નારદ ઉવાચ-। શૃણુ રાજન્નવહિતો દિલીપેન યથા પુરા । વસિષ્ઠસ્ય સકાશાદ્વૈ સર્વમેતદુપશ્રુતમ્
નારદે કહ્યું: હે રાજા, ધ્યાનથી સાંભળ, જેમ પૂર્વે દિલીપે વશિષ્ઠ પાસેથી આ બધું સાંભળ્યું હતું.
પુરા ભાગીરથીતીરે દિલીપો રાજસત્તમઃ । ધર્મ્યં વ્રતં સમાસ્થાય ન્યવસન્મુનિવત્તદા
ક્યારેક ભાગીરથીના કિનારે, શ્રેષ્ઠ રાજા દિલીપે ધર્મમય વ્રત ધારણ કરીને, મુનિ જેવો રહેતો હતો.
શુભેદેશે મહારાજપુણ્યે દેવર્ષિપૂજિતે । ગંગાદ્વારે મહાતેજા દેવગંધર્વસેવિતે
પવિત્ર સ્થળે, મહારાજા, જ્યાં દેવો અને ઋષિઓ પૂજાય છે, ગંગાના દ્વારે, તેજસ્વી અને દેવો તથા ગંધર્વો દ્વારા સેવિત—
સ પિતૄંસ્તર્પયામાસ દેવાંશ્ચ પરમદ્યુતિઃ । ઋષીંશ્ચ તર્પયામાસ વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા
ત્યાં, એ મહાતેજસ્વી વ્યક્તિએ પિતૃઓને અને દેવોને તર્પણ આપ્યું, અને ઋષિઓને પણ પરંપરાગત રીતથી સંતોષ્યા.
કસ્યચિત્ત્વથ કાલસ્ય જપન્નેવ મહામનાઃ । દદર્શ ભૂતસંકાશં વસિષ્ઠમૃષિમુત્તમમ્
કોઈક સમયે, મન એકાગ્ર રાખીને જપ કરતા, તેણે ભૂત જેવો તેજસ્વી વશિષ્ઠ ઋષિને જોયા.
પુરોહિતં સ તં દૃષ્ટ્વા દીપ્યમાનમિવ શ્રિયા । પ્રહર્ષમતુલં લેભે વિસ્મયં પરમં યયૌ
પોતાના પુરોહિતને, શ્રીથી ઝળહળતા, જોઈને, તેને અતુલ આનંદ થયો અને મહાન આશ્ચર્યમાં ભરાઈ ગયો.
ઉપસ્થિતં મહારાજ પૂજયામાસ ભારત । સ હિ ધર્મ્મભૃતાં શ્રેષ્ઠો વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા
મહારાજા, જ્યારે ધર્મમાં શ્રેષ્ઠ એ વ્યક્તિ આવી પહોંચ્યો, તેણે વિધિ પ્રમાણે તેની પૂજા કરી, કેમ કે તે ધર્મધારીમાં શ્રેષ્ઠ હતો.
શિરસા ચાર્ઘ્યમાદાય શુચિઃ પ્રયતમાનસઃ । નામસંકીર્ત્તયામાસ તસ્મિન્બ્રહ્મર્ષિસત્તમે
શુદ્ધ મન અને એકાગ્રતાથી, તેણે શિર નમાવી અર્ઘ્ય લીધું અને એ ઉત્તમ બ્રહ્મર્ષિનું નામ સંકીર્તન કરવાનું શરૂ કર્યું.
દિલીપોઽહં તુ ભદ્રં તે દાસોસ્મિ તવ સુવ્રત । તવ સંદર્શનાદેવ મુક્તોહં સર્વકિલ્બિષૈઃ
“હું દિલીપ છું—તમને શુભ રહે! હું તમારો દાસ છું, સુવ્રત. તમારા દર્શનથી જ હું સર્વ પાપોથી મુક્ત થયો છું.”
એવમુક્ત્વા મહારાજ દિલીપો દ્વિપદાં વરઃ । વાગ્યતઃ પ્રાંજલિર્ભૂત્વા તૂષ્ણીમાસીદ્યુધિષ્ઠિર
એ રીતે બોલીને, મહારાજા દિલીપ, મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ, મૌન રહી, હાથ જોડીને, શાંતિથી બેઠા, યુધિષ્ઠિર.
તં દૃષ્ટ્વા નિયમેનાથ સ્વાધ્યાયેન ચ કર્ષિતમ્ । દિલીપં નૃપતિશ્રેષ્ઠં મુનિઃ પ્રીતમનાભવત્
દિલીપ, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, નિયમ અને સ્વાધ્યાયથી સંયમિત, તેને જોઈને, મુનિનું મન આનંદિત થયું.
