દુશ્મન પાસે પહોંચાડી.
સ ધૃત્વા તાં મહારાજઃ સભયોઽભૂદ્દુરાસદઃ । શુદ્ધકાંચનવર્ણાભાં પૂર્ણેંદુસદૃશાનનામ્
રાજાએ જ્યારે તેને પકડી, ત્યારે ડરથી અપ્રાપ્ય બની ગયો. તેના ચહેરા પર શુદ્ધ સોનાની જેમ કાંતિ હતી અને પૂર્ણચંદ્ર જેવું મુખ હતું.
કંસો હસંતીં તાં દૃષ્ટ્વા વિદ્યુત્સ્ફુરિતલોચનામ્ । આદિદેશાસુરશ્રેષ્ઠો જહિ નીત્વા શિલોપરિ
કાંસએ તેને હસતી અને વીજળી જેવી આંખોવાળી જોઈ, અને દૈત્યોને આજ્ઞા આપી: 'તેને લઈ જાઓ અને પથ્થર પર મારી નાખો.'
આજ્ઞાં લબ્ધ્વાઽસુરાસ્તે વૈ નિષ્પેષ્ટું તાં પ્રવર્તિતાઃ । વિદ્યુચ્છીઘ્રતયા ગૌરી જગામ શંકરાંતિકમ્
આજ્ઞા મળતાં જ દૈત્યો તેને ચકનાચૂર કરવા દોડ્યા, પણ ગૌરી વીજળી જેવી ઝડપથી શંકરજી પાસે પહોંચી.
ગૌર્યુવાચ- શૃણુ રાજન્પ્રવક્ષ્યામિ યત્રાસ્તે શત્રુરુત્તમઃ । નંદસ્ય નિલયે ગુપ્તસ્તવ હંતાઽસુરોત્તમ
ગૌરી બોલી: 'હે રાજા, સાંભળો, હું કહું છું કે તારો શ્રેષ્ઠ શત્રુ ક્યાં છે: તે નંદના ઘરમાં છુપાયો છે, તારો મારનાર ત્યાં છે, હે દૈત્યોમાં શ્રેષ્ઠ.'
વસિષ્ઠ ઉવાચ- એવમુક્ત્વા તુ સા દેવી જગામ નિજમંદિરમ્ । શ્રુત્વા વાક્યં તતો દેવ્યાઃ કંસો રાજા સુદુઃખિતઃ
વશિષ્ઠ કહે છે: 'આ રીતે કહીને દેવી પોતાના ઘેર ગઈ. દેવીના વચન સાંભળીને કાંસ રાજા ખૂબ દુઃખી થયો.'
ભગિનીં પૂતનામાહ ગચ્છ ત્વં નંદમંદિરમ્ । છદ્મના તં સુતં હત્વા ગચ્છ તે વાંચ્છિતં બહુ
પછી તેણે પોતાની બહેન પૂતનાને કહ્યું: 'તુ નંદના ઘેર જા, છેતરપિંથી એ દીકરાને મારી નાખ અને પછી તારે જે ઇચ્છા હોય તે બધું મળશે.'
દાસ્યામિ શત્રું હંતું મે વ્રજ શીઘ્રતરં શુભે । આજ્ઞાં પ્રાપ્ય રાક્ષસી સા ગોકુલાભિમુખં ગતા
'હું તને મારા શત્રુને મારવા આપીશ, તુ ઝડપથી જા, હે શુભે.' આજ્ઞા મળતાં રાક્ષસી ગોકુલ તરફ દોડી.
માયયા સુંદરી રૂપા પ્રવિષ્ટા તત્ર ગોકુલે । પયોધરે ગરં સા તુ ધૃત્વા હંતુમુપાગતા
માયાથી સુંદર સ્ત્રીનું રૂપ લઈને, ગોકુલમાં પ્રવેશી, સ્તનમાં ઝેર લઈને બાળકને મારવા આવી.
પશુપાનાં ગૃહદ્વારિ પ્રવિષ્ટાલક્ષિતેતિ ચ । ગત્વાંતરુત્થાપ્ય શિશું સ્તનં દત્વાપસદ્ગતિમ્
પશુપાલકોના ઘરની બારણે અજાણ્યાં પ્રવેશી, અંદર જઈ બાળકને ઉઠાવ્યું અને તેને પોતાનો સ્તન આપી, તેને મારવાનો ઇરાદો રાખ્યો.
તતસ્તુ શકટં ક્ષિપ્ત્વા તૃણાવર્તાદિમર્દનમ્ । કાલીયદમનં કૃત્વા ગતો મધુપુરીં તતઃ
પછી રથ પલટી, તૃણાવર્ત વગેરેનો નાશ કર્યો, કાલિયને વશમાં કર્યો અને પછી મથુરા ગયો.
ગત્વા કંસો હતઃ ક્રૂરઃ કંસમલ્લાનજીજયત્ । એતત્તે કથિતં રાજન્વિષ્ણોર્જન્મદિનવ્રતમ્
મથુરા જઈ ક્રૂર કાંસને માર્યો અને કાંસના મલ્લોને પણ જીત્યા. હે રાજા, વિશ્નુના જન્મદિવસનું વ્રત તને કહેલું છે.
શ્રુત્વા પાપાનિ નશ્યંતિ કુર્યાત્કિં વા ભવિષ્યતિ । ય ઇદં કુરુતે મર્ત્યો યા ચ નારી હરેર્વ્રતમ્
આ સાંભળવાથી પાપો નાશ પામે છે, પછી શું બાકી રહ્યું? જે કોઈ પુરુષ કે સ્ત્રી હરિના આ વ્રત કરે છે, તેને ફળ મળે છે.
ઐશ્વર્યમતુલં પ્રાપ્ય જન્મન્યત્ર યથેપ્સિતમ્ । પૂર્વવિદ્ધા ન કર્ત્તવ્યા તૃતીયાષષ્ઠિરેવ ચ
આ જન્મમાં અનન્ય વૈભવ અને મનગમતું બધું પ્રાપ્ત કરીને, અગાઉ નિશ્ચિત કરેલા દિવસો તથા ત્રીજા કે છઠ્ઠા દિવસે વ્રત રાખવું જોઈએ નહીં.
અષ્ટમ્યેકાદશીભૂતા ધર્મકામાર્થવાંચ્છુભિઃ । વર્જયિત્વા પ્રયત્નેન સપ્તમીસંયુતાષ્ટમી
જેને ધર્મ, સુખ કે સંપત્તિ જોઈએ હોય, એણે અષ્ટમી અને એકાદશી સાથે આવે ત્યારે, અથવા સાતમી સાથે અષ્ટમી આવે ત્યારે એ દિવસો ખાસ ટાળવા જોઈએ.