તતસ્તયોર્ગદાયુદ્ધમવર્તત મુહુર્મુહુઃ। તયોઃ પ્રહરતોઃ શબ્દો ગદાપાતોદ્ભવો ધ્રુવં
પછી બંને વચ્ચે વારંવાર ગદાયુદ્ધ થયું; બંનેના ગદાના ઘા પડવાથી સતત ગર્જના થતી રહી.
આવર્તં પરિવર્તં ચ ચક્રતુસ્તૌ પુનઃ પુનઃ। અધ ઊર્ધ્વં પ્રહારં ચ પાર્શ્વયોરતિભીષણં
બન્ને વારંવાર એકબીજાની આજુબાજુ ફરતા અને ઉપર, નીચે તથા બાજુઓમાં ભયાનક ઘા મારતા.
બભૂવૈવં તયોર્યુદ્ધં લોકાલોકભયંકરં। દૃષ્ટ્વા દેવગણાઃ સિદ્ધા દાનવા વિસ્મયં ગતાઃ
આ રીતે બંનેનું યુદ્ધ જીવતો અને મૃત્યુ પામેલા લોકને ડરાવનારું બની ગયું; આ જોઈને દેવો, સિદ્ધો અને દાનવો આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા.
યુદ્ધ્યમાનૌ તુ તૌ વીરૌ મૃત્યુસંશયમાગતૌ। દેવદાનવવીરાશ્ચ દ્રષ્ટું નૈવ તદીશિરે
બન્ને વીર યુદ્ધ કરતાં મૃત્યુના દ્વાર સુધી પહોંચી ગયા; દેવો કે દાનવો એ યુદ્ધ જોઈ શક્યા નહીં.
ઈશબ્રહ્માદયઃ ખે તુ સ્થિતા દ્રષ્ટું તદદ્ભુતં। તયોર્હુંકારશબ્દેન ગદાપાતસ્વનેન ચ
પણ ઈશ, બ્રહ્મા અને બીજા આકાશમાં ઊભા રહી એ અદ્ભુત દૃશ્ય જોઈ રહ્યા; બંનેના હૂંકાર અને ગદાના અથડાવાની ધ્વનિ ગૂંજતી રહી.
ઊર્ધ્વોર્ધ્વમગમચ્છબ્દો હ્યશનેશ્ચોપજાયતે। ભગ્ને ગદે દ્વયોરેવ કરઃ સંપુટિતસ્તયોઃ
એ ધ્વનિ સતત ઊંચી જતી રહી, જાણે વીજળી ગર્જે છે; જ્યારે બન્નેની ગદા તૂટી ગઈ, ત્યારે બંનેએ હાથ જોડ્યા.
એવં ચૈવાર્ધયામેન તયોરસ્ત્રે નિપેતતુઃ। એતસ્મિંન્નન્તરે વીરૌ ખડ્ગચર્મધરૌ તદા
આ રીતે યુદ્ધના મધ્યમાં બન્નેના શસ્ત્રો જમીન પર પડી ગયા; એ સમયે બંને વીરોએ તલવાર અને ઢાલ ઉપાડી.
પ્રતિયોદ્ધું મહાઘોરમાહવે સંપ્રચેરતુઃ। નિસ્ત્રિંશૌ વિદ્યુદુલ્કાભૌ તયોર્ગાત્રે ચ ચર્મણી
ભયાનક યુદ્ધ ચાલુ રાખવા માટે બંને સામસામે આગળ વધ્યા; તેમની તલવારો વીજળી જેવી ચમકી અને ઢાલે શરીર ઢાંકી લીધું.
દૃશ્યેતે સર્વલોકૈશ્ચ લાઘવં વિસ્મયં ગતૈઃ। ચિચ્છિદાતે તયોરેવ ચર્મણી બહુવર્ણકે
બધા લોકોએ આશ્ચર્યથી તેમની ચપળતા જોઈ; બંનેએ એકબીજાની રંગબેરંગી ઢાલો કાપી નાખી.
ભીષ્મકં બલયુદ્ધં ચ તયોરેવં પ્રવર્તતે। મંડલં ચક્રધન્વં ચ લાઘવં ચ પરિપ્લુતં
આ રીતે બંને વચ્ચે ભયાનક બળયુદ્ધ શરૂ થયું, જેમાં ચક્રાકાર ફેરવાટ, શસ્ત્રોનું ઘુમાવ અને ચપળતા દેખાઈ.
