તસ્ય કર્મવિપાકસ્ય શુભાત્મા હસતે નૃપ । મમ સંગપ્રસંગેન ન દત્તં પાપચેતન
તેના કર્મના પરિણામે, તેની શુભ આત્મા હસે છે, હે રાજા; દુષ્ટ મનવાળા, મારા સંગથી કશું આપ્યું નહોતું.
પ્રજ્ઞા ચ વચનૈસ્તૈસ્તુ રાજાનં હસતે પુનઃ । ક્વગતોસૌ મહામોહો યેન ત્વં મોહિતો નૃપ
જ્ઞાન એ વચનો સાથે ફરી રાજા પર હસે છે: એ મોટો મોહ ક્યાં ગયો, જેના કારણે તું મોહિત થયો હતો, હે રાજા?
લોભેન મોહયુક્તેન તમોગર્તે નિપાત્યતે । તત્રાપતિત્વા મામૈવ પતિતં દુઃખસંકટે
લોભ અને મોહથી ભરાયેલી મનુષ્ય અંધકારના ખાડામાં પડી જાય છે; ત્યાં પડીને, પોતે જ એકલો દુઃખ અને સંકટમાં પડેલો અનુભવાય છે.
દાનમાર્ગં પરિત્યજ્ય લોભમાર્ગં ગતો નૃપ । ભાર્યયા સહ ભુંક્ષ્વ ત્વં વ્યાપિતઃ ક્ષુધયા ભૃશમ્
રાજાએ દાનનો માર્ગ છોડી લોભનો રસ્તો અપનાવ્યો છે; હવે તું તારી પત્ની સાથે ભારે ભૂખની પીડા સહન કરવી પડશે.
એવં તં હસતે પ્રજ્ઞા સુબાહું પ્રિયયાન્વિતમ્ । એતદ્ધિ કારણં સર્વં તયોર્હાસસ્ય પુત્રક
પુત્ર, પ્રજ્ઞા સુબાહુ અને તેની પ્રિય સાથે હસે છે; એ બંનેના હસવાનો આખો કારણ આ જ છે.
ભક્ષ્યમાણસ્ય ભૂપસ્ય દેહં સ્વં દુઃખિતે તદા । ઊચતુર્દેહિદેહીતિ યાચ્યમાનઃ સદૈવ હિ
જ્યારે દુઃખી રાજાને ખાવા માટે તૈયાર થવામાં આવ્યો, ત્યારે તેઓ વારંવાર કહેતા, 'અમને તારો શરીર આપ, અમને તારો શરીર આપ', એમ સતત માગતા રહેતા.
ક્ષુધાતૃષ્ણામહાપ્રાજ્ઞ ભીમરૂપે ભયાનકે । પયસા મિશ્રિતં ભક્ષં યાચેતે નૃપતીશ્વરમ્
ભૂખ અને તરસના ભયાનક અને ભયંકર સ્વરૂપોએ રાજાને પાણી સાથે ભેળેલું ખોરાક માગ્યું.
એતત્તે સર્વમાખ્યાતં યત્ત્વયા પરિપૃચ્છિતમ્ । અન્યત્કિં તે પ્રવક્ષ્યામિ તદ્વદસ્વ મહામતે
તમે જે પૂછ્યું હતું તે બધું હું કહી દીધું છે; હવે બીજું શું કહું? હે વિદ્વાન, તમે કહો.
વિજ્વલ ઉવાચ- વાસુદેવાભિધાનં તત્સ્તોત્રં કથય મે પિતઃ । યેન મોક્ષં વ્રજેદ્રાજા તદ્વિષ્ણોઃ પરમં પદમ્
વિજ્વલાએ કહ્યું: પિતા, મને એ વાસુદેવ નામનું સ્તોત્ર કહો, જેના દ્વારા રાજા મોક્ષ પામે છે—એ વિષ્ણુનું પરમ સ્થાન મેળવે છે.
સૂત ઉવાચ- એવમુક્તે શુભે વાક્યે વિજ્વલેન મહાત્મના ।। કુંજલો વદતાં શ્રેષ્ઠઃ સ્તોત્રં પુણ્યમુદૈરયત્
સૂતે કહ્યું: મહાન આત્મા વિજ્વલાએ આ શુભ વચન કહ્યા પછી, શ્રેષ્ઠ વક્તા કુંજલે પવિત્ર સ્તોત્ર બોલવાનું શરૂ કર્યું.
