અથ ધર્મસુતો રાજા પ્રણમ્ય ભ્રાતૃભિઃ સહ । ઉવાચ પ્રાંજલિર્વાક્યં નારદં દેવસંમિતમ્
પછી ધર્મપુત્ર રાજાએ, પોતાના ભાઈઓ સાથે, નમ્રતાથી નારદજીને હાથ જોડીને કહ્યું: 'દેવતુલ્ય નારદજી, હું તમને વંદન કરું છું.'
ત્વયિ તુષ્ટે મહાભાગ સર્વલોકાભિપૂજિતે । કૃતમિત્યેવ મન્યે હિ પ્રસાદાત્તવ સુવ્રત
'હે મહાભાગ્યશાળી, સર્વ લોકોથી પૂજિત, જ્યારે તમે પ્રસન્ન છો ત્યારે હું માનું છું કે તમારાં કૃપાથી બધું જ પૂર્ણ થયું છે.'
યદિ ત્વહમનુગ્રાહ્યો ભ્રાતૃભિઃ સહિતોઽનઘ । સંદેહં મે મુનિશ્રેષ્ઠ હૃત્સ્થં ત્વં છેત્તુમર્હસિ
'જો હું અને મારા ભાઈઓ તમારી કૃપા માટે યોગ્ય હોઈએ, તો હે પાપરહિત, ઋષિ શ્રેષ્ઠ, તમે મારા હૃદયમાં રહેલી શંકા દૂર કરો.'
પ્રદક્ષિણાં યઃ કુરુતે પૃથિવીં તીર્થતત્પરઃ । કિં ફલં તસ્ય કાર્ત્સ્ન્યેન તદ્બ્રહ્મન્વક્તુમર્હસિ
'જે વ્યક્તિ તીર્થયાત્રામાં તલિન રહી પૃથ્વીનો પરિભ્રમણ કરે છે, તેને સંપૂર્ણ ફળ શું મળે છે? હે બ્રાહ્મણ, કૃપા કરીને એ કહો.'
નારદ ઉવાચ-। શૃણુ રાજન્નવહિતો દિલીપેન યથા પુરા । વસિષ્ઠસ્ય સકાશાદ્વૈ સર્વમેતદુપશ્રુતમ્
નારદજી કહે છે: 'હે રાજા, ધ્યાનપૂર્વક સાંભળો; જેમ પહેલાં દલીપે વશિષ્ઠજી પાસેથી આ બધું સાંભળ્યું હતું.'
પુરા ભાગીરથીતીરે દિલીપો રાજસત્તમઃ । ધર્મ્યં વ્રતં સમાસ્થાય ન્યવસન્મુનિવત્તદા
પહેલાં, ભાગીરથી નદીના કિનારે, શ્રેષ્ઠ રાજા દલીપે ધર્મમય વ્રત ધારણ કરી, ઋષિ જેવી જીવનશૈલી અપનાવી હતી.
શુભેદેશે મહારાજપુણ્યે દેવર્ષિપૂજિતે । ગંગાદ્વારે મહાતેજા દેવગંધર્વસેવિતે
હે મહારાજ, પવિત્ર અને દેવઋષિઓ દ્વારા પૂજિત સ્થળે, ગંગાના દ્વારે, તેજસ્વી અને દેવ-ગંધર્વો દ્વારા સેવા પામતા, દલીપે રહેતા હતા.
સ પિતૄંસ્તર્પયામાસ દેવાંશ્ચ પરમદ્યુતિઃ । ઋષીંશ્ચ તર્પયામાસ વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા
તે મહાતેજસ્વી રાજાએ પિતૃઓ અને દેવતાઓને તૃપ્તિ આપી, અને ઋષિઓને પણ પરંપરાગત વિધિથી પ્રસન્ન કર્યા.
કસ્યચિત્ત્વથ કાલસ્ય જપન્નેવ મહામનાઃ । દદર્શ ભૂતસંકાશં વસિષ્ઠમૃષિમુત્તમમ્
કેટલાંક સમય પછી, મન એકાગ્ર કરીને જપ કરતા, તેણે સર્વ જીવો જેવી છવાં ધરાવતા શ્રેષ્ઠ ઋષિ વશિષ્ઠજીને જોયા.
પુરોહિતં સ તં દૃષ્ટ્વા દીપ્યમાનમિવ શ્રિયા । પ્રહર્ષમતુલં લેભે વિસ્મયં પરમં યયૌ
પોતાના કુળપુરોહિતને તેજસ્વી કિરણોથી ઝળહળતા જોઈ, દલીપે અદ્વિતીય આનંદ અનુભવ્યો અને અતિ આશ્ચર્યમાં આવી ગયો.
