સ્ત્રીસહસ્રા કુલે રમ્યે મંદાકિન્યાસ્તટે શુભે । મોદતે ઋષિભિઃ સાર્દ્ધં સ્વકૃતેનેહ કર્મણા
મંદાકિની નદીના પવિત્ર કાંઠે, સુંદર કુળમાં, એ પોતાના સારા કર્મના ફળે હજારો સ્ત્રીઓ અને ઋષિઓ સાથે આનંદ માણે છે.
સિદ્ધચારણગન્ધર્વૈઃ પૂજ્યતે દિવિ દૈવતૈઃ । તતઃ સ્વર્ગાત્પરિભ્રષ્ટો જંબુદ્વીપપતિર્ભવેત્
સિદ્ધો, ચારણો, ગંધર્વો અને દેવતાઓ પણ સ્વર્ગમાં તેને માન આપે છે; પછી જ્યારે એ સ્વર્ગમાંથી નીચે પડે છે, ત્યારે જંબુદ્વીપનો રાજા બને છે.
તતઃ શુભાનિ કર્માણિ ચિંતયાનઃ પુનઃ પુનઃ । ગુણવાન્વિત્તસંપન્નો ભવતીહ ન સંશયઃ
પછી એ વારંવાર સારા કર્મોનું ચિંતન કરીને ગુણવાન અને ધનવાન બને છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
કર્મણા મનસા વાચા સત્યધર્મપ્રતિષ્ઠિતઃ । ગંગાયમુનયોર્મધ્યે યસ્તુ દાનં પ્રયચ્છતિ
કર્મ, મન અને વાણીથી સત્ય અને ધર્મમાં સ્થિર રહીને, જે ગંગા અને યમુના વચ્ચે દાન આપે છે—
સુવર્ણંમણિમુક્તાં વા યદિ ધાન્યં પ્રતિગ્રહમ્ । સ્વકાર્યે પિતૃકાર્યે વા દેવતાભ્યર્ચનેઽપિ વા
—એમાં સોનું, મણિ, મુક્તા કે અનાજ હોય, પોતાનાં કામ માટે, પિતૃકાર્ય માટે કે દેવપૂજામાં—even માટે—
નિષ્ફલં તસ્ય તત્તીર્થં યાવત્તત્ફલમશ્નુતે । એવં તીર્થેન ગૃહ્ણીયાત્ પુણ્યેષ્વાયતનેષુ ચ
—એ વ્યક્તિ માટે એ તીર્થ ફળ આપતું નથી, જ્યાં સુધી એ ફળ પ્રાપ્ત ન થાય; તેથી તીર્થસ્થળે અને પવિત્ર મંદિરોમાં દાન કરવું જોઈએ.
નિમિત્તેષુ ચ સર્વેષુ અપ્રમત્તો દ્વિજો ભવેત્ । કપિલાં પાટલાવર્ણાં પ્રયાગે યઃ પ્રયચ્છતિ
દરેક પ્રસંગે, દ્વિજને સાવધાન રહેવું જોઈએ; જે પ્રયાગમાં પાટલ રંગની કપિલા ગાય દાન આપે છે—
સ્વર્ણશૃંગીં રૌપ્યખુરાં ચૈલકંઠીં પયસ્વિનીમ્ । પ્રયાગે શ્રોત્રિયં સાધું ગ્રાહયિત્વા યથાવિધિ
—સોનાની શિંગ, ચાંદીના ખુરા, ગળામાં વસ્ત્ર અને દૂધ આપતી એવી ગાય, પ્રયાગમાં યોગ્ય રીતે વિદ્વાન અને સારા બ્રાહ્મણને સ્વીકાર કરાવીને—
શુક્લાંબરધરં શાંતં ધર્મજ્ઞં વેદપારગમ્ । સા ગૌસ્તસ્મૈ ચ દાતવ્યા ગંગાયમુનસંગમે
—જે શાંત, સફેદ વસ્ત્ર પહેરનાર, ધર્મ જાણનાર અને વેદમાં પારંગત હોય—એવા બ્રાહ્મણને ગંગા અને યમુના સંગમ પર ગાય દાન કરવી જોઈએ.
વાસાંસિ ચ મહાર્હાણિ રત્નાનિ વિવિધાનિ ચ । યાવદ્રોમાણિ તસ્યા ગોઃ સંતિ ગાત્રેષુ સત્તમ
અને એ ગાયના શરીર પર જેટલા વાળ હોય, એટલા જ સુંદર વસ્ત્રો અને વિવિધ રત્નો પણ દાન કરવા જોઈએ, હે શ્રેષ્ઠ પુરુષ.
