આકર્ણ્ય વિપ્રવાક્યાનિ વિપ્રમૂચુર્વરસ્ત્રિયઃ । સકલધ્વનિસોત્કંઠ્યો કોકિલાઇવ માધવે
બ્રાહ્મણના વચન સાંભળીને, એ શ્રેષ્ઠ સ્ત્રીઓ હૃદયપૂર્વક તરસી ગયેલી, વસંતના કોકિલા જેવી, બોલી ઉઠી.
ધર્માદર્થોઽર્થતઃ કામઃ કામાત્સુખફલોદયઃ । ઇત્યેવં નિશ્ચયજ્ઞાસ્તે વર્ણયંતિ વિપશ્ચિતઃ
ધર્મથી ધન મળે છે, ધનથી ઇચ્છા, અને ઇચ્છાથી સુખનું ફળ મળે છે—આ રીતે જ્ઞાનીઓ નિશ્ચયપૂર્વક વર્ણન કરે છે.
સકામો ધર્મબાહુલ્યાત્પુરતસ્તે સમુત્થિતઃ । સેવ્યતાં વિવિધૈર્ભોગૈઃ સ્વચ્છાભૂમિરિયં યતઃ
જેને ધર્મની સમૃદ્ધિ સાથે ઇચ્છા છે, તે તારા સામે ઉપસ્થિત થયો છે; તેથી, આ શુદ્ધ ભૂમિમાં વિવિધ ભોગોનો આનંદ માણ.
શ્રુત્વા તદ્વચનં તાસાં પ્રાહ ગંભીરયા ગિરા । તથ્યં વો વચનં કિંતુ મમાપ્યાવશ્યકં વ્રતમ્
એ સ્ત્રીઓના વચન સાંભળીને, તેણે ઘેરા સ્વરે કહ્યું: 'તમારા વચન સાચા છે, પણ મારું વ્રત પણ મારા માટે જરૂરી છે.'
પ્રાપ્યાનુજ્ઞાં ગુરોઃ કુર્વે વિવાહકર્મ નાન્યથા । ઇત્યુક્તાઃ પુનરૂચુસ્તાઃ સ્ફુટં મૂઢોઽસિ સુંદર
ગુરુની પરવાનગી મળ્યા પછી જ હું લગ્નકર્મ કરીશ, નહિ તો નહીં.' એમ તેણે કહ્યું ત્યારે, એ સ્ત્રીઓ ફરીથી સ્પષ્ટપણે બોલી: 'તું તો ખરેખર મૂર્ખ છે, હે સુંદર યુવાન.'
સિદ્ધૌષધં બ્રહ્મધિયા રસાયનં સિદ્ધિર્નિધિઃ સાધુકુલા વરાંગનાઃ । મંત્રસ્તથા સિદ્ધરસશ્ચ ધર્મતો મુને નિષેવ્યાઃ સુધિયા સમાગતાઃ
સિદ્ધ ઔષધિ, બ્રહ્મવિચાર માટે અમૃત, સિદ્ધિ, ખજાનો, શ્રેષ્ઠ કુળ, ઉત્તમ સ્ત્રીઓ, મંત્ર અને સિદ્ધ રસ—આ બધું જ્યારે એકસાથે મળે, ત્યારે વિદ્વાનોએ ધર્મપૂર્વક તેનો આનંદ માણવો જોઈએ.
કાર્યં નુ દૈવાદ્યદિ સિદ્ધિમાગતં તસ્મિન્નુપેક્ષાં ન ચ યાંતિ નીતિગાઃ । યસ્માદુપેક્ષા ન પુનઃ ફલપ્રદા તસ્માન્ન દીર્ઘીકરણં પ્રશસ્યતે
કોઈ કાર્ય દૈવથી સફળ થાય, તો બુદ્ધિશાળી લોકો તેને અવગણે નહીં; કારણ કે અવગણના ફરીથી ફળ આપતી નથી, તેથી વિલંબ કરવો યોગ્ય નથી.
વિષાદપ્યમૃતં ગ્રાહ્યમમેધ્યાદપિ કાંચનમ્ । નીચાદપ્યુત્તમાં વિદ્યાં સ્ત્રીરત્નં દુષ્કુલાદપિ
વિષમાંથી પણ અમૃત લેવું, અશુદ્ધમાંથી પણ સોનું, નીચમાંથી પણ શ્રેષ્ઠ વિદ્યા અને ખરાબ કુટુંબમાંથી પણ રત્ન જેવી સ્ત્રી લેવી.
સાંદ્રાનુરાગાઃ કુલજન્મનિર્મલાઃ સ્નેહાર્દ્રચિત્તા સુગિરઃ સ્વયંવરાઃ । કન્યા સુરૂપાઃ ખલુ ચારુયૌવના ધન્યા લભંતેઽત્ર નરાસ્તુ નેતરે
જે કન્યાઓ ગાઢ પ્રેમાળ, શુદ્ધ કુળની, સ્નેહથી ભીની, મીઠા વચનવાળી, સ્વયંવર કરનાર, સુંદર અને યુવાન છે—એવી કન્યાઓ અહીં માત્ર ભાગ્યશાળી પુરુષોને જ મળે છે, બીજાને નહીં.
