તમેતે મુનયઃ પૂજ્યા વિનીતાઃ કાર્યગૌરવાત્। ઊચુર્મધુરભાષાભિસ્તે વાચં વાગ્મિનાં વરાઃ
આ પૂજનીય ઋષિઓ, પોતાના કાર્ય માટે વિનમ્ર બની, મીઠી અને મધુર ભાષામાં, ખૂબ જ સુંદર રીતે, એ રક્ષકને સંબોધન કર્યા.
દ્રષ્ટું વયમિહાયાતાઃ શંકરં ગુણનાયકં। ત્રિલોચનં વિજાનીહિ સુરકાર્યપ્રચોદિતાઃ
અમે અહીં શંકરજી, જે ગુણોમાં શ્રેષ્ઠ છે અને ત્રણ આંખ ધરાવે છે, તેમને જોવા આવ્યા છીએ; જાણો કે અમને દેવતાઓના કાર્ય માટે મોકલવામાં આવ્યા છે.
ત્વમેવ નો ગતિસ્તત્ર યથાકાલાનતિક્રમઃ। સ્યાત્પ્રાર્થનૈષા પ્રાયેણ પ્રતીહારમયી પ્રભો
તમે જ અમારો માર્ગદર્શક છો, જેથી યોગ્ય સમયે કોઈ વિલંબ ન થાય; અમારું વિનંતી મુખ્યત્વે અંદર પ્રવેશની છે, હે પ્રભુ.
ઇત્યુક્તો મુનિભિઃ સોથ ગૌરવાત્તાનુવાચ હ। સવનસ્યાપરાં સંધ્યાં કર્તું મંદાકિનીં ગતઃ
ઋષિઓએ આવું કહ્યું ત્યારે, એ રક્ષકે માનથી જવાબ આપ્યો: 'શંકરજી મંડાકિની નદી પાસે, સંધ્યાવંદન કરવા ગયા છે.'
ક્ષણેન ભાવિતા વિપ્રાસ્તતો દ્રક્ષ્યથ શૂલિનમ્। ઇત્યુક્તા મુનયસ્તસ્થુર્યત્નાત્કાર્યવિચક્ષણાઃ
'થોડી જ વારમાં, હે બ્રાહ્મણો, તમે શૂળધારી ભગવાનને જોઈ શકશો.' આવું સાંભળીને, ઋષિઓ પોતાના કાર્યમાં નિપુણતા સાથે, ધ્યાનપૂર્વક રાહ જોઈ.
ગંભીરાંબુધરં પ્રાવૃટ્તૃષિતાશ્ચાતકા યથા। તથા ક્ષણેન નિષ્પન્ન સમાચારક્રિયાવિધિમ્
જેમ ચાતક પક્ષીઓ વરસાદમાં ઊંડા વાદળની રાહ જુએ છે, એ રીતે થોડા જ ક્ષણે, નિર્ધારિત વિધિઓ પૂર્ણ થઈ ગયા.
વીરાસનકૃતોદ્દેશં મૃગચર્મનિયામિતમ્। તતો વિનીતો જાનુભ્યામવલંબ્ય મહીં મુદા
વીરાસન માટે નિર્ધારિત જગ્યાએ, મૃગચર્મ પર, એ વિનમ્ર વ્યક્તિ આનંદપૂર્વક ઘૂંટણ પર જમીન પર બેઠા.
ઉવાચ વીરકો દેવં પ્રણયૈકસમાશ્રયમ્। સંપ્રાપ્તા મુનયઃ સપ્ત દ્રષ્ટું ત્વાં દીપ્તતેજસં
વીરકએ પ્રભુને, જે પ્રેમનો એકમાત્ર આશ્રય છે, કહ્યું: 'સાત ઋષિઓ તમને જોવા આવ્યા છે, હે તેજસ્વી ભગવાન.'
વિભો સમાદિશ દ્રષ્ટું તતો ધ્યાનમિહાર્હસિ। ઇત્યુક્તો ધૂર્જટિસ્તેન વીરકેણ મહાત્મના
'હે પ્રભુ, આજ્ઞા આપો કે તેઓ તમને જોઈ શકે; પછી તમે ધ્યાનમાં બેસો.' વીરકએ, મહાન આત્મા, આવું કહ્યું.
ભ્રૂભંગસંજ્ઞયા તેષાં પ્રવેશાજ્ઞાં દદૌ તદા। મૂર્દ્ધકંપેન તાન્સપ્ત વીરકોપિ મહામુનીન્
ભગવાને ભ્રૂભંગથી તેમને અંદર આવવાની મંજૂરી આપી; વીરકએ પણ માથું હલાવીને સાત મહાન ઋષિઓને બોલાવ્યા.
