નિરાહારા શતં સાભૂત્સમાનાં તપસો નિધિઃ। તત ઉદ્વેજિતાઃ સર્વે પ્રાણિનસ્તપસોગ્નિના
તે સો વર્ષ સુધી નિરાહાર રહી, સમાન તપનો ખજાનો બની; પછી, તેના તપના અગ્નિથી બધા જીવો ગભરાઈ ગયા.
તતઃ સસ્માર ભગવાન્મુનીન્સપ્ત શતક્રતુઃ। તે સમાગમ્ય મુદિતાઃ સર્વે સમુદિતાસ્તથા1.43.
પછી, ભગવાન ઇન્દ્રે સાત ઋષિઓને યાદ કર્યા; તેઓ બધા આનંદથી અને ઉત્સાહથી એકત્ર થયા.
પૂજિતાસ્તે મહેંદ્રેણ પપ્રચ્છુસ્તત્પ્રયોજનમ્। કિમર્થં હિ સુરશ્રેષ્ઠ સંસ્મૃતાસ્તુ વયં ત્વયા
ઇન્દ્રે તેમને સન્માન આપ્યું, અને તેઓએ પૂછ્યું: 'દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, તમે અમને શા માટે યાદ કર્યા છો?'
શક્રઃ પ્રોવાચ શૃણ્વંતુ ભગવંતઃ પ્રયોજનમ્। હિમાચલે તપો ઘોરં તપ્યતે ભૂધરાત્મજા
શક્રે કહ્યું: 'મહાનુભાવો, કારણ સાંભળો: હિમાચલ પર પહાડની દીકરી કઠિન તપ કરી રહી છે.'
તસ્યાભિમતયોગેન ભવંતઃ કર્તુમર્હથ। તપઃ સમાપનં દેવ્યા જગદર્થે ત્વરાન્વિતાઃ
'તેની ઇચ્છા મુજબ, તમે દેવીનું તપ પૂર્ણ કરો, જગતના હિત માટે ઝડપથી.'
તથેત્યુક્ત્વા તતઃ શૈલં સિદ્ધસંઘાતસેવિતમ્। ઊચુરાગમ્ય મુનયસ્તામથો મધુરાક્ષરમ્
'એવું થશે' કહીને, ઋષિઓ સિદ્ધો સાથે શૈલ પર ગયા, અને ત્યાં પહોંચીને, દેવીને મીઠા શબ્દોમાં વાત કરી.
પુત્રિ કસ્તે વ્યવસિતઃ કામઃ કમલલોચને। તાનુવાચ તતો દેવી સાદરં ગૌરવાન્મુનીન્
કમળની આંખોવાળી પુત્રી, તારો ઇરાદો શું છે? પછી દેવી એ મહાન ઋષિઓને ખૂબ આદરપૂર્વક વાત કરી.
દેવ્યુવાચ-। તપસ્યંતો મહાભાગાઃ પ્રોહ્ય મૌનં ભવાદૃશાં। વંદનાય નિયુક્તા ધીર્યાચયત્યવિકલ્પિતમ્
દેવી બોલી: મહાન આત્માઓ, તમે તપસ્યા કરતા છો, અને તમારી જેમના લોકો માટે યોગ્ય મૌન છોડીને, હવે તમે નિશ્ચિત મનથી વંદનામાં લાગ્યા છો.
સુપ્રસન્નમુખા યૂયં ગૃહીત્વાસનમાદિતઃ। ઉપવિષ્ટાઃ શ્રમં મુક્ત્વા તતઃ પ્રક્ષ્યથ મામનુ
તમારા ચહેરા ખુશીથી ઝળહળતા છે, તમે પહેલા બેઠકો સ્વીકારી, થાક દૂર કરીને બેઠા છો; પછી તમે મને પ્રશ્ન પુછશો.
ઇત્યુક્તાસ્તે તતશ્ચક્રુસ્તત્રાસનપરિગ્રહમ્। સા ચ તાન્વિધિવત્પૂર્વં પૂજયિત્વા વિધાનતઃ
આ રીતે કહ્યા પછી, તેઓ ત્યાં બેઠા; અને દેવી એ પહેલા નિયમ પ્રમાણે તેમને પૂજા કરી.
ઉવાચાદિત્યસંકાશાન્મુનીન્સપ્તૠષીન્શનૈઃ। ત્યક્ત્વા વ્રતાત્મકં મૌનં નત્વા ચ વિધિવન્મુનીન્
દેવી એ સૂર્ય જેવી તેજસ્વી સાત ઋષિઓને ધીરે ધીરે વાત કરી, મૌન અને વ્રત છોડી, નિયમ પ્રમાણે ઋષિઓને નમન કર્યું.
