દિવ્યવસ્ત્રૈશ્ચ ગંધૈશ્ચ ચંદનૈશ્ચારુલેપનૈઃ । સ્તૂયમાનો ગીયમાનઃ પુરુષસ્તત્ર ચાગતઃ
દિવ્ય વસ્ત્રો, સુગંધો, ચંદન અને સુંદર લેપનોથી સજ્જ, એક પુરુષ ત્યાં આવ્યો, જેને બધા વખાણતા અને ગીત ગાતા હતા.
રતિરૂપા વરારોહા પીનશ્રોણિપયોધરા । સર્વાભરણશોભાંગી તાદૃશી રૂપસંપદા
એ સ્ત્રી રમણીય, સુંદર આકારવાળી, ભરાવદાર કટિ અને ઉરોથી યુક્ત હતી. એના અંગો સર્વ આભૂષણોથી શોભતા હતા અને એ અદ્વિતીય રૂપવંતી હતી.
દ્વાવેતૌ તૌ મયા દૃષ્ટૌ વિમાનેનાપિ ચાગતૌ । રૂપલાવણ્યમાધુર્યૌ સર્વશોભાસમાવિલૌ
એ બંનેને મેં વિમાને આવતાં જોયા; તેઓ રૂપ, લાવણ્ય અને મધુરતાથી ભરપૂર હતા અને સર્વ શોભાથી યુક્ત હતા.
સમુત્તીર્ણૌ વિમાનાત્તાવાગતૌ સરસોન્તિકે । સ્નાતૌ તાત મહાત્માનૌ સ્ત્રીપુંસૌ કમલેક્ષણૌ
એ બંને વિમાનમાંથી નીકળી સરોવર પાસે આવ્યા. હે પિતા, કમળને જેવી આંખો ધરાવતાં એ મહાત્મા પુરુષ અને સ્ત્રીએ ત્યાં સ્નાન કર્યું.
પ્રગૃહ્ય તૌ મહાશસ્ત્રૌ દંપતી તુ પરસ્પરમ્ । તાદૃશૌ ચ શવૌ તત્ર પતિતૌ સરસસ્તટે
એ dampati, દરેકે પોતાના હાથમાં મહાશસ્ત્ર ધારણ કરીને, એકબીજાને ભેટ્યા. અને સરોવર કાંઠે એવા જ બે મૃતદેહ પડેલા હતા.
પ્રભાસે તે તદા તૌ તુ સ્ત્રીપુંસૌ કમલેક્ષણૌ । રૂપેણાપિ મહાભાગ તાદૃશાવેવ તૌ શવૌ
પ્રભાસ ક્ષેત્રે એ સમયે, કમળને જેવી આંખો ધરાવતાં એ પુરુષ અને સ્ત્રી, હે મહાભાગ્યશાળી, પોતાના રૂપ છતાં પણ એ જ મૃતદેહ હતા.
દેવરૂપોપમસ્તાત યથા પુંસસ્તથા શવઃ । યથારૂપં હિ તસ્યાપિ તાદૃશસ્તત્ર દૃશ્યતે
પિતા, એ પુરુષનું મૃતદેહ પણ દેવતાને જેવું જ લાગતું હતું, જેમ એ જીવતો હતો. એ જ રીતે, એ સ્ત્રીનું રૂપ પણ ત્યાં દેખાતું હતું.
યથારૂપં તુ ભાર્યાયાસ્તથા શવો દ્વિતીયકઃ । સ્ત્રીશવસ્ય તુ યન્માંસં શસ્ત્રેણોત્કૃત્ય સા તતઃ
જેમ પત્નીનું રૂપ હતું, એ જ રીતે બીજું મૃતદેહ પણ હતું. પછી, એ સ્ત્રીએ શસ્ત્રથી સ્ત્રીના મૃતદેહમાંથી માંસ કાપ્યું.
ભક્ષતે તસ્ય માંસાનિ રક્તાપ્લુતાનિ તાનિ તુ । પુરુષો ભક્ષતે તદ્વચ્છવમાંસં સમાતુરઃ
એ સ્ત્રીએ એ પુરુષના લોહીથી ભીંજાયેલા માંસના ટુકડા ખાધા; અને એ પુરુષ પણ દુઃખી થઈને, એ જ રીતે મૃતદેહનું માંસ ખાધું.
