અભિગમ્ય સુવિશ્રાંતાં કન્યાં વચનમબ્રવીત્। કુતસ્ત્વમસિ સુશ્રોણિ કસ્ય ચાસિ સુશોભને
સુવિશ્વાંતિ એ કન્યાને નજીક જઈ દંડે પૂછ્યું: 'હે સુંદર કટિવાળી, તું ક્યાંથી આવી છે? અને હે સુંદર, તું કોની પુત્રી છે?'
પીડતોહમનંગેન પૃચ્છામિ ત્વાં સુશોભને। ત્વયા મેઽપહૃતં ચિત્તં દર્શનાદેવ સુંદરિ
'હે સુંદર, હું કામથી પીડાઈને તને પૂછું છું; માત્ર તને જોઈને જ, હે સુન્દરી, મારું મન તું લઈ ગઈ છે.'
ઇદં તે વદનં રમ્યં મુનીનાં ચિત્તહારકમ્। યદ્યહં ન લભે ભોક્તું મૃતં મામવધારય
'તું જેવું આકર્ષક મુખ ધરાવે છે, એ ઋષિઓના મનને પણ મોહી લે છે; જો હું તને ન મેળવી શકું, તો મને મરેલો જ માનજે.'
ત્વયા હૃતા મમ પ્રાણા માં જીવય સુલોચને। દાસોસ્મિ તે વરારોહે ભક્તં માં ભજ શોભને
'હે સુંદર નેત્રવાળી, તું મારું જીવન લઈ ગઈ છે; હવે તું મને જીવંત રાખ, હે સુંદર કટિવાળી. હું તારો દાસ છું; હે તેજસ્વિ, મને ભક્ત તરીકે સ્વીકાર.'
તસ્યૈવં તુ બ્રુવાણસ્ય મદોન્મત્તસ્ય કામિનઃ। ભાર્ગવી પ્રત્યુવાચેદં વચઃ સવિનયં નૃપમ્
તે રાજા કામ અને અહંકારથી મસ્ત થઈને જ્યારે આવું બોલતો હતો, ત્યારે ભાર્ગવી એ વિનમ્રતાપૂર્વક રાજાને કહ્યું.
ભાર્ગવસ્ય સુતાં વિદ્ધિ શુક્રસ્યાક્લિષ્ટકર્મણઃ। અરજાં નામ રાજેંદ્ર જ્યેષ્ઠામાશ્રમવાસિનઃ
હે રાજા, હું શુક્ર નામના પવિત્ર કર્મવાળા ભાર્ગવની દીકરી છું. મારો નામ અરજા છે અને હું આશ્રમમાં રહેતી બહેનોમાં મોટી છું.
શુક્રઃ પિતા મે રાજેંદ્ર ત્વં ચ શિષ્યો મહાત્મનઃ। ધર્મતો ભગિની ચાહં ભવામિ નૃપનંદન
હે રાજા, શુક્ર મારા પિતા છે અને તમે એ મહાન આત્માના શિષ્ય છો. ધર્મથી હું તમારી બહેન છું, હે રાજકુમાર.
એવંવિધં વચો વક્તું ન ત્વમર્હસિ પાર્થિવ। અન્યેભ્યોપિ સુદુષ્ટેભ્યો રક્ષ્યા ચાહં સદા ત્વયા
હે રાજા, તું આવું બોલવા યોગ્ય નથી. મને તો તારે હંમેશા—even બીજા દુષ્ટ લોકો પાસેથી પણ—રક્ષાવવી જોઈએ.
ક્રોધનો મે પિતા રૌદ્રો ભસ્મત્વં ત્વાં સમાનયેત્। અથવા રાજધર્મેણાસંબંધં કુરુષે બલાત્
મારા પિતા ક્રોધી અને ભયાનક છે; તેઓ તને ભસ્મ કરી શકે. નહિંતર, રાજધર્મથી તું બળજબરીથી અયોગ્ય સંબંધ બાંધે છે.
પિતરં યાચયસ્વ ત્વં ધર્મદૃષ્ટેન કર્મણા। વરયસ્વ નૃપશ્રેષ્ઠ પિતરં મે મહાદ્યુતિમ્
તારે યોગ્ય રીતથી મારા પિતાને વિનંતી કરવી જોઈએ. હે શ્રેષ્ઠ રાજા, મારા તેજસ્વી પિતાને પસંદ કર.