ક્વ વયં સુરસુંદર્ય્યઃ ક્વ ભવાંસ્તાપસો બટુઃ । દુર્ઘટસ્ય વિધાનેન મન્યે ધાતૈવ પંડિતઃ
અમે સ્વર્ગસુન્દરીઓ અને તું એક તપસ્વી યુવાન—આવો અશક્ય મેળાપ તો માત્ર વિધાતા જ કરી શકે, એ જ સાચા જ્ઞાની છે એમ લાગે છે.
તસ્માદસ્માનિદાનીં તુ સ્વીકુર્ય્યાત્મંગલં ભવાન્ । ગાંધર્વેણ વિવાહેન અન્યથા નોપજીવનમ્
તેથી, હવે તું તારા માટે શુભ એવું માન અને ગાંધર્વ વિધિથી લગ્ન સ્વીકાર; નહિ તો અહીં તારો ગુજરાન નહીં ચાલે.
શ્રુત્વા વાક્યં તતઃ પ્રાહ બ્રાહ્મણો ધર્મવિત્તમઃ । ભો મૃગાક્ષ્યઃ કથં ત્યાજ્યો ધર્મો ધર્મધનૈર્નરૈઃ
આવું સાંભળીને, ધર્મને જાણનારા બ્રાહ્મણે કહ્યું: 'હે મૃગનેત્રો, ધન માટે ધર્મને માણસો કેમ ત્યજી શકે?
ધર્મશ્ચાર્થશ્ચકામશ્ચ મોક્ષશ્ચૈતચ્ચતુષ્ટયમ્ । યથોક્તં ફલદં જ્ઞેયં વિપરીતં તુ નિષ્ફલમ્
ધર્મ, ધન, કામ અને મોક્ષ—આ ચારેય, જેમ કહેવામાં આવ્યું છે, ફળ આપનાર છે; એના વિરુદ્ધ કરેલું નિષ્ફળ જાય છે.
નાકાલેઽહં વ્રતી કુર્યામતો દારપરિગ્રહમ્ । ન ક્રિયા ફલમાપ્નોતિ ક્રિયાકાલં ન વેત્તિ યઃ
અનુકૂળ સમય વિના, વ્રતધારી તરીકે હું પત્ની સ્વીકારતો નથી; કારણ કે જે કર્મ યોગ્ય સમયે ન થાય, તે ફળ આપતું નથી.
યતો ધર્મવિચારેઽસ્મિન્પ્રસક્તં મમ માનસમ્ । તસ્માચ્છૃણુત હે કન્યા ન સમીહે સ્વયંવરમ્
આ વિષયમાં મારું મન ધર્મના વિચારમાં લીન છે, એથી, હે કન્યાઓ, સાંભળો; હું સ્વયંવર કરવાની ઈચ્છા રાખતો નથી.
એવં જ્ઞાત્વાશયં તસ્ય સમીક્ષ્યૈવ પરસ્પરમ્ । કરાત્કરં વિમુચ્યાથ જગ્રાહાંઘ્રિં પ્રમોહિની
એવું સમજીને અને એકબીજાને જોઈને, પ્રમોહિનીએ તેનું હાથ છોડ્યું અને પછી તેના પગ પકડી લીધા.
ભુજૌ જગૃહતુસ્તસ્ય સુશીલા સુસ્વરા તથા । આલિલિંગ સુતારા ચ વક્ત્રં ચુંબતિ ચંદ્રિકા
સુશીલા અને સુસ્વરા એના હાથ પકડીને ઊભી રહી, સુતારા એને બાહે ભેળવી અને ચંદ્રિકા એના ચહેરા પર ચુંબન કર્યું.
તથાપિ નિર્વિકારોઽસૌ પ્રલયાનલસન્નિભઃ । શશાપ બ્રહ્મચારી તાઃ ક્રોધેનાત્યંતમૂર્છિતઃ
છતાં પણ એ બ્રહ્મચારી સ્થિર રહ્યો, જાણે પ્રલયકાળની અગ્નિ હોય; તે અત્યંત ક્રોધથી ભરાઈને કન્યાઓને શાપ આપ્યો.
પિશાચ્ય ઇવ માં લગ્ના તત્પિશાચ્યો ભવિષ્યથ । એવં તેનાશુ શપ્તાસ્તાસ્તં ત્યક્ત્વા પુરતઃ સ્થિતાઃ
તમે જેમ પિશાચીની જેમ મને ચોંટ્યા છો, એથી હવે તમે પણ પિશાચીની જ બનશો! એમ કહીને તેણે તરત જ તેમને શાપ આપ્યો અને સામે ઊભો રહ્યો.
