લજ્જિતા દુઃખિતા જાતા અધઃકૃત્વા તતો મુખમ્ । અહં પાપા દુરાચારા નિઃશંકા પરિવર્તિતા
લજ્જિત અને દુઃખી થઈ, તેણે માથું નીચે કરી દીધું; 'હું પાપી છું, દુશ્ચરિત્ર છું અને હવે નિર્ભય બની ગઈ છું.'
કોપમેવં મહાભાગઃ કરિષ્યતિ ન સંશયઃ । યાવદ્ધિ ચિંતયેત્સા ચ તાવત્તેનાપિ પાપિના
'નિશ્ચિતપણે મહાન આત્મા રોષે ભરાઈ જશે, એમાં શંકા નથી.' જયાં સુધી એ આવું વિચારે છે, ત્યાં સુધી એ પાપી ફરીથી—
સમાહૂતા તુરીભૂય એહ્યેહિ ત્વં મમ પ્રિયે । ત્વયા વિના કૃતો દેવિ પ્રાણાન્ધર્તું વરાનને
—'આવ, આવ, તું મારી પ્રિય છે! હે સુંદર ચહેરાવાળી, તારા વિના હું જીવતો રહી શકતો નથી.' એમ ફરી બોલાવી.
ન હિ શક્નોમ્યહં કાંતે જીવિતં પ્રિયમેવ ચ । તવ સ્નેહેન લુબ્ધોસ્મિ ત્વાં ત્યક્ત્વા નોત્સહે ભૃશમ્
'હે પ્રિયે, હું જીવતો રહી શકતો નથી, મને જીવન પણ નથી ગમતું; તારા પ્રેમમાં હું બંધાઈ ગયો છું, તને છોડીને રહી શકતો નથી.'
બ્રાહ્મણ્યુવાચ- એવમુક્તા ગતાપશ્યત્સુમુખં લજ્જયાન્વિતા । સમાલિંગ્ય તતો દૈત્યઃ સતીં પદ્માવતીં તદા
બ્રાહ્મણે કહ્યું: આમ કહેતાં, પદ્માવતી શરમાઈને ત્યાં ગઈ અને તેને જોયો; ત્યારબાદ એ દાનવે પવિત્ર પદ્માવતીને વળી ભેટી લીધી.
એકાંતં તુ સમાનીતા સુભુક્તા ઇચ્છયા તતઃ । દૈત્યેન ગોભિલેનાપિ સત્યકેતોઃ સુતા તદા
એને એકાંતમાં લઈ જઈ, ગોભિલ દાનવે પોતાની ઈચ્છાથી સત્યકેતુની દીકરી પદ્માવતીને ભોગવી.
સુકલોવાચ- મુષ્કસ્થાનેસ્ય સંકેતં નાવિંદત વરાનના । સ્વવસ્ત્રં સા પરિગૃહ્ય શંકિતા દુઃખિતા હ્યભૂત્
સુકલાએ કહ્યું: સુંદર ચહેરાવાળી એ Gobhilના અંગ પરનું ચિહ્ન ઓળખી શકી નહિ; પોતાનું વસ્ત્ર લઈ, શંકિત અને દુઃખી થઈ ગઈ.
સા સક્રોધા વચઃ પ્રાહ ગોભિલં દાનવાધમમ્ । કસ્ત્વં પાપસમાચારો નિર્ઘૃણો દાનવાકૃતિઃ
એ ગુસ્સાથી Gobhil દુષ્ટ દાનવને કહ્યું: 'તું કોણ છે, પાપી વર્તનવાળો, નિર્દય, દાનવ જેવો?'
શપ્તુકામા સમુદ્યુક્તા દુઃખેનાકુલિતેક્ષણા । વેપમાના તદા રાજન્દુઃખભારેણ પીડિતા
શાપ આપવાની ઇચ્છાથી, દુઃખથી આંખો ભરીને, કંપતી અને ભારે શોકથી પીડાયેલી, એ રાણી તૈયાર થઈ.
મમ કાંતચ્છલેનૈવ ત્વયાગત્ય દુરાત્મવન્ । નાશિતં ધર્મમેવાગ્ર્યં પાતિવ્રત્યમનુત્તમમ્
મારા પ્રિયજનના રૂપમાં આવી, દુષ્ટ મનથી, તું મારા શ્રેષ્ઠ ધર્મને—મારી પતિપ્રતિની અડગ નिष्ठાને—નાશ કરી છે.
