તસ્યૈવાપિ નૃપેંદ્રસ્ય પૂજયંતો નૃપોત્તમ । ઇંદ્ર ઉવાચ- સ્વાગતં તે મહારાજ મમ ગેહં સમાવિશ
તેઓએ એ શ્રેષ્ઠ રાજાની પૂજા કરી; ઇન્દ્રે કહ્યું: મહારાજ, સ્વાગત છે, મારા ઘરમા પ્રવેશો.
અત્ર ભોગાન્પ્રભુંક્ષ્વ ત્વં દિવ્યાન્કામાન્મનોઽનુગાન્ । રાજોવાચ- સહસ્રાક્ષ મહાપ્રાજ્ઞ તવ પાદાંબુજદ્વયમ્
અહીં તું મનગમતા દૈવી ભોગ ભોગવીશ; રાજાએ કહ્યું: સહસ્રનેત્ર, મહાજ્ઞાની, તમારા કમળ જેવા પગ—
નમસ્કરોમ્યહં દેવ બ્રહ્મલોકં વ્રજામ્યહમ્ । દેવૈઃ સંસ્તૂયમાનશ્ચ બ્રહ્મલોકં જગામ હ
હું તેમને નમું છું, હે દેવ; હવે હું બ્રહ્મલોક જઇશ. દેવતાઓએ સ્તુતિ કરતાં તે બ્રહ્મલોક ગયો.
પદ્મયોનિર્મહાતેજાઃ સાર્ધં મુનિવરૈસ્તદા । આતિથ્યં ચ ચકારાસ્ય પાદ્યાર્ઘાદિ સુવિષ્ટરૈઃ
પદ્મયોનિ બ્રહ્માએ, મહાન તેજવાળા, મહર્ષિઓ સાથે મળીને, પાદ્ય અને શ્રેષ્ઠ ઉપહારથી યયાતિને આદર આપ્યો.
ઉવાચ વિષ્ણુલોકં હિ પ્રયાહિ ત્વં સ્વકર્મણા । એવમાભાષિતે ધાત્રા જગામ શિવમંદિરમ્
તે સમયે બ્રહ્માએ કહ્યું: તું પોતાના પુણ્યથી વિષ્ણુલોક જા. ધાતાએ આવું કહ્યું ત્યારે તે શિવમંદિર ગયો.
ચક્રે આતિથ્યપૂજાં ચ ઉમયા સહ શંકરઃ । તસ્યૈ વાપિ નૃપેંદ્રસ્ય રાજાનમિદમબ્રવીત્
શંકરે ઉમા સાથે યયાતિને આદરપૂર્વક આવકાર્યો અને પૂજા કરી; પછી રાજાને કહ્યું:
કૃષ્ણભક્તોસિ રાજેંદ્ર મમાપિ સુપ્રિયો ભવાન્ । તતો યયાતે રાજેંદ્ર વસ ત્વં મમ મંદિરમ્
રાજેન્દ્ર, તું કૃષ્ણભક્ત છે અને મને પણ ખૂબ પ્રિય છે. તેથી, યયાતિ, હવે મારા મંદિરમાં રહે.
સર્વાન્ભોગાન્પ્રભુંક્ષ્વ ત્વં દુઃખપ્રાપ્યાન્હિ માનુષૈઃ । અંતરં નાસ્તિ રાજેંદ્ર મમ વિષ્ણોર્ન સંશયઃ
રાજેન્દ્ર, જે ભોગ મનુષ્યોને મળતા નથી, એ બધા તું અહીં ભોગવીશ; મારા અને વિષ્ણુમાં કોઈ ફરક નથી, એમાં શંકા નથી.
યોસૌ વિષ્ણુસ્વરૂપેણ સ વૈ રુદ્રો ન સંશયઃ । યો રુદ્રો વિદ્યતે રાજન્સ ચ વિષ્ણુઃ સનાતનઃ
જે વિષ્ણુ સ્વરૂપે છે એ જ રુદ્ર છે, એમાં શંકા નથી; અને રાજા, જે રુદ્ર છે એ જ સનાતન વિષ્ણુ છે.
ઉભયોરંતરં નાસ્તિ તસ્માચ્ચૈવ વદામ્યહમ્ । વિષ્ણુભક્તસ્યપુણ્યસ્યસ્થાનમેવદદામ્યહમ્
બન્નેમાં કોઈ ભેદ નથી, એટલે હું કહું છું: વિષ્ણુભક્ત પુણ્યવાનને હું એ સ્થાન આપું છું.
