તત્ર સ્નાત્વા નરો રાજન્બ્રહ્મલોકે પ્રપદ્યતે । આપગાયાં નરઃ સ્નાત્વા અર્ચયિત્વા મહેશ્વરમ્
હે રાજા, ત્યાં સ્નાન કરનાર મનુષ્ય બ્રહ્મલોકને પ્રાપ્ત કરે છે; નદીમાં સ્નાન કરીને મહેશ્વરને પૂજવાથી—
ગતિં પરામવાપ્નોતિ કુલં ચૈવ સમુદ્ધરેત્ । તતઃ સ્થાણુવટં ગછેત્ત્રિષુલોકેષુ વિશ્રુતમ્
એ સર્વોચ્ચ ગતિ મેળવે છે અને પોતાના કુળને પણ ઉદ્ધારે છે; પછી, ત્રણેય લોકમાં પ્રસિદ્ધ એવા સ્થાણુવટે જવું જોઈએ.
તત્ર સ્નાત્વા સ્થિતો રાત્રિં રુદ્રલોકમવાપ્નુયાત્ । બદરીણાં વનં ગચ્છેદ્વસિષ્ઠસ્યાશ્રમં તતઃ
ત્યાં સ્નાન કરીને અને રાત રોકાઈને, મનુષ્ય રુદ્રલોકને પામે છે. પછી બદરીના જંગલમાં જઈ, ત્યાંથી વશિષ્ઠના આશ્રમમાં જવું જોઈએ.
બદરી ભક્ષ્યતે યત્ર ત્રિરાત્રોપોષિતો નરઃ । સમ્યગ્દ્વાદશવર્ષાણિ બદરીં ભક્ષયેત્તુ યઃ
જ્યાં બદરીના ફળ ખવાય છે, અને જે મનુષ્ય ત્રણ રાત ઉપવાસ કરે છે, અથવા જે બાર વર્ષ સુધી યોગ્ય રીતે ફક્ત બદરીના ફળ જ ખાય છે—
ત્રિરાત્રોપોષિતશ્ચૈવ ભવેત્તુલ્યો નરાધિપ । ઇંદ્રમાર્ગં સમાસાદ્ય તીર્થસેવી નરાધિપ
અને જે ત્રણ રાત ઉપવાસ કરે છે, તે રાજા જેટલો મહાન બને છે; ઇન્દ્રના માર્ગને પામીને, તીર્થસેવા કરનારો રાજા—
અહોરાત્રોપવાસેન સ્વર્ગલોકે મહીયતે । એકરાત્રં સમાસાદ્ય એકરાત્રોષિતો નરઃ
એક દિવસ અને રાત ઉપવાસથી સ્વર્ગલોકમાં માન પામે છે; અને એક રાત પૂરું કરીને, જે મનુષ્ય એક રાત ઉપવાસ કરે છે—
નિયતઃ સત્યવાદી ચ બ્રહ્મલોકે મહીયતે । તથા ગછેચ્ચ રાજેંદ્ર તીર્થં ત્રૈલોક્યવિશ્રુતમ્
જે નિયમિત અને સત્ય બોલનાર હોય, તે બ્રહ્મલોકમાં માન પામે છે; એ જ રીતે, રાજન, ત્રણે લોકમાં પ્રસિદ્ધ એવા તીર્થમાં જવું જોઈએ.
આદિત્યસ્યાશ્રમો યત્ર તેજોરાશેર્મહાત્મનઃ । તસ્મિંસ્તીર્થે નરઃ સ્નાત્વા પૂજયિત્વા વિભાવસુમ્
જ્યાં તેજથી ભરેલા મહાત્મા આદિત્યનું આશ્રમ છે, એ તીર્થમાં સ્નાન કરીને અને તેજસ્વી દેવતાની પૂજા કરીને—
આદિત્યલોકં વ્રજતિ કુલં ચૈવ સમુદ્ધરેત્ । સોમતીર્થે નરઃ સ્નાત્વા તીર્થસેવી કુરૂદ્વહ
આદિત્યલોકને પામે છે અને પોતાનું કુળ પણ ઉદ્ધાર કરે છે; અને સોમના તીર્થમાં, હે કુરુશ્રેષ્ઠ, જે મનુષ્ય સ્નાન કરે છે અને તીર્થસેવા કરે છે—
સોમલોકમવાપ્નોતિ નરો નાસ્ત્યત્ર સંશયઃ । તતો ગચ્છેત ધર્મજ્ઞ દધીચસ્ય નરાધિપ
તે સોમલોકને પામે છે, એમાં કોઈ શંકા નથી; પછી, હે ધર્મજ્ઞ, રાજા, દધીચિના તીર્થમાં જવું જોઈએ—
તીર્થં પુણ્યતમં રાજન્પાવનં લોકવિશ્રુતમ્ । યત્ર સારસ્વતો યાતઃ સિદ્ધિં સ તપસોનિધિઃ
એ તીર્થ સૌથી પવિત્ર છે, રાજન, પાવન અને જગતમાં પ્રસિદ્ધ છે, જ્યાં તપસ્વી સારસ્વત ગયા અને સિદ્ધિ પામી.
