એવમુક્ત્વા પ્રણમ્યૈવ પિતરં જ્ઞાનતત્પરમ્ । ધનુરાદાય પૃથ્વીશઃ સબાણં યત્નપૂર્વકમ્
આ રીતે બોલીને, જ્ઞાનમાં તત્પર પોતાના પિતાને વંદન કરીને, પૃથ્વીના રાજાએ ધનુષ અને બાણ મહેનતપૂર્વક ઉઠાવ્યા.
આદિદેશ ભટાન્સર્વાન્ઘોષધ્વં ભૂતલે મમ । પાપમેવ ન કર્તવ્યં કર્મણા ત્રિવિધેન વૈ
પછી તેણે બધા સૈનિકોને આદેશ આપ્યો: 'મારી આજ્ઞા ધરા પર ઘોષણા કરો—કોઈપણ ત્રણ રીતે પાપ ન કરે.'
કરિષ્યંતિ ચ યત્પાપં આજ્ઞાં વેનસ્ય ભૂપતેઃ । ઉલ્લંઘ્ય વધ્યતાં સો હિ યાસ્યતે નાત્ર સંશયઃ
જે કોઈ વેના રાજાની આજ્ઞા ઉલ્લંઘન કરીને પાપ કરશે, તેને દંડ આપવામાં આવશે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
દાનમેવ પ્રદાતવ્યં યજ્ઞૈશ્ચૈવ જનાર્દનમ્ । યજધ્વં માનવાઃ સર્વે તન્મનસ્કા વિમત્સરાઃ
માત્ર દાન જ આપવું અને જનાર્દનને યજ્ઞ દ્વારા પૂજવું; બધા માણસોએ મન એકાગ્ર અને ઈર્ષ્યા વગર યજ્ઞ કરવો.
એવં શિક્ષાં પ્રદત્વાસૌ રાજ્યં ભૃત્યેષુ વેનજઃ । નિઃક્ષિપ્ય ચ ગતો વિપ્રાસ્તપસોર્થે તપોવનમ્
આ રીતે શીખ આપી, વેના પુત્રે રાજ્ય પોતાના સેવકોને સોંપ્યું અને, હે બ્રાહ્મણો, તપ માટે વન તરફ ગયો.
સર્વાન્દોષાન્પરિત્યજ્ય સંયમ્ય વિષયેન્દ્રિયાન્ । શતવર્ષપ્રમાણં વૈ નિરાહારો બભૂવ હ
બધા દોષો છોડીને અને વિષય-ઇન્દ્રિયોને સંયમમાં રાખીને, તે શત વર્ષ સુધી અન્ન વગર રહ્યો.
તપસા તસ્ય વૈ તુષ્ટો બ્રહ્મા પૃથુમુવાચ હ । તપસ્તપસિ કસ્માત્ત્વં તન્મે ત્વં કારણં વદ
તેણી તપસ્યાથી પ્રસન્ન થઈ, બ્રહ્માએ પૃથુને કહ્યું: 'તમે તપ પર તપ કેમ કરો છો? એનું કારણ મને કહો.'
પૃથુરુવાચ- વેન એષ મહાપ્રાજ્ઞઃ પિતા મે કીર્તિવર્દ્ધનઃ । સમાચરતિ યઃ પાપમસ્ય રાજ્યે નરાધમઃ
પૃથુ બોલ્યા: 'મારો પિતા વેના, જ્ઞાનમાં મહાન અને પ્રસિદ્ધ છે; તેના રાજ્યમાં જે કોઈ પાપ કરે છે, તે મનુષ્યોમાં સૌથી નીચો છે.'
શિરશ્છેત્તા ભવત્વેષ તસ્ય દેવો જનાર્દનઃ । અદૃષ્ટૈશ્ચ મહાચક્રૈર્હરિઃ શાસ્તા ભવેત્સ્વયમ્
'તેના માટે જનાર્દન પોતે શિર કાપનાર બને અને હરિ, પોતાના અદૃશ્ય મહા ચક્રથી, દંડ આપનાર બને.'
મનસા કર્મણા વાચા કર્તું વાંછતિ પાતકમ્ । તેષાં શિરાંસિ ત્રુટ્યંતુ ફલં પક્વં યથા દ્રુમાત્
'જે લોકો મન, વાણી કે કર્મથી પાપ કરવા ઈચ્છે છે—તેમના શિર વૃક્ષ પરથી પાકેલા ફળની જેમ પડી જાય.'