અન્યથા વિપુલં દુઃખં તવ ઘોરં ભવેદ્ધ્રુવમ્। ક્રુદ્ધો હિ મે પિતા સર્વં ત્રૈલોક્યમભિનિર્દહેત્
નહીંતર, તને મોટું અને ભયાનક દુઃખ ચોક્કસ મળશે; કારણ કે મારા પિતા જો ગુસ્સે થાય તો ત્રણેય લોકને ભસ્મ કરી શકે.
તતોઽશુભં મહાઘોરં શ્રુત્વા દંડઃ સુદારુણમ્। પ્રત્યુવાચ મદોન્મત્તઃ શિરસાભિનતઃ પુનઃ
પછી એ ભયાનક અને કઠોર દંડની વાત સાંભળી, કામમાં મસ્ત રાજાએ માથું ઝુકાવ્યું અને ફરી જવાબ આપ્યો.
પ્રસાદં કુરુ સુશ્રોણિ કામોન્મત્તસ્ય કામિનિ। ત્વયા રુદ્ધા મમ પ્રાણા વિશીર્યંતિ શુભાનને
હે સુંદર કટિવાળી, મને કૃપા કર, કેમ કે હું કામથી ઉન્મત્ત છું. હે શુભમુખી, તારા કારણે મારા પ્રાણ અટકી ગયા છે અને તૂટી રહ્યા છે.
ત્વાં પ્રાપ્ય વૈરં મેઽત્રાસ્તુ વધો વાપિ મહત્તરઃ। ભક્તં ભજસ્વ માં ભીરુ ત્વયિ ભક્તિર્હિ મે પરા
હું તને મેળવી લઉં તો દુશ્મનાવટ કે મૃત્યુ પણ ચાલે. હે ભયભીત, મને તારો ભક્ત સ્વીકાર, કેમ કે મારી ભક્તિ તારા પર સર્વોપરી છે.
એવમુક્ત્વા તુ તાં કન્યાં બલાત્સંગૃહ્ય બાહુના। અન્યેન રાજ્ઞા હસ્તેન વિવસ્ત્રા સા તથા કૃતા
આવી રીતે કન્યાને બોલ્યા પછી, રાજાએ બળજબરીથી એને હાથથી પકડી લીધી; બીજા હાથથી એની વસ્ત્ર ઉતારી નાંખી.
અંગમંગે સમાશ્લેષ્ય મુખે ચૈવ મુખં કૃતમ્। વિસ્ફુરંતીં યથાકામં મૈથુનાયોપચક્રમે
પછી એણે પોતાનું શરીર એની સાથે ભેળવી, મોઢું મોઢા પર મૂક્યું અને એના ઇચ્છા પ્રમાણે, એના વિરોધ છતાં, સંભોગ શરૂ કર્યો.
તમનર્થં મહાઘોરં દંડઃ કૃત્વા સુદારુણમ્। નગરં સ્વં જગામાશુ મદોન્મત્ત ઇવ દ્વિપઃ
એ ભયાનક અને દુષ્કર્મ કર્યા પછી, કામમાં ઉન્મત્ત થયેલો રાજા ઝડપથી પોતાના શહેર તરફ વળી ગયો.
ભાર્ગવી રુદતી દીના આશ્રમસ્યાવિદૂરતઃ। પ્રત્યપાલયદુદ્વિગ્ના પિતરં દેવસમ્મિતમ્
ભાર્ગવી રડતી અને દુઃખી થઈ, આશ્રમથી થોડું દૂર, ભયથી પોતાના દેવસમાન પિતાની રાહ જોઈ રહી હતી.
સ મુહૂર્તાદુપસ્પૃશ્ય દેવર્ષિરમિતદ્યુતિઃ। સ્વમાશ્રમં શિષ્યવૃતં ક્ષુધાર્તઃ સન્યવર્તત
થોડા સમય પછી, અનંત તેજવાળા દેવર્ષિ, સ્નાન કરીને, પોતાના શિષ્યો સાથે અને ભૂખ્યા, પોતાના આશ્રમમાં પાછા ફર્યા.
સોપશ્યદરજાં દીનાં રજસા સમભિપ્લુતામ્। ચંદ્રસ્ય ઘનસંયુક્તાં જ્યોત્સ્નામિવ પરાજિતામ્
એણે અરજાને દુઃખી અને ધૂળથી ઢંકાયેલી જોઈ, જાણે મેઘોથી ઢંકાયેલી ચાંદની મલિન થઈ ગઈ હોય.