ધ્યાત્વા નત્વા હૃષીકેશં સર્વક્લેશવિનાશનમ્ ।। સર્વશ્રેયઃ પ્રદાતારં હરેઃ સ્તોત્રમુદીરિતમ્
હૃષીકેશનું ધ્યાન કરીને અને નમન કરીને, જે સર્વ દુઃખોનો નાશક છે અને સર્વ શુભ આપનાર છે, હરીનું સ્તોત્ર ઉચ્ચારવામાં આવ્યું.
વાસુદેવાભિધાનં તત્સર્વશ્રેયઃ પ્રદાયકમ્ ।। મોક્ષદ્વારં સુખોપેતં શાંતિદં પુષ્ટિવર્દ્ધનમ્
એ વાસુદેવ નામનું સ્તોત્ર સર્વ શુભ આપે છે, મોક્ષના દ્વાર ખોલે છે, સુખ આપે છે, શાંતિ આપે છે અને સમૃદ્ધિ વધારશે.
સર્વકામપ્રદાતારં જ્ઞાનદં જ્ઞાનવર્દ્ધનમ્ ।। વાસુદેવસ્ય યત્સ્તોત્રં વિજ્વલાય પ્રકાશિતમ્
એ સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરે છે, જ્ઞાન આપે છે અને વિવેક વધારશે; એ વાસુદેવનું સ્તોત્ર વિજ્વલાને જણાવાયું.
વાસુદેવાભિધાનં ચાપ્રમેયં પુણ્યવર્દ્ધનમ્ ।। સોઽવગમ્ય પિતુઃ સર્વં વિજ્વલઃ પક્ષિણાંવરઃ
વાસુદેવ નામનું એ સ્તોત્ર અપરિમિત છે અને પુણ્ય વધારનાર છે; વિજ્વલાએ પોતાના પિતાથી એ બધું શીખી લીધું.
તત્રગંતુંપ્રચક્રામપિતુઃપૃષ્ટંતદાનૃપ ।। એવં ગંતું કૃતમતિં વિજ્વલં જ્ઞાનપારગમ્
પછી પિતાને પૂછ્યા પછી રાજાએ ત્યાં જવા માટે તૈયારી કરી; એ રીતે વિજ્વલા, જ્ઞાનમાં પારંગત, જવાનું નક્કી કર્યું.
ઉવાચ પુત્રં ધર્માત્મા ઉપકારસમુદ્યતમ્
ધર્મનિષ્ઠ કુંજલાએ, સદાય સારા કાર્ય માટે તત્પર, પોતાના પુત્રને કહ્યું.
કુંજલ ઉવાચ- પુત્ર તસ્ય મહજ્જાને પાતકં ભૂપતેઃ શૃણુ ।। યતો ગત્વા પઠ સ્વત્વં સુબાહોશ્ચોપશૃણ્વતઃ
કુંજલાએ કહ્યું: પુત્ર, એ રાજાનું મોટું પાપ સાંભળ; ત્યાં જઈને તું પોતે એ પાઠ કરજે અને સુબાહુ પણ સાંભળે.
યથાયથા શ્રોષ્યતિ સ્તોત્રમુત્તમં તથા તથા જ્ઞાનમયો ભવિષ્યતિ ।। શ્રીવાસુદેવસ્ય ન સંશયો વૈ તસ્ય પ્રસાદાત્સુશિવં મયોક્તમ્
જે જેટલું આ ઉત્તમ સ્તોત્ર સાંભળશે, એ તેટલું જ્ઞાનથી ભરપૂર થશે; શ્રી વાસુદેવની કૃપાથી, નિશ્ચયે, સર્વશ્રેષ્ઠ કલ્યાણ મળે છે, જેમ મેં કહ્યું છે.
આમંત્ર્ય સ ગુરું પશ્ચાદુડ્ડીય લઘુવિક્રમઃ ।। આનંદકાનનં પુણ્યં સંપ્રાપ્તો વિજ્વલસ્તદા
ગુરુને વિદાય લઈને, ઝડપી ચાલેતો વિજ્વલા પછી આનંદકાનન પવિત્ર વનમાં પહોંચ્યો.
વૃક્ષચ્છાયાં સમાશ્રિત્ય ઉપવિષ્ટો મુદાન્વિતઃ । સમાલોક્ય સ રાજાનં વિમાનેનાગતં પુનઃ
વૃક્ષની છાંયામાં આરામથી બેઠો, આનંદથી ભરેલો, તેણે ફરી એકવાર વિમાનમાં આવેલા રાજાને જોયો.
