ત્વત્સંગે ધનલોભેન વિટ્પતે ચલિતા યતઃ । વિગતા ન ધનાકાંક્ષા મરણાવસરેપ્યતઃ
તારી સાથે ધનના લોભે, હે વેપારીઓના સ્વામી, અમે ભટકી ગયા હતા; પણ હવે, મૃત્યુ સમયે પણ, ધનની ઈચ્છા અમારી અંદર રહી નથી.
તીર્થરાજજલસ્યાસ્ય તિષ્ઠતો જઠરે હિ નઃ । મરણે હ્યનુભાવાત્તુ મૈત્રી પ્રાપ્તા ધનેશિતુઃ
આ તીર્થરાજનું પાણી અમારા પેટમાં રહ્યું હતું, તેથી મૃત્યુ સમયે તેની અસરથી અમને ધનના દેવ સાથે મિત્રતા મળી છે.
નમામસ્ત્વાં વયં યામો ધનેશ નગરીં પ્રભો । વિમાનૈસ્તદ્ગણાનીતૈર્નાનામણિવિભૂષિતૈઃ
હે પ્રભુ, અમે તને વંદન કરીએ છીએ અને હવે ધનના દેવના શહેરમાં જઈએ છીએ, તેમના સેવકો લાવેલા વિવિધ રત્નોથી સજ્જ વિમાનોમાં.
પ્રયાહિ મા વિલંબસ્વ તીર્થે નિગમબોધકે । ત્વમનેનસમં સાધો તારયૈનમપિ દ્રુતમ્
હવે તીર્થમાં વિલંબ ન કર, જે વેદનું જ્ઞાન આપે છે. હે સારા માણસ, તું અને એ બંને સાથે જલ્દી પાર ઉતરી જા.
શિવશર્મોવાચ- ઇત્યુક્ત્વા તે ગતાસ્તાત દિશ્યુદીચ્યાં સમંતતઃ । વિમાનકિંકિણીનાદૈર્નાદયંતોઽથ રોદસી
શિવશર્માએ કહ્યું: આમ કહીને, એ લોકો ઉત્તર દિશામાં ગયા અને તેમના વિમાનોની ઘંટીઓના અવાજથી આકાશ ગૂંજી ઉઠ્યું.
અથ વૈશ્યો મમ પિતા તમાહ રજનીચરમ્ । શરભ ઉવાચ- ઉત્તિષ્ઠ નય મામાશુ તીર્થે નિગમબોધકે
પછી મારા પિતા, વેપારી, એ રાત્રે ફરતા રાક્ષસને બોલ્યા: શરભે કહ્યું: ઊઠ, મને જલ્દી એ તીર્થે લઈ જા, જ્યાં વેદનું જ્ઞાન મળે છે.
જ્વરાર્ત્તેન મયા પદ્ભ્યાં તત્ર ગંતું ન શક્યતે । યો માં નયતિ તત્તીર્થં ત્વદન્યો નાસ્તિ કશ્ચન
મને તાવથી બહુ પીડા છે, પગે ચાલીને ત્યાં જઈ શકતો નથી; તારા સિવાય બીજું કોઈ નથી, જે મને એ પવિત્ર તીર્થે લઈ જઈ શકે.
શિવશર્મોવાચ- તથેતિ તમથાશ્વાસ્ય વૈશ્યં સ રજનીચરઃ । સ્કંધમારોપ્ય વેગેન તત્તીર્થં પાવનં યયૌ
શિવશર્માએ કહ્યું: 'જેમ તું કહે છે તેમ,' એમ કહીને રાત્રે ફરતા રાક્ષસે વેપારીને આશ્વાસન આપ્યું અને તેને ખભા પર બેસાડી ઝડપથી એ પવિત્ર તીર્થે લઈ ગયો.
ઊષતુસ્તાવુભૌ તત્ર વિશ્પતિઃ સ ચ રાક્ષસઃ । કુર્વંતૌ સ્નાનમાત્રં તુ સર્વતીર્થોત્તમોત્તમે
ત્યાં બંને, મનુષ્યોના સ્વામી અને રાક્ષસ, એ સર્વશ્રેષ્ઠ તીર્થમાં માત્ર સ્નાન કરીને રોકાયા.
અથાઽહં પિતુરાકર્ણ્ય મહતીં ગુરુવેદનામ્ । તં પ્રતિ પ્રેરિતો માત્રા ચલિતો નિજસદ્મતઃ
પછી, પિતાની ભારે પીડાની ખબર સાંભળી, મારી માતાએ મને ત્યાં મોકલ્યો અને હું મારા ઘરમાંથી નીકળી ગયો.
