બ્રહ્મા દ્વારા ત્રીજી બ્રાહ્મણોની જૂથને 'કૌશિકી' કહેવાયા, અને સમગ્ર સ્થાનને ત્રણ ભાગમાં વિભાજિત કરીને, એ બધું તેમને જ આપ્યું. બ્રહ્મા એ સ્પષ્ટ કર્યું કે જે લોકો 'જગત' શબ્દથી બહારના લોકો તરીકે ઓળખાય છે, તેઓ આ સ્થાનને જાણી શકશે નહીં; વિષ્ણુ ચોક્કસ રીતે તેની રક્ષા કરશે. જે કંઈ મેં આપ્યું છે, એ સદાય અવિભાજ્ય અને અવિનાશી રહેશે—આ રીતે કહ્યા પછી બ્રહ્માએ કાર્ય પૂર્ણ થયાનું નિરીક્ષણ કર્યું. એ બ્રાહ્મણો એકતા સાથે, ક્રોધ અને દુ:ખથી ભરેલા, તNevertheless, they continued to honor their અતિથિઓ અને વેદ અભ્યાસમાં તનમનથી જોડાયેલા રહ્યા. આ સર્વોચ્ચ ક્ષેત્ર 'પુષ્કર' કહેવાય છે, જે બ્રહ્માના નામ પરથી ઓળખાય છે; ત્યાં વસતા શાંતિપ્રિય દ્વિજગણ એ ક્ષેત્રના રહેવાસી છે. તેમના માટે બ્રહ્મલોકમાં કંઈપણ પ્રાપ્ત કરવું અઘરું નથી—કોકામુખ, કુરુક્ષેત્ર, નૈમિષારણ્યના ઋષિ-મિલન, વારાણસી, પ્રભાસ, બદરિકાશ્રમ, ગંગાના દ્વાર, પ્રયાગ, ગંગા અને સમુદ્રના સંગમ, રુદ્રકોટિ, વિરુપાક્ષ, મિત્રવન—આ બધા પવિત્ર સ્થળોએ જે સિદ્ધિ મેળવવા માટે બાર વર્ષ લાગે છે, એ પુષ્કરમાં છ મહિના જમાં પ્રાપ્ત થાય છે, જો મન બ્રહ્મચર્યમાં સ્થિર હોય. પુષ્કર સર્વ તીર્થોમાં શ્રેષ્ઠ છે, સર્વ ક્ષેત્રોમાં સર્વોચ્ચ છે; પાત્રો દ્વારા, દાદા બ્રહ્મા દ્વારા, સદાય ભક્તિપૂર્વક પૂજાય છે. હવે હું સાવિત્રી અને બ્રહ્મા વચ્ચે થયેલી મજાકભરી ચર્ચા કહું છું, જે તેમણે અનુભવેલી હતી. જ્યારે સાવિત્રી ત્યાંથી ચાલે, ત્યારે તમામ દિવ્ય સ્ત્રીઓ એકત્ર થાય છે; વિષ્ણુની પ્રસિદ્ધ પત્ની, ભૃગુની કીર્તિમાંથી જન્મેલી, એમાં હતી. લક્ષ્મી, જે સદાય આમંત્રિત હતી, ઝડપથી આવી; મધિરા, યોગનિદ્રા, શ્રી, ભૂતિ, કીર્તિ, શ્રદ્ધા, પુષ્ટિ, તુષ્તિ—આ બધું દેવીઓ પણ આવી. સતી, દક્ષની પુત્રી, ઉમા, પાર્વતી, ત્રણ લોકમાં સુંદરતા માટે પ્રસિદ્ધ, સ્ત્રીઓને શુભfortune આપનાર—એ પણ હાજર હતી. જયા, વિજયા, મધુછંદા, અમરાવતી, સુપ્રિયા, જનકાંતા—આ બધું સાવિત્રીના શુભ મંડપમાં પ્રવેશી. ગૌરી, સુંદર વસ્ત્રોમાં શોભાયમાન, પુલોમાની પુત્રી, શક્રની પત્ની, અને અપ્સરાઓ સાથે આવી. સ્વાહા, સ્વધા, ધૂમોર્ના, યક્ષી, રાક્ષસી, ગૌરી, મનોજવા (વાયુની પત્ની), ઋદ્ધિ (કુબેરની પ્રિય), દેવપુત્રીઓ, દાનવોની પત્નીઓ—આ બધા પણ આવી. સપ્ત ઋષિઓની મહાન પત્નીઓ, ઋષિગણની સ્ત્રીઓ, બહેનો, પુત્રીઓ, વિદ્યાધરીઓના જૂથ પણ આવ્યા. રાક્ષસી સ્ત્રીઓ, પિતૃઓની પુત્રીઓ, અન્ય વિશ્વમાતાઓ, નવવધૂઓ, પુત્રવધૂઓ—સાવિત્રી સાથે જવા ઈચ્છી. બધા આદિત્યો અને દક્ષની પુત્રીઓ એકત્ર થયા; તેમના વચ્ચે, બ્રહ્માણી, કમળમાં વસતી, આગળ વધે. કોઈ મીઠાઈ લઈને, બીજી સુવર્ણ ચાળ લઈ, સુંદર ચહેરાવાળી એક ફળોથી ભરેલો પાત્ર લઈ, બ્રહ્મા તરફ ચાલે. કેટલાક ભુનેલા અનાજ, બીજાં દાડમ અને સુંદર સીતાફળ, બીજાં કરિરા અને કમળ, કુસંભકા, જીરું, ખજુર, કોપરા, દ્રાક્ષ, શ્રિંગાટક, સુગંધિત કંપુર, શુભ જમર, અખરોટ, આમલકી, લીંબુ, પક્વ બિલ્લવ, ચિપિટા, કપાસના ગાંઠા, કુસંભકાના વસ્ત્ર—આ રીતે અનેક વસ્તુઓ લઈને, સૌ સુંદર ચહેરાવાળી સ્ત્રીઓ સાવિત્રી સાથે, શુભ રૂપે, અચાનક આવી. સાવિત્રીને આવતી જોઈ, ઈન્દ્ર ડરાઈ ગયો; બ્રહ્મા શિર ઝુકાવી ઊભો રહ્યો, 'અમે શું કહેશે?' એમ વિચારી. વિષ્ણુ, રુદ્ર, અને અન્ય દ્વિજ, સભ્યગણ, દેવગણ—all were fearful. પુત્રો, પૌત્રો, ભાણેજો, મામા, ભાઈઓ, ઋભુ—એ દેવીદેવતાઓ પણ ત્યાં અશાંતિથી ઊભા હતા, 'સાવિત્રી શું કહેશે?' એમ વિચારી. સાવિત્રી બ્રહ્મા પાસે ઊભી રહી, પણ વાસ્તવમાં એ ગૌલન પુત્રી હતી. એ મૌન રહી, બધાની વાતો સાંભળી; અદાવર્યુ દ્વારા બોલાવ્યા છતાં, એ સુંદર ચહેરાવાળી સ્ત્રી આવી નહીં. બીજી, જે શક્રે આભીરોથી લાવી, એ વિષ્ણુને આપી, રુદ્રે મંજૂર કરી, અને પિતા દ્વારા પણ આપી. 'એ યજ્ઞમાં કેમ ભાગ લેશે? યજ્ઞ પૂર્ણ કેવી રીતે થશે?' એમ વિચારતા, કમળજ બ્રહ્મા પ્રવેશ્યા. બ્રહ્મા સભ્યગણ, યજ્ઞકર્તા, દેવો દ્વારા ઘેરાયેલા હતા; ત્યાં વેદજ્ઞ બ્રાહ્મણો અગ્નિમાં હવન કરી રહ્યા હતા. ગૌલન સ્ત્રી પત્નીઓના મંડપમાં ઊભી રહી, ઘૂંટીના ઊનથી બનેલા પટ્ટા પહેરી, ધોતીમાં, પરમ અવસ્થાનું ધ્યાન કરતી. એ પતિપ્રેમી, જીવન પતિમાં જ કેન્દ્રિત, સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ, સુંદર, વિશાળ આંખોવાળી, સૂર્ય સમાન તેજવાળી હતી. એ સૂર્યના પ્રકાશ જેવું સભા પ્રકાશિત કરતી, તેજસ્વી બની, યજ્ઞકર્તા પણ blazing fire પાસે આવ્યા.