ઇદાનીં કુરુ કલ્યાણિ મદ્વાક્યં ધર્મસંયુતમ્ । સર્વલક્ષણસંપન્નં સત્યધર્મસમન્વિતમ્
હવે, હે કલ્યાણી, મારા ધર્મયુક્ત વચન અનુસરો, જે સર્વ શુભ લક્ષણોથી અને સત્ય-ધર્મથી ભરપૂર છે.
સર્વજ્ઞં સર્વદે દેવિ પુત્રમુત્પાદ્ય સુંદરમ્ । ઇંદ્રત્વં તસ્ય દાસ્યામિ ઇંદ્રઃ સોપિ ભવિષ્યતિ
હે દેવી, સર્વજ્ઞ અને સર્વના સ્વામી એવા સુંદર પુત્રને જન્મ આપો; હું તેને ઇન્દ્રપદ આપીશ અને તે ઇન્દ્ર બની જશે.
એવં સંભાષિતં શ્રુત્વા મહાહર્ષસમન્વિતા । દેવદેવપ્રસાદેન ઇંદ્રઃ પુત્રો ભવિષ્યતિ
આ વચન સાંભળીને, મહાન આનંદથી ભરાઈ, દેવોના દેવની કૃપાથી ઇન્દ્ર તેનો પુત્ર બની જશે.
એવમસ્તુ મહાભાગ તવ વાક્યં કરોમ્યહમ્ । તતસ્તા દેવતાઃ સર્વા જગ્મુઃ સ્વસ્થાનમેવ હિ
એવું જ થાવા દે, હે મહાભાગ્યવતી, હું તું જે કહ્યો તે કરું છું; ત્યારબાદ સર્વ દેવતાઓ પોતાના સ્થાન પર ગયા.
હરિણા સહ તે સર્વે નિરાતંકા મુદાન્વિતાઃ । સૂત ઉવાચ- અદિતિઃ કશ્યપં પ્રાહ ઋતું પ્રાપ્ય મનસ્વિની
હરિ સાથે, બધા નિર્ભય અને આનંદથી ભરપૂર હતા; સૂત બોલ્યા: અદિતિએ, ઋતુ પ્રાપ્ત કરીને, મન એકાગ્ર કરી કશ્યપને કહ્યું.
ભગવન્દીયતાં પુત્રઃ સુરેંદ્રપદભોજકઃ । ચિંતયિત્વા ક્ષણં વિપ્રસ્તામુવાચ મનસ્વિનીમ્
હે ભગવાન, મને એવો પુત્ર આપો જે દેવોના રાજાની ગાદી પર બેસી શકે; વિદ્વાન કશ્યપે થોડું વિચાર કરીને, મન એકાગ્ર અદિતિને કહ્યું.
એવમસ્તુ મહાભાગે તવ પુત્રો ભવિષ્યતિ । ત્રૈલોક્યસ્યાપિ કર્તા સ યજ્ઞભોક્તા સ એવ ચ
એવું જ થાવા દે, હે મહાભાગ્યવતી; તારો પુત્ર ત્રણેય લોકનો સર્જનહાર અને યજ્ઞનો ભોગી બનશે.
તસ્યાઃ શિરસિ સન્યસ્ય સ્વહસ્તં ચ દ્વિજોત્તમઃ । તપશ્ચચાર તેજસ્વી સત્યધર્મસમન્વિતઃ
તેણીનું માથું પોતાના હાથે સ્પર્શી, તેજસ્વી અને સત્ય-ધર્મથી ભરપૂર બ્રાહ્મણ તપસ્યા કરવા લાગ્યા.
સુવ્રતો નામ તેજસ્વી વિષ્ણુલોકે વસેત્સદા । તસ્ય પુણ્યક્ષયે જાતે વિષ્ણુલોકાદ્દ્વિજોત્તમાઃ
સુવ્રત નામે તેજસ્વી, હંમેશા વિષ્ણુલોકમાં વસે છે; જ્યારે તેનું પુણ્ય સમાપ્ત થાય, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ,
પતનં કર્મવશતસ્તતસ્તસ્ય દ્વિજોત્તમાઃ । પુણ્યગર્ભં ગતો વિપ્ર અદિત્યાસ્તુ મહાતપાઃ
કર્મના પ્રભાવથી, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, તે વિષ્ણુલોકમાંથી પતન પામશે અને અદિતિના ગર્ભમાં પ્રવેશી, મહાતપસ્વિ અદિતિ દ્વારા જન્મ લેશે.