સુસ્વરં રુદિતં કૃત્વા મમ જન્મ ત્વયા હૃતમ્ । પશ્ય મે બલમત્રૈવ શાપં દાસ્યે સુદારુણમ્
મારે ઉંચા અવાજે રડીને, તું મારું જીવન બરબાદ કરી નાખ્યું છે; હવે અહીં જ, મારી શક્તિ જો, હું તને ભયાનક શાપ આપીશ.
એવં સંભાષમાણા તં શપ્તુકામા તુ ગોભિલમ્
એ રીતે બોલતી, શાપ આપવા ઉત્સુક હતી ત્યારે, ગોભિલા...
સુકલોવાચ- તસ્યાસ્તુ વચનં શ્રુત્વા ગોભિલો વાક્યમબ્રવીત્ । ભવતી શપ્તુકામાસિ કસ્માન્મે કારણં વદ
સુકલાએ કહ્યું: એના શબ્દો સાંભળી, ગોભિલાએ પૂછ્યું: 'તમે મને શાપ આપવા માંગો છો—કારણ શું છે, કહો.'
કેન દોષેણ લિપ્તોસ્મિ યસ્માત્ત્વં શપ્તુમુદ્યતા । ગોભિલો નામ દૈત્યોસ્મિ પૌલસ્ત્યસ્ય ભટઃ શુભે
કયા દોષથી હું દૂષિત થયો છું, જે માટે તમે મને શાપ આપવા તૈયાર છો? હું ગોભિલા નામનો દૈત્ય છું, પૌલસ્ત્યનો સેવક છું, સુમંગલિ.
દૈત્યાચારેણ વર્તામિ જાને વિદ્યામનુત્તમામ્ । વેદશાસ્ત્રાર્થવેત્તાસ્મિ કલાસુ નિપુણઃ પુનઃ
હું દૈત્યની રીત પ્રમાણે જીવું છું; શ્રેષ્ઠ વિદ્યા જાણું છું, વેદ-શાસ્ત્રનો અર્થ સમજું છું અને કળાઓમાં પણ nipuṇa છું.
એવં સર્વં વિજાનામિ દૈત્યાચારં શૃણુષ્વ મે । પરસ્વં પરદારાંશ્ચ બલાદ્ભુંજામિ નાન્યથા
હું બધું જાણું છું—હવે મારી પાસેથી દૈત્યની રીત સાંભળો: અમે બીજાના ધન અને પત્ની બળજબરીથી લઈએ છીએ, બીજું કંઈ નથી.
વયં દૈત્યાઃ સમાકર્ણ્ય દૈત્યાચારેણ સાંપ્રતમ્ । વર્ત્તામો જ્ઞાનિભાવેન સત્યં સત્યં વદામ્યહમ્
અમે દૈત્યોએ, સાંભળી, હવે દૈત્યની રીત પ્રમાણે વર્તીએ છીએ; હું સાચું, સાચું કહું છું, જાણકારીથી.
બ્રાહ્મણાનાં હિ ચ્છિદ્રાણિ વિપશ્યામો દિને દિને । તેષાં હિ તપસો નાશં વિઘ્નૈઃ કુર્મો ન સંશયઃ
દરરોજ અમે બ્રાહ્મણોના દોષ શોધીએ છીએ; અને નિશ્ચયથી, તેમના તપને વિઘ્નો પાડી નાશ કરીએ છીએ—આમાં કોઈ શંકા નથી.
છિદ્રં પ્રાપ્ય વયં દેવિ નાશયામો ન સંશયઃ । બ્રાહ્મણાઞ્છ્રૂયતાં ભદ્રે દેવયજ્ઞં વરાનને
જ્યારે પણ અમને કોઈ ખોટ મળે, દેવી, અમે તેમને અવશ્ય નાશ કરીએ છીએ; હવે, ભદ્રે, સુંદર મુખવાળી, બ્રાહ્મણોના દેવયજ્ઞ વિશે સાંભળો.
નાશયામો વયં યજ્ઞાન્ધર્મયજ્ઞં ન સંશયઃ । સુબ્રાહ્મણાન્પરિત્યજ્ય દેવં નારાયણં પ્રભુમ્
અમે તેમના યજ્ઞો અને ધર્મયજ્ઞો પણ અવશ્ય નાશ કરીએ છીએ; સારા બ્રાહ્મણોને છોડીને, અમે ભગવાન નારાયણને પણ ત્યજી દઈએ છીએ.
