સિદ્ધિર્મૂર્તિમતી ત્વેષા સાધયિષ્યતિ ચિંતિતમ્। ઇતિ શ્રુત્વા તુ વચનં સ તદાકાશમંડલે
તે સિદ્ધિની સ્વરૂપ છે અને જે વિચારાયું છે, તે પૂર્ણ કરશે. આ શબ્દો સાંભળીને, તે પછી આકાશમાં—
અનુજ્ઞાય સુતાં શૈલો જગામાશુ સ્વમંદિરમ્। પુલસ્ત્ય ઉવાચ-। શૈલજાપિ યયૌ શૈલમગમ્યમપિ દૈવતૈઃ
પહાડના રાજાએ પોતાની દીકરીને અનુમતિ આપી, અને ઝડપથી પોતાના ઘરમાં પાછો ગયો. પુલસ્ત્યે કહ્યું: પહાડની દીકરી પણ એવા શિખર પર ગઈ, જ્યાં દેવીતાઓ પણ પહોંચી શકતા નહોતા.
સખીભ્યામનુયાતા તુ નિયતા નગરાજજા। શૃંગં હિમવતઃ પુણ્યં નાનાધાતુવિભૂષિતમ્
પહાડના રાજાની શિસ્તબદ્ધ દીકરી પોતાની સખીઓ સાથે હિમવતના પવિત્ર શિખર પર ગઈ, જે વિવિધ ધાતુઓથી સજ્જ હતું.
દિવ્યપુષ્પલતાકીર્ણં ભ્રમરોદ્ઘુષ્ટપાદપમ્। દિવ્યપ્રસ્રવણોપેતં મનોરથશતોજ્જ્વલમ્
તે શિખર પર દિવ્ય ફૂલોની લતાઓ ફેલાઈ હતી, વૃક્ષોમાં ભમરોની ગુંજ હતી, દિવ્ય ઝરણાઓ હતાં અને અનેક ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થયેલી હતી.
નાનાપક્ષિસમાયુક્તં ચક્રવાકોપશોભિતમ્। જલજસ્થલજૈઃ પુણ્યૈઃ પ્રફુલ્લૈરુપશોભિતમ્
તે સ્થળે અનેક પ્રકારનાં પક્ષીઓ હતા, ચક્રવાકથી શોભિત હતું, અને પાણી તથા જમીનના પવિત્ર, ફૂલેલા ફૂલો વડે સજ્જ હતું.
ચિત્રકંદરસંગુહ્યં દિવ્યગેહસમન્વિતમ્। વિહંગસંઘસંઘુષ્ટં કલ્પપાદપસંકટમ્
ત્યાં અદભુત ગુફાઓ અને ગુપ્ત સ્થળો હતાં, દિવ્ય ઘરો હતાં, પક્ષીઓના ઝુંડ ગુંજતા હતા અને કલ્પવૃક્ષોથી ઘેરાયેલું હતું.
તત્રાપશ્યન્મહાશાખં શાખિનં હરિતચ્છદમ્। સર્વર્તુકુસુમોપેતં ચક્રવાકોપશોભિતમ્
ત્યાં તેણે એક વિશાળ શાખાવાળું, લીલાં પાંદડાવાળું મહાન વૃક્ષ જોયું, જેમાં દરેક ઋતુના ફૂલો હતાં અને ચક્રવાકથી શોભિત હતું.
નાનાપુષ્પશતાકીર્ણં નાનાવિધફલાન્વિતમ્। ત્યક્તં સૂર્યસ્ય રુચિભિર્ભિન્નસંહતપલ્લવમ્
તે વૃક્ષ અનેક પ્રકારનાં ફૂલો અને ફળોથી સજ્જ હતું, તેની પાંદડીઓ સૂર્યની કિરણોથી ઝળહળતી અને છૂટછાટ હતી.
તત્રાંબરાણિ સંત્યજ્ય ભૂષણાનિ ચ શૈલજા। સંવીતા વલ્કલૈર્દિવ્યૈર્દર્ભનિર્મિતમેખલા
પહાડની દીકરીએ ત્યાં પોતાના કપડાં અને આભૂષણો ઉતારી દીધાં, દિવ્ય વલ્કલ પહેરી અને પવિત્ર દર્ભથી બનેલી મેખલા બાંધેલી.
