એક દિવસ, ગાયત્રી નામની એક સુંદર ગોપ કન્યા, પોતાના મનમાં વિચારો કરતી હતી: “કઈ કન્યા એવી હશે જે પ્રેમમાં તલિન પતિની ઈચ્છા ન કરે? મારા પિતા ધર્મમાં અતિશય નિષ્ઠાવાન છે, તેઓ તમને કોઈthing નકારશે નહીં.” ગાયત્રી કહે છે, “હું પોતાના મસ્તક ઝુકાવીને પિતાને પ્રસન્ન કરું છું; જો તેઓ સંતોષ પામે, તો મને આપશે. પિતાના મનની જાણ કર્યા વિના, હું તમારી પાસે પોતાને કેવી રીતે આપી શકું?” તે કહે છે, “ધર્મ વિશાળ છે અને તે નાશ પામે, તેથી હું તમને પ્રસન્ન કરવા નથી ઇચ્છતી. જો પિતા મને આપે, તો હું તમારી today control માં રહીશ.” આ રીતે બોલતા, ઇન્દ્રે (શક્રે) ગાયત્રીને બ્રહ્માના સમક્ષ લાવી, ત્યાં રાખી અને તેના માટે બોલ્યા. શક્રે ગાયત્રીને કહ્યું, “તમે અહીં લાવવામાં આવી છો, વિશાળ આંખોવાળી; દુ:ખ ન કરો, સુંદર સ્ત્રી. આ ગોપ કન્યા, ગાય જેવી નિર્મળ અને તેજસ્વી છે.” ગાયત્રીની આંખો નીલ કમળ જેવી, hendes breasts were pure gold walls જે Kamala (લક્ષ્મી) સમાન ગણવામાં આવી. hendes thighs were like intoxicated elephants, hendes nails crimson and bright; Kamala self thought herself surpassed, hendes mind captivated. ગાયત્રીના મનમાં વિચાર આવ્યો, “જો તે મારા સૌંદર્યને કારણે મને લેવા ઈચ્છે છે, તો પૃથ્વી પર મારે કરતાં વધુ ભાગ્યશાળી સ્ત્રી કોઈ નથી.” “હું તેના દ્વારા લાવવામાં આવી છું, તેની નજરમાં આવી છું; જો તે મને ત્યજે, તો તે મરણ સમાન છે, અને સ્વીકારે તો જીવનની આનંદ.” “જો હું ત્યજી દેવામાં આવું, તો disgrace અને sorrow લાવું; પણ જેને તે પ્રસન્ન નજરે જુએ છે, એ સાચે ધન્ય છે.” “એ સ્ત્રી નિશ્ચિત ધન્ય છે, અને જે તેને embrace કરે, તે તો વધુ; કારણ કે તે સમગ્ર જગતનો સ્વરૂપ છે, બધામાં વિશિષ્ટ રીતે ચાલે છે.” “આ સૌંદર્ય માત્ર અહીં જ એકત્રિત થયું છે, અને તેનું only comparison સ્મરાની પુણ્યવતી પત્ની અને કામદેવના તેજ સાથે જ છે.” ગાયત્રીના મનમાં દુ:ખ હતું: “આ દુ:ખ પિતા કે માતા કારણે નથી, rejectionના કારણે છે; જો તે મને સ્વીકારતો નથી, કે થોડું પણ બોલતો નથી—તો દુ:ખથી જન્મેલો મરણ મને overwhelm કરશે; ભલે હું નિર્દોષ પત્ની છું, પણ આવી સ્થિતિમાં હું ઝડપથી perish થઈ જઈશ.” તે કહે છે, “પવિત્ર કમળની તેજસ્વિતા તેના છાતી上的 gemsની સમાન છે; જ્યારે હું તેના મુખને નિહાળું છું, તો મારું મન ધ્યાનમાં લીન થઈ જાય છે.” “જો તમે તેના અંગોનો સ્પર્શ અને સંયોગને મૂલ્ય આપતા નથી, તો એ શરીર wasted છે.” “શાયદ તમારો દોષ નથી, પણ Love દ્વારા લૂંટાઈ ગયા છો—તમારા delightનું રક્ષણ કરો.” “જેનું સ્વરૂપ તમને પણ વટાવે છે, એમાં Love જાતે દેખાય છે; મારું મન, મારો jewel, મારી સર્વ સત્તા, એમાં firmly stolen થઈ ગઈ છે.” “તેના મુખમાં જે beauty છે, એ ચાંદના rabbit-marked મુખમાં ક્યાંથી મળી શકે? flawless માટે કોઈ comparison praise-worthy નથી.” “તેની આંખો કમળથી પણ વધારે છે, તેના conch-like ears માટે માત્ર conch of water જ comparison છે.” “તેના lips coralથી પણ વધારે છે; truly, nectar flows from within him.” “જો મેં અનેક જન્મોમાં પુણ્ય કર્યું હોય, તો એના ફળથી એ પુરુષ, જેને હું ઈચ્છું છું, ફરીથી મારા પતિ બને.” ગાયત્રી આવી વિચારોમાં લીન હતી, ત્યારે બ્રહ્માએ sacrific માટે હરિ સાથે ઝડપથી વાત કરી. બ્રહ્માએ કહ્યું, “આ ધન્ય દેવીનું નામ ગાયત્રી છે, ભગવાન.” ત્યારે વિષ્ણુએ બ્રહ્માને કહ્યું, “તેથી, આજે તેને તમારી પત્ની બનાવો, જગતના સ્વામી; હું તેને આપું છું; ગાંધર્વ વિધિથી લગ્ન કરો અને વિલંબ ન કરો.” “આજે તેનો હાથ પકડી લો, hesitation વગર.” બ્રહ્માએ ગાયત્રી સાથે ગાંધર્વ વિધિથી લગ્ન કર્યા. તેને પામ્યા પછી, બ્રહ્માએ મુખ્ય યજ્ઞકર્તા પુજારીને કહ્યું: “તે હવે મારી પત્ની બની છે; તેને મારા ઘરમાં વસાવો.” ગાયત્રી, જંગલી શિંગડા અને લિનેન ઘૂંટ સાથે સજ્જ, વિદ્વાન વેદજ્ઞ બ્રાહ્મણો દ્વારા પત્નીઓના ઘરમાં લઈ જવામાં આવી. બ્રહ્મા, ઉદુંબરાના કાંઠી અને મૃગચર્મથી આવરાયેલ, પોતાના તેજમાં શોભતા, મહા યજ્ઞમાં હાજર હતા. ત્યારપછી, વેદજ્ઞ બ્રાહ્મણો અને ભૃગુ સાથે યજ્ઞ શરૂ થયો; prescribed વિધિ અનુસાર Puṣkaraમાં યજ્ઞ એક હજાર યુગ સુધી ચાલ્યો. ભીષ્મે પુછ્યું: “હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ, એ યજ્ઞમાં શું અદભુત થયું? રુદ્ર અને વિષ્ણુ એ યજ્ઞમાં કેવી રીતે હાજર હતા?” “ગાયત્રી, આભીરની કન્યા, પત્ની તરીકે ત્યાં શું કરી? અને વિદ્વાનોએ શું સમજ્યું?” “મને એ વાર્તા કહો, જે રીતે ઘટી, જે રીતે આભીરો અને બ્રાહ્મણોએ કરી; હું ખૂબ જ ઉત્સુક છું.” પુલસ્ત્યે કહ્યું, “હે રાજા, હું તમને એ યજ્ઞમાં થયેલી અદભુત વાતો કહું છું; ધ્યાનપૂર્વક સાંભળો.” રુદ્રે મહા અદભુત કર્યું, સભામાં પ્રવેશ કરીને censurable form ધારણ કરી; બ્રાહ્મણોની હાજરીમાં. વિષ્ણુએ તો કંઈ કર્યું નહીં, કારણ કે subordinate roleમાં રહ્યા; પણ ગોપ છોકરાઓ, ગાયત્રીના વियोगથી, એ યજ્ઞને approve ન કરતા. અને બધા ગોપ સ્ત્રીઓ પણ બ્રહ્મા પાસે આવી; ગાયત્રીને, sacrificial boundary પર belt સાથે ઉભી જોઈ. એના માતાએ કહ્યુ: “હે પુત્ર!” પિતાએ: “હે પુત્રી!” બધા સગાઓએ: “હે બહેન!” અને મિત્રોએ: “હે મિત્ર!” “તમે અહીં કોના દ્વારા લાવવામાં આવી છો, સુંદર લાલ પગરખાંવાળી? કોણે તમારું વસ્ત્ર કાઢ્યું, કોણે તમને ઊનના શાલમાં પહેરાવ્યું?” આ રીતે, ગાયત્રીના જીવનમાં યજ્ઞ, લગ્ન, અને પરિવારના ભાવનાત્મક પ્રસંગો એક અનોખા અને પવિત્ર રીતે એકબીજાને જોડાયા.