અત્રાગત્ય મયા દૃષ્ટઃ સ મહાજ્વરપીડિતઃ । મૂર્ધ્ના ચ વંદિતસ્તેન દત્તાશીર્મેઽભ્યભાષિ ચ
ત્યાં જઈને મેં પિતાને ભારે તાવથી પીડાતા જોયા; મેં માથું વાળી તેમને વંદન કર્યા, આશીર્વાદ લીધા અને તેમણે મને વાત કરી.
શરભ ઉવાચ- કિમર્થમિહ ભો તાત દૂરમાર્ગે સમાગતઃ । દિનાનિ કતિચિત્તિષ્ઠન્કુર્વન્નત્ર નિજક્રિયામ્
શરભે બોલ્યા: હે બેટા, તું આટલી દૂરની વાટ પર અહીં કેમ આવ્યો છે? થોડા દિવસ અહીં રહીને તારી ફરજ બજાવ.
વિકટો નામ મે મિત્રઃ રાક્ષસઃ સમુપૈતિ વૈ । ઉત્તિષ્ઠ વપુષામુષ્ય દંડવત્પત પાદયોઃ
મારો એક મિત્ર છે, નામ વિકટ, રાક્ષસ, એ અહીં આવી રહ્યો છે; ઊભો થા અને શરીરે જમીન પર પડીને તેના પગે વંદન કર.
ન ભેતવ્યં ત્વયામુષ્માત્ત્યક્તહિંસાદિ કર્મણઃ । અધુના તીર્થમાસાદ્ય સન્નિધૌ મમ તિષ્ઠતિ
તારે તેની ડરવાની જરૂર નથી, કારણ કે તેણે હિંસા વગેરે કર્મો છોડી દીધાં છે; હવે એ તીર્થમાં આવીને મારી સામે ઊભો છે.
શિવશર્મોવાચ- ઇત્યુક્તોઽહં તદા પિત્રા શરભેણ મહાત્મના । ઉત્થાય પતિતસ્તસ્ય પાદયોર્દંડવદ્ભુવિ
શિવશર્માએ કહ્યું: પિતા મહાત્મા શરભે એ રીતે કહેતાં, હું ઊભો થઈને જમીન પર દંડવત્ પડીને તેના પગે વંદન કર્યું.
દોર્ભ્યામુત્થાપ્ય માં સોઽથ ગાઢમાલિંગ્ય રાક્ષસઃ । સ્વાગતં મિત્રપુત્રેતિ જગાદાશિષમીરયન્
પછી એ રાક્ષસે મને હાથથી ઊભો કર્યો, ભળીને મજબૂત રીતે બાહોમાં ભર્યો અને કહ્યું: 'મિત્રના પુત્ર, આવકાર છે,' એમ આશીર્વાદ આપ્યા.
રાક્ષસ ઉવાચ- ભાગ્યવાનસિ ભો તાત યત્ત્વમત્ર સમાગતઃ । પિતુર્ધર્માત્મનઃ શ્રુત્વા જ્વરપીડાં સુદારુણામ્
રાક્ષસએ કહ્યું: પ્યારા પુત્ર, તું ખરેખર ભાગ્યશાળી છે કે અહીં આવ્યો છે, તારા ધર્મનિષ્ઠ પિતાને ભારે તાવ થયો છે એ વાત સાંભળી.
પિતુરાણ્યમાપ્નોષિ તીર્થે કૃત્વા તિલોદકમ્ । સ્નાત્વા કુરુ ક્રિયાં સ્વીયાઃ પૂર્વજન્મસ્મરિષ્યસિ
પવિત્ર સ્થળે તિલથી પાણી આપીને તું પિતાને પુણ્ય આપે છે; પછી સ્નાન કરીને તારે પોતાની વિધિ કરવી, એ પછી તને તારો પહેલો જન્મ યાદ આવશે.
શિવશર્મોવાચ- એવમુક્તસ્તદા તેન સ્નાતું તીર્થે વરાંભસિ । પ્રવિષ્ટોઽહં સ્મરંસ્તાત પૂર્વજન્મશુભાશુભમ્
શિવશર્માએ કહ્યું: એ રાક્ષસે આમ કહ્યું પછી, હું એ ઉત્તમ તીર્થના જળમાં સ્નાન કરવા ગયો, અને પિતાજી, એ સમયે મને મારા અગાઉના જન્મના સારા-ખરા કર્મો યાદ આવ્યા.
સ્નાત્વા વિધિવદત્રૈવ પિતુરંતિકમાગતઃ । અપૃચ્છં રક્ષસો વૃત્તં કુતોઽયં ધર્મધીરિતિ
અહીં યોગ્ય રીતે સ્નાન કર્યા પછી, હું પિતાના પાસે આવ્યો અને રાક્ષસને પૂછ્યું કે એનું વર્તન કેમ આવું છે, એમાં આવો ધર્મ કેવી રીતે આવ્યો.