વૃત્રવાસવયોર્યુદ્ધં વૃત્રવાસવયોરિવ। કેશાન્વૃત્રસ્ય ઉત્પ્લુત્ય સંપ્રધૃત્યાસિના દ્રુતં
વૃત્ર અને વાસવનું યુદ્ધ એ જવું જ ભયાનક હતું; વાસવે વૃત્રના વાળ પર ઝંપલાવી ઝડપથી તલવારથી પકડી લીધા.
શિરશ્ચિચ્છેદ સહસા મઘવા રણમૂર્ધનિ। જયશબ્દસ્તતસ્ત્વાસીદ્દેવાનાં ચ સમંતતઃ
મઘવાને યુદ્ધના મથાળે અચાનક તેનું માથું કાપી નાખ્યું; ત્યારબાદ સર્વત્ર દેવોએ વિજયના જયઘોષ કર્યા.
પ્રોત્ફુલ્લહૃદયા દેવા મઘવંતમપૂજયન્। દેવદુંદુભયો નેદુર્નનૃતુશ્ચાપ્સરોગણાઃ
દેવતાઓના હૃદય આનંદથી ખીલી ઉઠ્યાં, તેમણે મઘવનની પૂજા કરી; દેવદુંદુભિઓ વાગી ઉઠ્યાં અને અપ્સરાઓના સમૂહે નૃત્ય કર્યું.
ગીતં ગાયંતિ ગંધર્વા મુનયઃ સ્તુતિપાઠકાઃ। ભીતાઃ પલાયિતાઃ સર્વે દૈત્યાસ્ત્યક્તાયુધા દિશઃ
ગંધર્વોએ ગીત ગાયું, ઋષિઓએ સ્તુતિઓ પઠવી; બધા દૈત્યોએ ડરથી પોતાના શસ્ત્રો ફેંકી દિશા દિશામાં ભાગી ગયા.
ઇતિ શ્રીપાદ્મપુરાણે પ્રથમે સૃષ્ટિખંડે વૃત્રાસુરવધોનામ ત્રિસપ્તતિતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રીપદ્મપુરાણના પ્રથમ સર્જનખંડમાં 'વૃત્રાસુરવધ' નામે ત્રેપનમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
વ્યાસ ઉવાચ- ચતુર્ભિસ્તુરગૈર્જુષ્ટં રથં સૂર્યસમપ્રભં। ત્રૈપુરિઃ સંરુરોહાથાબ્રવીદ્વાક્યં ગણાધિપં
વ્યાસજી કહે છે: ચાર ઘોડાઓથી સજ્જ અને સૂર્ય જેવો તેજસ્વી રથ ચઢીને ત્રૈપુરી આગળ આવ્યો અને ગણાધિપતિને કહ્યું.
પિતા મે નિહતઃ પિત્રા તવ યસ્માદ્ગણાધિપ। તસ્માત્ત્વામદ્ય વિશિખૈર્નયામિ યમસાદનં
"ગણાધિપતિ! મારા પિતાને તમારા પિતાએ મારી નાખ્યા હતા, એટલે આજે હું તને તીક્ષ્ણ બાણોથી ઘાયલ કરીને યમલોકમાં મોકલીશ."
તતસ્તમબ્રવીદ્દેવો ગણેશસ્ત્રિપુરાત્મજં। તવ તાતેન દુષ્ટેન સુરાણામહિતં પુરા
ત્યારે દેવ ગણેશે ત્રિપુરપુત્રને કહ્યું: "તારો પિતા દુષ્ટ હતો, તેણે દેવતાઓને બહુ મોટું અપરાધ કર્યું હતું.
કૃતં કર્મમહત્પાપં શ્રુતં નો જનકેન હિ। પાપકર્મરતં દુષ્ટં જ્ઞાત્વા જ્ઞાનબલેન ચ
"તારા પિતાએ જે મોટું પાપ કર્યું તે અમે સાંભળ્યું છે; તે પાપકર્મમાં રત અને દુષ્ટ હતો, એ જાણીને જ્ઞાનબળથી—
અવધીત્તં શરૈકેન પિતરં તે બલેન ચ। પંકાત્પ્રતારિતો મોહાત્પ્રેષિતો યમમંદિરં
"એક જ બાણથી બળપૂર્વક તેને મારીને, ભ્રમિત કરી, કાદવમાંથી ખેંચી યમલોકમાં મોકલવામાં આવ્યો હતો.
