હે મહારાજ, પંડિતો માટે સર્વોચ્ચ વાત જાણવી એ જ્ઞાનીઓનું લક્ષ્ય છે, તેથી હું આપને વિનંતી કરું છું—રેવાની મહિમા અને તે કન્યાઓની પ્રસિદ્ધ કથા જણાવો. નારદજી કહે છે: હે રાજા, આ કથા ધર્મથી પરિપૂર્ણ છે; જેમ લાકડામાં અગ્નિ છુપાયેલી હોય છે, તેમ ધર્મ પણ બ્રહ્માના બીજરૂપે છુપાયેલો છે. ગાંધીર્વ શુક-સંગીતાનું નામ ધરાવતો હતો, તેની પુત્રી પ્રમોહિની હતી. સુશીલાનું નામ ધરાવતી, સંગીતના રાગ અને સ્વરજ્ઞાનમાં પારંગત, સુશીલાની પુત્રી પણ હતી. ચંદ્રકાંતા નામની સ્ત્રીની પુત્રી સુતરા હતી, અને સુપ્રભાની પુત્રી ચંદ્રિકા હતી. આ પાંચ અપ્સરાઓના સુંદર નામ છે, હે રાજા. યૌવનમાં તેજસ્વી, આ પાંચેય કન્યાઓ સદાય બહેનોની જેમ એકસાથે વાત કરતી. તેઓ ચાંદની જેવી ઝળહળતી, ચાંદનીમાંથી નીકળતી તેજસ્વી, ચાંદની જેવો ચમકતો ચહેરો, સુંદર વાળ અને ચાંદની જેવો જ પ્રકાશ ધરાવતા હતા. દેવોમાં, આ રમણીઓ એવા ચમકતા ચાંદની જેવી હતી, જેમ કમળોમાં ચાંદની હોય, સૌંદર્યના સારથી બનેલી, દિવ્ય અને મોહક રૂપ ધરાવતી. તેમના યુવાન દેહમાં કમળ જેવા ઉદભિદ, વસંતમાં કેતકી જેવા ખીલેલા, તાજા કળીઓથી શોભતા, લતાવત્સલ અને નમ્ર રૂપમાં આકર્ષક. તેઓ સોનાની જેમ ઝળહળતા, સોનાના આભૂષણોથી શણગારેલા, સોનાની ચંપકમાળાથી વિભૂષિત, અને સોનાની ચમક ધરાવતા વસ્ત્રો પહેરેલા. સંગીતના વિવિધ રાગોમાં, અનેક સ્વરમાં, તાલ-વાધ્યના આનંદમાં, વાંસળી અને વીણા વગાડવામાં, તેઓ નિપુણ હતા. નૃત્યના મંડપમાં, જ્યાં ઢોલના ધ્વનિ સાથે નૃત્ય થતું, ચિત્રકલા અને અન્ય કલાઓમાં પણ તેઓ કુશળ હતા. આ કન્યાઓ રમતમાં અને વિલાસમાં આનંદ માણતી, તેમના પિતા દ્વારા લાડલડી, અને વૈભવમય નિવાસમાં રહેતી. એક દિવસ, માધવ મહિનામાં, જિજ્ઞાસાથી પાંચેય બહેનો એકસાથે મળી, વન-વનમાં મન્દારાના ફૂલ શોધવા નીકળી. ગૌરીની પૂજા કરવા ઈચ્છા રાખીને, એ મધુર અવાજવાળી કન્યાઓ, ક્યારેક સ્પષ્ટ જળવાળાં સરોવરમાં ગઈ. ત્યાંથી શ્રેષ્ઠ સોનાના કમળ અને ઉત્તમ જળકુમુદી લઈને પાછી આવી. શુદ્ધ નીલમ અને ક્રિસ્ટલના ચબૂતરાં પર સ્નાન કરીને, વસ્ત્ર પહેરી, શાંતિપૂર્વક રેતીનો ઢગલો બનાવ્યો, જેને સોનાના અને મોતીના આભૂષણોથી શણગાર્યો. તેમણે ચંદન, સુગંધિત પાવડર અને કેસરથી ગૌરીની પૂજા કરી, શ્રેષ્ઠ કમળ અને અન્ય ભેટો અર્પણ કરી, શુભ ભક્તિથી લાસ્યા નૃત્યના હાવભાવ સાથે નૃત્ય કર્યું. ગાંધીર્વ શૈલીમાં, શ્રેષ્ઠ રાગ ગાઈ, સ્વભાવિક સ્વરમાં અવાજ મોડી, હરણાક્ષી કન્યાઓએ કળાત્મક શબ્દો ગાઈ, મીઠા અવાજે હલક-હલક વહેતું ગીત ગાયું. તે સુંદર ક્ષણે, આનંદ અને હર્ષથી ભરપૂર, કન્યાઓનું મન સંપૂર્ણ રીતે લીન થઈ ગયું. એ સમયે, પવિત્ર અચ્છોદા સરોવરમાં, એક મહાન ઋષિનો જ્ઞાની પુત્ર સ્નાન કરવા આવ્યો. તેનું સૌંદર્ય અપરંપાર હતું, ચહેરો અત્યંત તેજસ્વી, આંખો ખીલેલા કમળની પાંખડી જેવી, યુવાન, પહોળા