આજુહાવ વિદૂરસ્થાન્દર્શનાય પિનાકિનઃ। ત્વરાબદ્ધજટાસ્તે ચ લંબકૃષ્ણાનિજાંબરાઃ
તેને દૂર ઊભેલા લોકોને પિનાકધારી ભગવાનના દર્શન માટે બોલાવ્યા; તેઓની જટાઓ ઝડપથી બંધેલી હતી અને કાળાં વસ્ત્રો લટકતા હતા.
વિવિશુર્વેદિકાં દિવ્યાં ગિરીશસ્ય વિભોસ્તતઃ। બદ્ધપાણિપુટા ક્ષિપ્ત નાકપુષ્પોત્ત્કરાસ્તતઃ
પછી તેઓ પર્વતના પ્રભુની દિવ્ય વેદિકામાં પ્રવેશ્યા, હાથ જોડીને, સ્વર્ગી ફૂલોના ગાંઠાં છાંટતા.
પિનાકિપાદયુગલં વંદ્ય નાકનિવાસિનઃ। તતઃ સ્નિગ્ધેક્ષિતાઃ સંતો મુનયઃ શૂલપાણિના
પિનાકધારી ભગવાનના પગને સ્વર્ગના વાસીઓએ વંદન કર્યા; પછી શૂળપાણી ભગવાને સ્નેહભરી નજરથી ઋષિઓને જોઈને, તેઓ સંતોષ પામ્યા.
ગિરીશં તે તતો દૃષ્ટ્વા તે સમં તુષ્ટવુર્મુદા
પર્વતના પ્રભુને જોઈને, તેઓએ આનંદપૂર્વક એકસાથે તેમની સ્તુતિ કરી.
મુનય ઊચુઃ-। અહો કૃતાર્થા વયમેવ સાંપ્રતં સુરેશ્વરૈર્વંદિતપાદપલ્લવમ્। વિલોકયામો ગુણગૌરવર્દ્ધિભિઃ સમાદિશેઃ કાર્યમશેષરક્ષણમ્
ઋષિઓએ કહ્યું: 'અરે, હવે તો અમારું જીવન સફળ થયું, કારણ કે અમે એ કમળ જેવા પગ જોયા, જેને દેવતાઓના ભગવાનોએ વંદન કર્યા છે; તમારી ગુણમય મહિમાથી, તમે બધા કર્મોની રક્ષા માટે આજ્ઞા આપો છો.'
તતઃ પ્રહસ્ય સર્વજ્ઞ ઉવાચ મુનિસત્તમાન્। ભવતાં યદ્ધૃદિગતં કાર્યં તત્કુરુતાધુના
પછી સર્વજ્ઞ ભગવાને સ્મિત કરીને શ્રેષ્ઠ ઋષિઓને કહ્યું: 'તમારા હૃદયમાં જે કાર્ય છે, એ હવે પૂર્ણ કરો.'
ઇત્યુક્તા મુનયસ્તૂર્ણં યયુર્યત્ર ચ શૈલજા। બભાષિરે વિભાગજ્ઞા ગિરિજાં ગિરિગહ્વરે। રમ્યં પ્રિયમનોહારિ મારૂપં તપસાદહ
આ રીતે કહેતાં, ઋષિઓ ઝડપથી એ જગ્યાએ ગયા, જ્યાં શૈલપુત્રી હતી. વિભાજન જાણનારા ઋષિઓએ પર્વતની ગુફામાં ગિરિજાને મળીને, તેના સૌંદર્ય, પ્રિયતા અને મનમોહક રૂપની પ્રશંસા કરી, જે તપસ્યાથી વધુ ઉજવાયું હતું.
પ્રીતસ્તે શંકરઃ પાણિમેષ પ્રતિગ્રહીષ્યતિ। વયમર્થિતવંતસ્તે પિતરં પૂર્વમાગતાઃ
શિવજી તારા પર પ્રસન્ન છે; તેઓ તારો હાથ સ્વીકારશે. અમે તારા પિતાના વિનંતીથી પહેલા આવ્યા છીએ.
પિત્રા સહ ગૃહં ગચ્છ વયં યામઃ સ્વમંદિરં। ઇત્યુક્તા તપસઃ સત્યં ફલમસ્તીતિ ચિંત્ય સા
પિતાજી સાથે ઘરે જા; અમે અમારા આશ્રમમાં પાછા જઈશું. આવું સાંભળીને, ગિરિજાએ વિચાર્યું કે તપસ્યાનું ફળ ખરેખર સાચું છે.
