તત્સર્વં નાશમાયાતિ નાત્ર કાર્યા વિચારણા। યસ્ત્વેતાનિ ચ સર્વાણિ ગત્વા માં પશ્યતે નરઃ
તે બધું નાશ પામે છે; આમાં કોઈ શંકા રાખવાની જરૂર નથી. જો કોઈ બધા સ્થળો પર જઈને મને દર્શન કરે—
ભવતે મોક્ષભાગી ચ યત્રાહં તત્ર વૈ સ્થિતઃ। પુષ્પોપહારૈર્ધૂપૈશ્ચ બ્રાહ્મણાનાં ચ તર્પણૈઃ
તે મુક્તિનો ભાગી બની જાય છે, કારણ કે જ્યાં હું છું, ત્યાં તે રહે છે; પુષ્પ, ધૂપ અને બ્રાહ્મણોને તૃપ્તિ આપીને—
ધ્યાનેન ચ સ્થિરેણાશુ પ્રાપ્યતે પરમેશ્વરઃ। તસ્ય પુણ્યફલં ચાગ્ર્યમંતે મોક્ષફલં તથા
મજબૂત ધ્યાનથી પરમેશ્વર ઝડપથી પ્રાપ્ત થાય છે; તેનું પુણ્ય ફળ શ્રેષ્ઠ છે, અને અંતે મુક્તિ ફળ મળે છે.
સ બ્રહ્મલોકમાસાદ્ય તત્કાલં તત્ર તિષ્ઠતિ। પુનઃ સૃષ્ટૌ ભવેદ્દેવો વૈરાજાનાં મહાતપાઃ
તે બ્રહ્મલોકમાં પહોંચી, ત્યાં સમય સુધી રહે છે; પછી નવી સૃષ્ટિમાં, વૈરાજા મહાતપસ્વી દેવ તરીકે જન્મે છે.
બ્રહ્મહત્યાદિ પાપાનિ ઇહલોકે કૃતાન્યપિ। અકામતઃ કામતો વા તાનિ નશ્યંતિ તત્ક્ષણાત્
બ્રહ્મહત્યાદિ પાપો, આ લોકમાં ઇચ્છાથી કે અનિચ્છાથી કરેલા, એ પણ તત્ક્ષણે નાશ પામે છે.
ઇહલોકે દરિદ્રો યો ભ્રષ્ટરાજ્યોથવા પુનઃ। સ્થાનેષ્વેતેષુ વૈ ગત્વા માં પશ્યતિ સમાધિના
આ લોકમાં કોઈ ગરીબ હોય કે રાજ્ય ગુમાવ્યું હોય, એ વ્યક્તિ જો આ સ્થળોએ જઈને સમાધિથી મને દર્શન કરે—
કૃત્વા પૂજોપહારં ચ સ્નાનં ચ પિતૃતર્પણમ્। કૃત્વા પિંડપ્રદાનં ચ સોચિરાદ્દુઃખવર્જિતઃ
પૂજા, અર્પણ, સ્નાન અને પિતૃઓને તૃપ્તિ આપી, પિંડદાન કરીને, તે જલદી દુઃખમુક્ત થાય છે.
એકચ્છત્રો ભવેદ્રાજા સત્યમેતન્ન સંશયઃ। ઇહ રાજ્યાનિ સૌભાગ્યં ધનં ધાન્યં વરસ્ત્રિયઃ
એ એકછત્ર રાજા બને છે—આ સત્ય છે, તેમાં શંકા નથી; આ લોકમાં રાજ્ય, સૌભાગ્ય, ધન, ધાન્ય અને શ્રેષ્ઠ પત્નીઓ—
ભવંતિ વિવિધાસ્તસ્ય યૈર્યાત્રા પુષ્કરે કૃતા। ઇદં યાત્રાવિધાનં યઃ કુરુતે કારયેત વા
પુષ્કર યાત્રા કરનારને અનેક પ્રકારના લાભ મળે છે; જે યાત્રાવિધિ કરે કે કરાવે—
શૃણોતિ વા સ પાપૈસ્તુ સર્વૈરેવ પ્રમુચ્યતે। અગમ્યાગમનં યેન કૃતં જાનાતિ માનવઃ
કે સાંભળે, તે બધા પાપોથી મુક્ત થાય છે; જો કોઈ જાણે કે તેણે અપ્રમાણિત કાર્ય કર્યું છે—
બ્રહ્મક્રિયાયા લોપેન બહુવર્ષકૃતેન ચ। યાત્રાં ચેમાં સકૃત્કૃત્વા વેદસંસ્કારમાપ્નુયાત્
બ્રહ્મક્રીયા ભૂલાઈ ગઈ હોય, ભલે કેટલાય વર્ષો સુધી, પણ આ યાત્રા એક વાર કરવાથી જ, વેદની પવિત્રતા પ્રાપ્ત થાય છે.