છાતી, સુગઠિત, વિશેષ રૂપાળું, શ્યામવર્ણ—તે જાણે બીજું કામદેવ જ હોય. તે બ્રહ્મચારી, સુંદર વાળ ધરાવતો, હાથમાં દંડ, જાણે મનમથ bow સાથે, કૃત્સ્ન વસ્ત્રમાં, ઘડિયાળના વાદળી રંગમાં, પવિત્ર કાઉપીન અને બેલ્ટ પહેરી, અદ્વિતીય લાગતો હતો. એ બ્રાહ્મણ યુવાનને સરોવરના કિનારે જોઈ, કન્યાઓ ખુશ થઈ, જિજ્ઞાસાથી ભરાઈ, વિચાર્યું—'આપણા મહેમાન બનશે.' તેઓ ગીત-નૃત્ય છોડી, તેને નિહાળવા આતુર થઈ, કામના સંવેદનાથી deer જેવા, શિકારીના તીરસથી ઘાયલ deer જેવી થઇ ગઈ. પાંચ નિર્દોષ કન્યાઓ, 'જુઓ, જુઓ!' કહી, ઉત્સાહથી, તે બ્રાહ્મણ યુવાન પ્રત્યે પ્રેમમાં મૂકી ગઈ. વારંવાર, તેઓ પોતાના આંખોથી કમળ જેવી પૂજા કરી, અને પછી અપ્સરાઓએ એકબીજામાં ચર્ચા શરૂ કરી. 'જો આ કામ છે, તો એ વિલાસ વગર કેમ? કે કદાચ એ દ્વિ-અશ્વિનોમાંથી એક છે, જે હંમેશા સાથે ચાલે છે. કે કદાચ ગાંધીર્વ, કે કિન્નર, કે સિદ્ધ જે કોઈ પણ રૂપ ધારણ કરી શકે; કે કદાચ કોઈ ઋષિનો પુત્ર, કે મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ માણસ.' 'કે કદાચ એ દેવ છે, સર્જનહાર દ્વારા અમારા માટે બનાવેલો, ભવિષ્યના કર્મથી અમને મળેલી ખજાનાં જેવી. અમને માટે ગૌરીએ ઉત્તમ પતિ મોકલ્યો છે, દયાની તરંગોથી અને અનુકૂળ મનથી જીતેલો.' 'હું તેને પસંદ કરી, તમે પણ, અને એ પણ.' આમ પાંચેય કન્યાઓ એકબીજામાં વાત કરી, હે શ્રેષ્ઠ રાજા. તે શબ્દો સાંભળીને, બ્રાહ્મણ યુવાને મધ્યાહ્ન સંસ્કાર કર્યા પછી વિચાર્યું: 'મને કયા કર્મથી પુણ્ય મળશે?' ગાધિથી ઉત્પન્ન પરાશર, કંડુ, દેવલ અને અન્ય દ્વિજ—even યોગમાં શક્તિશાળી—તે સ્ત્રીઓથી રમતમાં અદભુત રીતે મોહિત થઈ ગયા. મકરધ્વજ નામના શિકારી, સ્ત્રીઓની નજરથી તીક્ષ્ણ તીરો, ભમરાયેલા ભમરાથી, દરેક—even deer—ઘાયલ થાય છે. જેટલો સમય બુદ્ધિ ચમકે, જેટલો સમય માન-સન્માન સુરક્ષિત, જેટલો સમય મન સ્થિર, અને કુટુંબની ઇજ્જત ગણાય— એટલો સમય તપશક્તિ ફૂલે, એટલો સમય પુરુષ આત્મસંયમ કરે, જેટલો સમય પુરુષનું મન સ્ત્રીઓની નજરથી મદમાત નથી થતું. સ્ત્રીઓ રુચિ અને આનંદથી કામી પુરુષને મોહિત કરે છે; પણ આ કન્યાઓ મને તેમના ગુણોથી મોહિત કરે છે, કેમ કે હું ધર્મની રક્ષા માટે સમર્પિત છું. જે લોકોનું મન સાચે મોહિત થાય છે, તેઓ સ્ત્રીઓના દેહમાં સૌંદર્ય કલ્પે છે—જેઓ માંસ, રક્ત, મલ અને મૂત્રથી બનેલા, અસલ ગુણ વિનાના અને અશુદ્ધ. સ્ત્રીઓનું વર્ણન વિવેકી, પવિત્ર અને સ્પષ્ટ મનવાળાઓએ કઠોર કર્યું છે; જેટલા સમય સુધી એ નજીક ન આવે, હું ઘર પર પાછો જઈશ. આ શ્રેષ્ઠ કન્યાઓ નજીક આવતી પહેલાં, બ્રાહ્મણ विष्णુની શક્તિથી અદૃશ્ય થઈ ગયો. યોગબળથી, હે રાજા, તે અદૃશ્ય બની ગયો; એ વિષ્ણુ-ભક્ત બ્રહ્મચારીનું અદભુત કાર્ય જોઈ, યુવાન કન્યાઓ, deer જેવી ભયભીત આંખો સાથે, ચિંતિત, ચારે બાજુ જુએ, ભય અને આશ્ચર્યથી ભરાયેલી.