વરસ્તસ્યાપિ નાહૂય સુતા દેયા હ્યયાચતઃ। દિગ્વાસા જટિલઃ શૂલી દગ્ધકામોપિ કામદઃ
એમ છતાં, વિનંતી કર્યા વિના પુત્રીનું વિવાહ આપવું યોગ્ય નથી; એ તો દિશાવસ્ત્ર ધારણ કરે છે, જટાવાળું છે, ત્રિશૂલ ધારણ કરે છે, કામથી દગ્ધ છે, છતાં ઈચ્છાઓ પૂર્ણ કરે છે.
સ તુ મત્સુતયા ઘોરઃ કથં નામ ઉપાસ્યતે। મુનય ઊચુઃ-। ઐશ્વર્યમવગચ્છસ્વ શંકરસ્ય સુરાસુરાઃ
એવો ભયાનક વ્યક્તિ મારા જમાઈ તરીકે કેવી રીતે પૂજાય? મુનિઓએ કહ્યું: શંકરનું રાજત્વ દેવો અને દાનવો બંને સ્વીકારે છે, એ જાણો.
આરાધ્યમાનપાદાબ્જ યુગલાશ્ચ સુનિર્વૃતાઃ। યસ્યોપયોગિ યદ્રૂપં તેન તત્પ્રાર્થ્યતે ચિરમ્
જેણે જેની કમળ જેવા પગને પૂજ્યા છે, તે ખૂબ સંતોષ પામે છે; જે રૂપ તેને યોગ્ય છે, એ જ લાંબા સમય સુધી ઇચ્છાય છે.
ઘોરં તપસ્યતે બાલા તેન રૂપેણ નિર્વૃતા। યત્સા વ્રતાનિ દિવ્યાનિ નયિષ્યતિ સમાપનમ્
એ યુવતી કઠિન તપ કરે છે, એ રૂપમાં સંતોષ પામે છે; એ દિવ્ય વ્રતો પૂર્ણ કરશે.
તદત્રાવહિતા તાવદસ્માસ્વેવ ભવિષ્યતિ। ઇત્યુક્ત્વા ગિરિણા સાર્દ્ધં યયુર્યત્રાસ્તિ શૈલજા
તેથી, જેટલા સમય સુધી એ એકાગ્ર છે, એ અમારાં સાથે રહેશે; આમ કહીને, પર્વતરાજ સાથે એ ત્યાં ગયા જ્યાં પર્વતકન્યા હતી.
જિતાર્કજ્વલનજ્વાલા તપસ્તેજોમયીહ્યુમા। પ્રોક્તા સા મુનિભિઃ સ્નિગ્ધં માનિન્યાહ વચોર્થવત્
તેનું તપસ્યાનું તેજ જીતેલા સૂર્ય અને અગ્નિની જ્વાળાથી પણ વધુ છે, મુનિઓએ એનું વખાણ કર્યું; એ ગર્વીલા યુવતીને પ્રેમથી અર્થપૂર્ણ શબ્દો કહ્યા.
નાહં ક્ષુદ્રાત્કિલેચ્છામિ ૠતે શર્વાત્પિનાકિનઃ। સ્થિતં ચ તારતમ્યેન પ્રાણિનાં પરમર્દ્ધિદં
હું કોઈ નાના માટે ઇચ્છા રાખતી નથી, શરવા પિનાકધારી સિવાય; જીવોમાં એનું શ્રેષ્ઠત્વ ક્રમથી સ્થિર છે, એ સર્વોચ્ચ સમૃદ્ધિ આપે છે.
ધીરતૈશ્વર્યકાર્યાણિ પ્રમાણમતુલં મહત્। યસ્માન્ન કિંચિદપરં યચ્ચ યસ્માત્પ્રવર્તતે
એની ધીરજ, રાજત્વ અને કાર્યોનું માપ અદ્વિતીય અને મહાન છે; એમાંથી બીજું કંઈ ઉત્પન્ન થતું નથી, અને બધું એમાંથી જ થાય છે.
યસ્યૈશ્વર્યમનાદ્યંતં તમહં શરણં ગતા। સમઃ સવ્યવસાયશ્ચ દીર્ઘેણ વિપરીતકઃ
જેનું રાજત્વ અનાદિ અને અનંત છે, હું એના આશ્રયમાં ગઈ છું; એ સમ, નિશ્ચયી અને લાંબા સમય સુધી કોઈના વિરુદ્ધ નથી.
એવં નિશમ્ય તે વાચં દેવ્યા મુનિવરાસ્તદા। આનંદાશ્રુપરીતાક્ષાઃ સસ્વજુસ્તાં તપસ્વિનીં
દેવીના આ શબ્દો સાંભળીને, મુનિગણોની આંખોમાં આનંદના આંસુ ભરાયા, અને તેમણે તપસ્વિ યુવતીને ગળે લગાવી.