ભગવંતોપિ મૌનાંતે તસ્યાઃ સપ્તર્ષયોપ્યથ। ગૌરવાધારતાં પ્રાપ્તાં પપ્રચ્છુસ્તાં પુનસ્તથા
પછી, મૌન પૂરી થયા પછી, પવિત્ર સાત ઋષિઓએ, જેમણે દેવીને શ્રેષ્ઠ આદર આપ્યો હતો, ફરીથી એ જ રીતે પ્રશ્ન પુછ્યો.
સાપિ ગૌરવગર્ભેણ મનસા ચારુહાસિની। મુનીન્સર્વાંસ્તથાલોક્ય પ્રોવાચ પ્રોહ્ય વાગ્યમમ્
દેવી એ મનમાં ગૌરવ અને સુંદર સ્મિત સાથે, બધા ઋષિઓને જોઈને, મૌન છોડીને વાત કરી.
ભગવંતો વિજાનીથ પ્રાણિનાં મનસેપ્સિતમ્। શરીરાદિભિરત્યર્થં કદર્થ્યં તે હિ દેહિનઃ
પવિત્ર ઋષિઓ, તમે જીવાત્માઓના મનની ઈચ્છાઓ જાણો છો; છતાં શરીર અને અન્ય વસ્તુઓથી લોકો ખૂબ જ પીડાય છે.
કેચિત્તુ નિપુણાસ્તત્ર ઘટંતે વિવિધોદ્યમૈઃ। ઉપાયૈર્દુર્લભાન્ભાવાન્પ્રાપ્નુવંતિ હ્યતંદ્રિતાઃ
કેટલાંક લોકો, વિવિધ રીતોમાં કુશળ, અનેક પ્રયત્નો કરે છે; કઠિન ઉપાયોથી, જાગૃત લોકો દુર્લભ અવસ્થાઓ મેળવે છે.
અપરે તુ પરિચ્છિદ્ય નાનાકારાનુપક્રમાન્। દેહાંતરાર્થં સારંભમાશ્રયંતિ હિ તદ્વ્રતમ્
બીજાં, વિવિધ સ્વરૂપો અને રીતો સમજીને, બીજા શરીર માટે ઉત્સાહપૂર્વક વ્રત ધારણ કરે છે.
મમત્વાકાશસંભૂતકુસુમસ્રગ્વિભૂષિતમ્। વિંધ્યશૃંગં સ્પ્રષ્ટુકામો હસ્તઃ પ્રસરતે મુહુઃ
મમત્વના આકાશમાં ઉગેલા ફૂલોની માળા પહેરેલી હાથ, વારંવાર વિંધ્ય શિખર સ્પર્શ કરવા ઇચ્છે છે.
અહં કિલ ભવં દેવં પતિં પ્રાપ્તું સમુદ્યતા। પ્રકૃત્યૈવ દુરારાધ્યં તપસ્યંતં ચ સંપ્રતિ
હું હવે તમને, દેવ, પતિ રૂપે મેળવવા માટે પ્રયત્નશીલ છું—તમે સ્વભાવથી અતિ દુર્ગમ છો અને તપસ્યા માં વ્યસ્ત છો.
સુરાસુરૈરનિર્ણીતં પરમાર્થક્રિયાશ્રયં। સાંપ્રતં ચાપિ નિર્દગ્ધો મદનો વીતરાગિણા
દેવો અને દાનવો પણ જેનું સાચું સ્વરૂપ નક્કી કરી શક્યા નથી, તે પરમ તત્વ; અને હવે કામદેવ પણ, રાગ રહિત એવા તેમના દ્વારા, ભસ્મ થઈ ગયો છે.
કથમારાધયેદીશં માદૃશી તાદૃશં શિવમ્। ઇત્યુક્તા મુનયસ્તે તુ સ્થિરતાં મનસસ્તતઃ
મારા જેવા વ્યક્તિ એવા શિવને કેવી રીતે આરાધે? એમ કહેતાં, ઋષિઓએ મન સ્થિર કર્યું.
જ્ઞાતુમસ્યા વચઃ પ્રોચુઃ પ્રક્રમાત્પ્રકૃતાર્થકમ્। મુનય ઊચુઃ-। દ્વિવિધન્તુ સુખં તાવત્પુત્રિ લોકે વિભાવ્યતે
દેવીના શબ્દો જાણવાની ઇચ્છા રાખીને, તેઓ ક્રમથી વિષયને અનુરૂપ વાત કરી. ઋષિઓએ કહ્યું: પુત્રી, આ દુનિયામાં સુખ બે પ્રકારનું માનવામાં આવે છે.