આજુહાવ વિદૂરસ્થાન્દર્શનાય પિનાકિનઃ। ત્વરાબદ્ધજટાસ્તે ચ લંબકૃષ્ણાનિજાંબરાઃ
તેને દૂર ઊભેલા લોકોને પિનાકધારી ભગવાનના દર્શન માટે બોલાવ્યા; તેઓની જટાઓ ઝડપથી બંધેલી હતી અને કાળાં વસ્ત્રો લટકતા હતા.
વિવિશુર્વેદિકાં દિવ્યાં ગિરીશસ્ય વિભોસ્તતઃ। બદ્ધપાણિપુટા ક્ષિપ્ત નાકપુષ્પોત્ત્કરાસ્તતઃ
પછી તેઓ પર્વતના પ્રભુની દિવ્ય વેદિકામાં પ્રવેશ્યા, હાથ જોડીને, સ્વર્ગી ફૂલોના ગાંઠાં છાંટતા.
પિનાકિપાદયુગલં વંદ્ય નાકનિવાસિનઃ। તતઃ સ્નિગ્ધેક્ષિતાઃ સંતો મુનયઃ શૂલપાણિના
પિનાકધારી ભગવાનના પગને સ્વર્ગના વાસીઓએ વંદન કર્યા; પછી શૂળપાણી ભગવાને સ્નેહભરી નજરથી ઋષિઓને જોઈને, તેઓ સંતોષ પામ્યા.
ગિરીશં તે તતો દૃષ્ટ્વા તે સમં તુષ્ટવુર્મુદા
પર્વતના પ્રભુને જોઈને, તેઓએ આનંદપૂર્વક એકસાથે તેમની સ્તુતિ કરી.
મુનય ઊચુઃ-। અહો કૃતાર્થા વયમેવ સાંપ્રતં સુરેશ્વરૈર્વંદિતપાદપલ્લવમ્। વિલોકયામો ગુણગૌરવર્દ્ધિભિઃ સમાદિશેઃ કાર્યમશેષરક્ષણમ્
ઋષિઓએ કહ્યું: 'અરે, હવે તો અમારું જીવન સફળ થયું, કારણ કે અમે એ કમળ જેવા પગ જોયા, જેને દેવતાઓના ભગવાનોએ વંદન કર્યા છે; તમારી ગુણમય મહિમાથી, તમે બધા કર્મોની રક્ષા માટે આજ્ઞા આપો છો.'
તતઃ પ્રહસ્ય સર્વજ્ઞ ઉવાચ મુનિસત્તમાન્। ભવતાં યદ્ધૃદિગતં કાર્યં તત્કુરુતાધુના
પછી સર્વજ્ઞ ભગવાને સ્મિત કરીને શ્રેષ્ઠ ઋષિઓને કહ્યું: 'તમારા હૃદયમાં જે કાર્ય છે, એ હવે પૂર્ણ કરો.'
ઇત્યુક્તા મુનયસ્તૂર્ણં યયુર્યત્ર ચ શૈલજા। બભાષિરે વિભાગજ્ઞા ગિરિજાં ગિરિગહ્વરે। રમ્યં પ્રિયમનોહારિ મારૂપં તપસાદહ
આ રીતે કહેતાં, ઋષિઓ ઝડપથી એ જગ્યાએ ગયા, જ્યાં શૈલપુત્રી હતી. વિભાજન જાણનારા ઋષિઓએ પર્વતની ગુફામાં ગિરિજાને મળીને, તેના સૌંદર્ય, પ્રિયતા અને મનમોહક રૂપની પ્રશંસા કરી, જે તપસ્યાથી વધુ ઉજવાયું હતું.
પ્રીતસ્તે શંકરઃ પાણિમેષ પ્રતિગ્રહીષ્યતિ। વયમર્થિતવંતસ્તે પિતરં પૂર્વમાગતાઃ
શિવજી તારા પર પ્રસન્ન છે; તેઓ તારો હાથ સ્વીકારશે. અમે તારા પિતાના વિનંતીથી પહેલા આવ્યા છીએ.
પિત્રા સહ ગૃહં ગચ્છ વયં યામઃ સ્વમંદિરં। ઇત્યુક્તા તપસઃ સત્યં ફલમસ્તીતિ ચિંત્ય સા
પિતાજી સાથે ઘરે જા; અમે અમારા આશ્રમમાં પાછા જઈશું. આવું સાંભળીને, ગિરિજાએ વિચાર્યું કે તપસ્યાનું ફળ ખરેખર સાચું છે.
