ઇત્યનેકવિધૈર્દેવી રૂપૈર્લોકે ત્વમર્ચિતા। યે ત્વાં સ્તોષ્યંતિ વરદે પૂજયિષ્યંતિ ચાપિ યે
હે દેવી, તું અનેક પ્રકારના રૂપોથી જગતમાં પૂજાય છે; અને જે તને સ્તુતિ કરશે, હે વરદાન આપનાર, અને જે તને પૂજશે—
તે સર્વકામાનાપ્સ્યંતિ નિયતા નાત્ર સંશયઃ। ઇત્યુક્તા તુ નિશા દેવી તથેત્યુક્ત્વા કૃતાઞ્જલિ
તેઓને સર્વ ઈચ્છિત વસ્તુઓ નિશ્ચિતપણે મળશે—આમાં કોઈ શંકા નથી. આમ કહેતાં રાત્રિદેવીએ હાથ જોડીને કહ્યું: 'તેમ જ થાઓ'.
જગામ ત્વરિતા તૂર્ણં ગૃહં હિમગિરેર્મહત્। તત્રાસીનાં મહાહર્મ્યે રત્નભિત્તિસમાશ્રયામ્
પછી તે ઝડપથી હિમાલયના મહાન ગૃહે પહોંચી; ત્યાં, રત્નોની દીવાલોથી શોભતા મહાલમાં, તેણે જોયું—
દદર્શ મેનામાપાણ્ડુચ્છવિવક્ત્રસરોરુહામ્। કિંચિત્ક્ષામાં મુખોદગ્રસ્તનભારાવનામિતામ્
તેણે મેનાને જોયી, જેના મુખ પર ફિક્કું કમળ જેવું તેજ હતું, થોડી દુર્બળ હતી અને મુખની આગળના મોટા સ્તનોના ભારથી વળી ગઈ હતી.
મહૌષધિગણાબદ્ધ મંત્રરાજનિષેવિતામ્। ઉદૂઢકનકોન્નદ્ધ જીવરક્ષા મનોરમામ્
મહાન ઔષધિઓથી ઘેરાયેલી, મંત્રોના રાજા દ્વારા સેવાયેલી, સોનાના તાબીઝોથી શોભાયમાન, જીવની રક્ષા માટે સજ્જ અને સુંદર દેખાતી.
મણિદીપગણજ્યોતિર્મહાલોકપ્રકાશિતે। પ્રકીર્ણબહુસિદ્ધાર્થમનોજ્ઞપરિચારકે
અનેક મણિદિપોની રોશનીથી પ્રકાશિત, મહાન તેજથી ચમકતી, અને અનેક કળાઓમાં નિપુણ મનમોહક દાસીઓથી ઘેરાયેલી.
શુદ્ધચીનાંશુકચ્છત્ર ભૂશય્યાસ્તરણોજ્જ્વલે। ધૂપામોદમનોરમ્યે સજ્જ સર્વોપયોગિકે
શુદ્ધ ચીનાં રેશમી છત્રોથી શોભાયમાન, તેજસ્વી શય્યા અને ગાદલોથી સજ્જ, સુગંધિત ધૂપથી સુગંધિત, અને સર્વ પ્રકારની જરૂરિયાત માટે તૈયાર.
તતઃ ક્રમેણ દિવસે ગતે દૂરં વિભાવરી। વિજૃંભિતસુખોદર્કે તતો મેના મહાગૃહે
પછી, જેમ જેમ દિવસ પસાર થયો અને રાત્રિ દૂર ગઈ, મેનાએ પોતાના મહાન ગૃહમાં આરામથી જાગી ઉઠી.
પ્રસુપ્તપ્રાયપુરુષે નિદ્રાભૂતોપચારકે। સ્ફુટાલોકે શશભૃતિ ભ્રાન્તરાત્રિવિહંગમે
જ્યારે મોટાભાગના લોકો ઊંઘમાં હતા, ઊંઘ જેવી સેવા કરતી દાસીઓ હતી, ચાંદનીની સ્પષ્ટ રોશનીમાં, અને રાત્રે વિહરતા પક્ષીઓ વચ્ચે.
રજનીચર સંચારભૂતૈરાવૃત ચત્વરે। ગાઢકંઠગ્રહાલગ્ને શુભગોષ્ટજને તતઃ
રાત્રે ફરતા જીવોથી ઘેરાયેલી ઓટલે, જ્યાં શુભ લોકો એકબીજાને ગળે લગાવીને બેઠા હતા.