ઊચુશ્ચ પરમપ્રીતાઃ શૈલજાં મધુરં વચઃ। ૠષય ઊચુઃ। અત્યદ્ભુતમહો પુત્રિ જ્ઞાનમૂર્તિરિવામલા
મુનિઓ ખૂબ ખુશ થઈને પર્વતકન્યાને મીઠા શબ્દો કહ્યા: અરે પુત્રી, તું અદભુત છે, જાણ્યાની મૂર્તિ જેવી શુદ્ધ છે.
પ્રસાદયસિ નો ભાવં ભવભાવપ્રતિશ્રયાત્। નનુ વિદ્મો વયં તસ્ય દેવસ્યૈશ્વર્યમદ્ભુતમ્
તુ ભવના સ્વામીના આશ્રયમાં જઈને અમારો ભાવ પ્રસન્ન કરે છે; ખરેખર, અમે એ દેવના અદભુત રાજત્વને જાણીએ છીએ.
ત્વન્નિશ્ચયસ્ય દૃઢતાં વેત્તું વયમિહાગતાઃ। અચિરાદેવ તન્વંગિ કામસ્ત્વેષ ભવિષ્યતિ
તારા નિશ્ચયની મજબૂતી જોવા અમે અહીં આવ્યા છીએ; ટૂંક સમયમાં, ઓ કાંપતી કમરવાળી, તારી આ ઈચ્છા પૂર્ણ થશે.
આદિત્યસ્સ પ્રભો યાતિ રત્નેભ્યઃ કા દ્યુતિઃ પૃથક્। કોઽર્થો વર્ણાન્સ્વકાંસ્ત્યક્ત્વા તથા ત્વં ગિરિશં વિના
સૂર્ય જતાં, રત્નોમાં શું અલગ તેજ રહે છે? પોતાના રંગ છોડવાથી શું લાભ? એ જ રીતે, તું ગિરિશા વિના.
યામો નેકાભ્યુપાયેન તમભ્યર્થયિતું વયમ્। અસ્માકમપિ ચૈષોર્થઃ સુતરાં હૃદિ વર્તતે
અમે અનેક રીતે એને વિનંતી કરવા જઈશું; આ ઈચ્છા અમારાં હૃદયમાં પણ ઊંડે વસે છે.
અતસ્ત્વમેવ સા બુદ્ધિર્યતો નીતિસ્ત્વમેવ હિ। અતો નિઃસંશયં કાર્યં શંકરોપિ વિધાસ્યતિ
તેથી, તું જ એ બુદ્ધિ છે, કારણ કે તું જ સાચો માર્ગ છે; તેથી, નિશ્ચયથી શંકર પણ આ કાર્ય કરશે.
ઇત્યુક્ત્વા પૂજિતાસ્સર્વે મુનયો ગિરિકન્યયા। પ્રયયુર્ગિરિશં દ્રષ્ટું પ્રસ્થં હિમવતો મહત્
આ રીતે કહ્યા પછી, પર્વતકન્યાએ બધા મુનિઓનું સન્માન કર્યું; તેઓ હિમવતના મહાન સ્થાન પર ગિરિશાને જોવા ગયા.
ગંગાંભઃ પ્લાવિતાત્માનઃ પિંગાબદ્ધજટાસટાઃ। ભૃંગાનુયાતપાણિસ્થ મંદારકુસુમસ્રજઃ
ગંગાના પાણીમાં ડૂબેલા, પીળા વાળથી જટાઓ બાંધેલી, હાથમાં મધમાખીઓ સાથે, મંદાર ફૂલની વણેલી માળાઓ પહેરી.
સંપ્રાપ્ય તુ ગિરેઃ પ્રસ્થં દદૃશુઃ શંકરાશ્રમમ્। પ્રશાંતાશેષસત્વૌઘં પર્યસ્તિમિતકાનનમ્
પર્વતની સમતલ જગ્યા પર પહોંચીને, તેઓએ શંકરજીનું આશ્રમ જોયું, જ્યાં બધું શાંત હતું અને આસપાસના જંગલમાં પણ શાંતિ છવાઈ હતી, અને ત્યાં રહેલા બધા જીવ શાંતિથી ભરેલા હતા.
નિઃશબ્દક્ષોભસલિલ પ્રયાતં સર્વતો દિશમ્। તત્રાપશ્યંસ્તતોદ્વારિ વીરકં વેત્રપાણિનમ્
ચારે બાજુ પાણી શાંત અને અવાજ વગર હતું; એ જ તળાવના દરવાજા પાસે, મેં એક રક્ષકને વાંસનો લાકડો હાથમાં લઈને ઉભેલો જોયો.
