સોમ અને શિવના સેનાઓ વચ્ચે ભયાનક અને ભયાવહ યુદ્ધ શરૂ થયું, જે વધી ને અત્યંત ઉગ્ર બની ગયું. એ યુદ્ધ એક અગ્નિ જેવી જ્વલંત અને સર્વને ભસ્મ કરી નાખે એવી હતી. બંને પક્ષે ભયાનક શસ્ત્રોનો વરસાદ થયો અને એકબીજાની સેનાઓને સંપૂર્ણ નાશ પામાડ્યો. એ શસ્ત્રોનું તેજ આકાશ, પૃથ્વી અને પાતાળને પણ દહન કરી નાખતું હતું. આક્રોશિત થઈને રુદ્રે બ્રહ્માશિર અસ્ત્ર છોડ્યું અને સોમે પણ પોતાનું અમોઘ સોમાસ્ત્ર મુક્ત કર્યું. બંને અસ્ત્રો પૃથ્વી, આકાશ અને સમુદ્રમાં ભય ફેલાવી દીધો. ત્યારે, સમગ્ર જગતના વિનાશ માટે યુદ્ધ ચાલી રહ્યું છે જોઈ, પિતામહ બ્રહ્મા દેવતાઓ સાથે આવ્યા અને કોઈક રીતે એ મહાયુદ્ધ રોક્યું. બ્રહ્માએ સોમને કહ્યું: "હે સોમ, તું નિર્દોષે આ ભયાનક અને વિનાશક કર્મ કેમ કર્યું? બીજાની પત્નીનું અપહરણ કરીને તું એ દુષ્કર યુદ્ધમાં પ્રવેશ્યો. હવે, લોકોમાં તું પાપી ગ્રહ તરીકે ઓળખાશે. તું વાક્પતિને તેની પત્ની પરત આપ અને આ мое આજ્ઞા માન." ત્યારે તેજસ્વી મુકડાવાળા સોમે "તથાસ્તુ" કહી યુદ્ધથી પૃથક થઈ શાંત થયો. પછી બૃહસ્પતિ આનંદિત થઈ તારા સાથે પોતાના ઘેર ગયા અને રુદ્ર પણ એમ જ પૃથક થયા. પુલસ્ત્ય કહે છે: એક વર્ષ પૂર્ણ થ્યા પછી, દેવી તારા ના ગર્ભમાંથી દેવતુલ્ય પીળાં વસ્ત્રો અને દૈવી આભૂષણોથી શોભિત, બાર સૂર્યો જેવો તેજસ્વી પુત્ર જન્મ્યો. એ પુત્ર સર્વ શાસ્ત્રોમાં પારંગત અને હસ્તિશાસ્ત્રનો આદિકર્તા હતો. તેને રાજકુમાર અને રાજવૈદ્ય નામે પ્રસિદ્ધિ મળી. સોમના પુત્ર હોવાથી એ "બુધ" નામે જાણીતો થયો. એ બુધે પોતાના તેજથી સર્વને મટાડી દીધા. તેના જન્મ સમયે બ્રહ્મા અને અન્ય દેવતાઓ, દૈવી ઋષિઓ સાથે બૃહસ્પતિના ઘરે આવ્યા. ત્યાં દેવોએ તારા પાસે પુછ્યું: "આ પુત્ર કોના દ્વારા જન્મ્યો?" ત્યારે તારા શરમાઈ ગઈ અને કંઈ બોલી નહીં. વારંવાર પૂછતાં પણ તે મૌન રહી. અંતે તેણે કહ્યું: "સોમ દ્વારા." પછી ચંદ્રદેવે પોતાના પુત્રને સ્વીકાર્યો, તેનું નામ બુધ રાખ્યું અને પૃથ્વી પર તેને રાજ્ય આપ્યું. બુધના અભિષેક પછી, તેણે દાન-પુણ્ય કર્યું. બ્રહ્માએ બ્રહ્મર્ષિઓ સાથે મળીને બુધને ગ્રહોમાં સ્થાન આપ્યું. સર્વે જીવોને સાક્ષી રાખી, બુધ ત્યાંથી અંતર્ધાન થયો. પછી બુધે ઇલા ના ગર્ભમાંથી પુત્રને જન્મ આપ્યો. પોતાના તેજથી, બુધે સો અશ્વમેઘ યજ્ઞો પૂર્ણ કર્યા. એ પુત્ર પુરુરવા નામે પ્રસિદ્ધ થયો અને સર્વ લોકોએ તેની પૂજા કરી. હિમાલયના સુંદર શિખરે પિતામહ બ્રહ્માની આરાધના કરીને પુરુરવાએ જગતની અધિપતિ અને સાત દ્વીપોના રાજા પદવી મેળવી. કેશિ જેવા દૈત્યોએ તેની સેવા સ્વીકારી. અપ્સરા ઉર્વશી તેની રૂપે મોહિત થઈ તેની પત્ની બની. પુરુરવાએ સાત દ્વીપવાળી પૃથ્વી, તેના પર્વતો, વનો અને ઉપવનોનું કલ્યાણદાયક રીતે રક્ષણ કર્યું. તેના હાથમાં યકપૂછવાળો ચામર અને સેવકો હતા. બ્રહ્માની કૃપાથી, ઇન્દ્રે તેને ઉન્નત આસન આપ્યું. તેણે ધર્મ, અર્થ અને કામમાં એકરૂપ રહેનાર લોકોનું ધર્મપૂર્વક રક્ષણ કર્યું. એ ત્રણેય સ્વરૂપે ધર્મ, અર્થ અને કામ, જિજ્ઞાસાથી, પુરુરવાને જોવા આવ્યા. તેણે એમના કર્મો જાણવા અને સમાન દૃષ્ટિથી વર્તન જોવા ઇચ્છી, તેમને શ્રદ્ધાપૂર્વક જળ અને આતિથ્ય અર્પણ કર્યું. ત્રણ દૈવી સોનાથી શોભિત આસનો લાવી, તેમને બેસાડ્યા અને પછી થોડી પ્રીતિ ધર્મ તરફ વધુ રાખી પૂજા કરી. આથી અર્થ અને કામ રાજા ઉપર રોષે ભરાયા. અર્થે લોભવશ શાપ આપ્યો: "તારો નાશ થશે." કામે કહ્યું: "ગંધમાદન પર્વત પર, યુવાનોના ઉપવનમાં, ઉર્વશીથી વિયોગમાં તું કામથી ઉન્મત્ત થશો." ધર્મે કહ્યું: "તારી આયુષ્ય લાંબી અને ધર્મમય રહેશે; તારો વંશ ચંદ્ર-તારાઓ જેટલો દીર્ઘજીવી રહેશે." "એ વંશ સદાય પૃથ્વી પર વધતો રહેશે, કદી નાશ પામશે નહીં. તું ઉર્વશી માટે સાઠ વર્ષ સુધી કામથી ઉન્મત્ત રહેશે. પછી તારી પત્ની અપ્સરા પણ તારા વશમાં આવશે." એમ કહી તેઓ અદૃશ્ય થયા અને રાજાએ રાજ્ય સંભાળ્યું. દિવસે દિવસે પુરુરવા ઇન્દ્રને મળવા જતો. એક દિવસ, પોતાના રથ પર દક્ષિણ આકાશમાં વિહાર કરતાં, તેણે ઇન્દ્ર સાથે ઉર્વશીને કેશિન દાનવપતિ અને ચિત્રલેખા સાથે આકાશમાં લઈ જતી જોઈ. પુરુરવાએ વિવિધ શસ્ત્રોથી યુદ્ધ કરીને—even ઇન્દ્રને પણ હરાવનાર—કેશિને હરાવ્યો. પછી મિત્રતા કરી, ઉર્વશીને ઇન્દ્રને આપી દીધી. ત્યારથી ઇન્દ્રે તેને મિત્રતા આપી. પછી વજ્રધારી ઇન્દ્રે પ્રસન્ન થઈ પુરુરવાને કહ્યું: "ઉર્વશી તને અપાય છે." પુરુરવાને આનંદ આપવા ઉર્વશીએ લક્ષ્મી સ્વયંવરની મહાન કથા ગાઈ, જે ભરત દ્વારા સ્થાપિત હતી. પછી ઇન્દ્રે મેનકા, ઉર્વશી અને રંભાને નૃત્ય કરવા કહ્યું. ત્યાં ઉર્વશીએ લક્ષ્મી રૂપે સુન્દર નૃત્ય કર્યું. નૃત્ય કરતી વખતે, પુરુરવાને જોઈ ઉર્વશી કામથી ઉન્મત્ત થઈ ગઈ અને પૌરાણિક હસ્તમુદ્રાઓ અને ભંગિમાઓ ભૂલી ગઈ. ભરતે, તેના વિયોગથી ક્રોધિત થઈ, ઉર્વશીને શાપ આપ્યો: "પંચાવન વર્ષ પૃથ્વી પર તું લતા (વલ્લી) બની રહેશે." પછી ઉર્વશી પોતાના પતિ પાસે ગઈ અને લાંબા સમય સુધી રહી. શાપનો અનુભવ કર્યા પછી, ઉર્વશી બુધના પુત્ર સાથે એક થઈ. એમણે આઠ પુત્રોને જન્મ આપ્યો: આયુ, દૃઢાયુ, વશ્યાયુ, બલાયુ, ધૃતિમંત, વસુ... (અને આગળના નામો).