આ મહાસભા ભવનમાં અનેક સ્તંભો સ્થાપિત કરવામાં આવ્યા હતા, જે નિર્મળ દર્પણની જેમ ચમકતા હતા, અને ત્યાં અપ્સરાઓના સૌમ્ય નૃત્યથી સમગ્ર વાતાવરણ જીવંત બની ગયું હતું. અનેક સંગીતમંડળીઓના સ્વરોથી એ ભવન ગુંજી ઉઠતું, વિવિધ ગીતો અને વાદ્યયંત્રો – તાળ અને સ્વર – દ્વારા શોભાયમાન હતું. આ ભવનમાં એક વિશિષ્ટ સભા-ગૃહ હતું, કાંતિમતી નામે ઓળખાતું, જે દેવતાઓને આનંદ આપતું, જ્યાં ઋષિ-મુનિઓના સમૂહ હાજર રહેતા અને વિદ્વાન સાધુઓ સેવા કરતા. એ સભા-ગૃહ દ્વિજ મુનિઓના આનંદદાયક જપ-ઉચ્ચારથી ગુંજતું અને ત્યાં દેવોના અધિપતિ બ્રહ્મા ભગવાન, ધ્યાનમાં લીન, બેઠા હતા. બ્રહ્માજી પરમેશ્વરનું ધ્યાન કરતા, જેના દ્વારા આ જગત સર્જાયું, ત્યારે તેમના મનમાં વિચાર ઉદ્ભવ્યો: "હું યજ્ઞ કેવી રીતે કરું?" "કયા સ્થળે અને પૃથ્વી પર કયા સ્થળે યજ્ઞ કરું? શું કાશી, પ્રયાગ, તુંગા, નૈમિષા કે શ્રંખલા ખાતે?" "કાંચી, ભદ્રા, દેવિકા, કુરુક્ષેત્ર, સરસ્વતી કે પૃથ્વી પર આવેલા પવિત્ર સ્થળો – પ્રભાસ અને અન્ય – એમાં ક્યાં?" "અહીં સર્વત્ર પવિત્ર ક્ષેત્રો અને તીર્થો છે; અને મારા આજ્ઞાથી રુદ્રે પૃથ્વી પર અન્ય સ્થળો બનાવ્યા છે." "જેમ હું સર્વ દેવોમાં પ્રાથમિક દેવ તરીકે સ્થિર છું, તેમ જ હું એક શ્રેષ્ઠ, મૂળ તીર્થ સ્થાપિત કરું." "જ્યાં હું જન્મ્યો હતો, વિષ્ણુના નાભિમાંથી ઉગેલા કમળ પર – એ તીર્થ, જે ઋષિગણ વેદપાઠ દ્વારા પુષ્કર કહે છે." આ રીતે બ્રહ્મા, પ્રજાપતિ, મનમાં વિચાર કરતા, એમના મનમાં વિચાર ઉદ્ભવ્યો: "હું પૃથ્વી પર જાઉં." પૂર્વ દિશાની પથ પર પહોંચી, તેમણે એ ઉત્તમ વનમાં પ્રવેશ કર્યો, જે વિવિધ વૃક્ષો અને લતાથી શોભાયમાન હતું, અનેક પ્રકારના ફૂલોથી સુંદર બન્યું હતું. એ વન અનેક પક્ષીઓના સ્વરોથી ગુંજતું, વિવિધ પ્રાણીઓના સમૂહથી ભરેલું હતું, અને ફૂલોથી પથરાયેલા વૃક્ષોની સુગંધ દેવ-દાનવને આનંદ આપતી હતી. ધરતી, જાણે વિચારપૂર્વક સજાવવામાં આવી હોય, વિવિધ પ્રકારના ફૂલો, ઋતુઓના પાકેલા અને કાચા ફળો, દરેકની પોતાની સુગંધ અને સ્વાદથી શોભાયમાન હતી. એ સ્થળે સોનાની જેમ ચમકતા ફળો, સુગંધ અને દેખાવમાં આનંદદાયક, પતરા, ઘાસ, સુકાં કાંડા અને ફળો અહીં-ત્યાં પડેલા હતા. પવન, જાણે કૃપા કરીને, બહાર પડેલા પતરા દૂર કરતો, વિવિધ ફૂલોના ગૂંચ સાથે સુગંધ વહન કરતો ફરતો હતો. ઠંડો પવન, આકાશ, પૃથ્વી અને દિશાઓને તાજગી આપતો, લીલાં, નિર્મળ અને જીવાતમુક્ત વનમંડળોમાં વહેતો હતો. એ વન અનેક પ્રકારના વૃક્ષોથી શોભાયમાન હતું, દરેક વૃક્ષનું પોતાનું નામ, ઊંચા શાખાઓ, સ્વસ્થ અને સુંદર, કેટલાક તેજસ્વી રૂપમાં ચમકતા. એ વન સર્વત્ર બ્રાહ્મણોના ઘર જેવું, જ્યાં યજ્ઞકર્તા