ઇંદ્રત્વં ભોક્તુકામાર્થં સત્યપુણ્યેન કર્મણા । ગર્ભં દધાર સા દેવી પુણ્યેન તપસા કિલ
ઇન્દ્રપદની આનંદ મેળવવા માટે, એ દેવીએ સત્ય અને પુણ્યથી, તથા તપસ્યાથી ગર્ભ ધારણ કર્યો.
તપસ્તેપે નિરાલસ્યા વનવાસં ગતા સતી। દિવ્યં વર્ષશતં યાતં તપંત્યાં દેવમાતરિ
સતત અને નિરાલસ, એ સતી દેવીએ વનમાં જઈને દિવ્ય શત વર્ષ સુધી તપ કર્યું; એ દેવમાતા તપમાં લીન રહી.
તપંત્યથ તપસ્તીવ્રં દુષ્કરં દેવતાસુરૈઃ । તતઃ સા તપસા તેન તેજસા ચ પ્રભાન્વિતા
પછી એણે એવો કઠિન તપ કર્યો, જે દેવો અને અસુરો માટે પણ દુષ્કર હતો; એ તપ અને તેજથી એ ખૂબ જ તેજસ્વી બની.
સૂર્યતેજઃ પ્રતીકાશા દ્વિતીય ઇવ ભાસ્કરઃ । શુશુભે સા યથા દીપ્તા પરમં ધ્યાનમાસ્થિતા
સૂર્યના તેજ જેવી, જાણે બીજો સૂર્ય હોય, એ દેવીએ પરમ ધ્યાનમાં પ્રવેશ કરીને ઝળહળતી હતી.
રૂપેણાધિકતાં યાતા તપસસ્તેજસા તદા । તપોધ્યાનપરા સા ચ વાયુભક્ષા તપસ્વિની
તપ અને તેજથી એ સમયે એ સૌથી વધુ સુંદર બની; તપ અને ધ્યાનમાં લીન રહી, અને માત્ર વાયુથી જીવન જીવી.
અધિકં શુશુભે દેવી દક્ષસ્ય તનયા તદા । સિદ્ધાશ્ચ ઋષયઃ સર્વે દેવાશ્ચાપિ મહૌજસઃ
ત્યારે દેવીઓમાં, દક્ષની પુત્રી એ વધુ ઝળહળતી હતી; બધા સિદ્ધો, ઋષિઓ અને શક્તિશાળી દેવોએ એનું સન્માન કર્યું.
સ્તુવંતિ તાં મહાભાગાં રક્ષંતિ ચ સુતત્પરાઃ । પૂર્ણે વર્ષશતે તસ્યા વિષ્ણુસ્તત્ર સમાગતઃ
એ મહાભાગ્યવતીનું બધા પ્રશંસા કરતા અને એના સંતાન માટે રક્ષા કરતા; જ્યારે એના શત વર્ષ પૂર્ણ થયા, ત્યારે વિષ્ણુ ત્યાં આવ્યા.
તામુવાચ મહાભાગામદિતિં તપસાન્વિતામ્ । દેવિ ગર્ભઃ સુસંપૂર્ણઃ સૂતિકાલઃ પ્રવર્તતે
વિષ્ણુએ એ મહાભાગ્યવતી અને તપસ્વિ અદિતીને કહ્યું: 'દેવી, તારો ગર્ભ હવે સંપૂર્ણ વિકસિત છે; જન્મનો સમય આવી ગયો છે.'
તવૈવ તપસા પુષ્ટસ્તેજસા ચ પ્રવર્દ્ધિતઃ । અદ્યૈવ ગર્ભમેતં ત્વં મુંચ મુંચ યશસ્વિનિ
'તપસ્યાથી એ મજબૂત થયો છે, અને તેજથી વધ્યો છે; હે યશસ્વિ, આજે જ તું એ ગર્ભ છોડ.'
એવમાભાષ્ય દેવેશઃ સ જગામ સ્વકં ગૃહમ્ । અસૂત પુત્રં સા દેવી કાલે પ્રાપ્તે મહોદયે
એ રીતે કહીને દેવોના સ્વામી પોતાના ઘેર ગયા; યોગ્ય અને શુભ સમયે એ દેવીએ પુત્રને જન્મ આપ્યો.
