મુક્તાભરણશોભાઢ્યા નિર્મલા ચારુહાસિની । ઇયં શ્રદ્ધા મહાભાગ પશ્ય પશ્ય સમાગતા
મોતીના આભૂષણોથી શોભાયમાન, નિર્મળ અને મોહક સ્મિતવાળી, મહાભાગ્યશાળી શ્રદ્ધા, જો, આવી ગઈ છે.
બહુબુદ્ધિસમાક્રાંતા બહુજ્ઞાનસમાકુલા । સુભોગાસક્તરૂપા સા સુસ્થિતા ચારુમંગલા
ઘણી બુદ્ધિથી ભરપૂર, ઘણું જ્ઞાન ધરાવતી, સારા ભોગોમાં રુચિ ધરાવતી, સુસ્થિર અને સુંદર રીતે શુભ છે.
સર્વેષ્ટધ્યાનસંયુક્તા લોકમાતા યશસ્વિની । સર્વાભરણશોભાઢ્યા પીનશ્રોણિ પયોધરા
સર્વ ઇચ્છિત ધ્યાનમાં લીન, લોકમાતા, પ્રસિદ્ધ, સર્વ આભૂષણોથી શોભાયમાન, ભરાવદાર કટિ અને સ્તનવાળી છે.
ગૌરવર્ણા સમાયાતા માલ્યવસ્ત્રવિભૂષિતા । ઇયં મેધા મહાપ્રાજ્ઞ તવૈવ પરિસંસ્થિતા
ગૌરવર્ણ, માળા અને વસ્ત્રોથી શોભાયમાન, મહાપ્રજ્ઞ, તારી પાસે મેધા સ્થિર થઈ છે.
હંસચંદ્રપ્રતીકાશા મુક્તાહારવિલંબિની । સર્વાભરણસંભૂષા સુપ્રસન્ના મનસ્વિની
હંસ અને ચંદ્ર જેવી કાંતિવાળી, મોતીની હાર પહેરેલી, સર્વ આભૂષણોથી શોભાયમાન, અત્યંત પ્રસન્ન અને બુદ્ધિશાળી છે.
શ્વેતવસ્ત્રેણ સંવીતા શતપત્રં શયેકૃતમ્ । પુસ્તકકરા પંકજસ્થા રાજમાના સદૈવ હિ
શ્વેત વસ્ત્ર પહેરેલી, શતદળ કમળ પર શયન કરતી, હાથે પુસ્તક ધરાવતી, કમળ પર બેસેલી અને હંમેશા તેજસ્વી છે.
એષા પ્રજ્ઞા મહાભાગ ભાગ્યવંતં સમાગતા । લાક્ષારસસમાવર્ણા સુપ્રસન્ના સદૈવ હિ
આ પ્રજ્ઞા, બહુ ભાગ્યશાળી, ભાગ્યવાન પાસે આવી છે. લાકના રસ જેવી કાંતિવાળી અને હંમેશા અત્યંત પ્રસન્ન છે.
પીતપુષ્પકૃતામાલા હારકેયૂરભૂષણા । મુદ્રિકા કંકણોપેતા કર્ણકુંડલમંડિતા
પીળા ફૂલોની માળા પહેરેલી, હાર અને કંકણોથી શોભાયમાન, મુદ્રિકા અને કંકણવાળી, કાનના કુંડળોથી શણગારેલી છે.
પીતેન વાસસા દેવી સદૈવ પરિરાજતે । ત્રૈલોક્યસ્યોપકારાય પોષણાયાદ્વિતીયકા
દેવી હંમેશાં પીળાં વસ્ત્રમાં શોભે છે, ત્રણેય લોકના કલ્યાણ અને પોષણ માટે, બીજી તરીકે.
યસ્યાઃ શીલં દ્વિજશ્રેષ્ઠ સદૈવ પરિકીર્તિતમ્ । સેયં દયા સુ સંપ્રાપ્તા તવ પાર્શ્વે દ્વિજોત્તમ
દ્વિજશ્રેષ્ઠ, જેણીનું સ્વભાવ હંમેશાં વખાણવામાં આવે છે, એ દયા આજે તારી પાસે આવી છે, હે ઉત્તમ બ્રાહ્મણ.