કિમત્ર બહુનોક્તેન ઇદમસ્તીહ શંકર। અપ્રાપ્યં પ્રાપ્યતે તેન પાપં ચાપિ વિનશ્યતિ
અહીં વધુ વાત કરવાની જરૂર નથી, શંકર. જે અપ્રાપ્ય છે, તે અહીં પ્રાપ્ત થાય છે અને પાપ પણ નાશ પામે છે.
સર્વયજ્ઞફલૈસ્તુલ્યં સર્વતીર્થફલપ્રદમ્। સર્વેષાં ચૈવ વેદાનાં સમાપ્તિસ્તેન વૈ કૃતા
આ યાત્રાથી બધા યજ્ઞોના ફળ અને બધા તીર્થોના ફળ મળે છે; અને એથી બધા વેદોની પૂર્ણતા પણ થઈ જાય છે.
યૈઃ કૃત્વા પુષ્કરે સંધ્યાં સાવિત્રી સમુપાસિતા। સ્વપત્નીહસ્તદત્તેન પૌષ્કરેણ જલેન તુ
જે લોકો પુષ્કર ખાતે સંધ્યા પૂજા કરે છે અને પોતાની પત્નીના હાથે પુષ્કર પાત્રમાં આપેલું પાણી લઈને સાવિત્રીની પૂજા કરે છે—
ભૃંગારેણ વરેણૈવ મૃણ્મયેનાપિ શંકર। આનીય તજ્જલં પુણ્યં સંધ્યોપાસ્તિર્દિનક્ષયે
શંકર, ભલે લોખંડ, તાંબું કે માટીના પાત્રમાં પાણી લાવાય, એ પવિત્ર પાણીથી સંધ્યાકાળે પૂજા કરવામાં આવે—
સમાધિના સમાધેયા સપ્રાણાયામપૂર્વિકા। તસ્યાં કૃતાયાં યત્પુણ્યં તચ્છૃણુષ્વ હરાદ્ય મે
એ પૂજા ધ્યાનપૂર્વક, યોગ્ય શ્વાસ નિયંત્રણ સાથે કરવી જોઈએ; હરા, એ રીતે કરેલી પૂજાથી જે પુણ્ય મળે છે, તે હવે સાંભળો.
તેન દ્વાદશવર્ષાણિ ભવેત્સંધ્યા સુવંદિતા। અશ્વમેધફલં સ્નાને દાને દશગુણં તથા
એ રીતે કરેલી સંધ્યા પૂજા બાર વર્ષ સુધી કરેલી ગણાય છે; અને સ્નાન-દાનમાં અશ્વમેધ યજ્ઞ કરતાં દસગણું પુણ્ય મળે છે.
ઉપવાસેપ્યનંતં ચ સ્વયં પ્રોક્તં મયાનઘ। સાવિત્ર્યાઃ પુરતો યસ્તુ દંપત્યોર્ભોજનં દદેત્
ઉપવાસમાં પણ અનંત પુણ્ય મળે છે, જેમ મેં પોતે કહ્યું છે, પાપરહિત; અને જે કોઈ સાવિત્રી સામે dampatiyoને ભોજન આપે—
તેનાહં ભોજિતસ્તત્ર ભવામીહ ન સંશયઃ। દ્વિતીયં ભોજયેદ્યસ્તુ ભોજિતસ્તેન કેશવઃ
એથી હું ત્યાં ભોજન પામું છું—આમાં કોઈ શંકા નથી; અને જે બીજાં dampatiyoને ભોજન આપે, એથી કેશવ ભોજન પામે છે.
લક્ષ્મીસહાયો વરદો વરાંસ્તસ્ય પ્રયચ્છતિ। ઉમાસહાયસ્તાર્તીયે ભોજિતોસિ ન સંશયઃ
લક્ષ્મી સાથે, આશીર્વાદ આપનાર ઈચ્છા પૂરી કરે છે; અને ત્રીજા dampatiyoને ભોજન આપવાથી, ઉમા સાથે, તું ભોજન પામે છે—શંકા નથી.
