વ્રજના પવિત્ર પ્રદેશમાં, ગોપીઓના કાનમાં ચમકતા કુંડળ, ગળામાં રત્નમાળાઓ અને વાળમાં રત્ન-ફૂલોથી શોભિત, એક અનોખી સુંદરતા દેખાય છે. એ સમયે, બ્રહ્મર્ષિ કુશધ્વજના પુત્રો, સુચિશ્રવા અને સુવર્ણ નામના બે મહાન ઋષિઓ, જે વેદોમાં નિપુણ હતા, પોતાના પગ ઊંચા રાખીને, 'હ્રીં હંસ' ત્રણ અક્ષરી મંત્રના જપ સાથે કઠિન તપસ્યા કરતા હતા. એ બંને ઋષિઓ ગોકુલમાં કૃષ્ણના દસ વર્ષના અદભુત, કામદેવ સમાન રૂપ પર ધ્યાન મંડાવતા હતા. વ્રજની સ્ત્રીઓના લાલ હોઠોને જોઈ, જે સતત તેમના મનને મોહેતા, એ ઋષિઓએ યુક્તિના અંતે પોતાનું શરીર ત્યાગી, વ્રજમાં જન્મ લીધો. ત્યાં તેઓ સુવીર નામના ગોપના સુંદર પુત્રીઓ તરીકે જન્મ્યા, જેમના હાથમાં શુભ તોતા અને તેજસ્વી રાવિણી નજરે પડે છે. જટિલા, જંઘપૂત, ઘૃતાશી અને કરબુરા – ચાર પવિત્ર ઋષિઓ, બંને લોકમાં શુદ્ધ અને નિરલોભ, એકમાત્ર ભક્તિથી ગોપીઓના સ્વામીના ચરણોમાં શરણાગતિ લીધી, જલમાં ડૂબી જપ કરતા. એ ગોપીઓ સાથે દરેક વનમાં, ત્રણ પ્રકારની રમા-મંત્રથી, પ્રેમના આરંભ અને અવિનાશી મંત્રના જપમાં ડૂબી, તેઓ મનથી કૃષ્ણ પર ધ્યાન મંડાવતા. નૃત્ય અને સંગીતથી સન્માનિત, સુંદર અને મોહક, તેમના શરીર પર ચંદન અને જાસ્મીનની માળા, અને વસ્ત્રોમાં નિલા-પીત રંગ, એ ઋષિઓ યુક્તિના અંતે ગોકુલમાં શુભ ચિહ્નો સાથે જન્મ્યા. આ સુંદર ગોપીઓ, તમારી સામે બેઠી, વૃત્તિથી કમાયેલ કંકણો પહેરેલા, વિવિધ રત્નો, દેવમણિ અને અન્ય આભૂષણોથી શોભિત છે. એમાં દીર્ઘતપા નામના એક ઋષિ હતા, જે પૂર્વયુગમાં વ્યાસ તરીકે ઓળખાતા. તેમના પુત્ર સુક, બાળપણથી જ વિદ્વાન, શ્રેષ્ઠ અને સદા પરમધામનું સ્મરણ કરતા. પિતા-માતાને છોડી, સુક કૃષ્ણ પર ધ્યાન મંડાવવા વનમાં ગયા, દિવસ-રાત મનથી દિવ્ય ઉપહાર આપતા. ભોજન વગર, રમા-મંત્રથી, અઢાર અક્ષરી મંત્રના જપ સાથે, વિષ્ણુના ગોપ-રૂપની આરાધના કરતા. સુક હરી પર ગાઢ ભક્તિથી, સુવર્ણ વૃક્ષ નીચે, સુવર્ણ મંડપ અને સુવર્ણ સિંહાસન પર કૃષ્ણનું ધ્યાન કરતા. કૃષ્ણ સુવર્ણ હાથમાં સુવર્ણ વાંસળી પકડી, જમણા હાથમાં સુવર્ણ કમળ ફેરવે છે. પોતાની પ્રિયકા દ્વારા સુવર્ણ રંગથી શોભિત અંગો, આનંદથી હસતા, પોતાના આશ્રમને નિહાળતા. સુક આનંદથી ભરેલા, રોમાચિત, આંખોમાં અશ્રુ, 'હે પ્રભુ, કૃપા કરો!' કહી, ભૂમિ પર દંડવત થયા, ત્રણ લોકના સ્રષ્ટા સામે