તં ધર્મં દૃષ્ટવંતઃ સ્મ ભવંતં કામરૂપિણમ્ । ભવંતં કામકર્તારમીદૃશં સત્યવાદિનમ્
અમે એ ધર્મ જોયો છે અને તમને પણ જોયા છે, તમે ઈચ્છા મુજબ રૂપ ધારણ કરો છો, મનગમતું કરો છો અને સત્ય બોલો છો.
કર્મણા ત્રિવિધેનાપિ વયં ત્યક્તું ન શક્નુમઃ । યત્ર ત્વં તત્ર ગચ્છામઃ સુસુખં પુણ્યમેવ ચ
ત્રણ પ્રકારના કર્મથી પણ અમે તમને છોડી શકતા નથી; તમે જ્યાં જાઓ, અમે પણ ત્યાં જ જઈએ છીએ અને આનંદ અને પુણ્ય મેળવો છીએ.
નરકેપિ ભવાન્યત્ર વયં તત્ર ન સંશયઃ । કિં દારૈર્ધનભોગૈશ્ચ કિં જીવૈર્જીવિતેન ચ
તમે નરકમાં હોવ તો પણ અમે ત્યાં જ રહીશું, એમાં કોઈ શંકા નથી; પત્ની, ધન, ભોગ કે જીવનનો શું ઉપયોગ?
ત્વાં વિનાસુમહારાજ તેન નાસ્ત્યત્ર કારણમ્ । ત્વયૈવ સહ રાજેંદ્ર વયં યાસ્યામ નાન્યથા
હે મહારાજા, તમારા વગર આ બધું વ્યર્થ છે; હે રાજેન્દ્ર, અમે તો ફક્ત તમારી સાથે જ જઈશું, બીજું કદી નહીં.
એવં શ્રુત્વા વચસ્તાસાં પ્રજાનાં પૃથિવીપતિઃ । હર્ષેણ મહતાવિષ્ટઃ પ્રજાવાક્યમુવાચ હ
પ્રજાના આ વચન સાંભળી પૃથ્વીના સ્વામી ખૂબ આનંદિત થયા અને પ્રજાને કહ્યું.
આગચ્છંતુ મયા સાર્દ્ધં સર્વે લોકાઃ સુપુણ્યકાઃ । નૃપો રથં સમારુહ્ય તયા વૈ કામકન્યયા
તમામ પુણ્યવંત લોકો મારા સાથે આવો; રાજા એ ઈચ્છિત કન્યાની સાથે રથ પર ચઢ્યા.
રથેન હંસવર્ણેન ચંદ્રબિંબાનુકારિણા । ચામરૈર્વ્યજનૈશ્ચાપિ વીજ્યમાનો ગતવ્યથઃ
હંસ જેવા સફેદ અને ચાંદની જેવો રથ, જેમાં ચામર અને પંખાથી પંખાવાતા, દુઃખથી મુક્ત હતા.
કેતુના તેન પુણ્યેન શુભ્રેણાપિ મહીયસા । શોભમાનો યથા દેવો દેવરાજઃ પુરંદરઃ
પવિત્ર અને પુણ્યમય ધ્વજથી શોભાયમાન, દેવરાજ ઇન્દ્ર જેવું તેજ ધરાવતા.
ઋષિભિઃ સ્તૂયમાનસ્તુ બંદિભિશ્ચારણૈસ્તથા । પ્રજાભિઃ સ્તૂયમાનશ્ચ યયાતિર્નહુષાત્મજઃ
ઋષિઓ, ગાયક અને દેવગાન દ્વારા તેમજ પ્રજાઓ દ્વારા સ્તુતિ પામતા, નહુષપુત્ર યયાતિ.
પ્રજાઃ સર્વાસ્તતો યાનૈઃ સમાયાતા નરેશ્વરમ્ । ગજૈરશ્વૈ રથૈશ્ચાન્યૈઃ પ્રસ્થિતાશ્ચ દિવં પ્રતિ
બધી પ્રજાઓ રાજાને મળવા માટે હાથી, ઘોડા, રથ અને અન્ય વાહનોમાં આવી, અને સ્વર્ગ તરફ પ્રયાણ કર્યું.
