પદ્મપુરાણમ્

विहाय मूर्च्छां संचित्य विष्णुं बाणैर्जघान सः । ततः क्रुद्धेन हरिणा स क्षितौ पातितो व्यसुः

મૂર્છા છોડી ફરી ચેતન થયા પછી, કાલનેમીએ વિષ્ણુ પર બાણો ચલાવ્યા; પછી ગુસ્સે થયેલા હરિએ તેને જમીન પર ફેંકી દીધા અને તે નિર્વાણ થયો.

राजन्जघान संचिंत्य राहुं खड्गेन चंद्रमाः । राहुस्तु तं परित्यज्य तदा सूर्यमधावत

રાજા, ચંદ્રએ વિચાર કરીને રાહુને તલવારથી ઘાયલ કર્યો; પણ રાહુએ તેને છોડી, પછી સૂર્ય તરફ દોડી ગયો.

सहस्राशुं रणे जित्वा राहुश्चंद्रमधावत । जघान तं च खङ्गेन समरे रजनीपतिः

રાહુએ યુદ્ધમાં ચંદ્રને જીત્યા પછી ઝડપથી તેને પછાડ્યો; પણ રાતના સ્વામી ચંદ્રએ યુદ્ધમાં રાહુને તલવારથી ઘાયલ કર્યો.

सैंहिकेयांगकाठिन्यात्खङ्गं चूर्णमभूत्तदा । जघान मुष्टिना गाढं कठिनेन विधुंतुदः

સિંહિકેયના શરીરના કઠોરપણાથી તલવાર તૂટી ગઈ; પછી ચંદ્રના દુશ્મને તેને કઠોર મુઠ્ઠીથી જોરદાર માર્યો.

चंद्रमुत्थाप्य तं कंठे धृत्वा वेगान्महामृधे । गिलित्वा राहुणा चंद्रोप्युद्गीर्णश्च ततः पुनः

રાહુએ ચંદ્રને ઉઠાવી, ગળામાં પકડી, મહા યુદ્ધમાં ઝડપથી ગળી લીધો; પછી રાહુએ ચંદ્રને ફરીથી ઉગાળી નાખ્યો.

मृगं स्वचिह्नमुरसि निधाय विससर्ज ह । स उच्चैःश्रवसं गृह्य हयरत्नं विधुंतुदः

ચંદ્રએ પોતાના છાતી પર મૃગનું ચિહ્ન મૂકીને ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા; ચંદ્રના દુશ્મને ઉત્તમ ઘોડા ઉચ્ચૈહ્શ્રવસને પકડી લીધો.

जालंधरांतिकं नीत्वा भक्त्या तस्मै न्यवेदयत् । दुर्वारणो रणे क्रुद्धस्तं यमं गदया हनत्

તેને જાલંધર પાસે લઈ જઈ, ભક્તિપૂર્વક તેને અર્પણ કર્યો; પણ યુદ્ધમાં અવિરત અને ગુસ્સે થયેલા એ યમને ગદાથી માર્યા.

निशितैर्मार्गणैर्भिन्नः शक्रपुत्रेण चाहवे । धृत्वा जयंतं संह्रादः परिघाघातमूर्च्छितम्

યુદ્ધમાં ઇન્દ્રપુત્રના તીક્ષ્ણ બાણોથી ઘાયલ થયેલા સંહ્રાદે, પરિઘના ઘાટથી મૂર્છિત જયંતને પકડી લીધો.

ऐरावतं समारुह्य ययौ जालंधरं प्रति । हतवांश्चैव गदया निह्रादं धनदो रणे

એરાવત પર ચડી, તે જાલંધર તરફ ગયો; અને યુદ્ધમાં ધનના સ્વામી કૂબેરે ગદાથી નિહ્રાદને માર્યા.