કિંચિદાકુલતાં પ્રાપ્તે મેના નેત્રાંબુજદ્વયે। આવિવેશ મુખે રાત્રિઃ સુખમદ્ભુતસંગમા
થોડી બેચેની અનુભવીને, મેનાનાં કમળ જેવા બે નેત્રોમાં રાત્રી પ્રવેશી, અને અદભુત સુખદ મિલન લાવી.
ઉન્માદાય જગન્માતુઃ ક્રમેણ જઠરાંતરે। આવિવેશાતુલં જન્મ મન્યમાના કદા તુ વૈ
જગતજનની મેનાના મનમાં ધીમે ધીમે ઉન્માદ છવાયો, રાત્રીએ તેના ગર્ભમાં પ્રવેશી વિચારી રહી હતી કે, આવું અનન્ય જન્મ ક્યારે થશે.
અરંજયદ્ગૃહં દેવ્યા ગુહારણ્યે વિભાવરી। તતો જગત્યા નિર્વાણહેતુર્હિમગિરિપ્રિયા
રાત્રીએ દેવીના ગુફાવનના ઘર ને શોભાવ્યું; ત્યારબાદ હિમગિરિપ્રિયાએ જગતને મુક્તિ આપવાનો કારણ બની.
બ્રાહ્મે મુહૂર્તે સુભગે પ્રાસૂયત ગુહારણિં। તસ્યાં તુ જાયમાનાયાં જંતવઃ સ્થાણુજંગમાઃ
સુભગ બ્રાહ્મ મુહૂર્તે, મેનાએ ગુફામાં વસનારી દીકરીને જન્મ આપ્યો; તેના જન્મ સમયે, સ્થાવર-જંગમ બધા જીવો
અભવન્સુખિનઃ સર્વે સર્વલોકનિવાસિનઃ। નારકાણામપિ તદા સુખં સ્વર્ગસમં મહત્
દરેક લોકના બધા રહેવાસીઓ આનંદિત થયા; નરકવાસીઓને પણ એ સમયે સ્વર્ગ સમાન મહાન સુખ મળ્યું.
અભવત્ક્રૂરસત્વાનાં ચેતઃ શાંતં ચ દેહિનામ્। જ્યોતિષામપિ તેજસ્તુ સુતરાં ચાભવત્તદા
ક્રૂર સ્વભાવ ધરાવનારા લોકોના મન શાંત થઈ ગયા, અને બધાં જીવાત્માઓના હૃદયમાં શાંતિ છવાઈ; તારા-તારિકાઓનું તેજ પણ એ સમયે ખૂબ વધ્યું.
વનાશ્રિતાશ્ચોષધયઃ સ્વાદવંતિ ફલાનિ ચ। ગંધવંતિ ચ માલ્યાનિ વિમલં ચ નભોઽભવત્
વનમાં રહેલી ઔષધિઓએ મીઠાં ફળ આપ્યાં, માળાઓ સુગંધિત થઈ ગઈ અને આકાશ નિર્મળ અને સ્વચ્છ બન્યું.
મારુતશ્ચ સુખસ્પર્શો દિશશ્ચ સુમનોહરાઃ। ૠતૂદ્ભૂતફલાયોગ પરિપાકગુણોજ્જ્વલા
પવન સુખદ સ્પર્શ આપતો હતો, દિશાઓ મનોહર બની ગઈ; ઋતુઓએ સંપૂર્ણ પક્વ ફળોનું સૌંદર્ય ધરાવ્યું.
અભવત્પૃથિવી દેવી શાલિમાલાકુલાપિ ચ। તપાંસિ દીર્ઘચીર્ણાનિ મુનીનાં ભાવિતાત્મનામ્
પૃથ્વી દેવી શાલિની માળાઓથી ઢંકાઈ ગઈ; શુદ્ધ ચિત્તવાળા મુનિઓએ વર્ષો સુધી કરેલી તપસ્યાઓ
તસ્મિન્ગતાનિ સાફલ્યં કાલે નિર્મલચેતસામ્। વિસ્મૃતાનિ ચ શાસ્ત્રાણિ પ્રાદુર્ભાવં પ્રપેદિરે
એ સમયે ફળદાયી બની, અને ભૂલાયેલી શાસ્ત્રો ફરી પ્રગટ થઈ.