કાંપતા. પ્રભુએ સુકને, ભક્તિથી ધરતી પર પડેલા, 'હું થાકી ગયો છું' એવી પુકાર કરતા જોઈ, ખુશીથી ભરેલા આંખોથી સ્પર્શ કર્યો. હરીએ સુકને કહ્યું, 'તમે મને અત્યંત પ્રિય છો, હંમેશા મારી પાસે રહો.' મારી મૂર્તિનું સ્મરણ કરીને, તમે પ્રેમના ધામમાં પધાર્યા; બે શ્રેષ્ઠ ગોપીઓ, સમાન વયની, સુંદર. એકમાત્ર વ્રત અને ભક્તિ, એક જ તારાનું નામ ધરાવતી, એક પિગળેલા સોનાની જેમ પ્રકાશિત, બીજી વીજળીની જેમ. એક, નિદ્રા વિના, યમ સમાન આંખો ધરાવતી; બીજી, કોમળ, વિશાળ દૃષ્ટિ. બંને હરીની ભક્તિથી, ડાબે અને જમણે આરાધના કરતી. યુક્તિના અંતે, એકે શરીર ત્યાગી, ગોકુલમાં ઉપનંદની પુત્રી તરીકે જન્મ લીધો, જેમની કાંતિ નીલકમળની પાંખડી જેવી. એ શ્રીકૃષ્ણની પ્રિયકા છે, પીળા વસ્ત્ર ધારણ, સ્તન સોનાના ઘડામણ જેવા, લાલ ઓઢણી ઓઢેલી. શરીરે લાલ સિંદૂરથી શોભિત, ગાલ પર સુવર્ણ કુંડળથી સુંદરતા. સુવર્ણ કમળની માળા, સ્તન પર કેસર, હાથમાં કૃષ્ણ દ્વારા અપાયેલ ભોજન. વાંસળી વગાડવામાં પારંગત, કેશવની સેવા કરતી, કૃષ્ણ પ્રસન્ન થાય ત્યારે ગીત ગાય છે. શંખાકાર ગળા પર ગુંજાની સુંદર માળા, કૃષ્ણ નજરે ન હોય ત્યારે પણ, તેમના તેજની તલપમાં વિલય. સંગી પાત્રીઓ સંગીત અને ગીતથી, પ્રેમિકા જેવા વસ્ત્રોમાં નૃત્ય કરે છે, અને આ દુલ્હનને સજાવે છે. વારંવાર ગોવિંદને ભક્તિથી आलिंगन અને ચુંબન આપે છે; એ ગોપીઓમાં સર્વોથી વધુ પ્રિય, કૃષ્ણને અતિપ્રિય. શ્વેતકેટુના એક પુત્ર, વેદ અને તેમના અંગોમાં નિપુણ, સર્વ ત્યાગ કરીને કઠિન તપસ્યા કર્યા. ગોવિંદની પ્રિય શક્તિ, મુરારીના ચરણોની સેવા, અવાજ અમૃત જેવો, બ્રહ્મા, રુદ્ર અને અન્યથી અપ્રાપ્ય. એનું એકમાત્ર ચિત્ત શ્રી પર, એકાદશ અક્ષરી મંત્રના જપ સાથે આરાધના. સર્વેને આનંદિત કરીને, માયા સાથે જોડે છે, સૌને સુંદરતા અને ગુણોથી પ્રકાશિત કરે છે. મંત્રનો અર્થ 'વસંતમાં વસે છે' એમ સતત ચિંતન કરીને, બે કલ્પમાં જ આ જન્મમાં સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી. એ કિશોરી, સુપ્ત સ્તન, પર્લની માળા, શુદ્ધ રેશમી વસ્ત્ર, પાયલ, કંકણ, બાજુબંધ, અને મણિથી શોભિત વળા પહેરી, દિવ્ય કુંડળ, સુંદર, અને અમૃત જેવી ધારા વહેતી. આ રીતે, વ્રજના પવિત્ર પ્રદેશમાં, ઋષિ, ગોપીઓ, અને શ્રીકૃષ્ણના પ્રિયકા, ભક્તિ, સુંદરતા અને પ્રેમથી સદા શોભિત છે.