તસ્માદત્ર મહારાજ સ્થાતવ્યં હિ ત્વયાનઘ । એવમુક્તઃ શિવેનાપિ યયાતિર્હરિવલ્લભઃ
મહારાજ, તેથી તારે અહીં જ રહેવું જોઈએ, હે પાપરહિત; શિવે આવું કહ્યું ત્યારે યયાતિ, હરિપ્રિય—
ભક્ત્યા પ્રણમ્ય દેવેશં શંકરં નતકંધરઃ । એતત્સર્વં મહાદેવ ત્વયોક્તમિહ સાંપ્રતમ્
ભક્તિથી, નમ્રતાથી શંકરદેવને નમન કરીને, નમેલા ગળે કહ્યું: મહાદેવ, તમે અહીં જે બધું કહ્યું તે—
યુવયોરંતરં નાસ્તિ એકા મૂર્તિર્દ્વિધાભવત્ । વૈષ્ણવં ગંતુમિચ્છામિ પાદૌ તવ નમામ્યહમ્
તમારા બંને વચ્ચે કોઈ ફરક નથી; એક જ રૂપે બે રૂપ ધારણ કર્યા છે. હું વૈષ્ણવ લોકમાં જવું ઈચ્છું છું, તેથી હું તમારા ચરણોમાં નમન કરું છું.
એવમસ્તુ મહારાજ ગચ્છ લોકં તુ વૈષ્ણવમ્ । સમાદિષ્ટઃ શિવેનાપિ પ્રતસ્થે વસુધાધિપઃ
જેમ તમે કહ્યુ તેમ જ થાવા દો, મહારાજા! હવે વૈષ્ણવ લોકમાં જાવ. શિવજીના આદેશથી પૃથ્વીના રાજાએ પ્રસ્થાન કર્યું.
પૃથ્વીશસ્તૈર્મહાપુણ્યૈર્વૈષ્ણવૈર્વિષ્ણુવલ્લભૈઃ । નૃત્યમાનૈસ્તતસ્તૈસ્તુ પુરતસ્તસ્ય ભૂપતેઃ
પૃથ્વીનો રાજા, વિશ્નુપ્રિય અને મહાપુણ્યવાન વૈષ્ણવોના સંગાથે, જે તેના આગળ નૃત્ય કરતા હતા, આગળ વધ્યો.
શંખશબ્દૈઃ સુપાપઘ્નૈઃ સિંહનાદૈઃ સુપુષ્કલૈઃ । જગામ નિઃસ્વનૈ રાજા પૂજ્યમાનઃ સુચારણૈઃ
શંખના પવિત્ર અવાજ અને જોરદાર સિંહગર્જના વચ્ચે, મહાન ચરણવાળા લોકો દ્વારા પૂજાતા, રાજા ધ્વનિ સાથે આગળ વધ્યો.
સુસ્વરૈર્ગીયમાનસ્તુ પાઠકૈઃ શાસ્ત્રકોવિદૈઃ । ગાયંતિ પુરતસ્તસ્ય ગંધર્વા ગીતતત્પરાઃ
શાસ્ત્રજ્ઞ recitersના મીઠા સ્વરે ગાતા, ગીતપ્રેમી ગંધર્વો પણ તેના આગળ ગીત ગાતા હતા.
ઋષિભિઃ સ્તૂયમાનશ્ચ દેવવૃંદૈઃ સમન્વિતૈઃ । અપ્સરોભિઃ સુરૂપાભિઃ સેવ્યમાનઃ સ નાહુષિઃ
ઋષિઓ દ્વારા સ્તુતિ પામતા અને દેવમંડળથી ઘેરાયેલા, સુંદર અપ્સરાઓ દ્વારા સેવા પામતા, તે નાહુષકુળના રાજાને બહુ માન મળ્યો.
ગંધર્વૈઃ કિન્નરૈઃ સિદ્ધૈશ્ચારણૈઃ પુણ્યમંગલૈઃ । સાધ્યૈર્વિદ્યાધરૈ રાજા મરુદ્ભિર્વસુભિસ્તથા
ગંધર્વો, કિન્નરો, સિદ્ધો, પુણ્યશાળી ચારણો, સાધ્ય, વિદ્યાધરો, મારુત અને વસુઓ રાજાના સંગમાં હતા.
રુદ્રૈશ્ચાદિત્યવર્ગૈશ્ચ લોકપાલૈર્દિગીશ્વરૈઃ । સ્તૂયમાનો મહારાજસ્ત્રૈલોક્યેન સમંતતઃ
રુદ્રો, આદિત્યમંડળ, લોકપાલો અને દિશાના ઈશ્વરો દ્વારા સ્તુતિ પામતા, મહારાજા ત્રણેય લોકમાંથી સર્વત્ર માન પામ્યા.