બ્રાહ્મણાઃ ક્ષત્રિયા વૈશ્યાઃ શૂદ્રાશ્ચાન્યે પૃથગ્જનાઃ । સર્વે ચ વૈષ્ણવા લોકા વિષ્ણુધ્યાનપરાયણાઃ
બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય, શૂદ્ર અને અન્ય જુદી જાતિઓ; બધા વૈષ્ણવ લોક, વિષ્ણુના ધ્યાનમાં લીન.
તેષાં તુ કેતવઃ શુક્લા હેમદંડૈરલંકૃતાઃ । શંખચક્રાંકિતાઃ સર્વે સદંડાઃ સપતાકિનઃ
તેમના ધ્વજ સફેદ અને સોનાના દંડથી શોભિત, બધાના ધ્વજ પર શંખ અને ચક્રના ચિહ્નો, અને બધા પાસે ધ્વજ અને દંડ હતા.
પ્રજાવૃંદેષુ ભાસંતે પતાકા મારુતેરિતાઃ । દિવ્યમાલાધરાસ્સર્વે શોભિતાસ્તુલસીદલૈઃ
પ્રજાના ટોળામાં પવનથી લહેરાતા ધ્વજ ઝળહળતા, બધા દિવ્ય માળા અને તુલસીના પાંદડા ધારણ કરેલા.
દિવ્યચંદનદિગ્ધાંગા દિવ્યગંધાનુલેપનાઃ । દિવ્યવસ્ત્રકૃતા શોભા દિવ્યાભરણભૂષિતાઃ
દિવ્ય ચંદનથી અંકિત શરીર, દિવ્ય સુગંધના લપસણથી સુગંધિત, દિવ્ય વસ્ત્રોથી શોભાયમાન અને દિવ્ય આભૂષણોથી સજ્જ.
સર્વે લોકાઃ સુરૂપાસ્તે રાજાનમુપજગ્મિરે । પ્રજાશતસહસ્રાણિ લક્ષકોટિશતાનિ ચ
બધા લોકોએ, સુંદર રૂપ ધરાવતા, રાજાને મળવા આવ્યા; લાખો-કરોડો પ્રજાજનો પણ સાથે આવ્યા.
અર્વખર્વસહસ્રાણિ તે જનાઃ પ્રતિજગ્મિરે । તે તુ રાજ્ઞા સમં સર્વે વૈષ્ણવાઃ પુણ્યકારિણઃ
અગણિત લોકો રાજાની પાછળ ચાલ્યા; બધા ભક્તિભર્યા વૈષ્ણવોએ રાજાને સાથ આપ્યો.
વિષ્ણુધ્યાનપરાઃ સર્વે જપદાનપરાયણાઃ । સુકર્મોવાચ- એવં તે પ્રસ્થિતાઃ સર્વે હર્ષેણ મહતાન્વિતાઃ
બધા લોકો વિષ્ણુના ધ્યાનમાં લીન, જપ અને દાનમાં તત્પર હતા; સુકર્માએ કહ્યું: એ બધા આનંદથી આગળ વધ્યા.
પૂરું પુત્રં મહારાજ સ્વરાજ્યે પરિષિચ્ય તમ્ । ઐંદ્રં લોકં જગામાથ યયાતિઃ પૃથિવીપતિઃ
મહારાજા, પુત્ર પુરુને રાજગાદી પર બેસાડીને, પૃથ્વીના રાજા યયાતિએ પછી ઇન્દ્રલોકમાં પ્રસ્થાન કર્યું.
તેજસા તસ્ય પુણ્યેન ધર્મેણ તપસા તદા । તે જનાઃ પ્રસ્થિતાઃ સર્વે વૈષ્ણવં લોકમુત્તમમ્
યયાતિના તેજ, પુણ્ય, ધર્મ અને તપના પ્રભાવથી એ બધા લોકો શ્રેષ્ઠ વૈષ્ણવ લોક તરફ ગયા.
તતો દેવાઃ સગંધર્વાઃ કિન્નરાશ્ચારણાસ્તથા । સહિતા દેવરાજેન આગતાઃ સંમુખં તદા
પછી દેવતાઓ, સાથે ગંધર્વ, કિનર અને ચારણો, દેવરાજ સાથે ત્યાં આવ્યા.