પ્રભાવસ્તીર્થમુખ્યાનાં તદા પુણ્યતમસ્ત્વભૂત્। અંતરિક્ષેઽમરાશ્ચાસન્વિમાનેષુ સહસ્રશઃ
મુખ્ય તીર્થોનું તેજ એ સમયે સર્વોત્તમ પુણ્યમય બન્યું; આકાશમાં અમરગણો હજારો વિમાનમાં ઉપસ્થિત રહ્યા.
સમહેંદ્રજલાધીશ વાયુ વહ્નિ પુરોગમાઃ। પુષ્પવૃષ્ટિં પ્રમુમુચુસ્તસ્મિંસ્તુહિન ભૂધરે1.43.
ઇન્દ્ર, જળના સ્વામી, વાયુ, અગ્નિ અને અન્ય દેવતાઓએ હિમગિરિ પર પુષ્પવૃષ્ટિ વરસાવી.
જગુર્ગંધર્વમુખ્યાશ્ચ નનૃતુશ્ચાપ્સરોગણાઃ। મેરુપ્રભૃતયશ્ચાપિ મૂર્તિમંતો મહાચલાઃ
ગાંધીર્વોના મુખ્યોએ ગીત ગાયું, અપ્સરાઓના સમૂહે નૃત્ય કર્યું; મેરુ સહિતના મહાપર્વતો પણ આનંદિત થયા.
તસ્મિન્મહોત્સવે પ્રાપ્તે દિવ્યાઃ પ્રસૃતપાણયઃ। સાગરાસ્સરિતશ્ચૈવ સમાજગ્મુશ્ચ સર્વશઃ
એ મહોત્સવના આગમન સમયે, દૈવી શક્તિઓ, સાગરો અને નદીઓ સૌ એકત્રિત થયા.
હિમશૈલોઽભવલ્લોકે તદા સર્વૈશ્ચરાચરૈઃ। સંસેવ્યશ્ચાધિગમ્યશ્ચ સાશ્રયશ્ચાચલોત્તમઃ
હિમશૈલ એ સમયે જગતમાં સર્વે ચરાચર જીવો માટે સેવા, આશ્રય અને પ્રાપ્ય બન્યો; તે સર્વોત્તમ પર્વત બની રહ્યો.
અનુભૂયોત્સવં દેવા જગ્મુઃ સ્વાન્નિલયાસ્તદા। દેવનાગેંદ્રગંધર્વશૈલલીલાવતી ગણૈઃ
ઉત્સવનો આનંદ માણીને, દેવતાઓ, દેવનાગ, ગાંધીર્વ અને પર્વતલિલાવતીઓ પોતાના નિવાસસ્થાને પરત ગયા.
હિમશૈલસુતા દેવી ત્વહંપૂર્વિકયા તતઃ। ક્રમેણ બુદ્ધિમાનીતા વિદ્યાઞ્ચાનલસૈર્બુધૈઃ
પછી હિમશૈલકન્યા દેવી, પોતાના પૂર્વકર્મના ફળે, ધીમે ધીમે અગ્નિમાં નિપુણ જ્ઞાની મુનિઓ પાસેથી વિદ્યા અને બુદ્ધિ પ્રાપ્ત કરતી ગઈ.
ક્રમેણ રૂપસૌભાગ્યપ્રબોધૈર્ભુવનત્રયે। સંપૂર્ણલક્ષણા જાતા હિમાલયસુતા તથા
હિમાલયપુત્રી ધીમે ધીમે રૂપ, સૌભાગ્ય અને જ્ઞાનથી ત્રણે લોકમાં સર્વલક્ષણસંપન્ન બની જન્મી.
એતસ્મિન્નંતરે શક્રો નારદં દેવસંમતમ્। દેવર્ષિમથ સસ્માર કાર્યસાધનતત્પરઃ
આ દરમિયાન, ઇન્દ્રે, પોતાના કામ પૂરું કરવા માટે ઉત્સુક રહી, દેવો દ્વારા માન્ય એવા નારદજીને મનમાં યાદ કર્યા.
સ તુ શક્રસ્ય વિજ્ઞાય કાંક્ષિતં ભગવાંસ્તદા। આજગામ મુદા યુક્તો મહેંદ્રસ્ય નિવેશનમ્
પછી, ઇન્દ્રની ઈચ્છા સમજીને, આનંદથી ભરેલા પવિત્ર નારદજી મહેન્દ્રના મહેલમાં આવી પહોંચ્યા.