જગામ મંદરગિરિં વાયુવેગેન શૃંગિણા। તતો ગતે ભગવતિ નીલલોહિતે સહોમયા રતિમનુભૂતભૂધરઃ
પછી તેણે પવનની ઝડપથી વૃષભ પર ચડીને મંદર પર્વત તરફ ગમન કર્યું; અને જ્યારે નિલલોહિત ભગવાન ઉમા સાથે ચાલ્યા ગયા, પર્વત આનંદ અનુભવ્યા પછી સ્થિર રહ્યો.
સબાંધવો ભવતિ હિ કસ્ય નો મનો વિશૃંખલં જગતિ હિ કન્યકા પિતુઃ। પુરોદ્યાનેષુ રમ્યેષુ વિવિક્તેષુ વનેષુ ચ
પ્રિયજન પોતાના સગાઓ સાથે ચાલે ત્યારે, આ દુનિયામાં કોનું મન બાંધછોડ ન થાય? ખરેખર, પિતાના ઘરના સુંદર બગીચાઓ અને એકાંત વનોમાં દીકરી માટે.
સુરક્તહૃદયો દેવ્યા વિજહાર ભગાક્ષિહા। તતો બહુતિથે કાલે પુત્રનામ્ના ગિરેઃ સુતા
દેવીએ પ્રીતિપૂર્વક ભગના આંખના વિનાશક સાથે આનંદપૂર્વક સમય વિતાવ્યો; લાંબા સમય પછી, પર્વતની પુત્રી, પુત્રણા નામે, પ્રગટ થઈ.
સખીભિઃ સહિતા ક્રીડાં ચક્રે કૃત્રિમ પુત્રકૈઃ। કદાચિદ્ગંધતૈલેન ગાત્રમભ્યજ્ય શૈલજા
સખીઓ સાથે મળીને તેણે બનાવટના બાળકો સાથે રમણ કરી; એક વખત, પર્વતની પુત્રીએ સુગંધિત તેલથી પોતાનું શરીર મસળ્યું.
ચૂર્ણૈરુદ્વર્તયામાસ મલેનાપૂરિતાં તનુમ્। તદુદ્વર્ત્તનકં ગૃહ્ય નરં ચક્રે ગજાનનમ્
પોતાનું શરીર ધૂળથી ભરેલું હતું, તેથી તેણે પાવડર વડે રગડ્યું; એ ઉવર્તન લઈને, તેણે હાથીના માથાવાળા પુરુષને બનાવ્યો.
પુરુષં ક્રીડતી દેવી તચ્ચાપ્યક્ષિપદંભસિ। જાહ્નવ્યા શિવયા સખ્યા તતઃ સોભૂદ્બૃહત્તનુઃ
દેવી રમતાં રમતાં એ પુરુષ બનાવ્યો અને તેને પાણીમાં મૂકી દીધો; ગંગા પાસે, શિવ સાથે, પછી એક વિશાળ શરીરવાળો જીવ ઊભો થયો.
કાયેનાતિવિશાલેન જગદાપૂરયત્તદા। પુત્રેત્યુવાચ તં દેવી પુત્રેત્યૂચે ચ જાહ્નવી
તેના વિશાળ શરીરે આખી દુનિયા ભરાઈ ગઈ; દેવીએ તેને 'પુત્ર' કહીને બોલાવ્યો, અને ગંગાએ પણ 'પુત્ર' કહી સંબોધ્યો.
ગાંગેય ઇતિ દેવૈસ્તુ પૂજિતોઽભૂદ્ગજાનનઃ। વિનાયકાધિપત્યં ચ દદાવસ્ય પિતામહઃ
દેવોએ તેને 'ગાંગેય', હાથીમુખવાળા તરીકે પૂજ્યો; અને પિતામહે તેને વિઘ્નોના મુખ્યપદની સત્તા આપી.
પુનઃ સા ક્રીડતી ચક્રે તરું ચ વરવર્ણિની। મનોજ્ઞમંકુરં રૂઢમશોકસ્ય શુભાનના
ફરીથી, રમતાં રમતાં, સુંદર રંગવાળી દેવીએ એક વૃક્ષ બનાવ્યું; શુભ મુખવાળીએ મનમોહક અશોકનું છોડ ઉગાડ્યું.
વર્દ્ધયામાસ તં ચાપિ કૃતસંસ્કારમંગલમ્। બૃહસ્પતિમુખૈર્વિપ્રૈર્દિવસ્પતિપુરોહિતૈઃ
તેને યોગ્ય સંસ્કાર અને શુભ કાર્ય કરીને, દેવોના ગૃહપુજારી બૃહસ્પતિ અને અન્ય બ્રાહ્મણો સાથે પાળ્યું.