એષ્યત્યસૌ કદા રાજા સુબાહુઃ પ્રિયયા સહ ।। પાતકાન્મોચયિષ્યામિ સ્તોત્રેણાનેન વૈ કદા
મારે ક્યારે રાજા સુબાહુ પોતાના પ્રિય સાથે અહીં આવશે? ક્યારે હું આ સ્તોત્રથી તેને પાપોથી મુક્ત કરીશ?
તાવદ્વિમાનઃ સંપ્રાપ્તઃ કિંકિણીજાલમંડિતઃ ।। ઘંટારવસમાકીર્ણો વીણાવેણુસમન્વિતઃ
એજ સમયે ઘંટડીના જાળથી શોભાયમાન, ઘંટના અવાજોથી ગૂંજી રહેલું, વીણા અને વાંસળી સાથેનું એક વિમાન આવી પહોંચ્યું.
ગંધર્વસ્વરસંઘુષ્ટશ્ચાપ્સરોભિઃ સમન્વિતઃ ।। સર્વકામસમૃદ્ધસ્તુ અન્નોદકવિવર્જિતઃ
તે વિમાન ગંધર્વોના મધુર સંગીતથી અને અપ્સરાઓની સાથે ગૂંજી રહ્યું હતું, તેમાં સર્વ પ્રકારની સુખ-સુવિધાઓ હતી, પણ ખોરાક અને પાણી નહોતું.
તસ્મિન્યાને સ્થિતો રાજા સુબાહુઃ પ્રિયયા સહ ।। સમુત્તીર્ણો વિમાનાત્સ સુતાર્ક્ષ્ય પ્રિયયા સહ
તે યાનમાં રાજા સુબાહુ પોતાની પ્રિય સાથે બેઠો હતો; પછી તે વિમાનમાંથી ઉતરીને પોતાની પ્રિય સાથે ઊભો રહ્યો.
શસ્ત્રમાદાય તીક્ષ્ણં તુ યાવત્કૃંતતિ તચ્છવમ્ ।। તાવદ્ધિ વિજ્વલેનાપિ સમાહ્વાનં કૃતં તદા
જ્યારે તેણે તીક્ષ્ણ શસ્ત્ર લઈને એ મૃતદેહને કાપવા લાગ્યો, એ સમયે એક તેજસ્વી પુરુષે અવાજ આપ્યો.
ભો ભોઃ પુરુષશાર્દૂલ દેવોપમ ભવાનિદમ્ ।। કરોતિ નિર્ઘૃણં કર્મ નૃશંસૈર્ન ચ શક્યતે
'પુરૂષશાર્દુલ, દેવ સમાન, તમે આટલું ક્રૂર કામ કરો છો; આવા દુષ્ટ કર્મ તો દુષ્ટ લોકો પણ કરી શકતા નથી.'
કર્તું પુરુષશાર્દૂલ કોઽયં વિધિવિપર્યયઃ ।। દુષ્કૃતં સાહસં કર્મ નિંદ્યં લોકેષુ સર્વદા
'પુરૂષશાર્દુલ, આ કેવી વિધિ વિરુદ્ધની વાત છે? આવું પાપમય અને ધાડસપૂર્વકનું કામ લોકોમાં હંમેશા નિંદનીય ગણાય છે.'
વેદાચારવિહીનં તુ કસ્માત્પ્રારબ્ધવાનિ હ ।। તન્મે ત્વં કારણં સર્વં કથયસ્વ યથા તથા
'વેદાચારથી વિહોણા બનીને તમે આવું કેમ શરૂ કર્યું? મને બધું સાચું કારણ કહો.'
ઇત્યેવં ભાષિતં તસ્ય વિજ્વલસ્ય મહાત્મનઃ ।। સમાકર્ણ્ય મહારાજઃ સ્વપ્રિયાં વાક્યમબ્રવીત્
મહાત્મા વિજ્વલના આ શબ્દો સાંભળીને રાજાએ પોતાની પ્રિયાને કહ્યું.
પ્રિયે વર્ષશતં ભુક્તં મયેદં પાપકર્મણા ।। કદા ન ભાષિતં કેન યથાયં પરિભાષતે
'પ્રિયે, પાપ કર્મના કારણે મેં શત વર્ષ સુધી આ દુઃખ સહન કર્યું છે; પણ કોઈએ ક્યારેય આવું કહ્યું નહોતું, જેમ આણે હવે કહ્યું.'