તસ્મિંસ્તીર્થે નરઃ સ્નાત્વા વાજપેયફલં લભેત્ । સારસ્વતીં મતિં ચૈવ લભતે નાત્ર સંશયઃ
એ તીર્થમાં સ્નાન કરીને, મનુષ્ય વાજપેય યજ્ઞનું ફળ મેળવે છે અને સારસ્વતી જેવી બુદ્ધિ પણ મેળવે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
તતઃ કન્યાશ્રમં ગત્વા નિયતો બ્રહ્મચર્યયા । ત્રિરાત્રમુષિતો રાજન્નુપવાસપરાયણઃ
પછી કન્યાઓના આશ્રમમાં જઈ, નિયમિત બ્રહ્મચર્યમાં રહીને, ત્રણ રાત ઉપવાસ કરીને, રાજા, ઉપવાસમાં તત્પર રહી—
લભેત્કન્યાશતં દિવ્યં બહ્મલોકં ચ ગચ્છતિ । તતો ગચ્છેત ધર્મજ્ઞ તીર્થં સંનિહિતીમપિ
સો દિવ્ય કન્યાઓ મેળવે છે અને બ્રહ્મલોકમાં જાય છે; પછી, હે ધર્મજ્ઞ, સંનિહિતિ નામના તીર્થમાં જવું જોઈએ.
યત્ર બ્રહ્માદયો દેવા ઋષયશ્ચ તપોધનાઃ । માસિ માસિ સમેષ્યંતિ પુણ્યેન મહતાન્વિતાઃ
જ્યાં બ્રહ્મા અને બીજા દેવતાઓ તથા તપસ્વી ઋષિઓ મહાન પુણ્ય સાથે દર મહિને એકઠા થાય છે.
સન્નિહિત્યામુપસ્પૃશ્ય રાહુગ્રસ્તે દિવાકરે । અશ્વમેધશતં તેન ઇષ્ટં ભવતિ શાશ્વતમ્
સંનિહિતિમાં, જ્યારે રાહુએ સૂર્યને આવરી લીધો હોય ત્યારે સ્નાન કરીને, મનુષ્યને સદાય માટે શત અશ્વમેધ યજ્ઞનું ફળ મળે છે.
પૃથિવ્યાં યાનિ તીર્થાનિ અંતરિક્ષચરાણિ ચ । ઉદપાનાશ્ચ વિપ્રાશ્ચ પુણ્યાન્યાયતનાનિ ચ
પૃથ્વી પરના બધા તીર્થો, આકાશમાં ફરતા તીર્થો, પવિત્ર કૂવા, વિદ્વાન બ્રાહ્મણો અને પુણ્યયુક્ત સ્થાન—all
નિઃસંશયમમાવાસ્યાં સમેષ્યંતિ નરાધિપ । માસિમાસિ નરવ્યાઘ્ર સન્નિહિત્યાં જનેશ્વર
—નિઃશંકપણે, રાજા, અમાવાસ્યાને દિવસે ત્યાં એકઠા થાય છે; દર મહિને, હે પુરુષસિંહ, સંનિહિતિમાં, હે જનેશ્વર.
તીર્થસન્નયનાદેવ સન્નિહિતી ભુવિ વિશ્રુતા । તત્ર સ્નાત્વા ચ પીત્વા ચ સ્વર્ગલોકે મહીયતે
બધા તીર્થો ત્યાં એકઠા થાય છે એટલે સંનિહિતિ પૃથ્વી પર પ્રસિદ્ધ છે; ત્યાં સ્નાન કરીને અને પાણી પીધા પછી, મનુષ્ય સ્વર્ગલોકમાં માન પામે છે.
અમાવાસ્યાં તથા ચૈવ રાહુગ્રસ્તે દિવાકરે । યઃ શ્રાદ્ધં કુરુતે મર્ત્યસ્તસ્ય પુણ્યફલં શૃણુ
અમાવાસ્યાના દિવસે અને જ્યારે રાહુએ સૂર્યને આવરી લીધો હોય ત્યારે, જો કોઈ મનુષ્ય ત્યાં શ્રાદ્ધ કરે, તો તેનું પુણ્યફળ સાંભળ.