તાવદ્વર્ષસહસ્રાણિ સ્વર્ગલોકે મહીયતે । યત્રાસૌ લભતે જન્મ સા ગૌસ્તત્રાભિજાયતે
એ ગાયના શરીર પર જેટલા વાળ હોય, એટલા હજાર વર્ષ સુધી સ્વર્ગમાં એ માન પામે છે; અને ગાય જ્યાં જન્મે છે, ત્યાં એ પણ જન્મે છે.
ન ચ પશ્યત્યસૌ ઘોરં નરકં તેન કર્મણા । ઉત્તરાન્સ કુરૂન્પ્રાપ્ય મોદતે કાલમક્ષયમ્
અને એ કર્મના કારણે એ ભયાનક નરક કદી જોયું નથી; ઉત્તર કુરુમાં પહોંચી, એ અક્ષય સુખનો આનંદ માણે છે.
ગવાં શતસહસ્રેભ્યો દદ્યાદેકાં પયસ્વિનીમ્ । પુત્રાન્દારાન્તથા ભૃત્યાન્ગૌરેકા પ્રતિતારયેત્
એક દૂધ આપતી ગાય દાન કરીને પણ, પુત્રો, પત્ની અને સેવકોને એ જ રીતે પાર ઉતારી શકાય છે, જેમ કે લાખ ગાયો દાન કરીને.
તસ્માત્સર્વેષુ દાનેષુ ગોદાનં તુ વિશિષ્યતે । દુર્ગમે વિષમે ઘોરે મહાપાતકસંભવે । ગૌરેવ રક્ષાં કુરુતે તસ્માદ્દેયા દ્વિજાતયે
એથી બધાં દાનમાં ગાયનું દાન શ્રેષ્ઠ છે; મુશ્કેલ, ભયજનક અને ભયાનક સંજોગોમાં, જ્યારે મોટા પાપ થાય, ત્યારે ગાય જ રક્ષા કરે છે—એથી ગાયનું દાન દ્વિજને કરવું જોઈએ.
ઇતિ શ્રીપાદ્મે મહાપુરાણે સ્વર્ગખંડે દ્વિચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રીપદ્મ મહાપુરાણના સ્વર્ગખંડના બેંચાળીશમા અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
યુધિષ્ઠિર ઉવાચ- યથા પ્રયાગસ્ય મુને માહાત્મ્યં કથિતં ત્વયા । તથાતથા પ્રમુચ્યેઽહં સર્વપાપૈર્ન સંશયઃ
યુધિષ્ઠિરે કહ્યું: હે મુનિ, તમે જેમ પ્રયાગનું મહાત્મ્ય કહ્યું, એ પ્રમાણે હું સર્વ પાપોથી મુક્ત થાઉં છું—આમાં કોઇ શંકા નથી.
ભગવન્કેન વિધિના ગંતવ્યં ધર્મનિશ્ચયૈઃ । પ્રયાગે યો વિધિઃ પ્રોક્તઃ તન્મે બ્રૂહિ મહામુને
હે ભગવાન, કયા વિધિથી અને ધર્મની ખાતરી સાથે પ્રયાગ જવું જોઈએ? પ્રયાગ માટે જે વિધિ કહેવામાં આવી છે, એ મને કહો, હે મહામુનિ.
માર્કંડેય ઉવાચ- કથયિષ્યામિ તે વત્સ તીર્થયાત્રાવિધિક્રમમ્ । યો ગચ્છેતકુરુશ્રેષ્ઠ પ્રયાગં દેવસંયુતમ્
માર્કંડેયે કહ્યું: હે વત્સ, હું તને તીર્થયાત્રાની યોગ્ય રીત કહું છું; હે કુરુશ્રેષ્ઠ, જે પ્રયાગમાં દેવતાઓ સાથે જાય છે—
બલીવર્દસમારૂઢઃ શૃણુ તસ્યાપિ યત્ફલમ્ । વસતે નરકે ઘોરે ગવાં ક્રોધે સુદારુણે
જે માણસ વાછરડાની સવારી કરે છે, તે ભયાનક દુઃખદાયક ગૌઓના રોષથી ભરેલા ભયાનક નરકમાં રહે છે.