પિત્રોક્તં રક્ષસો વૃત્તં વાહાનાં પથિકસ્ય ચ । શ્રુત્વાઽહં તીર્થરાજસ્ય સ્તુતિમસ્ય ચકાર વૈ
પિતાએ રાક્ષસ અને મુસાફર તથા તેના ઘોડા વિશે જે કહ્યુ, એ બધું સાંભળીને મેં તીર્થરાજની સ્તુતિ કરી.
પિતા મે રોગનિર્મુક્તો ભવિષ્યતિ યદા તદા । યાસ્યામિ ગૃહમિત્યત્ર દશોષિતમહાનિ મે
મારા પિતા રોગમુક્ત થશે, ત્યારે હું ઘરે જઈશ એમ નક્કી કર્યું છે. અહીં હું દસ દિવસ રહ્યો છું.
દશાહાભ્યંતરે તાત તાતસ્ય મરણં મમ । અભૂદર્ધજલે હ્યસ્ય તીર્થરાજસ્ય પશ્યતઃ
પિતાજી, એ દસ દિવસની અંદર, મારા પિતાનું અવસાન થયું, એ પણ તીર્થરાજના અડધા પાણીમાં ઊભા હતા ત્યારે.
અથો ગરુડમારુહ્ય વક્ષસો ધારયન્શ્રિયમ્ । આજગામ સ્વયં વિષ્ણુર્નવીન ઘનવિગ્રહઃ
પછી, ગરુડ પર બેસીને, છાતી પર તેજ ધરાવીને, નવા મેઘ જેવું રૂપ ધારણ કરીને, શ્રીવિષ્ણુ સ્વયં આવ્યા.
પીતવાસા ચતુર્બાહુઃ પંકજારુણલોચનઃ । બ્રહ્મેંદ્રાદિભિરાદિવ્યૈઃ સનાથૈરંધકારિણા
પીળા વસ્ત્ર પહેરેલા, ચાર હાથવાળા અને કમળ જેવાં લાલ આંખવાળા, બ્રહ્મા, ઇન્દ્ર અને અન્ય દેવતાઓ સાથે, જે સૌ પોતાના સેવકો સાથે હતા.
સેવ્યમાનો ગુણગ્રામાન્ગાયદ્ભિઃ કિન્નરૈઃ સહ । હાહાહૂહૂપ્રભૃતિભિઃ સ્તૂયમાનશ્ચ સર્વતઃ
કિનરોએ ગુણગાન કરતા, હાહા-હૂહૂ વગેરે સર્વત્ર સ્તુતિ કરતા, અને બધા તરફથી ગુણોની સેવા થતી.
દત્ત્વા સ્વકીય સારૂપ્યમારોપ્ય ગરુડં તદા । પિતરં મમ બ્રહ્માદ્યૈર્વૃતો વૈકુંઠમારુહત્
શ્રીવિષ્ણુએ પોતાનું રૂપ આપ્યું અને મારા પિતાને ગરુડ પર બેસાડ્યા, બ્રહ્માદિ દેવતાઓ સાથે તેમને વૈકુંઠ લઈ ગયા.
પિતુઃ સારૂપ્યમાલોક્ય વિષ્ણોરહમચિંતયમ્ । ઇતિ ચિત્તે તદાલોક્ય જાતતત્વોદયે તદા
મારા પિતાને વિષ્ણુ જેવું રૂપ મળ્યું એ જોઈને, હું મનમાં વિચારી રહ્યો; એ જોઈને મારા હૃદયમાં જ્ઞાનનો પ્રકાશ થયો.
ન હિ વર્ણયિતું શક્યો હ્યસ્ય તીર્થશિરોમણેઃ । મહિમા યજ્જલાર્દ્ધે સ્યાન્મૃતો જંતુશ્ચતુર્ભુજઃ
આ તીર્થશિરોમણિનું મહિમા વર્ણવી શકાય તેમ નથી; અહીંના જળમાં મૃત્યુ પામનાર ચારે હાથવાળો થાય છે.
ન મયા સર્વથા ત્યાજ્યં તીર્થરાજમિદં નનુ । અંજસા દૃઢમાહાત્મ્યં ધનરોગાદિતૃષ્ણ્યા
હું કદી પણ આ તીર્થરાજને છોડવાનો નથી; એનું મહાત્મ્ય મજબૂત છે, અને ધન, રોગ તથા અન્ય તૃષ્ણા દૂર કરે છે.