એતદેવ વરં મન્યે ત્વત્તઃ શૃણુ સુરેશ્વર । પ્રજાનાં દોષભાવેન ન લિપ્યતિ પિતા મમ
'હે દેવોના સ્વામી, હું તારા પાસેથી આ જ વર માનું છું: મારા પિતા પ્રજાના દોષથી અપ્રભવિત રહે.'
તથા કુરુષ્વ દેવેશ વરં દાતું યદીચ્છસિ । દદસ્વ ઉત્તમં કામં ચતુર્મુખનમોઽસ્તુ તે
'હે દેવેશ, જો તું વર આપવો ઈચ્છે છે તો આવું કર; આ શ્રેષ્ઠ ઈચ્છા પૂરી કર. હે ચતુરમુખ, હું તને નમું.'
બ્રહ્મોવાચ- એવમસ્તુ મહાભાગ પિતા તે પૂતતાં ગતઃ । વિષ્ણુના શાસિતો વત્સ પુત્રેણાપિ ત્વયા પૃથો
બ્રહ્માએ કહ્યું: 'તેમ જ થાઓ, હે મહાભાગ્યશાળી; તારો પિતા વિષ્ણુ અને તારા દ્વારા, પૃથુ, શુદ્ધ થઈ ગયો છે.'
એવં પૃથું સમુદ્દિશ્ય વરં દત્વા ગતો વિભુઃ । પૃથુરેવ સમાયાતો રાજ્યકર્મણિ સંસ્થિતઃ
પૃથુને વર આપીને, મહાન દેવ ગયા; અને પૃથુ પોતે પાછા આવીને રાજકર્તવ્યોમાં લાગ્યા.
વૈન્યસ્ય રાજ્યે વિપ્રેન્દ્રાઃ પાપં કશ્ચિન્ન ચાચરેત્ । યસ્તુ ચિંતયતે પાપં ત્રિવિધેનાપિ કર્મણા
વેના પુત્રના રાજ્યમાં, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણો, કોઈ પાપ કરતું નહોતું; જે માત્ર મન, વાણી કે કર્મથી પાપ વિચારે—
શિરશ્છેદો ભવેત્તસ્ય યથાચક્રૈર્નિકૃંતિતઃ । તદાપ્રભૃતિ વૈ પાપં નૈવ કોપિ સમાચરેત્
તેના માટે શિર કાપવામાં આવતું, ચક્રથી કાપ્યા જેવું; ત્યારથી કોઈ પાપ કરતું નહોતું.
ઇત્યાજ્ઞા વર્તતે તસ્ય વૈન્યસ્યાપિ મહાત્મનઃ । સર્વલોકાઃ સમાચારૈઃ પરિવર્તંતિ નિત્યશઃ
તે મહાત્મા વેના પુત્રની આજ્ઞા એવી હતી; બધા લોકોએ તેની ચાલને સતત અનુસરી.
દાનભોગૈઃ પ્રવર્તંતે સર્વધર્મપરાયણાઃ । સર્વસૌખ્યૈઃ પ્રવર્દ્ધંતે પ્રસાદાત્તસ્ય ભૂપતેઃ
બધા ધર્મમાં તત્પર રહી, દાન અને ભોગથી વિકાસ પામ્યા; રાજાના પ્રસાદથી સર્વ સુખમાં વૃદ્ધિ પામી.
ઇતિ શ્રીપદ્મપુરાણે ભૂમિખંડે વેનોપાખ્યાને ચતુર્વિંશત્યધિક શતતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રીપદ્મપુરાણના ભૂમિકંડમાં વેનની વાર્તામાં એકસો ચોવીસમા અધ્યાયનો અંત આવે છે.
સૂત ઉવાચ- વેનસ્યાજ્ઞાં સુસંપ્રાપ્ય પૃથુઃ પરમધાર્મિકઃ । સંબભ્રે સર્વસંભારાન્નાનાપુણ્યાન્નૃપાત્મજઃ
સૂત કહે છે: વેનની આજ્ઞા મળતાં, પૃથુ જે સર્વથી ધર્મમાં શ્રેષ્ઠ છે, રાજપુત્રે બધા જરૂરી સામગ્રી તૈયાર કરી.