ત્વરમાણા યયૌ વેશ્મ પિતુર્દિવ્યં સુશોભિતં। સા તત્ર રજનીં મેને વર્ષાયુતસમાં સતી
તે ઝડપથી પિતાના દિવ્ય અને સુંદર મહેલમાં ગઈ; ત્યાં, સતીને લાગ્યું કે એ રાત દસ હજાર વર્ષ જેટલી લાંબી હતી.
હરદર્શનસંજાત સમુત્કંઠા હિમાદ્રિજા। તતો મુહૂર્ત્તે બ્રાહ્મે તુ તસ્યાશ્ચક્રુઃ સુહૃત્ક્રિયાં
હરદેવના દર્શન માટે હિમાદ્રીકન્યાને ખૂબ આતુરતા થઈ; પછી, બ્રહ્મમુહૂર્તમાં, તેના મિત્રોએ તેના માટે શુભ વિધિ કરી.
નાનામંગલસંદોહાન્યથાવત્ક્રમપૂર્વકમ્। દિવ્યમંગલસંયોગાન્મંદિરે બહુમંગલે 1.43.
મહેલમાં, વિવિધ શુભ વિધિઓ યોગ્ય ક્રમમાં અને દિવ્ય રીતે કરવામાં આવ્યા, અને ત્યાં સર્વત્ર શુભ વ્યવસ્થા હતી.
ઉપાસત ગિરિં મૂર્ત્તા ૠતવઃ સર્વકામિકાઃ। વાયવઃ સુખદાશ્ચાસન્સંમાર્જનવિધૌ ગિરેઃ
ઋતુઓ, સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરતી, પર્વત પાસે હાજર રહી; સુમેળી પવનોએ પર્વતને સ્વચ્છ અને સુખદ બનાવી દીધો.
હર્મ્યેષુ શ્રીઃ સ્વયં દેવી કૃતનાના પ્રસાધના। કાંતિઃ સર્વેષુ ભાવેષુ ૠદ્ધિશ્ચ ભરણાકુલા
મહેલોમાં, શ્રીદેવી પોતે વિવિધ આભૂષણો પહેરીને સજ્જ થઈ હતી; સર્વત્ર તેજ અને સૌંદર્ય છવાયેલું હતું, અને સમૃદ્ધિથી બધું ભરપૂર હતું.
ચિંતામણિપ્રભૃતયો રત્નાશ્શૈલં સમંતતઃ। ઉપતસ્થુર્લતાશ્ચાપિ કલ્પકાદ્યા મહાદ્રુમાઃ
ચિંતામણિ અને અન્ય રત્નો પર્વતને四દિશામાં ઘેરીને ઉભા હતા; કલ્પવૃક્ષ અને અન્ય મહાન વૃક્ષો તથા લતાઓ પણ ત્યાં હાજર હતા.
ઓષધ્યો મૂર્તિમત્યશ્ચ દિવ્યૌષધિસમન્વિતાઃ। રસાશ્ચ ધાતવશ્ચૈવ સર્વે શૈલસ્ય કિંકરાઃ
દિવ્ય ગુણોથી ભરપૂર ઔષધિઓ, રસ અને ધાતુઓ, પર્વતના સેવક બની ગયા.
કિંકરાસ્તસ્ય શૈલસ્ય વ્યગ્રાશ્ચાશ્રમવર્તિનઃ। નદ્યઃ સમુદ્રા નિખિલાઃ સ્થાવરં જંગમં ચ યત્
પર્વતના બધા સેવકો, આશ્રમમાં સતત કાર્યરત, નદીઓ, સમુદ્રો અને સર્વ સ્થાવર-જંગમ જીવ પણ તેમાં સામેલ હતા.
તે સર્વે હિમશૈલસ્ય મહિમાનમવર્દ્ધયન્। અભવન્મુનયો નાગા યક્ષા ગંધર્વકિન્નરાઃ
આ બધા હિમપર્વતની મહિમા વધારતા હતા; ત્યાં ઋષિ, નાગ, યક્ષ, ગંધર્વ અને કિનર પણ હતા.
શંકરસ્યાપિ વિબુધા ગંધમાદનપર્વતે। સજ્જમંડનસંભારાસ્તસ્થુર્નિર્મલ મૂર્ત્તયઃ
શિવજી માટે દેવતાઓ પણ ગંધમાદન પર્વત પર, સર્વ સજ્જ અને શુદ્ધ રૂપે, સજાવટની સામગ્રી લઈને ઉભા હતા.
શર્વસ્યાથ જટાજૂટે ચંદ્રખંડં પિતામહઃ। બબંધ પ્રણયોદાર વિસ્ફારિતવિલોચનઃ
પિતામહે, પ્રેમથી ભરેલા અને વિશાળ આંખો સાથે, શર્વાના જટામાં ચાંદની કટિ બાંધ્યું.