દદૃશે વૈષ્ણવં લોકમનૌપમ્યમનામયમ્ । વિમાનૈઃ કાંચનૈ રાજન્સર્વશોભાસમાવિલૈઃ
રાજા, તે વૈષ્ણવ લોકને જોયું, જે બેનમૂન અને દુઃખરહિત હતું, અને જ્યાં સર્વત્ર સુવર્ણના વિમાનો તેજથી ઝગમગતા હતા.
હંસકુંદેંદુધવલૈર્વિમાનૈરુપશોભિતૈઃ । પ્રાસાદૈઃ શતભૌમૈશ્ચ મેરુમંદરસંનિભૈઃ
હંસ, કુન્દ અને ચાંદની જેવી ધોળાઈ ધરાવતા વિમાનો અને મેરુ તથા મંદર જેવી ઊંચી અને અનેક મહેલો ત્યાં શોભતા હતા.
શિખરૈરુલ્લિખદ્ભિશ્ચ સ્વર્વ્યોમહાટકાન્વિતૈઃ । જાજ્વલ્યમાનૈઃ કલશૈઃ શોભતે સુપુરોત્તમમ્
આકાશને અડતા શિખરો, મહાન સ્વર્ગમણિથી શોભતા અને તેજસ્વી કલશોથી ઝગમગતા, એ ઉત્તમ નગર અતિ સુંદર લાગતું હતું.
તારાગણૈર્યથાકાશં તેજઃ શ્રિયા પ્રકાશતે । પ્રજ્વલત્તેજોજ્વાલાભિર્લોચનૈરિવ લોકતે
તારાઓના સમૂહથી, આકાશ જેવું તેજ અને વૈભવથી પ્રકાશિત, તેજની જ્યોતોથી પ્રજ્વલિત, જાણે આંખે જોઈ શકાય એવું લાગતું હતું.
નાનારત્નૈર્હરેર્લોકઃ પ્રહસદ્દશનૈરિવ । સમાહ્વયતિ તાન્પુણ્યાન્વૈષ્ણવાન્વિષ્ણુવલ્લભાન્
હરિના લોકમાં વિવિધ રત્નોથી શોભાયમાન, જાણે હસતાં દાંતથી ઝગમગતું, તે પુણ્યશાળી વૈષ્ણવોને, વિશ્નુપ્રિયોને, બોલાવતું હતું.
ધ્વજ વ્યાજેન રાજેંદ્ર ચલિતાગ્રૈઃ સુપલ્લવૈઃ । શ્વસનાંદોલિતૈસ્તૈશ્ચ ધ્વજાગ્રૈશ્ચ મનોહરૈઃ
રાજેન્દ્ર, પવનથી લહેરાતા સુંદર પાંદડાવાળા ધ્વજ અને deren શિખરો, જાણે કોઈ બહાને લહેરાઈ રહ્યા હોય, એવી શોભા ધરાવતા હતા.
હેમદંડૈશ્ચ ઘંટાભિઃ સર્વત્રસમલંકૃતમ્ । સૂર્યતેજઃ પ્રકાશૈશ્ચ ગોપુરાટ્ટાલકૈસ્તતઃ
સર્વત્ર સુવર્ણના દંડ અને ઘંટોથી શોભાયમાન, અને સૂર્યપ્રભા જેવા તેજસ્વી ગોપુર અને મકુટોથી શોભાયમાન હતું.
ગવાક્ષૈર્જાલમાલૈશ્ચ વાતાયનમનોહરૈઃ । પ્રતોલીનાં પ્રકાશૈશ્ચ પ્રાકારૈર્હેમરૂપકૈઃ
જાળાવાળા ગવાક્ષ, હાર જેવી પંક્તિઓ, મનોહર ઝરોખા, પ્રકાશિત મુખ્ય માર્ગોના દ્વાર અને સુવર્ણભીંતીઓથી શોભાયમાન હતું.
તોરણૈઃ સુપતાકાભિર્નાનાશબ્દૈઃ સુમંગલૈઃ । કલશાગ્રૈશ્ચક્રબિંબૈ રવિબિંબસમપ્રભૈઃ
સુંદર ધ્વજાવાળા તોરણ, અનેક શુભ અવાજો, કલશના શિખરો અને ચક્રના ચિહ્નો, સૂર્યમંડળ જેટલું તેજ ધરાવતા હતા.
સુભોગૈઃ શતકક્ષૈશ્ચ નિર્જલાંબુદસન્નિભૈઃ । દંડચ્છત્રસમાકીર્ણૈઃ કલશૈરુપશોભિતૈઃ
સૌંદર્યથી ભરપૂર, શતસ્તંભવાળા મંડપો, જળવિહિન મેઘ જેવાં, દંડ અને છત્રોથી શોભાયમાન, અને કલશોથી અલંકૃત હતાં.