શરીરસ્યાસ્ય સંયોગશ્ચેતસશ્ચાપિ નિર્વૃતિઃ। પ્રકૃત્યા તુ સ દિગ્વાસા ભીમો ભસ્માસ્થિભૂષણઃ
એ શરીરનું મિલન અને મનની તૃપ્તિ છે; પણ સ્વભાવથી, એ દિશાઓને વસ્ત્ર રૂપે ધારણ કરે છે, ભયાનક છે, ભસ્મ અને હાડકાંથી સજ્જ છે.
કપાલી ભિક્ષુકો નગ્નો વિરૂપાક્ષોઽસ્થિરક્રિયઃ। પ્રમત્તોન્મત્તકાકારો બીભત્સો કૃતસંગ્રહઃ
એ કપાળ ધારણ કરે છે, ભિક્ષા માંગે છે, નગ્ન છે, આંખો વિકૃત છે, ક્રિયાઓ અસ્થિર છે, પાગલ અને ઉન્મત્ત દેખાય છે, ભયંકર છે, અને બધું એકત્ર કર્યું છે.
પત્યા ન તેન ચાસ્ત્યર્થો મૂર્તાનર્થેન કાંક્ષિતઃ। યદિ સ્વસ્ય શરીરસ્ય સુખમિચ્છસિ શાશ્વતમ્
એવા પતિ સાથે કોઈ અર્થ નથી, જે શરીર રૂપે ઇચ્છિત છે; જો તું પોતાના શરીર માટે શાશ્વત સુખ ઈચ્છે—
તત્કથં તે મહાદેવાદ્ભૂતભાજો જુગુપ્સિતાત્। સ્રવન્નરવસાસાસ્થિકપાલકૃતભૂષણાત્
પછી, મહાદેવો, તમે કેમ એવા ભગવાનને અવગણો છો, જે પોતે ભયાનક વસ્તુઓથી સજ્જ છે—ટપકતું માંસ, હાડકાં અને ખોપરીઓથી શોભાયમાન છે?
શ્વસદુગ્રભુજંગેન્દ્રકૃતભૂષણભૂષિતાત્। શ્મશાનવાસિનો રૌદ્રપ્રમથાનુગતાદપિ
તે પોતાના ગળામાં ઉગ્ર સાપ પહેરે છે, સ્મશાનમાં રહે છે અને ભયાનક ભૂત-પ્રેતો તેની સાથે હોય છે.
સુરેન્દ્રમકુટવ્રાતનિઘૃષ્ટચરણોઽરિહા। હરિરસ્તિ જગદ્ધાતા શ્રીકાન્તોઽનન્તમૂર્તિમાન્
શત્રુઓનો નાશ કરનાર, જેના પગ પર દેવતાઓના મુકુટો ઘસાતા હોય છે, એ હરિ છે—જગતનો સર્જનહાર, શ્રીનો પ્રિય અને અનંત રૂપો ધરાવનાર.
જપ્યો યજ્ઞભુજામસ્તિ તથેન્દ્રઃ પાકશાસનઃ। દેવતાનાં નિધિશ્ચાસ્તિ જ્વલનસ્સર્વકામધુક્
યજ્ઞ કરનારાઓ માટે જપ્ય છે, યજ્ઞનો ભોગ લે છે; એ રીતે પાકનો વિધ્વંસક ઇન્દ્ર પણ છે; દેવોમાં અગ્નિ છે, જે સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરે છે.
વાયુરસ્તિ જગદ્ધાતા યઃ પ્રાણસ્સર્વદેહિનામ્। તથા વૈશ્રવણો રાજા સર્વાર્થમહિમા પ્રભુઃ
વાયુ પણ છે, જે જગતને ધારે છે, અને સર્વ જીવોમાં પ્રાણરૂપે છે; એ જ રીતે વૈશ્વરવણ રાજા છે, જે સર્વ સંપત્તિ અને મહિમાનો સ્વામી છે.
એભ્ય એકતમં કસ્માન્ન ત્વં સંપ્રાપ્તુમિચ્છસિ। ઉતાન્યસ્માદિહ પ્રાપ્યં સુખં તે મનસે હિતમ્
તો પછી, તું કેમ એમાંથી કોઈને મેળવવા ઈચ્છતી નથી? કે તને અહીં કોઈ બીજું સુખ જોઈએ છે, જે તારા મનને યોગ્ય લાગે છે?