અથવા યા કુમારીણાં ભક્ત્યા દદ્યાચ્ચ ભોજનમ્। તસ્યાઃ કુલે ભવેદ્વંધ્યા ન કદાચિચ્ચ દુર્ભગા
અથવા, જો કોઈ કુમારીઓને ભક્તિપૂર્વક ભોજન આપે, તો એના કુળમાં ક્યારેય વંધ્યા કે દુર્ભાગ્યવાળી સ્ત્રી નહીં હોય.
ન કન્યા જનની ક્વાપિ ન ભર્તુર્યા ન વલ્લભા। તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન સાવિત્ર્યગ્રે તુ ભોજનમ્
ક્યારેય કોઈ કન્યા માતા વગરની નહીં હોય, અને પતિ માટે અપ્રિય પણ નહીં હોય; તેથી, સાવિત્રી સામે ભોજન આપવા માટે સર્વ પ્રયત્ન કરવો જોઈએ.
પારત્રમૈહિકં વાપિ કામયદ્ભિર્નરૈઃ સદા। દાતવ્યં સર્વદા ભીષ્મ કટુતૈલવિવર્જિતમ્
જે લોકો પારલોકિક કે આલોકિક ફળ ઈચ્છે છે, તેઓએ હંમેશા ભોજન આપવું જોઈએ, ભીષ્મ, અને તીખા તેલથી બચવું જોઈએ.
ન ચામ્લં ન ચ વૈ ક્ષારં સ્ત્રીણાં ભોજ્યં કદાચન। ભક્ષ્યં પંચપ્રકારં ચ રસૈઃ સર્વૈસ્સુસંસ્કૃતમ્
સ્ત્રીઓએ ક્યારેય ખાટું કે ક્ષારયુક્ત ભોજન ન આપવું; ભોજન પાંચ પ્રકારનું, સર્વ રસોથી સારી રીતે બનાવેલું હોવું જોઈએ.
ઘૃતપૂર્યઃ સુપક્વાશ્ચ બહુક્ષીરસમન્વિતાઃ। શિખરિણી તથા પેયા દધિક્ષીરસમન્વિતા
ઘીથી ભરપૂર, સારી રીતે રાંધેલું, અને ઘણું દુધયુક્ત હોવું જોઈએ; શિખરીણી અને દહીં-દૂધથી બનેલા પેય પણ હોવા જોઈએ.
આહ્લાદકારિણી પુંસાં સ્ત્રીણાં ચાતીવ વલ્લભા। ધનધાન્યાં જનોપેતં નારીણાં ચ શતાકુલમ્
એ ભોજન પુરુષોને આનંદ આપે અને સ્ત્રીઓ માટે ખાસ પ્રિય હોય; ઘરમાં ધન-ધાન્ય ભરપૂર રહે છે, અને સ્ત્રીઓ શતથી ઘેરાયેલી રહે છે.
પૂપકં શષ્કુલં તસ્યાં જાયતે નાત્ર સંશયઃ। ન જ્વરો ન ચ સંતાપો ન દુઃખં ન વિયોગિતા
પૂપક અને શષ્કુલા ત્યાં થાય છે—આમાં કોઈ શંકા નથી; ત્યાં જ્વર, દુઃખ, વિયોગ કે કષ્ટ નથી.
અસૌ તારયતે સ્વાનાં કુલાનામેકવિંશતિં। બંધુભિશ્ચ સુતૈશ્ચૈવ દાસીદાસૈરનંતકૈઃ
એ સ્ત્રી પોતાના કુળની એકવીસ પેઢી, સંબંધીઓ, સંતાનો અને અનંત દાસ-દાસીઓનું ઉદ્ધાર કરે છે.
પૂરિતં ચ કુલં તસ્યાઃ પૂરિકાં યા પ્રદાસ્યતિ। એધતે ચ ચિરં કાલં પુત્રપૌત્રસમન્વિતમ્
જે સ્ત્રી પૂરીકાં અર્પણ કરે છે, તેના કુટુંબમાં સુખ અને સંતાન-પૌત્રોથી ભરપૂર રહે છે, અને લાંબા સમય સુધી વિકાસ પામે છે.
કુલં ચ સકલં તસ્ય શષ્કુલં યઃ પ્રયચ્છતિ। પુત્રિણ્યો વૈ દુહિતરો બંધુભિઃ સહિતં કુલમ્
જે કોઈ શષ્કુલાં આખા કુટુંબને આપે છે, એ કુટુંબ દીકરીઓ અને સ્ત્રી સગાંઓ સાથે સુખી અને આશીર્વાદિત બને છે.