સલિલં ચ ન ગૃહ્ણંતિ પિતરસ્તસ્ય દેહિનઃ । યસ્તુ પુત્રાંસ્તથા બાલાન્સ્નાપયેત્પાયયેત્તથા
એવા માણસના પિતૃઓ તેનો આપેલો પાણી સ્વીકારતા નથી; પણ જે પોતાના બાળકોને યોગ્ય રીતે સ્નાન કરાવે છે અને તેમને પાણી પાવડાવે છે,
યથાત્મનસ્તથા સર્વાન્દાનં વિપ્રેષુ દાપયેત્ । ઐશ્વર્યલોભાન્મોહાદ્વા ગચ્છેદ્યાનેન યો નરઃ
અને પોતાને જે રીતે આપે છે એ જ રીતે બધા માટે બ્રાહ્મણોને દાન આપે છે; પણ જે માણસ ધનના લોભ કે મોહથી વાહન પર જઈને યાત્રા કરે છે,
નિષ્ફલં તસ્ય તત્તીર્થં તસ્માદ્યાનં પરિત્યજેત્ । ગંગાયમુનયોર્મધ્યે યસ્તુ કન્યાં પ્રયચ્છતિ
એના માટે એ તીર્થયાત્રા વ્યર્થ જાય છે; તેથી વાહન પર યાત્રા કરવી ન જોઈએ. પણ જે ગંગા અને યમુના વચ્ચે કન્યાદાન કરે છે,
આર્ષેણ તુ વિધાનેન યથાવિભવસંભવમ્ । ન પશ્યતિ યમં ઘોરં નરકં તેન કર્મણા
અને ઋષિપરંપરા પ્રમાણે, પોતાની શક્તિ પ્રમાણે યોગ્ય રીતે કરે છે, તેને એ કર્મથી યમરાજ કે ભયાનક નરક કદી દેખાતા નથી.
ઉત્તરાન્સ કુરૂન્ગત્વા મોદતે કાલમક્ષયમ્ । પુત્રાંસ્તુ દારાઁલ્લભતે ધાર્મિકાન્નયસંયુતાન્
એ ઉત્તર કુરુ દેશમાં જઈને અનંત સુખ ભોગવે છે; તેને ધર્મપૂર્ણ અને સારા સ્વભાવવાળા પુત્રો અને પત્નીઓ મળે છે.
તત્ર દાનં પ્રદાતવ્યં યથાવિભવસંભવમ્ । તેન તીર્થફલૈનૈવ વર્દ્ધતે નાત્ર સંશયઃ
ત્યાં પોતાની શક્તિ પ્રમાણે દાન આપવું જોઈએ; એથી તીર્થનું ફળ વધે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
સ્વર્ગે તિષ્ઠતિ રાજેંદ્ર યાવદાભૂતસંપ્લવમ્ । વટમૂલં સમાશ્રિત્ય યસ્તુ પ્રાણાન્પરિત્યજેત્
હે રાજા, એ સ્વર્ગમાં જગતના અંત સુધી રહે છે; અને જે વટવૃક્ષના મૂળ પાસે પ્રાણ ત્યાગે છે,
સર્વલોકાનતિક્રમ્ય રુદ્રલોકં ચ ગચ્છતિ । તત્ર તે દ્વાદશાદિત્યાસ્તપંતે રુદ્રમાશ્રિતાઃ
એ બધા લોકોથી ઉપર જઈને રુદ્રના લોકમાં પહોંચે છે; ત્યાં બાર અદિત્યદેવો રુદ્રની શરણમાં રહી તપ કરે છે.
નિર્દહંતિ જગત્સર્વં વટમૂલં ન દહ્યતે । નષ્ટચંદ્રાર્કપવનં યદા ચૈકાર્ણવં જગત્
તેઓ આખું જગત ભસ્મ કરી નાખે છે, પણ વટમૂળ કદી બળતું નથી; જ્યારે ચંદ્ર, સૂર્ય અને પવન નાશ પામે છે અને આખું જગત એક સમુદ્ર બની જાય છે,
સ્વપિત્યત્રૈવ વૈ વિષ્ણુર્જાયમાનઃ પુનઃ પુનઃ । દેવદાનવગંધર્વ ઋષયઃ સિદ્ધચારણાઃ
ત્યારે ત્યાં જ વિષ્ણુ શયન કરે છે અને વારંવાર જન્મે છે; દેવો, દાનવો, ગંધર્વો, ઋષિઓ, સિદ્ધો અને ચારણો,
સદા સેવંતિ તત્તીર્થં ગંગાયમુનસંગમે । તત્ર ગચ્છંતિ રાજેંદ્ર પ્રયાગે સંયુતં ચ યત્
સદા એ ગંગા-યમુના સંગમના પવિત્ર તીર્થની સેવા કરે છે; ત્યાં, હે રાજા, તેઓ પ્રયાગમાં જાય છે, જે એ તીર્થ સાથે જોડાયેલું છે.