નાસ્ત્યાસાં હિ પૃથગ્ધર્મઃ પતિશુશ્રૂષણં વિના । તસ્માત્કાંતસહાયં તે કુર્વાણા સુખદાયિની
પતિની સેવા વિના સ્ત્રીઓ માટે બીજું કોઈ ધર્મ નથી; તેથી જે પતિની સાથી બની રહે છે, એ સુખ આપે છે.
તવચ્છાયાં સમાશ્રિત્ય આગમિષ્યામિ નાન્યથા । વિષ્ણુરુવાચ- રૂપં શીલં ગુણં ભક્તિં સમાલોક્ય વયસ્તથા
તારી છાંયામાં રહીને જ હું આવીશ, બીજું કોઈ રીતે નહીં. વિષ્ણુ બોલ્યા: રૂપ, સ્વભાવ, ગુણ, ભક્તિ અને વયને જોઈને—
સૌકુમાર્યં વિચાર્યૈવં કૃકલઃ સ પુનઃપુનઃ । યદ્યેવં હિ નયિષ્યામિ દુર્ગમાર્ગં સુદુઃખદમ્
એના કોમળપણું વિચારતા કાચબો વારંવાર વિચારે છે: જો આવું છે તો હું એને કઠિન અને દુઃખદ માર્ગે લઈ જઇશ.
રૂપનાશો ભવેચ્ચાસ્યાઃ શીતાતપવિલોડનાત્ । પદ્મગર્ભપ્રતીકાશમસ્યાશ્ચાંગં પ્રવર્ણકમ્
ઠંડી અને ગરમીના તાપથી એની સુંદરતા નાશ પામશે; કમળની કળી જેવી એના અંગોનું રંગ પણ ફેરવાઈ જશે.
ઝંઝાવાતેન શીતેન કૃષ્ણવર્ણં ભવિષ્યતિ । પંથાઃ કર્કશ સુગ્રાવા પાદૌચાસ્યાઃ સુકોમલૌ
ઝંઝાવાત અને ઠંડીથી એના શરીર પર કાળો રંગ આવી જશે; રસ્તો કઠિન અને પથ્થરાળ છે, એના પગ બહુ કોમળ છે.
એષ્યતે વેદનાં તીવ્રામથો ગંતું ન ચ ક્ષમા । ક્ષુત્તૃષ્ણાભિપરીતાંગી કીદૃશીયં ભવિષ્યતિ
એને ભારે પીડા થશે અને આગળ વધવું શક્ય નહીં બને; ભૂખ અને તરસથી એનું શરીર શું હાલતમાં આવશે?
વામાંગી મમ ચ સ્થાનં સુખસ્થાનં વરાનના । મમ પ્રાણપ્રિયા નિત્યં નિત્યં ધર્મસ્ય ચાશ્રયઃ
એના ડાબા અંગે હું રહું છું, એ સુખનું સ્થાન છે, હે સુંદર ચહેરાવાળી; એ હંમેશા મારી પ્રાણપ્રિય છે, હંમેશા ધર્મનો આધાર છે.
નાશમેતિ યદા બાલા મમ નાશો ભવેદિહ । ઇયં મે જીવિકા નિત્યમિયં પ્રાણસ્ય ચેશ્વરી
જ્યારે આ બાળી નાશ પામશે ત્યારે હું પણ અહીં નાશ પામું; એ જ મારી જીવનધારા છે, એ જ મારા પ્રાણોની સ્વામિની છે.
ન નયિષ્યે વનં તીર્થમેકશ્ચૈવાપ્યહં વ્રજે । ચિંતયિત્વા ક્ષણં નૂનં કૃકલેન મહાત્મના
હું એને વનમાં કે તીર્થયાત્રાએ લઈ જઈશ નહીં, હું એકલો જ જઈશ; થોડું વિચાર્યા પછી મહાન આત્માવાળા કાચબાએ—
તસ્ય ચિત્તાનુગો ભાવસ્તયા જ્ઞાતો નૃપોત્તમ । પુનરૂચે મહાભાગા ભર્ત્તારં પ્રસ્થિતં તદા
એના મનની લાગણી કાચબાના મન સાથે જોડાઈ ગઈ, અને એ સ્ત્રીએ એ સમજ્યું, હે રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ; ત્યારબાદ એ પુણ્યવંતી સ્ત્રીએ પોતાના પતિને, જે જવા તૈયાર હતો, ફરી કહ્યું.