ત્વરમાણા યયૌ વેશ્મ પિતુર્દિવ્યં સુશોભિતં। સા તત્ર રજનીં મેને વર્ષાયુતસમાં સતી
તે ઝડપથી પિતાના દિવ્ય અને સુંદર મહેલમાં ગઈ; ત્યાં, સતીને લાગ્યું કે એ રાત દસ હજાર વર્ષ જેટલી લાંબી હતી.
હરદર્શનસંજાત સમુત્કંઠા હિમાદ્રિજા। તતો મુહૂર્ત્તે બ્રાહ્મે તુ તસ્યાશ્ચક્રુઃ સુહૃત્ક્રિયાં
હરદેવના દર્શન માટે હિમાદ્રીકન્યાને ખૂબ આતુરતા થઈ; પછી, બ્રહ્મમુહૂર્તમાં, તેના મિત્રોએ તેના માટે શુભ વિધિ કરી.
નાનામંગલસંદોહાન્યથાવત્ક્રમપૂર્વકમ્। દિવ્યમંગલસંયોગાન્મંદિરે બહુમંગલે 1.43.
મહેલમાં, વિવિધ શુભ વિધિઓ યોગ્ય ક્રમમાં અને દિવ્ય રીતે કરવામાં આવ્યા, અને ત્યાં સર્વત્ર શુભ વ્યવસ્થા હતી.
ઉપાસત ગિરિં મૂર્ત્તા ૠતવઃ સર્વકામિકાઃ। વાયવઃ સુખદાશ્ચાસન્સંમાર્જનવિધૌ ગિરેઃ
ઋતુઓ, સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરતી, પર્વત પાસે હાજર રહી; સુમેળી પવનોએ પર્વતને સ્વચ્છ અને સુખદ બનાવી દીધો.
હર્મ્યેષુ શ્રીઃ સ્વયં દેવી કૃતનાના પ્રસાધના। કાંતિઃ સર્વેષુ ભાવેષુ ૠદ્ધિશ્ચ ભરણાકુલા
મહેલોમાં, શ્રીદેવી પોતે વિવિધ આભૂષણો પહેરીને સજ્જ થઈ હતી; સર્વત્ર તેજ અને સૌંદર્ય છવાયેલું હતું, અને સમૃદ્ધિથી બધું ભરપૂર હતું.
ચિંતામણિપ્રભૃતયો રત્નાશ્શૈલં સમંતતઃ। ઉપતસ્થુર્લતાશ્ચાપિ કલ્પકાદ્યા મહાદ્રુમાઃ
ચિંતામણિ અને અન્ય રત્નો પર્વતને四દિશામાં ઘેરીને ઉભા હતા; કલ્પવૃક્ષ અને અન્ય મહાન વૃક્ષો તથા લતાઓ પણ ત્યાં હાજર હતા.
ઓષધ્યો મૂર્તિમત્યશ્ચ દિવ્યૌષધિસમન્વિતાઃ। રસાશ્ચ ધાતવશ્ચૈવ સર્વે શૈલસ્ય કિંકરાઃ
દિવ્ય ગુણોથી ભરપૂર ઔષધિઓ, રસ અને ધાતુઓ, પર્વતના સેવક બની ગયા.
કિંકરાસ્તસ્ય શૈલસ્ય વ્યગ્રાશ્ચાશ્રમવર્તિનઃ। નદ્યઃ સમુદ્રા નિખિલાઃ સ્થાવરં જંગમં ચ યત્
પર્વતના બધા સેવકો, આશ્રમમાં સતત કાર્યરત, નદીઓ, સમુદ્રો અને સર્વ સ્થાવર-જંગમ જીવ પણ તેમાં સામેલ હતા.
તે સર્વે હિમશૈલસ્ય મહિમાનમવર્દ્ધયન્। અભવન્મુનયો નાગા યક્ષા ગંધર્વકિન્નરાઃ
આ બધા હિમપર્વતની મહિમા વધારતા હતા; ત્યાં ઋષિ, નાગ, યક્ષ, ગંધર્વ અને કિનર પણ હતા.
શંકરસ્યાપિ વિબુધા ગંધમાદનપર્વતે। સજ્જમંડનસંભારાસ્તસ્થુર્નિર્મલ મૂર્ત્તયઃ
શિવજી માટે દેવતાઓ પણ ગંધમાદન પર્વત પર, સર્વ સજ્જ અને શુદ્ધ રૂપે, સજાવટની સામગ્રી લઈને ઉભા હતા.
શર્વસ્યાથ જટાજૂટે ચંદ્રખંડં પિતામહઃ। બબંધ પ્રણયોદાર વિસ્ફારિતવિલોચનઃ
પિતામહે, પ્રેમથી ભરેલા અને વિશાળ આંખો સાથે, શર્વાના જટામાં ચાંદની કટિ બાંધ્યું.