કિમેતચ્ચેષ્ટિતં પાપં હ્યનાગસિ વિચેષ્ટયા । પ્રિયંકૃતોઽપ્રિયંકૃત્વા ધિક્ત્વાં ધર્મકૃતાંતકમ્
આ શું પાપ કર્યું છે, નિર્દોષ પર આવું વર્તન કેમ કર્યું? જેણે તમારો ભલાઈ કરી, એને દુઃખ આપ્યું — ધિક્કાર છે, ધર્મનાશકોએ!
અનુરક્તેષુ ભક્તેષુ મિત્રેષુ દ્રોહકારિણઃ । પુંસો લોકોભયોઃ સૌખ્યં નાશમેતીતિ નઃ શ્રુતમ્
જેમણે પ્રેમ, ભક્તિ કે મિત્રતા રાખનારાઓને ધોકો આપ્યો હોય, એવા માણસને બંને લોકમાં સુખ રહેતું નથી — આવું અમે સાંભળ્યું છે.
તસ્માત્ત્વમપિ નઃ શાપાત્પિશાચો ભવ સત્વરમ્ । ઇત્યુક્ત્વાપિ ચ તા બાલા નિઃશ્વસંત્યઃ ક્રુધાકુલાઃ
એથી, હવે તું પણ અમારા શાપથી તરત પિશાચ બની જા! એમ કહીને એ બાલાઓ ક્રોધથી વ્યાકુળ થઈ ઊંડા શ્વાસ લેતી રહી.
તદેવાન્યોન્યસંરંભાત્તસ્મિન્સરસિ પાર્થિવ । તાઃ કન્યા બ્રહ્મચારી ચ સર્વે પૈશાચ્યમાગતાઃ
પછી, પરસ્પર ગુસ્સાથી, એ જ સરોવર પાસે, હે રાજા, બધી કન્યાઓ અને બ્રહ્મચારી બધા પિશાચ બની ગયા.
સ પિશાચઃ પિશાચ્યસ્તાઃ ક્રંદમાનાઃ સુદારુણમ્ । ક્ષપયંતિ વિપાકાંસ્તાન્પૂર્વોપાત્તસ્ય કર્મ્મણઃ
એ પિશાચ બની ગયો અને કન્યાઓ પિશાચિ બની, ભયાનક રીતે રડતી; તેઓ પોતાના પૂર્વકર્મના ફળ ભોગવી રહ્યા છે.
સ્વકાલે પ્રભવત્યેવ પૂર્વોપાત્તં શુભાશુભમ્ । સ્વચ્છાયામિવ દુર્વારં દેવાનામપિ પાર્થિવ
પહેલાં કરેલું સારા કે ખરાબ કર્મ પોતાના સમય પર અવશ્ય ફળ આપે છે, હે રાજા, એ તો પોતાની છાયાની જેમ ટાળી શકાયું નથી—even દેવતાઓ માટે પણ.
ક્રંદંતિ પિતરસ્તાસાં માતરસ્તત્ર તત્ર ચ । ભ્રાતરશ્ચૈવ બાલાનાં દૈવં હિ દુરતિક્રમમ્
એ બાલાઓના પિતા-માતા અને ભાઈઓ અહીં-ત્યાં રડતા રહે છે; કારણ કે ભાગ્યને કોઈ પાર પાડી શકતો નથી.
અતઊર્ધ્વં પિશાચાસ્તે આહારાર્થં સુદુઃખિતાઃ । ઇતસ્તતશ્ચ ધાવંતો વસંતિ સરસસ્તટે
પછીથી એ પિશાચો ખૂબ દુઃખી થઈને ખોરાક માટે અહીં-ત્યાં દોડે છે અને સરોવર કાંઠે રહે છે.
નારદ ઉવાચ- એવં બહુતિથે કાલે લોમશો મુનિસત્તમઃ । આગતશ્ચ મહાભાગસ્તત્ર યાદૃચ્છિકો મુનિ
નારદે કહ્યું: ઘણાં સમય પછી મહાન ભાગ્યશાળી અને શ્રેષ્ઠ મુનિ લોમશ ત્યાં યાદૃચ્છિક રીતે આવ્યા.
તં દૃષ્ટ્વા બ્રાહ્મણં સર્વે પિશાચાઃ ક્ષુત્સમાકુલાઃ । ધાવંતો હ્યત્તુકામાસ્તે મિલિત્વા યૂથવર્તિનઃ
એ બ્રાહ્મણને જોઈને બધા પિશાચો ભૂખથી તડપતા, ભેગા થઈને ખાવા દોડ્યા.
દહ્યમાનાસ્તુ તીવ્રેણ તેજસા લોમશસ્ય તુ । અસમર્થાઃ પુરઃ સ્થાતું તે સર્વે દૂરતઃ સ્થિતાઃ
પણ લોમશના પ્રખર તેજથી દાઝાઈને, તેઓ એના સામે ઊભા રહી શક્યા નહીં અને બધા દૂર ઊભા રહ્યા.