અનઘા નૈવ વૈ ત્યાજ્યા પુરુષૈઃ શૃણુ સત્તમ । મૂલમેવં હિ ધર્મસ્ય પુરુષસ્ય મહામતે
હે નિર્દોષ, સાંભળ, પતિએ પત્નીને ક્યારેય છોડવી ન જોઈએ; કારણ કે, પત્ની પુરુષ માટે સાચા ધર્મનું મૂળ છે, હે વિદ્વાન.
એવં જ્ઞાત્વા મહાભાગ મામેવં નય સાંપ્રતમ્ । વિષ્ણુરુવાચ- શ્રુત્વા સર્વં હિ તેનાપિ પ્રિયાયા ભાષિતં બહુ
આવું જાણીને, હે ભાગ્યશાળી, હવે તું મારા સાથે યોગ્ય રીતે વર્તન કર. વિષ્ણુ કહે છે: પોતાની પ્રિય પત્ની દ્વારા કહેલું બધું અને તેના અનેક વચન સાંભળ્યા પછી—
પ્રહસ્યૈવ વચો બ્રૂતે તામેવં કૃકલઃ પુનઃ । નૈવ ત્યાજ્યા ભવેદ્ભાર્યા પ્રાપ્તા ધર્મેણ વૈ પ્રિયે
કૃકલાએ હસતાં-હસતાં ફરીથી પોતાની પત્નીને કહ્યું: 'પ્રિયે, જે પત્ની ધર્મથી પ્રાપ્ત થાય છે, તેને ક્યારેય છોડવી નહીં.'
યેન ભાર્યા પરિત્યક્તા સુનીતા ધર્મચારિણી । દશાંગધર્મસ્તેનાપિ પરિત્યક્તો વરાનને
જે પુરુષે પોતાની સારા સંસ્કારવાળી અને ધર્મનિષ્ઠ પત્નીને છોડે છે, એના દ્વારા દસ પ્રકારના ધર્મ પણ છૂટી જાય છે, હે સુંદર મુખવાળી.
તસ્માત્ત્વામેવ ભદ્રં તે નૈવ ત્યક્ષ્યે કદા પ્રિયે । વિષ્ણુરુવાચ- એવમાભાષ્ય તાં ભાર્યાં સંબોધ્ય ચ પુનઃપુનઃ
આથી, તને શુભ થાય, હું તને ક્યારેય છોડીશ નહીં, હે પ્રિયે. વિષ્ણુ કહે છે: આમ પોતાની પત્નીને વારંવાર આશ્વાસન આપતાં કહ્યું—
તસ્યા અજ્ઞાતમાત્રેણ સસાર્થેન સમં ગતઃ । ગતે તસ્મિન્મહાભાગે કૃકલે પુણ્યકર્મણિ
પત્નીને ખબર પડે એ પહેલા, તે પોતાના સાથીઓ સાથે રવાના થયો. એ મહાન પુણ્યકર્મી કૃકલા જ્યારે ચાલ્યો ગયો—
દેવકર્મસુવેલાયાં કાલે પુણ્યે શુભાનના । નૈવ પશ્યતિ ભર્તારં કૃકલં નિજમંદિરે
દૈવી કર્મ માટે શુભ સમય હતો ત્યારે, હે સુંદર મુખવાળી, સુકલાએ પોતાના ઘરમાં કૃકલા પતિને દેખ્યો નહીં.
સમુત્થાય ત્વરાયુક્તા રુદમાના સુદુઃખિતા । વયસ્યાન્પૃચ્છતે ભર્તુર્દુઃખશોકાધિપીડિતા
સુકલા ઉતાવળથી ઊઠી, ખૂબ દુઃખી અને રડતી હતી; પતિના દુઃખ અને શોકથી પીડાઈને, તેણે પોતાની સખીઓને પતિ વિશે પૂછ્યું.
યુષ્માભિર્વા મહાભાગા દૃષ્ટોઽસૌ કૃકલો મમ । પ્રાણેશ્વરો ગતઃ ક્વાપિ ભવંતો મમ બાંધવાઃ
હે ભાગ્યશાળીઓ, તમે મારા કૃકલા, મારા પ્રાણના સ્વામી, ક્યાંક ગયા છે, તેમને જોયા છે? તમે તો મારા જ સગા છો.