તતો દેવૈઃ સમુનિભિઃ પ્રોક્તા દેવી ત્વિદં વચઃ। અધુના દર્શિતે માર્ગે મર્યાદાં કર્તુમર્હસિ
પછી દેવોએ એકત્ર થઈને દેવીને કહ્યું: 'હવે માર્ગ બતાવાયો છે, તું નિયમ સ્થાપિત કર.'
ફલં કિં ભવિતા દેવિ કલ્પિતૈસ્તરુપુત્રકૈઃ। ઇત્યુક્તા હર્ષપૂર્ણાંગી પ્રોવાચાતિશુભાં ગિરં
'દેવી, આ બનાવટના વૃક્ષ-બાળકોમાંથી કયું ફળ મળશે?' એમ પૂછતાં, આનંદથી ભરેલી દેવીએ ખૂબ શુભ વાણી બોલી.
એકં નિરુદકે ગ્રામે યઃ કૂપં કારયેદ્બુધઃ। બિંદૌબિંદૌ ચ તોયસ્ય સ વસેદ્વત્સરં દિવિ
'જે કોઈ પાણી વગરના ગામમાં કૂવો બનાવે, પાણીની દરેક બૂંદ માટે, તે એક વર્ષ સ્વર્ગમાં વસે.'
દશકૂપસમાવાપી દશવાપીસમો હ્રદઃ। દશહ્રદસમા કન્યા દશકન્યાસમો દ્રુમઃ
'દસ કૂવો જેટલો એક વાપી, દસ વાપી જેટલો એક તળાવ, દસ તળાવ જેટલી એક કન્યા, અને દસ કન્યા જેટલો એક વૃક્ષ.'
એષા વૈ શુભ મર્યાદા નિયતા લોકભાવિની। ઇત્યુક્તાસ્તુ તતો વિપ્રા બૃહસ્પતિપુરોગમાઃ
'આ શુભ નિયમ છે, જે લોક માટે નિશ્ચિત કરાયો છે.' એમ કહેતાં, બૃહસ્પતિ અને અન્ય બ્રાહ્મણો—
જગ્મુઃ સ્વમંદિરાણ્યેવ ભવાનીં વંદ્ય માતરં। ગતેષુ તેષુ દેવોપિ શંકરઃ પર્વતાત્મજાં
ભવાણી માતાને પૂજીને, પોતાના ઘરમાં પાછા ગયા; તેઓ ગયા પછી, શંકર દેવ પર્વતની પુત્રી સાથે—
પાણિનાલમ્બ્યમાનેન ન સ્વમાવાસમગચ્છત। ચિત્તપ્રસાદજનનં પ્રાસાદાટ્ટાલગોપુરં
હાથ પકડીને, પોતાના ઘરે નહીં ગયા; મનને આનંદ આપતી મહેલમાં પ્રવેશ કર્યો, જેમાં મિનાર અને દરવાજા હતા.
લંબમૌક્તિકદામાનં માલિકાકુલવેદિકં। સુનદ્ધકલધૌતં ચ ક્રીડાગૃહમનોગતં
લટકતી મોતીની માળાઓ, ફૂલમાળાઓથી ભરેલી વેદિકા, સુગંધિત પાણીથી ધોઈને, રમણગૃહ મનને આકર્ષતું હતું.
પ્રકીર્ણકુસુમામોદ મત્તાલિકુલકૂજિતમ્। કિન્નરોદ્ગીતસંગીત ગૃહાંતરિતભિત્તિકમ્
ફૂલોની સુગંધથી ભરેલું, મદભર્યા માખીઓના ગુંજથી ગુંજતું, કિનરાઓના ગીતોથી ગૃહની દિવાલો ગુંજતી હતી.
સુગંધિધૂપસંઘાતં મનઃપ્રાપ્યમલક્ષિતં। ક્રીડામયૂરનારીભિરભિતો રભસાર્પિતં
સુગંધિત ધૂપથી ભરેલું, મન grasp કરી શકે તેમ ન હતું, અને રમતી મયૂરીઓ અને સ્ત્રીઓ四 તરફથી ઉત્સાહપૂર્વક ઘેરેલી હતી.