અશ્વમેધસહસ્રસ્ય સમ્યગિષ્ટસ્ય યત્ફલમ્ । સ્નાત એવ તદાપ્નોતિ શ્રાદ્ધં કૃત્વા ચ માનવઃ
સ્નાન કરીને શ્રાદ્ધ કરનાર મનુષ્યને, હજારો અશ્વમેધ યજ્ઞનું જે ફળ મળે છે, એ બધું ફળ તરત જ પ્રાપ્ત થાય છે.
યત્કિંચિદ્દુષ્કૃતં કર્મ્મ સ્ત્રિયા વા પુરુષસ્ય વા । સ્નાતમાત્રસ્ય તત્સર્વં નશ્યતે નાત્ર સંશયઃ
સ્ત્રી કે પુરુષે કરેલું કોઈ પણ પાપકર્મ, માત્ર સ્નાન કરતાં જ સંપૂર્ણ નાશ પામે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
પદ્મવર્ણેન યાનેન બ્રહ્મલોકં સ ગચ્છતિ । અભિવાદ્ય તતો નામ્ના દ્વારપાલં મચક્રુકમ્
પદ્મ જેવી રંગીન રથમાં બેસીને, તે બ્રહ્મલોકમાં જાય છે અને પછી નામથી મચક્રુક નામના દ્વારપાળને વિનમ્રતાપૂર્વક વંદન કરે છે.
ગંગાહ્રદશ્ચ તત્રૈવ તીર્થં ભરતસત્તમ । તત્ર સ્નાયીત ધર્મજ્ઞ બ્રહ્મચારી સમાહિતઃ
અહીં, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, ગંગાનું પવિત્ર કુંડ છે; ત્યાં ધર્મ અને બ્રહ્મચર્ય પાળીને, એકાગ્ર મનથી સ્નાન કરવું જોઈએ.
રાજસૂયાશ્વમેધાભ્યાં ફલં વિંદતિ માનવઃ । પૃથિવ્યાં નૈમિષં પુણ્યમંતરિક્ષે ચ પુષ્કરમ્
મનુષ્યને રાજસૂય અને અશ્વમેધ બંને યજ્ઞનું ફળ મળે છે; પૃથ્વી પર નૈમિષ પવિત્ર છે અને આકાશમાં પુષ્કર પવિત્ર છે.
ત્રયાણામપિ લોકાનાં કુરુક્ષેત્રં વિશિષ્યતે । પાંસવોઽપિ કુરુક્ષેત્રે વાયુનાતિ સમીરિતાઃ
ત્રણે લોકોમાંથી કુરુક્ષેત્ર સર્વોત્તમ છે; કુરુક્ષેત્રમાં પવનથી ઉડતા ધૂળકણો પણ પવિત્ર ગણાય છે.
અપિ દુષ્કૃતકર્મ્માણં નયંતિ પરમાં ગતિમ્ । દક્ષિણેન સરસ્વત્યામુત્તરેણ સરસ્વતીમ્
દક્ષિણ કે ઉત્તર કાંઠે સરસ્વતીના, પાપી મનુષ્યોને પણ અહીંથી પરમ ગતિ મળે છે.
યે વસંતિ કુરુક્ષેત્રે તે વસંતિ ત્રિવિષ્ટપે । કુરુક્ષેત્રં ગમિષ્યામિ કુરુક્ષેત્રે વસામ્યહમ્
જે લોકો કુરુક્ષેત્રમાં વસે છે, તેઓ સ્વર્ગમાં વસે છે; 'હું કુરુક્ષેત્ર જઇશ, હું કુરુક્ષેત્રમાં રહીશ'.
અપ્યેકાં વાચમુત્મૃજ્ય સ્વર્ગલોકે મહીયતે । બ્રહ્મવેદ્યાં કુરુક્ષેત્રં પુણ્યં બ્રહ્મર્ષિસેવિતમ્
કુરુક્ષેત્રનું નામ એકવાર ઉચ્ચારવાથી પણ મનુષ્ય સ્વર્ગલોકમાં માન પામે છે; વેદોમાં ઓળખાતું, મહર્ષિઓ દ્વારા પૂજાયેલું એ સ્થાન પવિત્ર છે.
તસ્મિન્વસંતિ યે રાજન્ન તે શોચ્યાઃ કથંચન । તરંડકારંડકયોર્યદંતરં રામહ્રદાનાં ચ મચક્રુકસ્ય ચ । એતત્કુરુક્ષેત્ર સમંતપંચકં પિતામહસ્યોત્તર વેદિરુચ્યતે
હે રાજા, જે લોકો ત્યાં વસે છે, તેઓ કદી શોક કરવા યોગ્ય નથી; તરંડક અને અરંડક વચ્ચે, રામહ્રદ અને મચક્રુક કુંડ વચ્ચેનું કુરુક્ષેત્રનું સમંતપંચક ક્ષેત્ર, પિતામહની ઉત્તર વેદી કહેવાય છે.