ઉપસ્થિતં મહારાજ પૂજયામાસ ભારત । સ હિ ધર્મ્મભૃતાં શ્રેષ્ઠો વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા
હે ભારત, રાજાએ આવ્યા એવા ધર્મના શ્રેષ્ઠ પાળનારને પરંપરાગત વિધિથી પૂજા કરી.
શિરસા ચાર્ઘ્યમાદાય શુચિઃ પ્રયતમાનસઃ । નામસંકીર્ત્તયામાસ તસ્મિન્બ્રહ્મર્ષિસત્તમે
પવિત્ર મનથી, તેણે શિરે અર્જ્ય ધારણ કરી અને બ્રહ્મઋષિ શ્રેષ્ઠ વશિષ્ઠજીના નામોનું સંકીર્તન શરૂ કર્યું.
દિલીપોઽહં તુ ભદ્રં તે દાસોસ્મિ તવ સુવ્રત । તવ સંદર્શનાદેવ મુક્તોહં સર્વકિલ્બિષૈઃ
હું દિલીપ છું, તમારો કલ્યાણ થાય, ઓ સદ્ગુણવંત! હું તમારો દાસ છું. માત્ર તમારા દર્શનથી જ હું બધા પાપોથી મુક્ત થયો છું.
એવમુક્ત્વા મહારાજ દિલીપો દ્વિપદાં વરઃ । વાગ્યતઃ પ્રાંજલિર્ભૂત્વા તૂષ્ણીમાસીદ્યુધિષ્ઠિર
આ રીતે બોલી, ઓ યુધિષ્ઠિર, દિલીપ — મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ — બોલવાનું રોકી, હાથ જોડીને શાંતિથી બેઠા.
તં દૃષ્ટ્વા નિયમેનાથ સ્વાધ્યાયેન ચ કર્ષિતમ્ । દિલીપં નૃપતિશ્રેષ્ઠં મુનિઃ પ્રીતમનાભવત્
મુનિએ, નિયમ અને સ્વાધ્યાયથી સંયમિત એવા શ્રેષ્ઠ રાજા દિલીપને જોઈને, મનમાં આનંદ અનુભવ્યો.
વસિષ્ઠ ઉવાચ- અનેન તવ ધર્મજ્ઞ પ્રશ્રયેણ દમેન ચ । સત્યેન ચ મહાભાગ તુષ્ટોસ્મિ તવ સર્વશઃ
વશિષ્ઠ બોલ્યા — તારી વિનમ્રતા, સંયમ અને સત્યતાથી, ઓ ધર્મજ્ઞ, હું તારી ઉપર સંપૂર્ણ રીતે પ્રસન્ન છું.
યસ્યેદૃશસ્તે ધર્મોયં પિતરસ્તારિતાસ્ત્વયા । તેન પશ્યસિ માં પુત્ર યાજ્યશ્ચાસિ મમાનઘ
તારો ધર્મ એવો છે કે, તારા પૂર્વજો તારા દ્વારા ઉદ્ધાર પામ્યા છે. આથી, તું મને જોઈ શક્યો છે, પુત્ર, અને મારા માટે યજ્ઞ કરવા યોગ્ય છે, ઓ નિર્દોષ.
પ્રીતિર્મે વર્દ્ધતે તેઽદ્ય બ્રૂહિ કિં કરવાણિ તે । યદ્વક્ષ્યસિ નરશ્રેષ્ઠ તસ્ય દાતાસ્મિ તેનઘ
મારી તારી પ્રીતિ આજે વધે છે. કહો, હું તારા માટે શું કરું? જે તું કહેશે, ઓ મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ, હું એ આપું છું, ઓ નિર્દોષ.
દિલીપ ઉવાચ-। વેદવેદાંગતત્ત્વજ્ઞ સર્વલોકાભિપૂજિત । કૃતમિત્યેવ મન્યે હિ યદહં દૃષ્ટવાન્પ્રભુમ્
દિલીપ બોલ્યા — વેદ અને તેના અંગોનું તત્વ જાણનાર, સર્વ લોકોથી પૂજિત, હું માનું છું કે, મેં પ્રભુને જોઈ લીધું એ જ પૂરતું છે.
યદિ ત્વહમનુગ્રાહ્યસ્તવ ધર્મ્મભૃતાં વર । પ્રક્ષ્યામિ હૃત્સ્થં સંદેહં તન્મે ત્વં વક્તુમર્હસિ
જો હું તારા કૃપાનો પાત્ર છું, ઓ ધર્મધારકોમાં શ્રેષ્ઠ, તો હું મનમાં રહેલા સંશય પૂછું છું; એ તું મને કહેવું જોઈએ.