તસ્યૈવાપિ નૃપેંદ્રસ્ય પૂજયંતો નૃપોત્તમ । ઇંદ્ર ઉવાચ- સ્વાગતં તે મહારાજ મમ ગેહં સમાવિશ
તેઓએ એ શ્રેષ્ઠ રાજાની પૂજા કરી; ઇન્દ્રે કહ્યું: મહારાજ, સ્વાગત છે, મારા ઘરમા પ્રવેશો.
અત્ર ભોગાન્પ્રભુંક્ષ્વ ત્વં દિવ્યાન્કામાન્મનોઽનુગાન્ । રાજોવાચ- સહસ્રાક્ષ મહાપ્રાજ્ઞ તવ પાદાંબુજદ્વયમ્
અહીં તું મનગમતા દૈવી ભોગ ભોગવીશ; રાજાએ કહ્યું: સહસ્રનેત્ર, મહાજ્ઞાની, તમારા કમળ જેવા પગ—
નમસ્કરોમ્યહં દેવ બ્રહ્મલોકં વ્રજામ્યહમ્ । દેવૈઃ સંસ્તૂયમાનશ્ચ બ્રહ્મલોકં જગામ હ
હું તેમને નમું છું, હે દેવ; હવે હું બ્રહ્મલોક જઇશ. દેવતાઓએ સ્તુતિ કરતાં તે બ્રહ્મલોક ગયો.
પદ્મયોનિર્મહાતેજાઃ સાર્ધં મુનિવરૈસ્તદા । આતિથ્યં ચ ચકારાસ્ય પાદ્યાર્ઘાદિ સુવિષ્ટરૈઃ
પદ્મયોનિ બ્રહ્માએ, મહાન તેજવાળા, મહર્ષિઓ સાથે મળીને, પાદ્ય અને શ્રેષ્ઠ ઉપહારથી યયાતિને આદર આપ્યો.
ઉવાચ વિષ્ણુલોકં હિ પ્રયાહિ ત્વં સ્વકર્મણા । એવમાભાષિતે ધાત્રા જગામ શિવમંદિરમ્
તે સમયે બ્રહ્માએ કહ્યું: તું પોતાના પુણ્યથી વિષ્ણુલોક જા. ધાતાએ આવું કહ્યું ત્યારે તે શિવમંદિર ગયો.
ચક્રે આતિથ્યપૂજાં ચ ઉમયા સહ શંકરઃ । તસ્યૈ વાપિ નૃપેંદ્રસ્ય રાજાનમિદમબ્રવીત્
શંકરે ઉમા સાથે યયાતિને આદરપૂર્વક આવકાર્યો અને પૂજા કરી; પછી રાજાને કહ્યું:
કૃષ્ણભક્તોસિ રાજેંદ્ર મમાપિ સુપ્રિયો ભવાન્ । તતો યયાતે રાજેંદ્ર વસ ત્વં મમ મંદિરમ્
રાજેન્દ્ર, તું કૃષ્ણભક્ત છે અને મને પણ ખૂબ પ્રિય છે. તેથી, યયાતિ, હવે મારા મંદિરમાં રહે.
સર્વાન્ભોગાન્પ્રભુંક્ષ્વ ત્વં દુઃખપ્રાપ્યાન્હિ માનુષૈઃ । અંતરં નાસ્તિ રાજેંદ્ર મમ વિષ્ણોર્ન સંશયઃ
રાજેન્દ્ર, જે ભોગ મનુષ્યોને મળતા નથી, એ બધા તું અહીં ભોગવીશ; મારા અને વિષ્ણુમાં કોઈ ફરક નથી, એમાં શંકા નથી.
યોસૌ વિષ્ણુસ્વરૂપેણ સ વૈ રુદ્રો ન સંશયઃ । યો રુદ્રો વિદ્યતે રાજન્સ ચ વિષ્ણુઃ સનાતનઃ
જે વિષ્ણુ સ્વરૂપે છે એ જ રુદ્ર છે, એમાં શંકા નથી; અને રાજા, જે રુદ્ર છે એ જ સનાતન વિષ્ણુ છે.
ઉભયોરંતરં નાસ્તિ તસ્માચ્ચૈવ વદામ્યહમ્ । વિષ્ણુભક્તસ્યપુણ્યસ્યસ્થાનમેવદદામ્યહમ્
બન્નેમાં કોઈ ભેદ નથી, એટલે હું કહું છું: વિષ્ણુભક્ત પુણ્યવાનને હું એ સ્થાન આપું છું.