ક્ષુધયા પીડ્યમાનૌ તૌ ભક્ષેતે પિશિતં તયોઃ । યાવત્તૃપ્તિં સમાયાતૌ તાવન્માંસં પ્રભક્ષિતમ્
ભૂખથી પીડાતા એ બંનેએ પોતાના મૃતદેહનું માંસ ખાધું; તૃપ્તિ ન થાય ત્યાં સુધી તેઓ માંસ ખાતા રહ્યા.
સરસ્યથ જલં પીત્વા સંજાતૌ સુખિતૌ પિતઃ । કિયત્કાલં સ્થિતૌ તત્ર વિમાનેન ગતૌ પુનઃ
પછી સરોવરનું પાણી પીધા પછી, તેઓ ખુશ થયા, હે પિતા. થોડો સમય ત્યાં રહી, પછી ફરી વિમાને ચડીને ચાલ્યા ગયા.
અન્યે દ્વે તુ સ્ત્રિયૌ તાત મયા દૃષ્ટે ચ તત્ર વૈ । રૂપસૌભાગ્યસંપન્ને તે સ્ત્રિયૌ ચારુલક્ષણે
હે પિતા, ત્યાં મેં બીજી બે સ્ત્રીઓ પણ જોઈ; તેઓ રૂપ અને સોભાગ્યથી સંપન્ન અને સુંદર લક્ષણોથી યુક્ત હતી.
તાભ્યાં પ્રભક્ષિતં માંસં યદા તાત મહાવને । પ્રહસેતે તદા તે દ્વે હાસ્યૈરટ્ટાટ્ટકૈઃપુનઃ
એ બંનેએ, પિતા, જ્યારે મોટા જંગલમાં મારું માંસ ખાધું, ત્યારે જોરથી હસીને મારો ઉપહાસ કર્યો.
ભક્ષતે ચ સ્વમાંસાનિ તાવેતૌ પરિનિત્યશઃ । કૃત્વા સ્નાનાદિકં માંસં પશ્યતો મમ તત્ર હિ
એ બંને વારંવાર પોતાનું જ માંસ ખાય છે, પિતા, અને સ્નાન વગેરે કર્યા પછી, મારી સામે જ એ બધું થાય છે.
અન્યે સ્ત્રિયૌ મહાભાગ રૌદ્રા કારસમન્વિતે । દંષ્ટ્રાકરાલવદને તત્રૈવાતિ વિભીષણે
અહીં બે બીજી સ્ત્રીઓ પણ હતી, પવિત્ર આત્મા, જેઓ ખૂબ જ ક્રૂર અને ભયાનક હતી, deren મુખમાં મોટી દાંત અને ભયાનક રૂપ હતું.
ઊચતુસ્તૌ તદા તે તુ દેહિદેહીતિ વૈ પુનઃ । એવં દૃષ્ટં મયા તાત વસતા વનસંનિધૌ
એ બંને સ્ત્રીઓ વારંવાર કહેતી હતી: 'અમને તારો દેહ આપ', પિતા, અને જંગલમાં રહેતો હોતાં મેં આ બધું જોયું.
નિત્યમુત્કીર્ય ભક્ષ્યેતે તૌ દ્વૌ તુ માંસમેવ ચ । જાયેતે ચ સુસંપૂર્ણૌ કાયૌ ચ શવયોઃ પુનઃ
એ બંને હંમેશા પોતાનું માંસ ફાડી ફાડી ખાય છે, અને પછી ફરીથી તેમના શરીર પુર્ણ થાય છે, જાણે મૃતદેહમાંથી જીવતા થઈ જાય છે.
નિત્યમુત્તીર્ય તાવેવં તે ચાપ્યન્યે ચ વૈ પિતઃ । કુર્વંતિ સદૃશીં ચેષ્ટાં પૂર્વોક્તાં મમ પશ્યતઃ
પિતા, એ બંને અને બીજા પણ, હંમેશા એ જ previously બતાવેલી ક્રિયાઓ મારી સામે કરે છે.
એતદાશ્ચર્ય સંજાતં દૃષ્ટં તાત મયા તદા । ભવતા પૃચ્છિતં તાત દૃષ્ટમાશ્ચર્યમેવ ચ
પિતા, આ અદ્ભુત ઘટના ત્યારે બની અને મેં પોતાની આંખે જોઈ; તમે પૂછ્યું હતું, પિતા, અને મેં આ અદ્ભુત વસ્તુ જોઈ છે.
મયા ખ્યાતં તવાગ્રે વૈ સર્વસંદેહકારણમ્ । કથયસ્વ પ્રસાદાચ્ચ પ્રીયમાણેન ચેતસા
પિતા, મેં તમારી સામે બધું ખુલાસો કરી દીધું છે, જેનાથી બધા સંશય દૂર થાય; કૃપા કરીને પ્રસન્ન મનથી મને કહો.