સા પુત્રં દીપ્તિસંયુક્તં દ્વિતીયમિવ ભાસ્કરમ્ । સુભગં ચારુસર્વાંગં સર્વલક્ષણસંયુતમ્
એ દેવીએ તેજસ્વી પુત્રને જન્મ આપ્યો, જે બીજાં સૂર્ય જેવો, સુંદર, સૌંદર્યથી ભરપૂર અને તમામ શુભ લક્ષણો ધરાવતો હતો.
ચતુર્બાહું મહાકાયં લોકપાલં સુરેશ્વરમ્ । તેજોજ્વાલાસમાકીર્ણં ચક્રપદ્મસુહસ્તકમ્
એ પુત્રના ચાર હાથ, વિશાળ શરીર, લોકપાલ અને દેવોના સ્વામી, તેજથી ઘેરાયેલો, અને સુંદર હાથમાં ચક્ર તથા કમળ હતું.
ચંદ્રબિંબાનુકારેણ વદનેન મહામતિઃ । રાજમાનં મહાપ્રાજ્ઞં તેજસા વૈષ્ણવેન ચ
ચાંદની જેવી ચહેરા, મહાન બુદ્ધિ, વિષ્ણુના તેજથી અને જ્ઞાનથી ઝળહળતો, એ પુત્ર ખૂબ જ તેજસ્વી દેખાતો હતો.
અન્યૈશ્ચ લક્ષણૈર્દિવ્યૈર્દિવ્યભાવૈરલંકૃતમ્ । સર્વલક્ષણસંપૂર્ણં ચંદ્રાસ્યં કમલેક્ષણમ્
બીજા દિવ્ય લક્ષણો અને ગુણોથી સજ્જ, એ સર્વે શુભ લક્ષણોથી પૂર્ણ, ચાંદની જેવો ચહેરો અને કમળ જેવા નેત્ર ધરાવતો હતો.
આજગ્મુસ્તે ત્રયો દેવા ઋષયો વેદપારગાઃ । ગંધર્વાશ્ચ તતો નાગાઃ સિદ્ધાવિદ્યાધરાસ્તથા
પછી ત્રણ દેવો, વેદમાં પારંગત ઋષિઓ, ગંધર્વો, નાગો, સિદ્ધો અને વિદ્યા ધરાવનાર પણ આવ્યા.
ઋષયઃ સપ્ત તે દિવ્યાઃ પૂર્વાપરમહૌજસઃ । અન્યે ચ મુનયઃ પુણ્યાઃ પુણ્યમંગલદાયિનઃ
સાત દિવ્ય ઋષિઓ, પ્રાચીન અને શક્તિશાળી, તથા અન્ય પુણ્યવંત મુનિઓ, જે શુભ પુણ્ય આપે છે, આવ્યા.
આજગ્મુસ્તે મહાત્માનો હર્ષનિર્ભરમાનસાઃ । તસ્મિઞ્જાતે મહાભાગે ભગવંતો મહૌજસિ
એ મહાત્માઓ, આનંદથી ભરેલા હૃદય સાથે, એ મહાભાગ્યવતી અને શક્તિશાળી ભગવાનના જન્મને જોવા આવ્યા.
આજગ્મુર્દેવતાઃ સર્વે પર્વતાસ્તુ તપસ્વિનઃ । ક્ષીરાદ્યાઃ સાગરાઃ સર્વે નદ્યશ્ચૈવ તથામલાઃ
બધા દેવો, તપસ્વી પર્વતો, દૂધથી શરૂ થતા બધા સાગરો અને પવિત્ર નદીઓ પણ આવ્યા.
પ્રીતિમંતસ્તતઃ સર્વે યે ચાન્યે હિ ચરાચરાઃ । મંગલૈસ્તુ મહોત્સાહં ચક્રુઃ સર્વે સુરેશ્વરાઃ
પછી ત્યાં હાજર બધા અને બીજા બધા જીવ, ચાલતા અને અચળ, આનંદમાં આવી ગયા; બધા દેવોના શિરોમણિઓએ ઉત્સાહપૂર્વક શુભ કાર્ય કર્યા.
નનૃતુશ્ચાપ્સરાઃ સંઘા ગંધર્વા લલિતં જગુઃ । વેદમંત્રૈસ્તતો દેવા બ્રાહ્મણા વેદપારગાઃ
અપ્સરાઓના સમૂહોએ નૃત્ય કર્યું અને ગંધર્વોએ મીઠા સ્વરે ગીત ગાયા; પછી દેવો અને વેદમાં નિપુણ બ્રાહ્મણોએ વેદમંત્રોનું પઠન કર્યું.