તમેતે મુનયઃ પૂજ્યા વિનીતાઃ કાર્યગૌરવાત્। ઊચુર્મધુરભાષાભિસ્તે વાચં વાગ્મિનાં વરાઃ
આ પૂજનીય ઋષિઓ, પોતાના કાર્ય માટે વિનમ્ર બની, મીઠી અને મધુર ભાષામાં, ખૂબ જ સુંદર રીતે, એ રક્ષકને સંબોધન કર્યા.
દ્રષ્ટું વયમિહાયાતાઃ શંકરં ગુણનાયકં। ત્રિલોચનં વિજાનીહિ સુરકાર્યપ્રચોદિતાઃ
અમે અહીં શંકરજી, જે ગુણોમાં શ્રેષ્ઠ છે અને ત્રણ આંખ ધરાવે છે, તેમને જોવા આવ્યા છીએ; જાણો કે અમને દેવતાઓના કાર્ય માટે મોકલવામાં આવ્યા છે.
ત્વમેવ નો ગતિસ્તત્ર યથાકાલાનતિક્રમઃ। સ્યાત્પ્રાર્થનૈષા પ્રાયેણ પ્રતીહારમયી પ્રભો
તમે જ અમારો માર્ગદર્શક છો, જેથી યોગ્ય સમયે કોઈ વિલંબ ન થાય; અમારું વિનંતી મુખ્યત્વે અંદર પ્રવેશની છે, હે પ્રભુ.
ઇત્યુક્તો મુનિભિઃ સોથ ગૌરવાત્તાનુવાચ હ। સવનસ્યાપરાં સંધ્યાં કર્તું મંદાકિનીં ગતઃ
ઋષિઓએ આવું કહ્યું ત્યારે, એ રક્ષકે માનથી જવાબ આપ્યો: 'શંકરજી મંડાકિની નદી પાસે, સંધ્યાવંદન કરવા ગયા છે.'
ક્ષણેન ભાવિતા વિપ્રાસ્તતો દ્રક્ષ્યથ શૂલિનમ્। ઇત્યુક્તા મુનયસ્તસ્થુર્યત્નાત્કાર્યવિચક્ષણાઃ
'થોડી જ વારમાં, હે બ્રાહ્મણો, તમે શૂળધારી ભગવાનને જોઈ શકશો.' આવું સાંભળીને, ઋષિઓ પોતાના કાર્યમાં નિપુણતા સાથે, ધ્યાનપૂર્વક રાહ જોઈ.
ગંભીરાંબુધરં પ્રાવૃટ્તૃષિતાશ્ચાતકા યથા। તથા ક્ષણેન નિષ્પન્ન સમાચારક્રિયાવિધિમ્
જેમ ચાતક પક્ષીઓ વરસાદમાં ઊંડા વાદળની રાહ જુએ છે, એ રીતે થોડા જ ક્ષણે, નિર્ધારિત વિધિઓ પૂર્ણ થઈ ગયા.
વીરાસનકૃતોદ્દેશં મૃગચર્મનિયામિતમ્। તતો વિનીતો જાનુભ્યામવલંબ્ય મહીં મુદા
વીરાસન માટે નિર્ધારિત જગ્યાએ, મૃગચર્મ પર, એ વિનમ્ર વ્યક્તિ આનંદપૂર્વક ઘૂંટણ પર જમીન પર બેઠા.
ઉવાચ વીરકો દેવં પ્રણયૈકસમાશ્રયમ્। સંપ્રાપ્તા મુનયઃ સપ્ત દ્રષ્ટું ત્વાં દીપ્તતેજસં
વીરકએ પ્રભુને, જે પ્રેમનો એકમાત્ર આશ્રય છે, કહ્યું: 'સાત ઋષિઓ તમને જોવા આવ્યા છે, હે તેજસ્વી ભગવાન.'
વિભો સમાદિશ દ્રષ્ટું તતો ધ્યાનમિહાર્હસિ। ઇત્યુક્તો ધૂર્જટિસ્તેન વીરકેણ મહાત્મના
'હે પ્રભુ, આજ્ઞા આપો કે તેઓ તમને જોઈ શકે; પછી તમે ધ્યાનમાં બેસો.' વીરકએ, મહાન આત્મા, આવું કહ્યું.
ભ્રૂભંગસંજ્ઞયા તેષાં પ્રવેશાજ્ઞાં દદૌ તદા। મૂર્દ્ધકંપેન તાન્સપ્ત વીરકોપિ મહામુનીન્
ભગવાને ભ્રૂભંગથી તેમને અંદર આવવાની મંજૂરી આપી; વીરકએ પણ માથું હલાવીને સાત મહાન ઋષિઓને બોલાવ્યા.