ત્રિઃસ્નાતા પાટલાહારા બભૂવ શરદાં શતમ્। શતમેકેન જીર્ણેન પર્ણેનાવર્ત્તયત્તદા
તે ત્રણ વખત સ્નાન કરીને, ફક્ત ફિક્કી ખોરાક લઈ, શતાબ્દી સુધી રહી; એક જ જૂની પાંદડી વડે, તે સો વર્ષ જીવી.
નિરાહારા શતં સાભૂત્સમાનાં તપસો નિધિઃ। તત ઉદ્વેજિતાઃ સર્વે પ્રાણિનસ્તપસોગ્નિના
તે સો વર્ષ સુધી નિરાહાર રહી, સમાન તપનો ખજાનો બની; પછી, તેના તપના અગ્નિથી બધા જીવો ગભરાઈ ગયા.
તતઃ સસ્માર ભગવાન્મુનીન્સપ્ત શતક્રતુઃ। તે સમાગમ્ય મુદિતાઃ સર્વે સમુદિતાસ્તથા1.43.
પછી, ભગવાન ઇન્દ્રે સાત ઋષિઓને યાદ કર્યા; તેઓ બધા આનંદથી અને ઉત્સાહથી એકત્ર થયા.
પૂજિતાસ્તે મહેંદ્રેણ પપ્રચ્છુસ્તત્પ્રયોજનમ્। કિમર્થં હિ સુરશ્રેષ્ઠ સંસ્મૃતાસ્તુ વયં ત્વયા
ઇન્દ્રે તેમને સન્માન આપ્યું, અને તેઓએ પૂછ્યું: 'દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, તમે અમને શા માટે યાદ કર્યા છો?'
શક્રઃ પ્રોવાચ શૃણ્વંતુ ભગવંતઃ પ્રયોજનમ્। હિમાચલે તપો ઘોરં તપ્યતે ભૂધરાત્મજા
શક્રે કહ્યું: 'મહાનુભાવો, કારણ સાંભળો: હિમાચલ પર પહાડની દીકરી કઠિન તપ કરી રહી છે.'
તસ્યાભિમતયોગેન ભવંતઃ કર્તુમર્હથ। તપઃ સમાપનં દેવ્યા જગદર્થે ત્વરાન્વિતાઃ
'તેની ઇચ્છા મુજબ, તમે દેવીનું તપ પૂર્ણ કરો, જગતના હિત માટે ઝડપથી.'
તથેત્યુક્ત્વા તતઃ શૈલં સિદ્ધસંઘાતસેવિતમ્। ઊચુરાગમ્ય મુનયસ્તામથો મધુરાક્ષરમ્
'એવું થશે' કહીને, ઋષિઓ સિદ્ધો સાથે શૈલ પર ગયા, અને ત્યાં પહોંચીને, દેવીને મીઠા શબ્દોમાં વાત કરી.
પુત્રિ કસ્તે વ્યવસિતઃ કામઃ કમલલોચને। તાનુવાચ તતો દેવી સાદરં ગૌરવાન્મુનીન્
કમળની આંખોવાળી પુત્રી, તારો ઇરાદો શું છે? પછી દેવી એ મહાન ઋષિઓને ખૂબ આદરપૂર્વક વાત કરી.
દેવ્યુવાચ-। તપસ્યંતો મહાભાગાઃ પ્રોહ્ય મૌનં ભવાદૃશાં। વંદનાય નિયુક્તા ધીર્યાચયત્યવિકલ્પિતમ્
દેવી બોલી: મહાન આત્માઓ, તમે તપસ્યા કરતા છો, અને તમારી જેમના લોકો માટે યોગ્ય મૌન છોડીને, હવે તમે નિશ્ચિત મનથી વંદનામાં લાગ્યા છો.
સુપ્રસન્નમુખા યૂયં ગૃહીત્વાસનમાદિતઃ। ઉપવિષ્ટાઃ શ્રમં મુક્ત્વા તતઃ પ્રક્ષ્યથ મામનુ
તમારા ચહેરા ખુશીથી ઝળહળતા છે, તમે પહેલા બેઠકો સ્વીકારી, થાક દૂર કરીને બેઠા છો; પછી તમે મને પ્રશ્ન પુછશો.
ઇત્યુક્તાસ્તે તતશ્ચક્રુસ્તત્રાસનપરિગ્રહમ્। સા ચ તાન્વિધિવત્પૂર્વં પૂજયિત્વા વિધાનતઃ
આ રીતે કહ્યા પછી, તેઓ ત્યાં બેઠા; અને દેવી એ પહેલા નિયમ પ્રમાણે તેમને પૂજા કરી.