ભણેલા હોય, વૃક્ષો પર ખનિજ જેવા કૂંપળો શોભા વધારતા હતા. મહાન અને નિર્મળ પુરુષો, પોતાના ગુણોથી શોભાયમાન, જાણે વૃક્ષોની ટોચ, પવનથી હલતી, એકબીજાને સ્પર્શ કરતી હોય. નાગવૃક્ષો, ફૂલો ભરેલા શાખાઓથી શોભાયમાન, જાણે એકબીજાની સુગંધ શ્વસન કરતા હોય, અને અન્યત્ર વૃક્ષો પર ફૂલો અને વાનીરાના પીળા પરાગ શોભતા. કર્ણિકાર વૃક્ષો, અનેક ફૂલો સાથે, ક્યારેક ચમકતા, હલતા કાળા કૂંપળો આંખોની કાળી પુપિલ જેવું દેખાતા. નદીના દ્વાર પર, વૃક્ષોની પંક્તિઓ, જોડીઓ અને સમૂહમાં, સુંદર ફૂલો સાથે ચમકતી. venerable વન-દેવતાઓ, જાણે દેહધારી રૂપે દેખાતા, અહીં-ત્યાં લતાઓ ફૂલોના આભૂષણથી શોભાયમાન હતી. દિશાઓમાં, વૃક્ષો યુવાન ચંદ્ર જેવું ઊભા, ક્યાંક ફૂલો ભરેલા સરજ અને અર્જુન વૃક્ષો વનને તેજસ્વી બનાવતા. ધોવાયેલા રેશમી વસ્ત્રમાં પુરુષ જેવું, એ વૃક્ષો blooming અતિમુક્ત લતાથી ઢંકાયેલા હતા. લતાના आलिंगनથી, વૃક્ષો જાણે પોતાના પ્રિયજન સાથે ચમકતા, સાલ અને અશોક વૃક્ષો પાંદડાથી એકબીજાને ગૂંથાયેલા, પણ એકબીજામાં નહીં. શાખાઓ, જાણે જૂના મિત્ર મળ્યા, એકબીજાને સ્પર્શ કરતી, જેકફ્રૂટ, સાલ અને અર્જુન વૃક્ષો ફળ અને ફૂલોના ભારથી વળેલા. જાણે એકબીજાને ફૂલો અને ફળોથી સન્માન આપતા, વૃક્ષો, પવનથી શાખાઓ ગૂંથાઈ, સાથે ઊભા. approaching લોકોને આવકારવા માટે ઉઠેલા, સુંદર રીતે ગોઠવાયેલા, ફૂલોની સમૃદ્ધિથી ઘેરાયેલા. વસંત ઋતુમાં, વૃક્ષો પુરુષ જેવું, ટોચ પર ફૂલોની શોભા, પવનમાં હલતા, ચમકતા. વૃક્ષો, ફૂલોના હારથી શોભાયમાન, ટોચ પર પવનથી હલતા, જાણે પુરૂષો ફૂલોના હાર પહેરી નૃત્ય કરતા. લતાથી, વૃક્ષો જાણે પોતાના પ્રિયજન સાથે નૃત્ય કરતા; ક્યાંક વૃક્ષો પોતાના flowering creepersથી ઢંકાયેલા. autumn skyની જેમ, તારા સમૂહથી ચમકતા, વૃક્ષોની ટોચ પર જાસમિન લતા ફૂલો સાથે ઉજળી. વિચારપૂર્વક ગોઠવાયેલા, know crowns જેવું ચમકતા; લીલા વૃક્ષો, સોનાની છાયાથી, ફળ અને ફૂલો ધારણ કરતા. સારા લોકોની સંગતમાં મિત્રતા દર્શાવતા, ફૂલોનો સોનાનો પરાગ સર્વ દિશામાં ફેલાય છે. કદંબ ફૂલોની વિજય ઘોષણા કરતાં, મધથી મસ્ત થયેલા મધમાખીઓ અહીં-ત્યાં ઉડતી. વનમાં, નર કોયલ પોતાના સાથી સાથે, ક્યાંક જોડીના પોપટો, સિરિષ ફૂલો જેવું દેખાતા. સાથે મળેલા, સુંદર પાંખવાળા મોર વિવિધ ગીતો ગાતા, જાણે માન્ય બ્રાહ્મણો સ્તુતિ કરતા. વનના કિનારે પણ, પક્ષીઓના સમૂહ, વિવિધ અવાજથી ગુંજી ઉઠતા, જાણે નૃત્યકારો નૃત્ય કરતા અને ચમકતા. આ રીતે, બ્રહ્માજી એ પવિત્ર અને સુંદર વનનો અનુભવ કર્યો, જ્યાં પ્રકૃતિ, વૃક્ષો, લતા, પક્ષીઓ અને પ્રાણીઓ—all harmonyમાં, યજ્ઞ માટે શ્રેષ્ઠ સ્થાન તરીકે શોભતા હતા.