યદિ દૃષ્ટો મહાભાગાઃ કૃકલો મમ સાંપ્રતમ્ । ભર્તારં પુણ્યકર્તારં સર્વજ્ઞં સત્યપંડિતમ્
હવે જો તમે મારા કૃકલા, મારા પતિ, પુણ્યકર્મી, સર્વજ્ઞ અને સાચા વિદ્વાનને જોયા હોય—
કથયંતુ મહાત્માનં યદિ દૃષ્ટો મહામતિઃ । તસ્યાસ્તદ્ભાષિતં શ્રુત્વા તામૂચુસ્તે મહામતિમ્
જો તમે એ મહાન આત્મા, મહાન બુદ્ધિશાળી કૃકલા જોયા હોય તો મને કહો. સુકલાના આ વચન સાંભળીને, સખીઓએ એ વિદુષી સુકલાને કહ્યું—
ધર્મયાત્રાપ્રસંગેન નાથસ્તે કૃકલઃ શુભે । તીર્થયાત્રાં ચકારાસૌ કસ્માચ્છોચસિ સુવ્રતે
ધર્મયાત્રા માટે, હે શુભે, તારો પતિ કૃકલા તીર્થયાત્રાએ ગયો છે; તું કેમ દુઃખ કરે છે, હે સતી સ્ત્રી?
સાધયિત્વા મહાતીર્થં પુનરેષ્યતિ શોભને । એવમાશ્વાસિતા સા ચ પુરુષૈરાપ્તકારિભિઃ
મહાન તીર્થયાત્રા પૂરી કરીને, એ પાછો આવશે, હે સુંદર. આમ, એ વિશ્વાસપાત્ર પુરુષોએ સુકલાને શાંત કરી.
પુનર્ગેહં ગતા રાજન્સુકલા ચારુભાષિણી । રુરોદ કરુણં દુઃખં સુકલાપિ પરાયણા
પછી, હે રાજા, મધુર વાણીવાળી સુકલા ઘેર પાછી ગઈ; છતાં, એ નિષ્ઠાવાન સુકલા દુઃખમાં કરુણ રડી.
યાવદાયાતિ મે ભર્ત્તા ભૂમૌ સ્વપ્સ્યામિ સંસ્તરે । ઘૃતં તૈલં ન ભોક્ષ્યેઽહં દધિક્ષીરં તથૈવ ચ
મારો પતિ પાછો ન આવે ત્યાં સુધી, હું જમીન પર ચટાઈ પર સુઈશ; ઘી, તેલ, દહીં અને દૂધ કશું પણ નહિ લઉં.
લવણં ચ પરિત્યક્તં તથા તાંબૂલમેવ ચ । મધુરં ચ તથા રાજંસ્ત્યક્તં ગુડાદિકં તથા
મારે મીઠું અને પાન પણ છોડી દીધાં છે, અને રાજા, મીઠાઈ, ગુડ વગેરે પણ નહીં લઉં.
એકાહારા નિરાહારા તાવત્સ્થાસ્યે ન સંશયઃ । યાવચ્ચાગમનં ભર્તુઃ પુનરેવ ભવિષ્યતિ
હવે હું એક સમયે જ ખાવું, અથવા ઉપવાસ રાખીશ, મારા પતિ પાછા ન આવે ત્યાં સુધી; એમાં કોઈ શંકા નથી.
એવં દુઃખાન્વિતા ભૂત્વા એકવેણીધરા પુનઃ । એકકંચુકસંવીતા મલિના ચ બભૂવ સા
આ રીતે દુઃખથી ભરાઈને, એ એક વેણીવાળી, એક જ કપડામાં અને અસ્તવ્યસ્ત રહી.
મલિનેનાપિ વસ્ત્રેણ એકેનૈવ સ્થિતા પુનઃ । હાહાકારં પ્રમુંચંતી નિઃશ્વસંતી સુદુઃખિતા
એક જ ગંદા કપડાંમાં ઊભી રહી, તે ફરીથી ઉંચે રડતી અને ઊંડા શ્વાસો લેતી, ખૂબ દુઃખી હતી.
વિયોગાનલસંદગ્ધા કૃષ્ણાંગી મલધારિણી । એવં દુઃખસમાચારા સુકૃશા વિહ્વલા તદા
વિયોગની આગે દાઝાયેલી, કાળી દેહવાળી અને મેલથી ઢંકાયેલી, એવી દુઃખમાં દુર્બળ અને ગભરાયેલી બની ગઈ.