વસિષ્ઠ ઉવાચ- અનેન તવ ધર્મજ્ઞ પ્રશ્રયેણ દમેન ચ । સત્યેન ચ મહાભાગ તુષ્ટોસ્મિ તવ સર્વશઃ
વશિષ્ઠ બોલ્યા—તમારી વિનમ્રતા, સંયમ અને સત્યથી, ધર્મ જાણનાર, હું સંપૂર્ણ રીતે પ્રસન્ન છું, મહાભાગ.
યસ્યેદૃશસ્તે ધર્મોયં પિતરસ્તારિતાસ્ત્વયા । તેન પશ્યસિ માં પુત્ર યાજ્યશ્ચાસિ મમાનઘ
તમારી પાસે એવો ધર્મ છે, જેના કારણે તમારા પિતૃઓનું ઉદ્ધાર થયું છે; એથી, પુત્ર, તમે મને જોઈ શકો છો અને મારા યજ્ઞ માટે યોગ્ય છો, નિર્દોષ.
પ્રીતિર્મે વર્દ્ધતે તેઽદ્ય બ્રૂહિ કિં કરવાણિ તે । યદ્વક્ષ્યસિ નરશ્રેષ્ઠ તસ્ય દાતાસ્મિ તેનઘ
મારી તવમાયી આજે વધે છે—કહો, હું તમારા માટે શું કરું? તમે જે કહો, મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ, હું એ આપું, નિર્દોષ.
દિલીપ ઉવાચ-। વેદવેદાંગતત્ત્વજ્ઞ સર્વલોકાભિપૂજિત । કૃતમિત્યેવ મન્યે હિ યદહં દૃષ્ટવાન્પ્રભુમ્
દિલીપ બોલ્યા—વેદ અને તેના અંગોનું તત્વ જાણનાર, સર્વ લોકોએ પૂજ્ય, હું માનું છું કે હું તમને જોઈ લીધું, એ જ મારા માટે પૂરું થયું.
યદિ ત્વહમનુગ્રાહ્યસ્તવ ધર્મ્મભૃતાં વર । પ્રક્ષ્યામિ હૃત્સ્થં સંદેહં તન્મે ત્વં વક્તુમર્હસિ
જો હું તમારી કૃપાનો પાત્ર છું, ધર્મધારીમાં શ્રેષ્ઠ, તો હું મનમાં રહેલો સંશય પૂછું; એ તમે મને કહેવું જોઈએ.
અસ્તિ મે ભગવન્કશ્ચિત્તીર્થે યો ધર્મસંશયઃ । તદહં શ્રોતુમિચ્છામિ પૃથક્સંકીર્તનં ત્વયા
ભગવાન, મને તીર્થમાં ધર્મ વિશે એક સંશય છે; હું એ તમારા પાસેથી સ્પષ્ટ રીતે સાંભળવા ઈચ્છું છું.
પ્રદક્ષિણાં યઃ પૃથિવીં કરોતિ દ્વિજસત્તમ । કિં ફલં તસ્ય વિપ્રર્ષે તન્મે બ્રૂહિ તપોધન
દ્વિજોમાં શ્રેષ્ઠ, જે પૃથ્વીનું પ્રદક્ષિણ કરે છે, તેને શું ફળ મળે છે? એ તમે મને કહો, તપસ્વી મુનિ.
વસિષ્ઠ ઉવાચ-। કથયિષ્યામિ તદહમૃષીણાં મત્પરાયણમ્ । તદેકાગ્રમનાસ્તાત શૃણુ તીર્થેષુ યત્ફલમ્
વશિષ્ઠ બોલ્યા—હું એ કહું છું, જે ઋષિઓમાં શ્રેષ્ઠ માનવામાં આવે છે; એકાગ્ર મનથી સાંભળો, તીર્થમાં જે ફળ મળે છે.
યસ્ય હસ્તૌ ચ પાદૌ ચ મનશ્ચૈવ સુસંયતમ્ । વિદ્યા તપશ્ચ કીર્તિશ્ચ સ તીર્થફલમશ્નુતે
જેના હાથ, પગ અને મન સારી રીતે સંયમિત છે, જ્ઞાન, તપ અને કીર્તિ સ્થિર છે—તે તીર્થનું ફળ પામે છે.
પ્રતિગ્રહાદુપાવૃત્તઃ સંતુષ્ટો નિયતઃ શુચિઃ । અહંકારનિવૃત્તશ્ચ સ તીર્થફલમશ્નુતે
જે વ્યક્તિ ભેટ સ્વીકારવાનું છોડે છે, સંતોષી, નિયમિત, શુદ્ધ અને અહંકારથી મુક્ત હોય છે, તે તીર્થ યાત્રાનો ફળ પામે છે.