ઇયં વૃદ્ધા મહાપ્રાજ્ઞ ભાવભાર્યા તપસ્વિની । મમ માતા દ્વિજશ્રેષ્ઠ ધર્મોહં તવ સુવ્રત
આ વૃદ્ધ, વિદ્વાન, ભાવભર્યા અને તપસ્વિ સ્ત્રી મારી માતા છે, હે દ્વિજશ્રેષ્ઠ; હું ધર્મ છું અને તું સત્યવ્રતી છે.
ઇતિ જ્ઞાત્વા શમં ગચ્છ મામેવં પરિપાલય । દુર્વાસા ઉવાચ- યદિ ધર્મઃ સમાયાતો મત્સમીપં તુ સાંપ્રતમ્
આ જાણીને શાંતિ પામ, અને મને આવું જ રક્ષ. દુર્વાસાએ કહ્યું: જો ધર્મ હવે મારી પાસે આવ્યો છે—
એતન્મે કારણં બ્રૂહિ કિં તે ધર્મ કરોમ્યહમ્ । ધર્મ ઉવાચ- કસ્માત્ક્રુદ્ધોસિ વિપ્રેન્દ્ર કિમેતૈર્વિપ્રિયં કૃતમ્
આનું કારણ મને કહો, હે ધર્મ, તું શું ઈચ્છે છે કે હું શું કરું? ધર્મ બોલ્યા: હે વિપ્રેન્દ્ર, તું કેમ ગુસ્સે છે? આ લોકોએ શું દુઃખ આપ્યું છે?
તન્મે ત્વં કારણં બ્રૂહિ દુર્વાસો યદિ મન્યસે । દુર્વાસા ઉવાચ- યેનાહં કુપિતો દેવ તદિદં કારણં શૃણુ
હે દુર્વાસા, જો તને યોગ્ય લાગે તો આનું કારણ મને કહો. દુર્વાસાએ કહ્યું: હે દેવ, સાંભળ, હું કિસ માટે ગુસ્સે થયો છું.
દમશૌચૈઃ સુસંક્લેશૈઃ શોધિતં કાયમાત્મનઃ । લક્ષવર્ષપ્રમાણં વૈ તપશ્ચર્યા મયા કૃતા
દમ, શુદ્ધિ અને કઠોર તપથી મેં મારું શરીર શુદ્ધ કર્યું છે; લાખ વર્ષ સુધી મેં તપ કર્યું છે.
એવં પશ્યસિ મામેવં દયા તેન પ્રવર્તતે । તસ્માત્ક્રુદ્ધોસ્મિ તેદ્યૈવ શાપમેવં દદામ્યહમ્
તમે મને આવું જ જોઈ રહ્યા છો અને દયા એ પ્રમાણે વર્તે છે; તેથી જ હું ગુસ્સે છું અને આજે હું શાપ આપું છું.
એવં શ્રુત્વા તદા તસ્ય તમુવાચ મહામતિઃ । ધર્મ ઉવાચ- મયિ નષ્ટે મહાપ્રાજ્ઞ લોકો નાશં સમેષ્યતિ
આ સાંભળીને વિદ્વાન એ તેને કહ્યું. ધર્મ બોલ્યા: જો હું નાશ પામું, હે મહાપ્રજ્ઞ, તો જગત પણ નાશ પામશે.
દુઃખમૂલમહં તાત નિકર્શામિ ભૃશં દ્વિજ । સૌખ્યં પશ્ચાદહં દદ્મિ યદિ સત્યં ન મુંચતિ
હું દુઃખનું મૂળ છું, હે તાત, હું ઘણું દુઃખ આપું છું, હે બ્રાહ્મણ; પછી હું સુખ આપું છું, જો સત્ય છોડાતું નથી.
પાપોયં સુખમૂલસ્તુ પુણ્યં દુઃખેન લભ્યતે । પુણ્યમેવં પ્રકુર્વાણઃ પ્રાણી પ્રાણાન્વિમુંચતિ
પાપથી સુખ મળે છે, પણ પુણ્ય દુઃખથી પ્રાપ્ત થાય છે; જે પુણ્ય કરે છે, એ જીવ પોતાનું જીવન ત્યાગે છે.
મહત્સૌખ્યં દદામ્યેવં પરત્ર ચ ન સંશયઃ । દુર્વાસા ઉવાચ- સુખં યેનાપ્યતે તેન પરં દુઃખં પ્રપદ્યતે
હું આવું મહાન સુખ આપું છું અને પરલોકમાં પણ, તેમાં કોઈ શંકા નથી. દુર્વાસાએ કહ્યું: જે સુખ મેળવે છે, તેને પછી મોટું દુઃખ પણ મળે છે.