નિમંત્ર્ય બ્રાહ્મણાન્સર્વાન્નાનાદેશોદ્ભવાનપિ । અથ વેન ઇયાજાસાવશ્વમેધેન ભૂપતિઃ
તે બધા બ્રાહ્મણોને, વિવિધ પ્રદેશોમાંથી આવેલા, આમંત્રિત કર્યા; પછી વેન રાજાએ અશ્વમેધ યજ્ઞ કર્યો.
દાનાન્યદાદ્બ્રાહ્મણેભ્યો નાનારૂપાણ્યનેકશઃ । જગામ વૈષ્ણવં લોકં સકાયો જગતીપતિઃ
રાજાએ બ્રાહ્મણોને અનેક પ્રકારના અને ઘણાં દાન આપ્યાં; એ જગતના સ્વામી પરિવાર સાથે વૈષ્ણવ લોકમાં ગયા.
વિષ્ણુના સહ ધર્માત્મા નિત્યમેવ પ્રવર્તતે । એતદ્વઃ સર્વમાખ્યાતં ચરિત્રં તસ્ય ભૂપતેઃ
ધર્મમય પૃથુ હંમેશાં વિષ્ણુ સાથે ચાલે છે; એ રાજાની આખી કથા તમને કહી છે.
સર્વપાપપ્રશમનં સર્વદુઃખવિનાશનમ્ । પૃથુરેવ સ ધર્માત્મા રાજા પૃથ્વીં પ્રશાસતિ
આ કથા બધા પાપો દૂર કરે છે અને બધા દુઃખો નાશ કરે છે; પૃથુ એ ધર્મમય રાજા પૃથ્વી પર શાસન કરે છે.
ત્રૈલોક્યેન સમં પૃથ્વીં દુદોહ નૃપસત્તમઃ । પ્રજાસ્તુ રંજિતાસ્તેન પુણ્યધર્માનુકર્મભિઃ
ત્રણે લોક સાથે સમાન રીતે પૃથ્વીમાંથી લાભ લીધો; એના પુણ્ય અને ધર્મથી પ્રજાઓ ખુશ થઈ.
એતત્તે સર્વમાખ્યાતં ભૂમિખણ્ડમનુત્તમમ્ । પ્રથમં સૃષ્ટિખંડં તુ દ્વિતીયં ભૂમિખંડકમ્
ભૂમિકંડની શ્રેષ્ઠ કથા તમને કહી છે; પ્રથમ સૃષ્ટિકંડ છે અને બીજું ભૂમિકંડ છે.
ભૂમિખંડસ્યમાહાત્મ્યં કથયિષ્યામ્યહં પુનઃ । અસ્ય ખંડસ્ય વૈ શ્લોકં યઃ શૃણોતિ નરોત્તમઃ
હું ફરીથી ભૂમિકંડનું મહાત્મ્ય કહું છું; જે શ્રેષ્ઠ મનુષ્ય આ કંડનો એક શ્લોક સાંભળે,
દિનસ્યૈકસ્ય વૈ પાપં તસ્ય ચૈવ પ્રણશ્યતિ । યો નરો ભાવસંયુક્તોઽધ્યાયં સંશૃણુતે સુધીઃ
એક દિવસનું પાપ એના માટે નાશ પામે છે; જે બુદ્ધિમાન મનુષ્ય ભક્તિથી આ અધ્યાય સાંભળે છે,
તસ્ય પુણ્યં પ્રવક્ષ્યામિ શ્રૂયતાં દ્વિજસત્તમાઃ । દત્તસ્ય ગોસહસ્રસ્ય બ્રાહ્મણેભ્યઃ સુપર્વણિ
તેના પુણ્યનું વર્ણન હું કરું છું, સાંભળો શ્રેષ્ઠ દ્વિજો; શુભ દિવસે બ્રાહ્મણોને હજાર ગાય આપવાનો ફળ,
યત્ફલં તત્પ્રજાયેત વિષ્ણુસ્તસ્ય પ્રસીદતિ । અસ્ય પદ્મપુરાણસ્ય પઠમાનસ્ય નિત્યશઃ
એ ફળ પ્રાપ્ત થાય છે અને વિષ્ણુ એ pleased થાય છે; જે નિયમિતપણે આ પદ્મપુરાણ વાંચે છે,