અકલ્કિકો નિરાહારોઽલબ્ધાહારો જિતેંદ્રિયઃ । વિમુક્તઃ સર્વદોષૈર્યઃ સ તીર્થફલમશ્નુતે
જે વ્યક્તિ કપટ વિના, ઉપવાસ કરે છે અથવા ખોરાક ન મળ્યો હોય, ઇન્દ્રિયોને જીતેલી છે અને સર્વ દોષોથી મુક્ત છે, તે તીર્થ યાત્રાનો ફળ પામે છે.
અક્રોધનશ્ચ રાજેંદ્ર સત્યશીલો દૃઢવ્રતઃ । આત્મોપમશ્ચ ભૂતેષુ સ તીર્થફલમશ્નુતે
રાજા, જે વ્યક્તિ ક્રોધથી મુક્ત, સત્યવ્રત, દૃઢ નિશ્ચય ધરાવે છે અને સર્વ જીવોમાં પોતાને સમાન માને છે, તે તીર્થ યાત્રાનો ફળ પામે છે.
ઋષિભિઃ ક્રતવઃ પ્રોક્તા દેવેષ્વપિ યથાક્રમમ્ । ફલં ચૈવ યથાતત્ત્વં પ્રેત્ય ચેહ ચ સર્વશઃ
ઋષિઓએ દેવતાઓ માટે યજ્ઞોનું નિયમિત રીતે વર્ણન કર્યું છે, અને તેમનું ફળ પણ સાચા અર્થમાં, મૃત્યુ પછી અને આ જીવનમાં, બંને જગ્યાએ મળે છે.
ન તે શક્યા દરિદ્રેણ યજ્ઞાઃ પ્રાપ્તું મહીપતે । બહૂપકરણા યજ્ઞા નાનાસંભારવિસ્તરાઃ
મહીપતિ, ગરીબ માણસ યજ્ઞો કરી શકતો નથી; યજ્ઞ માટે ઘણા સાધનો અને વિવિધ સામગ્રીની જરૂર પડે છે.
પ્રાપ્યંતે પાર્થિવૈરેતે સમૃદ્ધૈર્વા નરૈઃ ક્વચિત્ । ન નિર્ધનૈર્નરગણૈરેકાત્મભિરસાધનૈઃ
આ યજ્ઞો રાજાઓ અથવા ક્યારેક સમૃદ્ધ લોકો દ્વારા જ પ્રાપ્ત થાય છે; ગરીબો અથવા એકલા અને સાધન વિહોણા લોકો દ્વારા નહીં.
યો દરિદ્રૈરપિ વિધિઃ શક્યઃ પ્રાપ્તું જનેશ્વર । તુલ્યો યજ્ઞફલૈઃ પુણ્યૈસ્તં નિબોધ મહીપતે
જનેશ્વર, સાંભળો: એક એવો વિધિ છે જે ગરીબ લોકો પણ કરી શકે છે, અને તે યજ્ઞના ફળ જેટલું પુણ્ય આપે છે.
ઋષીણાં પરમં ગુહ્યમિદં ધર્મ્મભૃતાં વર । તીર્થાભિગમનં પુણ્યં યજ્ઞૈરપિ વિશિષ્યતે
ધર્મમાં શ્રેષ્ઠ, આ ઋષિઓનું સર્વોચ્ચ ગુપ્ત રહસ્ય છે: તીર્થ યાત્રાનું પુણ્ય યજ્ઞ કરતાં પણ વધુ છે.
અનુપોષ્ય ત્રિરાત્રાણિ તીર્થાભિગમનેન ચ । અદત્વા કાંચનં ગાશ્ચ દરિદ્રો નામ જાયતે
ત્રણ રાત ઉપવાસ કર્યા વિના અથવા સોનાં અને ગાય આપ્યા વિના, ગરીબ માણસ તીર્થ યાત્રા કરીને પણ ગરીબ કહેવાય છે.
અગ્નિષ્ટોમાદિભિર્યજ્ઞૈરિષ્ટ્વા વિપુલદક્ષિણૈઃ । ન તત્ફલમવાપ્નોતિ તીર્થાભિગમનેન યત્
અગ્નિષ્ટોમ જેવા યજ્ઞો અને વિશાળ દક્ષિણાથીયે પણ, જે ફળ તીર્થ યાત્રાથી મળે છે, તે પ્રાપ્ત થતું નથી.