તત્તુ મર્ત્યઃ પરિત્યજ્ય અન્યેનાપિ પ્રભુજ્યતે । તત્સુખં કો વિજાનાતિ નિશ્ચયં નૈવ પશ્યતિ
પણ જ્યારે મરણશીલ મનુષ્ય એ સુખ છોડે છે, તો બીજું કોઈ તેનો આનંદ માણે છે; એ સુખ કોણ જાણે છે? કોઈ એમાં નિશ્ચિતતા જોઈ શકતો નથી.
તચ્છ્રેયો નૈવ પશ્યામિ અન્યાય્યં હિ કૃતં તવ । યેન કાયેન ક્રિયતે ભુજ્યતે નૈવ તત્સુખમ્
હું એમાં સાચું કલ્યાણ નથી જોતો; તું જે કર્યું એ અયોગ્ય છે. જે શરીરે કર્મ થાય છે, એ સુખ એ જ શરીર ભોગવે છે નહીં.
અન્યેન ક્રિયતે ક્લેશમન્યેનાપિ પ્રભુજ્યતે । તત્સુખં કો વિજાનાતિ ચાન્યાયં ધર્મમેવ વા
બીજું કરે છે દુઃખ, બીજું માણે છે સુખ; એ સુખ કોણ જાણે છે, કે એ ધર્મ પણ યોગ્ય છે કે નહીં?
અન્યેન ક્રિયતે ક્લેશમન્યેનાપિ સુખં પુનઃ । ભુનક્તિ પુરુષો ધર્મ તત્સર્વં શ્રેયસા યુતમ્
બીજું દુઃખ ભોગવે છે, બીજું ફરી સુખ મેળવે છે; મનુષ્ય ધર્મનો આનંદ માણે છે, અને બધું કલ્યાણથી ભરેલું છે.
પુણ્યં ચૈવ અનેનાપિ અનેન ફલમશ્નુતે । ક્રિયમાણં પુનઃ પુણ્યમન્યેન પરિભુજ્યતે
આથી પણ પુણ્ય મળે છે અને એથી ફળ પણ મળે છે; જે પુણ્ય થાય છે, એ બીજું પણ માણે છે.
તત્સર્વં હિ સુખં પ્રોક્તં યત્તથા યસ્ય લક્ષણમ્ । ધર્મશાસ્ત્રોદિતં ચૈવ કૃતં સર્વત્ર નાન્યથા
બધું સુખ એવું જ કહેવાયું છે, જેવું તેનું સ્વરૂપ હોય; અને ધર્મશાસ્ત્રમાં જે કહેલું છે, એ સર્વત્ર થાય છે, બીજું ક્યાંય નથી.
યેન કાયેન કુર્વંતિ તેન દુઃખં સહન્તિ તે । પરત્ર તેન ભુંજંતિ અનેનાપિ તથૈવ ચ
જે શરીરથી માણસ કર્મ કરે છે, એ જ શરીરે તેને દુઃખ સહન કરવું પડે છે; આ દુનિયામાં પણ અને પરલોકમાં પણ એ જ રીતે ભોગવવું પડે છે.
ઇતિ જ્ઞાત્વા સ ધર્માત્મા ભવાન્સમવલોકયેત્ । યથા ચૌરા મહાપાપાઃ સ્વકાયેન સહંતિ તે
આ વાત જાણીને ધર્મપ્રિય માણસે ધ્યાનપૂર્વક વિચારવું જોઈએ, જેમ ચોરો અને મોટા પાપી લોકો પોતાનાં શરીરે દુઃખ સહન કરે છે.
દુઃખેન દારુણં તીવ્રં તથા સુખં કથં નહિ । ધર્મ ઉવાચ- યેન કાયેન પાપાશ્ચ સંચરન્તિ હિ પાતકમ્
જ્યારે તેઓ ભારે અને કઠોર દુઃખ સહન કરે છે, તો પછી સુખ કેમ નથી મળતું? ધર્મ કહે છે: જે શરીરથી પાપી પાપ કરે છે—
તેન પીડાં સહંત્યેવ પાતકસ્ય હિ તત્ફલમ્ । દંડમેકં પરં દૃષ્ટં ધર્મશાસ્ત્રેષુ પંડિતૈઃ
એ જ શરીરે તેને પીડા ભોગવવી પડે છે; એ તો પાપનું ફળ છે. ધર્મશાસ્ત્રના વિદ્વાનો એક જ દંડને સર્વોચ્ચ માન્યો છે.