કપાલમાલાં વિપુલાં ચામુંડા મૂર્ધ્નિ બધ્નતી। ઉવાચ ગિરિશં કાલી પુત્રં જનય શંકર
ચામુંડાએ, પોતાના માથા પર વિશાળ કપાળમાળા બાંધીને, ગિરિશાને કહ્યું: 'શંકર, પુત્ર જન્માવ.'
યો દૈત્યેંદ્રકુલં હત્વા માં રક્તૈસ્તર્પયિષ્યતિ। શૌરિર્વતંસિકારત્નં કંઠાભરણમુજ્વલમ્
'જે દૈત્યરાજ કુળને નાશ કરીને, મને તેમના રક્તથી તૃપ્ત કરશે; તે કૌસ્તુભ રત્નના કણ્ઠ અને વટમાળથી શોભિત રહે.'
ભુજંગાભરણં ગૃહ્ય સજ્જશ્શંભોઃ પુરોઽભવત્। શક્રો ગજાજિનં તસ્ય વસાભ્યક્તાગ્રપલ્લવમ્
સર્પના આભૂષણ લઈને, તે શંભુજી સામે તૈયાર ઉભો રહ્યો; ઇન્દ્રે તેના માટે ગજચર્મ, જેનું કિનારું ચરબી અને કૂમળા પાંદડાથી ચોપડેલું હતું, તૈયાર કર્યું.
દધ્રે સરભસં સ્વિદ્યદ્વિસ્તીર્ણ મુખપંકજમ્। વાયવશ્ચ વવુસ્તીક્ષ્ણાસ્તીક્ષ્ણં હિમગિરિપ્રભમ્
તે જોરથી પહેરીને, તેનું વિશાળ કમળ જેવું ચહેરું પસીનાથી ભીંજાયું; અને તીક્ષ્ણ પવનોએ હિમપર્વતની તેજસ્વીતા સાથે વંટોળ્યું.
વૃષં વિભૂષયામાસુર્હરયાનં મનોજવમ્। વિરેજુર્નયનાન્તસ્થાઃ શંભોઃ સૂર્યાનલેંદવઃ
હરાના મનની જેમ ઝડપી ચાલતા વૃષભને તેઓ સુંદર રીતે શણગારી દીધો; શંભુના આંખોમાં વસતા સૂર્ય અને ચંદ્રની કિરણો તેજથી ઝળહળી ઉઠી.
સ્વાં દ્યુતિં લોકનાથસ્ય જગતઃ કર્મસાક્ષિણઃ। ચિતાભસ્મસમાધત્ત કપાલે રજતપ્રભમ્
જગતના સ્વામી અને સર્વ કર્મોના સાક્ષી એ પોતાની જ પ્રકાશને, ચિતાની ચાંદી જેવી ભસ્મ રૂપે, પોતાના કપાળ પર લગાવી.
મનુજાસ્થિમયીં માલાં નિબંબંધ ચ પાણિના। પ્રેતાધિપઃ પુરે દૂરે સભયઃ સમવર્તત
મનુષ્યના હાડકાંથી બનેલી માળા તેણે પોતાના હાથથી બાંધીને પહેરી; મૃત્યુના સ્વામી પોતાના શહેરમાં દૂરથી ડરીને રહી ગયો.
નાનાકારમહારત્નભૂષણં ધનદાહૃતમ્। વિહાયોદીપ્તસર્પેંદ્ર કટકેન સ્વપાણિના
કુબેર લાવેલા વિવિધ આકારના અને મોટા રત્નોથી ભરેલા આભૂષણો છોડીને, તેણે પોતાના હાથમાં તેજસ્વી સાપને કડામાં પહેર્યો.
કર્ણોત્તંસં ચકારેશો હ્યમલં તક્ષકં સ્વયમ્। નિષ્પન્નાભરણં ચૈવ પ્રસાધ્યેશં પ્રસાધનૈઃ
પ્રભુએ સ્વયં શુદ્ધ તક્ષક સાપને પોતાના કાનમાં ઝુમકા તરીકે પહેર્યો; અને એ રીતે બનેલા આભૂષણોથી પોતાને શણગારી દીધા.
તત્રાપ્યેષા નિયમતો હ્યભવન્વ્યગ્રમૂર્તયઃ। મુમોચાભિનવાન્સર્વરમ્યશાલિરસૌષધીન્
ત્યાં પણ એ સ્વરૂપો નિયમ પ્રમાણે ઉત્સાહભેર કાર્યમાં લાગી ગયા; તેણે નવી અને સુંદર પાંખડીઓ તથા ઔષધિઓ છોડ્યા.