તસ્ય રોષઃ સમભવત્ક્ષુધાર્તસ્ય મહાત્મનઃ। નિર્દહન્નિવ લોકાંસ્ત્રીંસ્તાન્શિષ્યાન્સમુવાચ હ
પછી એ મહાન આત્માને, ભૂખ્યા હોવાને કારણે, એવો ક્રોધ આવ્યો કે જાણે ત્રણેય લોક દહળી જાય. એણે પોતાના શિષ્યોને કહ્યું.
પશ્યધ્વં વિપરીતસ્ય દંડસ્યાદીર્ઘદર્શિનઃ। વિપત્તિં ઘોરસંકાશાં દીપ્તામગ્નિશિખામિવ
જુઓ, દુરદ્રષ્ટિ વગરના દંડથી કેવી ભયાનક વિપત્તિ આવે છે, જાણે પ્રજ્વલિત અગ્નિશિખા જેવી.
યન્નાશં દુર્ગતિં પ્રાપ્તસ્સાનુગશ્ચ ન સંશયઃ। યસ્તુ દીપ્તહુતાશસ્ય અર્ચિઃ સંસ્પૃષ્ટવાનિહ
જે વ્યક્તિએ વિનાશ કર્યો છે અને દુર્ગતિમાં પડ્યો છે, એના સાથીઓ સાથે, અને અહીં પ્રજ્વલિત અગ્નિની જ્વાળા સ્પર્શી છે— એમાં કોઈ શંકા નથી.
યસ્માત્સ કૃતવાન્પાપમીદૃશં ઘોરસંમિતમ્। તસ્માત્પ્રાપ્સ્યતિ દુર્મેધાઃ પાંસુવર્ષમનુત્તમમ્
કારણ કે એણે એવો ભયાનક અને ભયાવહ પાપ કર્યો છે, તેથી આ દુષ્ટ બુદ્ધિવાળો અદ્વિતીય માટીની વરસાદ પામશે.
કુરાજા દેશસંયુક્તઃ સભૃત્યબલવાહનઃ। પાપકર્મસમાચારો વધં પ્રાપ્સ્યતિ દુર્મતિઃ
જે રાજા દુષ્ટ છે, દેશ, સેવકો, સેના અને વાહનો ધરાવે છે અને પાપી કર્મ કરે છે, એ દુર્મતિને મૃત્યુ મળશે.
સમંતાદ્યોજનશતં વિષયં ચાસ્ય દુર્મતેઃ। ધુનોતુ પાંસુવર્ષેણ મહતા પાકશાસનઃ1.37.
પાપના દંડ આપનાર ભગવાને, આ દુષ્ટના પ્રદેશને ચારેય બાજુએ સો યોજન સુધી મહાન માટીની વરસાદથી ધ્રુજાવી નાખો.
સર્વસત્વાનિ યાનીહ જંગમસ્થાવરાણિ વૈ। સર્વેષાં પાંસુવર્ષેણ ક્ષયઃ ક્ષિપ્રં ભવિષ્યતિ
અહીં રહેલા બધા જીવ, ચાલતા અને અચળ, બધા માટીની વરસાદથી ઝડપથી નાશ પામશે.
દંડસ્ય વિષયો યાવત્તાવત્સવનમાશ્રમમ્। પાંસુવર્ષમિવાકસ્માત્સપ્તરાત્રં ભવિષ્યતિ
જ્યાં સુધી દંડનો વિસ્તાર છે, ત્યાં સુધી યજ્ઞસ્થળ અને આશ્રમ સુધી, અચાનક સાત રાત સુધી માટીની વરસાદ થશે.
ઇત્યુક્ત્વા ક્રોધસંતપ્તસ્તમાશ્રમનિવાસિનમ્। જનં જનપદસ્યાંતે સ્થીયતામિત્યુવાચ હ
આ રીતે કહીને, ક્રોધથી ભરેલા તેમણે આશ્રમમાં રહેતા વ્યક્તિને કહ્યું: 'તમે ગામના અંતે રહી જાવ.'
ઉક્તમાત્રે ઉશનસા આશ્રમાવસથો જનઃ। ક્ષિપ્રં તુ વિષયાત્તસ્માત્સ્થાનં ચક્રે ચ બાહ્યતઃ
ઉશનાએ એમ કહ્યું એ જ ક્ષણે, આશ્રમમાં રહેતા લોકો તરત જ એ પ્રદેશ છોડીને બહાર જઇ વસ્યા.