વિમાનેનાગતો યોસૌ સ્ત્રિયા સાર્દ્ધં દ્વિજોત્તમ । દિવ્યરૂપધરો યસ્તુ સ કસ્તુ કમલેક્ષણઃ
દ્વિજશ્રેષ્ઠ, જે દેવવાહન પર આવીને સ્ત્રી સાથે આવ્યો છે, એ કોણ છે? અને કમળની આંખવાળા, એ દેવરૂપ ધરાવનાર કોણ છે?
કા ચ નારી મહાભાગ મહામાંસં પ્રભક્ષતિ । સ કશ્ચાપ્યાગતસ્તાત સા ચૈવાભ્યેત્ય ભક્ષતિ
પવિત્ર આત્મા, એ સ્ત્રી કોણ છે, જે મોટું માંસ ખાય છે? અને પિતા, એ પુરુષ કોણ છે, જે અહીં આવ્યો અને સાથે સાથે એ પણ આવીને ખાય છે?
પ્રહસેતે તદા તે દ્વે સ્ત્રિયૌ તાત વદસ્વ નઃ । ઊચતુસ્તૌ તથા ચાન્યે દેહિદેહીતિ વા પુનઃ
પિતા, પછી એ બંને સ્ત્રીઓ હસવા લાગી; અમને કહો. અને એ બંને તથા બીજા પણ વારંવાર કહેતા: 'અમને તારો દેહ આપ!'
તેદ્વેત્વં મે સમાચક્ષ્વ મહાભીષણકે સ્ત્રિયૌ । એતન્મે સંશયં તાત છેત્તુમર્હસિ સુવ્રત
પિતા, એ બે અત્યંત ભયાનક સ્ત્રીઓ વિશે મને કહો; સુવ્રત, કૃપા કરીને મારા આ સંશયને દૂર કરો.
એવમુક્ત્વા મહારાજ વિરરામ સ ચાંડજઃ । એવં પૃષ્ટસ્તૃતીયેન વિજ્વલેનાત્મજેન સઃ
મહારાજા, આમ કહીને ચાંડજપુત્ર શાંત થયો; અને ત્રીજા તેજસ્વી પુત્રે પૂછ્યું ત્યારે એ મૌન રહ્યો.
પ્રોવાચ સર્વં વૃત્તાંતં ચ્યવનસ્યાપિ શૃણ્વતઃ
ત્યારે એણે આખી ઘટના વર્ણવી, જયારે ચ્યવન પણ સાંભળી રહ્યો હતો.
ઇતિ શ્રીપદ્મપુરાણે ભૂમિખંડે વેનોપાખ્યાને ગુરુતીર્થે ચ્યવનચરિત્રે ત્રિનવતિતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે પદ્મપુરાણના ભૂમિખંડમાં, વેનોપાખ્યાનના ગુરુતીર્થમાં ચ્યવનના ચરિત્રનો ત્રાણોયોતેરમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.
કુંજલ ઉવાચ- શ્રૂયતામભિધાસ્યામિ તત્સર્વં કારણં સુત । યસ્માત્તૌ તાદૃશૌ જાતૌ સ્વમાંસપરિભક્ષકૌ
કુંજલાએ કહ્યું: બેટા, સાંભળ, હું બધું કારણ સમજાવીશ, કે કેમ એ બંને પોતાનું જ માંસ ખાવા વાળા બન્યા.
સર્વત્ર કારણં કર્મ શુભાશુભં ન સંશયઃ । પુણ્યેન કર્મણા પુત્ર નરઃ સૌખ્યં પ્રભુંજતિ
બેટા, સર્વત્ર સુખ-દુઃખનું મૂળ કર્મ છે, તેમાં કોઈ શંકા નથી; સારા કર્મથી મનુષ્ય સુખ પામે છે.
દુષ્કૃતં ભુંજતે ચાત્ર પાપયુક્તેન કર્મણા । સૂક્ષ્મવર્ત્મવિચાર્યૈવં શાસ્ત્રજ્ઞાનેન ચક્ષુષા
અહીં, પાપી કર્મથી મનુષ્ય દુઃખ ભોગવે છે; અને જે શાસ્ત્રજ્ઞાનથી સૂક્ષ્મ માર્ગને સમજાય છે, એ રીતે વિચારવું જોઈએ.