रुद्रास्त्रिशूलनिर्घातैर्निशुंभं जघ्नुरोजसा । निशुंभो बाणजालैश्च पीडयामास तानति

રુદ્રના ત્રિશૂળના ભયંકર ઘાટથી નિશુંભને શક્તિશાળી રીતે માર્યા; પણ નિશુંભે બાણોની ઝપટથી તેમને પીડ્યા.

शुंभासुरो देवगणान्पूरयामास मार्गणैः । मृत्युं मायामय मयो बद्ध्वा पाशैर्निनायतम्

શુંભ અસુરે દેવગણોને બાણોથી ઘાયલ કર્યા; માયા, માયાવિ, મૃત્યુને પાશથી બાંધી લઈ ગયો.

ददौ जालंधरायासौ पौलोम्ने सोऽपि सिंधवे । अब्धिना च मुखे क्षिप्तो लोको जीवतु निर्भयः

એ મૃત્યુને જાલંધરને આપ્યો; અને પૌલોમના પુત્રે તેને સમુદ્રને આપ્યો; સમુદ્રના મોઢામાં નાખી, જગત નિર્ભય બની જીવતું રહ્યું.

बद्ध्वा च नमुचिं पाशैर्वासवोऽपि रसातलम् । निन्ये विश्वस्य हंतारं अथ जालंधरो ययौ

ઇન્દ્રે પણ નામુચિને પાશથી બાંધી, પાતાળમાં લઈ ગયો; પછી જાલંધર, વિશ્વનો વિનાશક, આગળ વધ્યો.

अथेंद्रबलयोर्युद्धमभूद्राजन्सुदारुणम् । बलांगरोचिषो भांति दिशो दश रवेरिव

પછી, રાજા, ઇન્દ્ર અને બલાના વચ્ચે અત્યંત ભયાનક યુદ્ધ થયું; બલાના અંગોની તેજસ્વી ઝાંખી દસ દિશામાં સૂર્યની જેમ ચમકી.

सर्वाण्यस्त्राणि शक्रस्य शीर्णान्यंगे बलस्य च । बलीयसा बलेनेंद्रो मुद्गरेण हतो हृदि

ઇન્દ્રના બધા શસ્ત્રો તૂટી ગયા, અને બલાના અંગો પણ; ઇન્દ્રે વધુ શક્તિથી ગદાથી બલાને હૃદયમાં માર્યા.

ननादेंद्रस्ततो भीमं तच्छ्रुत्वा स बलोहसत् । हसतस्तस्य निश्चेरुर्मुखतो मौक्तिकानि च

પછી ઇન્દ્રે ભયંકર ગર્જના કરી; એ સાંભળી બલાએ હસ્યા, અને હસતા હસતા તેના મોઢામાંથી મુક્તાઓ પડ્યા.

तस्यांगस्याभिलाषेण न युद्धमकरोत्तदा । तुष्टाव वासवोऽत्यर्थं तं बलं बलसागरम्

તેના શરીર માટેની ઇચ્છાથી એ સમયે યુદ્ધ ન કર્યું; ઇન્દ્રે ખૂબ પ્રસન્ન થઈ, બલાને, શક્તિના સાગરને, વખાણ્યા.

वरं वृणु सुरश्रेष्ठेत्युक्तः प्राह बलं प्रति । यदि तुष्टोऽसि दैत्येश स्वं वपुर्दातुमर्हसि

‘ભગવાન, તમે મને કોઈ વરદાન આપો,’ એમ પૂછવામાં આવતા બલાએ કહ્યું: ‘જો તમે ખુશ છો, દૈત્યરાજ, તો તમારું પોતાનું શરીર મને આપો.’

तदिंद्र वचनं श्रुत्वा भित्त्वा शस्त्रैर्गृहाण माम् । इत्युवाच बलं सोऽपि किमदेयं महात्मनाम्

ઇન્દ્રે એ વાત સાંભળી કહ્યું: ‘હથિયારો વડે મારી ઉપર પ્રહાર કરો અને મને પકડી લો.’ બલાએ પણ કહ્યું: ‘મહાન આત્માઓ માટે શું અદેય છે?’