ઉવાચાદિત્યસંકાશાન્મુનીન્સપ્તૠષીન્શનૈઃ। ત્યક્ત્વા વ્રતાત્મકં મૌનં નત્વા ચ વિધિવન્મુનીન્
દેવી એ સૂર્ય જેવી તેજસ્વી સાત ઋષિઓને ધીરે ધીરે વાત કરી, મૌન અને વ્રત છોડી, નિયમ પ્રમાણે ઋષિઓને નમન કર્યું.
ભગવંતોપિ મૌનાંતે તસ્યાઃ સપ્તર્ષયોપ્યથ। ગૌરવાધારતાં પ્રાપ્તાં પપ્રચ્છુસ્તાં પુનસ્તથા
પછી, મૌન પૂરી થયા પછી, પવિત્ર સાત ઋષિઓએ, જેમણે દેવીને શ્રેષ્ઠ આદર આપ્યો હતો, ફરીથી એ જ રીતે પ્રશ્ન પુછ્યો.
સાપિ ગૌરવગર્ભેણ મનસા ચારુહાસિની। મુનીન્સર્વાંસ્તથાલોક્ય પ્રોવાચ પ્રોહ્ય વાગ્યમમ્
દેવી એ મનમાં ગૌરવ અને સુંદર સ્મિત સાથે, બધા ઋષિઓને જોઈને, મૌન છોડીને વાત કરી.
ભગવંતો વિજાનીથ પ્રાણિનાં મનસેપ્સિતમ્। શરીરાદિભિરત્યર્થં કદર્થ્યં તે હિ દેહિનઃ
પવિત્ર ઋષિઓ, તમે જીવાત્માઓના મનની ઈચ્છાઓ જાણો છો; છતાં શરીર અને અન્ય વસ્તુઓથી લોકો ખૂબ જ પીડાય છે.
કેચિત્તુ નિપુણાસ્તત્ર ઘટંતે વિવિધોદ્યમૈઃ। ઉપાયૈર્દુર્લભાન્ભાવાન્પ્રાપ્નુવંતિ હ્યતંદ્રિતાઃ
કેટલાંક લોકો, વિવિધ રીતોમાં કુશળ, અનેક પ્રયત્નો કરે છે; કઠિન ઉપાયોથી, જાગૃત લોકો દુર્લભ અવસ્થાઓ મેળવે છે.
અપરે તુ પરિચ્છિદ્ય નાનાકારાનુપક્રમાન્। દેહાંતરાર્થં સારંભમાશ્રયંતિ હિ તદ્વ્રતમ્
બીજાં, વિવિધ સ્વરૂપો અને રીતો સમજીને, બીજા શરીર માટે ઉત્સાહપૂર્વક વ્રત ધારણ કરે છે.
મમત્વાકાશસંભૂતકુસુમસ્રગ્વિભૂષિતમ્। વિંધ્યશૃંગં સ્પ્રષ્ટુકામો હસ્તઃ પ્રસરતે મુહુઃ
મમત્વના આકાશમાં ઉગેલા ફૂલોની માળા પહેરેલી હાથ, વારંવાર વિંધ્ય શિખર સ્પર્શ કરવા ઇચ્છે છે.
અહં કિલ ભવં દેવં પતિં પ્રાપ્તું સમુદ્યતા। પ્રકૃત્યૈવ દુરારાધ્યં તપસ્યંતં ચ સંપ્રતિ
હું હવે તમને, દેવ, પતિ રૂપે મેળવવા માટે પ્રયત્નશીલ છું—તમે સ્વભાવથી અતિ દુર્ગમ છો અને તપસ્યા માં વ્યસ્ત છો.
સુરાસુરૈરનિર્ણીતં પરમાર્થક્રિયાશ્રયં। સાંપ્રતં ચાપિ નિર્દગ્ધો મદનો વીતરાગિણા
દેવો અને દાનવો પણ જેનું સાચું સ્વરૂપ નક્કી કરી શક્યા નથી, તે પરમ તત્વ; અને હવે કામદેવ પણ, રાગ રહિત એવા તેમના દ્વારા, ભસ્મ થઈ ગયો છે.
કથમારાધયેદીશં માદૃશી તાદૃશં શિવમ્। ઇત્યુક્તા મુનયસ્તે તુ સ્થિરતાં મનસસ્તતઃ
મારા જેવા વ્યક્તિ એવા શિવને કેવી રીતે આરાધે? એમ કહેતાં, ઋષિઓએ મન સ્થિર કર્યું.