હંસસંઘાતસંદિષ્ટ સ્ફટિકસ્તભંતોરણં। અનાવિલમસંભ્રાંત્યા બહુશઃ કિન્નરાકુલં
હંસોની ટોળીઓથી સજ્જ, સ્ફટિકના સ્તંભો અને દ્વાર, એકદમ શુદ્ધ અને નિરવ, ઘણીવાર કિનરાઓથી ભરેલું, પણ ક્યારેય ગભરાટ વગર.
શુકૈર્યત્રાભિદૃશ્યંતે પદ્મરાગવિનિર્મિતાઃ। ભિત્તયો જાતિસંભ્રાંત્યા પ્રતિબિંબિતમૌક્તિકાઃ1.43.
ત્યાં, પદ્મરાગ રત્નોથી બનેલ દિવાલો પર, તોતા દેખાય છે; અને તેમાં મોતીની છબી પડતી હોય, જે જુદી-જુદી જાતની લાગે છે.
તત્રાક્ષૈઃ પ્રિયયા દેવો વિહર્તુમુપચક્રમે। સ્વછેંદ્રનીલભૂભાગે ક્રીડંતૌ યત્ર સંસ્થિતૌ
ત્યાં ભગવાન પોતાની પ્રિય સાથે, સાફ અને નીલમ જેવી જમીન પર, રમવા માટે ઊભા રહ્યા.
વપુઃ સહાયતાં પ્રાપ્તૌ વિનોદરસનિર્વૃતૌ। એવં પ્રક્રીડતોસ્તત્ર દેવીશંકરયોસ્તદા
તેમના રૂપો સાથે મળીને, આનંદમાં ડૂબેલા, એમ શંકર અને દેવી એ સમયે ત્યાં રમ્યા.
પ્રાદુર્ભૂતો મહાશબ્દઃ પતિતાંબરગોચરઃ। તચ્છ્રુત્વા કૌતુકાદ્દેવી કિમેતદિતિ શંકરમ્
પછી એક મોટો અવાજ થયો, જે પડતી વસ્ત્રો જેવો દેખાતો; એ અવાજ સાંભળી દેવી ઉત્સુકતા સાથે શંકરને પૂછ્યું: 'આ શું છે?'
પર્યપૃચ્છત્સુરવરં હરં વિસ્મિતપૂર્વકં। ઉવાચ દેવો નૈતત્તે દૃષ્ટપૂર્વં શુચિસ્મિતે
દેવી એ આશ્ચર્યથી હરાને પૂછ્યું; ભગવાન બોલ્યા: 'શુદ્ધ સ્મિતવાળી, તું આ પહેલાં ક્યારેય જોયું નથી.'
એતે ગણેશાઃ ક્રીડંતે શૈલેસ્મિન્મત્પ્રિયાઃ સદા। તપસા બ્રહ્મચર્યેણ નામભિઃ ક્ષેત્રસેવનૈઃ
'આ મારા પ્રિય ગણેશો છે, જે હંમેશા આ પર્વત પર રમે છે, તપ, બ્રહ્મચર્ય, નામ અને પવિત્ર સ્થળોની સેવા દ્વારા.'
યૈરહં તોષિતઃ પૂર્વં ત એતે મનુજોત્તમાઃ। મત્સમીપમનુપ્રાપ્તા મમ હૃદ્યાઃ શુભાનને
'જેના કારણે હું પહેલાં પ્રસન્ન થયો હતો, એ જ શ્રેષ્ઠ મનુષ્યો છે, જે મારા નજીક આવ્યા છે, અને મારા હૃદયને પ્રિય છે, ઓ શુભ મુખવાળી.'
કામરૂપા મહોત્સાહા મહારૂપગુણાન્વિતાઃ। કર્મભિર્વિસ્મયં તેષાં પ્રયામિ બલશાલિનામ્
'એ મનની ઈચ્છા પ્રમાણે રૂપ ધારણ કરે છે, ઉત્સાહથી ભરપૂર છે, મહાન ગુણો અને રૂપ ધરાવે છે; તેમના કાર્યોને જોઈને હું તેમના બળ પર આશ્ચર્યચકિત છું.'
સામરસ્યાસ્ય જગતઃ સૃષ્ટિસંહરણક્ષમાઃ। બ્રહ્મચન્દ્રેંદ્ર ગંધર્વૈસ્સકિન્નરમહોરગૈઃ
'એ આ જગતના સમન્વય, સર્જન અને વિલયમાં સક્ષમ છે, બ્રહ્મા, ચંદ્ર, ઇન્દ્ર, ગંધર્વ, કિનર અને મહાન નાગો સાથે.'