सस्मारितो मातलिना वज्रेणांगं जघान तत् । तेन वज्रप्रहारेण बलांगं तद्व्यशीर्यत

માતલિએ યાદ અપાવ્યા પછી ઇન્દ્રે વજ્ર વડે બલાનું શરીર ફોડી નાખ્યું; એ વજ્રના પ્રહારે બલાનું શરીર તૂટી ગયું.

बलांगस्यैकभागस्तु पपात कनकाचले । तुहिनाद्रौ द्वितीयस्तु तृतीयो गोनगेऽपतत्

બલાના શરીરનો એક ભાગ સુવર્ણ પર્વત પર પડ્યો, બીજો ભાગ હિમ પર્વત પર, અને ત્રીજો ગોનગ પર્વત પર પડ્યો.

चतुर्थो देवनद्यां च पंचमो मंदरे तथा । वज्राकरे पपातांशः षष्ठश्च विजयांगजः

ચોથો ભાગ દેવ નદીમાં પડ્યો, પાંચમો મંદર પર્વત પર, અને એક ભાગ વજ્રાકર પર પડ્યો; છઠ્ઠો ભાગ વિજયાંગજ બની ગયો.

तस्य जातिविशुद्धस्य परिशुद्धेन कर्मणा । कायस्यावयवाः सर्वे रत्नबीजत्वमागताः

બલાની શુદ્ધ વંશ અને પવિત્ર કર્મના કારણે, તેના શરીરના બધા અંગો રત્નોના બીજ બની ગયા.

वज्रादस्थिकणाः कीर्णाः षट्कोणा मणयोऽभवन् । अक्षिभ्यामिन्द्रनीला वै माणिक्यं श्रुतिसंभवम्

વજ્રથી તૂટી ગયેલા હાડકાંમાંથી છકોણા રત્નો બન્યા; આંખમાંથી નીલમ, કાનમાંથી મણિક રત્નો ઉત્પન્ન થયા.

क्षतजात्पद्मरागाः स्युः मेदसो मरकतास्तथा । प्रवालानि च जिह्वातो दंता मुक्तास्तथाभवन्

રક્તમાંથી પદ્મરાગ, ચરબીમાંથી પન્ના, જીભમાંથી પ્રવાળ, અને દાંતમાંથી મુક્તા ઉત્પન્ન થયા.

मज्जोद्भवं मरकतं गारुत्मतमभून्नसा । कांस्यं पुरीषं रजतं वीर्यं ताम्रं च मूत्रजम्

મજ્જાથી પન્ના, નાકમાંથી ગારુડમતા, પોટમાંથી કાંસું, વીર્યમાંથી ચાંદી, અને મૂત્રમાંથી તામ્બા ઉત્પન્ન થયો.

अंगस्योद्वर्तनाज्जातं पित्तलं ब्रह्मवीतिकाः । नादाद्वैदूर्यमुत्पन्नं रत्नं चारुतरं तथा

શરીર ઘસવાથી પિત્તળ અને બ્રહ્મવીતિકા રત્નો જન્મ્યા; અવાજમાંથી વૈદૂર્ય અને એક સુંદર રત્ન ઉત્પન્ન થયું.

नखेभ्यः कनकोत्पत्ती रुधिराच्च रसोद्भवः । मेदसः स्फटिकं जातं प्रवालं मांससंभवम्

નખમાંથી સોનું, રક્તમાંથી પારો, ચરબીમાંથી સ્ફટિક, અને માંસમાંથી પ્રવાળ ઉત્પન્ન થયું.

बलदेहोद्भवान्यासन्रत्नानि पृथिवीतले । पुण्योपचयसंपत्त्या भोक्ष्यंते विमलैर्जनैः

બલાના શરીરમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા રત્નો પૃથ્વી પર આવ્યા, અને પવિત્ર લોકો પોતાના પુણ્યના ફળ રૂપે તેનો આનંદ માણે છે.