પતિવ્રતાં મહાભાગાં સુમતિં ભર્તૃતત્પરામ્ । દૂરેણાપિ પરિત્યજ્ય તિષ્ઠામો નાત્ર સંશયઃ
પતિપ્રતિની મહાન નારી, શુભવર્તનવાળી અને પતિમાં તત્પર—એવી સ્ત્રીને અમે દૂરથી પણ ટાળી લઈએ છીએ, એમાં શંકા નથી.
તેજો દેવિ સુવિપ્રસ્ય હરેશ્ચૈવ મહાત્મનઃ । નાર્યાઃ પતિવ્રતાયાશ્ચ સોઢું દૈત્યાશ્ચ ન ક્ષમાઃ
દેવી, સારા બ્રાહ્મણનું તેજ, મહાન આત્માવાળા હરિનું તેજ અને પતિપ્રતિ સ્ત્રીનું તેજ—એ બધું દૈત્ય સહન કરી શકતા નથી.
પતિવ્રતાભયેનાપિ વિષ્ણોઃ સુબ્રાહ્મણસ્ય ચ । નશ્યંતિ દાનવાઃ સર્વે દૂરં રાક્ષસપુંગવાઃ
પતિપ્રતિ સ્ત્રી અને વિષ્ણુ તથા સારા બ્રાહ્મણના ભયથી બધા દાનવો નાશ પામે છે અને રાક્ષસોના મુખ્ય પણ દૂર ભાગી જાય છે.
અહં દાનવધર્મેણ વિચરામિ મહીતલમ્ । કસ્માત્ત્વં શપ્તુકામાસિ મમ દોષો વિચાર્યતામ્
હું દાનવોની રીત પ્રમાણે ધરતી પર ફરું છું; તો પછી તમે મને શાપ આપવા કેમ ઇચ્છો છો? મારો દોષ વિચારવો જોઈએ.
પદ્માવત્યુવાચ- મમ ધર્મઃ સુકાયશ્ચ ત્વયૈવ પરિનાશિતઃ । અહં પતિવ્રતા સાધ્વી પતિકામા તપસ્વિની
પદ્માવતીએ કહ્યું: મારું ધર્મ અને સારા નામ તું જ નાશ કર્યું છે; હું પતિપ્રતિ, સતી અને પતિમાં તત્પર, તપસ્વિ સ્ત્રી છું.
સ્વમાર્ગે સંસ્થિતા પાપ માયયા પરિનાશિતા । તસ્માત્ત્વામપ્યહં દુષ્ટ આધક્ષ્યામિ ન સંશયઃ
મારા માર્ગે સ્થિર રહી, પાપી, તારી માયાથી હું બરબાદ થઈ ગઈ છું; એટલે, દુષ્ટ, હું પણ તને અવશ્ય દુઃખ આપીશ—આમાં શંકા નથી.
ગોભિલ ઉવાચ- ધર્મમેવ પ્રવક્ષ્યામિ ભવતી યદિ મન્યતે । અગ્નિચિદ્બ્રાહ્મણસ્યાપિ શ્રૂયતાં નૃપનંદિની
ગોભિલે કહ્યું: જો આપને યોગ્ય લાગે તો હું ધર્મની વાત કહું; રાજાની પત્ની પણ બ્રાહ્મણના અગ્નિપૂજનના ધર્મને સાંભળે.
જુહ્વન્દેવં દ્વિકાલં યો ન ત્યજેદગ્નિમંદિરમ્ । સ ચાગ્નિહોત્રી ભવતિ યજત્યેવ દિનેદિને
જે વ્યક્તિ દરરોજ બે વખત દેવની પૂજા કરે છે અને ક્યારેય અગ્નિસ્થાન છોડતું નથી, તેને અગ્નિહોત્રી કહેવાય છે, કારણ કે તે રોજ યજ્ઞ કરે છે.
અન્યચ્ચૈવં પ્રવક્ષ્યામિ ભૃત્યધર્મં વરાનને । મનસા કર્મણા વાચા વિશુદ્ધો યોઽપિ નિત્યશઃ
હવે હું દાસના ધર્મ વિશે પણ કહું છું, હે સુંદર મુખવાળી; જે મન, વાણી અને કર્મથી હંમેશા શુદ્ધ રહે છે—
નિત્યમાદેશકારી યઃ પશ્ચાત્તિષ્ઠતિ ચાગ્રતઃ । સ ભૃત્યઃ કથ્યતે દેવિ પુણ્યભાગી ન સંશયઃ
અને જે હંમેશા આદેશ માને છે, માલિકના આગળ-પાછળ ઉભો રહે છે, તેને દાસ કહેવાય છે, હે દેવી, અને તે નિશ્ચયે પુણ્યવાન છે.