અસ્તિ મે ભગવન્કશ્ચિત્તીર્થે યો ધર્મસંશયઃ । તદહં શ્રોતુમિચ્છામિ પૃથક્સંકીર્તનં ત્વયા
મને, ઓ ભગવન, કોઈ તીર્થમાં ધર્મ અંગે સંશય છે; હું એ તારા દ્વારા સ્પષ્ટ રીતે સાંભળવા ઈચ્છું છું.
પ્રદક્ષિણાં યઃ પૃથિવીં કરોતિ દ્વિજસત્તમ । કિં ફલં તસ્ય વિપ્રર્ષે તન્મે બ્રૂહિ તપોધન
ઓ દ્વિજોમાં શ્રેષ્ઠ, જે પૃથ્વીની પરિક્રમા કરે છે, તેને શું ફળ મળે છે? એ મને કહો, ઓ તપસ્વી.
વસિષ્ઠ ઉવાચ-। કથયિષ્યામિ તદહમૃષીણાં મત્પરાયણમ્ । તદેકાગ્રમનાસ્તાત શૃણુ તીર્થેષુ યત્ફલમ્
વશિષ્ઠ બોલ્યા — હું તને ઋષિઓનું મત કહું છું. એકાગ્ર મનથી સાંભળ, પુત્ર, તીર્થોમાં જે ફળ મળે છે.
યસ્ય હસ્તૌ ચ પાદૌ ચ મનશ્ચૈવ સુસંયતમ્ । વિદ્યા તપશ્ચ કીર્તિશ્ચ સ તીર્થફલમશ્નુતે
જેના હાથ, પગ અને મન સારી રીતે સંયમિત છે, જ્ઞાન, તપ અને કીર્તિ સ્થિર છે, એ તીર્થયાત્રાનું ફળ મેળવે છે.
પ્રતિગ્રહાદુપાવૃત્તઃ સંતુષ્ટો નિયતઃ શુચિઃ । અહંકારનિવૃત્તશ્ચ સ તીર્થફલમશ્નુતે
જે દાન સ્વીકારવાથી દૂર રહે છે, સંતોષી, નિયમિત, શુદ્ધ અને અહંકારથી મુક્ત છે, એ તીર્થયાત્રાનું ફળ મેળવે છે.
અકલ્કિકો નિરાહારોઽલબ્ધાહારો જિતેંદ્રિયઃ । વિમુક્તઃ સર્વદોષૈર્યઃ સ તીર્થફલમશ્નુતે
જે કપટથી મુક્ત છે, આહારથી દૂર છે, આહાર મળ્યો નથી, ઇન્દ્રિયોને જીતી લીધા છે, અને બધા દોષોથી મુક્ત છે, એ તીર્થયાત્રાનું ફળ મેળવે છે.
અક્રોધનશ્ચ રાજેંદ્ર સત્યશીલો દૃઢવ્રતઃ । આત્મોપમશ્ચ ભૂતેષુ સ તીર્થફલમશ્નુતે
જે ક્રોધથી મુક્ત છે, ઓ રાજેન્દ્ર, સત્યવ્રત, દૃઢ સંકલ્પ ધરાવે છે, અને બધા જીવોમાં પોતાને જ સમજે છે, એ તીર્થયાત્રાનું ફળ મેળવે છે.
ઋષિભિઃ ક્રતવઃ પ્રોક્તા દેવેષ્વપિ યથાક્રમમ્ । ફલં ચૈવ યથાતત્ત્વં પ્રેત્ય ચેહ ચ સર્વશઃ
ઋષિઓએ યજ્ઞોનું વર્ણન કર્યું છે, દેવોમાં પણ ક્રમ પ્રમાણે, અને તેમના ફળો — મૃત્યુ પછી અને અહીં — સર્વ રીતે.
ન તે શક્યા દરિદ્રેણ યજ્ઞાઃ પ્રાપ્તું મહીપતે । બહૂપકરણા યજ્ઞા નાનાસંભારવિસ્તરાઃ
ઓ મહારાજ, એ યજ્ઞો ગરીબ દ્વારા શક્ય નથી; યજ્ઞ માટે અનેક સાધનો અને વિવિધ સામગ્રી જરૂરી છે.
પ્રાપ્યંતે પાર્થિવૈરેતે સમૃદ્ધૈર્વા નરૈઃ ક્વચિત્ । ન નિર્ધનૈર્નરગણૈરેકાત્મભિરસાધનૈઃ
એ યજ્ઞો રાજાઓ કે ક્યારેક સમૃદ્ધ મનુષ્યો પ્રાપ્ત કરે છે; ગરીબો કે સાધન અને એકતા વગરના લોકો એ મેળવી શકતા નથી.