ત્વાં ચાહં તત્પથં દૈત્ય પ્રેષયામિ ક્ષણાદિહ। ઉક્તવંતં મહાપ્રાજ્ઞં સુરાણાં ચ ગણાધિપં
"હવે, દૈત્યા, હું તને પણ એ જ માર્ગે તરત મોકલીશ," એમ મહાપંડિત ગણાધિપતિએ તેને કહ્યું.
વિવ્યાધ દશભિસ્તીક્ષ્ણૈઃ કાલાનલસમપ્રભૈઃ। તતઃ શરસહસ્રૈસ્તુ દૈત્યં વિવ્યાધ સાહસાત્
તે પછી તેણે કાળાગ્નિ જેવો તેજ ધરાવતાં દસ તીક્ષ્ણ બાણો મારીને ઘાયલ કર્યો; પછી હજારો બાણોથી દૈત્યને જોરથી ઘાયલ કર્યો.
યમદંડસમૈર્બાણૈઃ ક્ષુરપ્રૈશ્ચ શિલીમુખૈઃ। કંકપત્રૈર્મહાતીક્ષ્ણૈર્વજ્રાનલસમપ્રભૈઃ
યમદંડ જેટલા ભયાનક બાણો, કટારી, લોખંડના અગ્રવાળા અને કાંટાવાળા તીક્ષ્ણ બાણો, વજ્ર અને અગ્નિ જેવો તેજ ધરાવતાં બાણો વડે—
વિચકર્ત શરાંશ્ચાસ્ય લંબોદરઃ સુરાર્ચિતઃ। પુનર્વિવ્યાધ વિશિખૈઃ સહસાભિ દુરોપમૈઃ
દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત લંબોદરે તેના બાણો કાપી નાખ્યા અને ફરીથી અચાનક દુર્લભ બાણોથી તેને ઘાયલ કર્યો.
શરૈરર્દિતસર્વાંગો મૂર્ચ્છિતસ્ત્વપતદ્ભુવિ। તતો ભદ્રશ્ચ સૌભદ્રો ભીષણો નિર્જરાંતકઃ
બાણોથી આખું શરીર છિન્નભિન્ન થતાં તે બેભાન થઈ જમીન પર પડી ગયો; પછી ભદ્ર, સૌભદ્ર, ભીષણ અને નિર્જરાંતક—
સ્વાં સ્વાં ગદાં સમાદાય દુદ્રુવુસ્તં વિનાયકમ્। યુગપત્તે ગદાપાતૈર્નિજઘ્નુર્ગણનાયકમ્
બધાએ પોતાની પોતાની ગદા ઉઠાવી વિનાયક તરફ દોડી ગયા; એકસાથે ગદાના ઘા કરીને તેમણે ગણનાયકને આઘાત કર્યો.
લાઘવાત્તુ વૃથા કૃત્વા ગદાસ્તેષાં મહાબલઃ। ભદ્રકસ્ય તુ શીર્ષે ચાહનત્પરશુના તદા
પણ તેની ચપળતાથી, મહાબળીએ તેમની ગદાઓ વ્યર્થ કરી દીધી; પછી તેણે પરશુથી ભદ્રના માથા પર ઘા કર્યો.
સૌભદ્રસ્યોત્તમાંગં ચ અસિનાગ્રે નિપાતિતમ્। ભીષણસ્ય કુઠારેણ ખડ્ગેન નિર્જરાંતકમ્
સૌભદ્રનું માથું તલવારના ધારથી કાપી નાખ્યું; ભીષણને કુઠારથી અને નિર્જરાંતકને તલવારથી ઘાયલ કર્યો.
પાતયિત્વા ચ હેરમ્બો મહાગિરિસમાંસ્તદા। ચતુરો ગણમુખ્યાંશ્ચ અન્યાંશ્ચાપાતયદ્દ્વિષઃ
પછી મહાપર્વત જેવા હેરંબે તેમને પછાડી દીધા; ચાર મુખ્ય ગણો અને બીજા દુશ્મનોને પણ પછાડી નાખ્યા.
તતઃ સંજ્ઞાં સમાલભ્ય ત્રૈપુરિશ્ચાસુરોત્તમઃ। સમારુહ્ય રથં સ્વં ચ જઘાન સુરસત્તમમ્
પછી સંજ્ઞાનમાં આવી ત્રૈપુરી એ અસુરશ્રેષ્ઠે પોતાનો રથ ચઢી દેવોમાં શ્રેષ્ઠને ઘાયલ કર્યો.