પાતાળના ગાઢ અને ઊંડા પ્રદેશોમાં, અતિશય શક્તિશાળી મહાપર્વતો અને વિશાળ ઊર્જાવાળા સર્પોની ટોળીઓ અચાનક પડવા લાગી. તેમના મુખમાંથી અગ્નિ નીકળી રહી હતી, અને ઝેરી જ્વાળાઓથી સમગ્ર પાતાળ ધધડી ઊઠ્યું. ચાર, પાંચ અને સાત મસ્તક ધરાવતા સર્પ—વાસુકિ, તક્ષક, કર્કોટક અને ધનંજય—એલામુખ, કાલિય અને મહાપદ્મ જેવા મહાસર્પો, સહસ્રશીર્ષ, શુદ્ધ કાયાવાળા, હેમતાલા ધ્વજધારી શેષ અને અનંત—જે અડગ છે, પણ હવે હલનચલન પામ્યા—પાતાળના જળમાં રહેલા ધરતીના ગુહાઓ પણ ઝળહળતા દેખાયા. આ બધું સાત દૈત્ય નેતાઓના ક્રોધથી પાતાળમાં થરથરાટ મચી ગયો. પાતાળના ગૂઢ પ્રદેશોમાં રહેતા અનેક તેજસ્વી જીવો પણ હલચલ પામ્યા. જ્યારે પાતાળ અચાનક ઉથલપાથલ થઈ ગયું, ત્યારે ત્યાંના અડગ જીવ-જંતુઓ પણ હલનચલન પામ્યા અને દૈત્ય હિરણ્યકશિપુ પૃથ્વી પર આવી પહોંચ્યો. તે ક્રોધમાં હોઠ કચવી રહ્યો હતો, પ્રાચીન વારાહની જેમ; તેની સાથે ગંગા, ભાગીરથી, કૌશિકી અને સરયૂ જેવી નદીઓ પણ થરથરાવા લાગી. યમુના, કાવેરી, કૃષ્ણવેણી, તુંગભદ્રા અને ગોદાવરી જેવી વહેતી નદીઓ પણ હલચલ પામી. ચર્મણ્વતી, સિંધુ અને નદીઓના સ્વામી, મેલકાથી ઉત્પન્ન થયેલી શોણા, જેના જળ રત્નોની જેમ ઝળહળતા, નર્મદા, વેત્રવતી, ગોમતી અને પૂર્વી સરસ્વતી પણ ઉથલપાથલ થઈ. મહાકાલની ભૂમિ, તમસા, અને ફૂલો વડે શોભાયમાન, જંબુદ્વીપ, જે રત્નોથી ઝગમગતું હતું, એ પણ હલનચલન પામ્યું. સુવર્ણપુટક, જે સોનાના ખાણોથી શોભાયમાન છે, અને લૌહિત્ય જેવી મહાનદી; પર્વતો, જે સોનાથી ઝળહળતા; કાશા શહેર, ચાંદીના ખાણોવાળી; મગધના મહાન ગામો અને ઉગ્ર પુણ્ડ્રો પણ દૈત્યના ક્રોધથી કાંપ્યા. શ્રુઘ્ન, મલ્લ, વિદેહ, માલવ, કાશી, કોશલ જેવા પ્રદેશો અને ગરુડનું ભવ્ય મકાન, જે વિશ્વકર્માએ કૈલાસ શિખર જેવું બનાવ્યું હતું, પણ દૈત્યના ઝટકાથી ધ્રુજવું લાગ્યું. લૌહિત્ય નામક મહાસાગર, ભયાનક અને રત્નોથી ભરપૂર, પણ હલચલ પામ્યો. ઉદય નામક મહાપર્વત, જે સો યોજન ઊંચો છે, સોનાની છતોથી શોભાયમાન, વાદળોના સમૂહથી ઘેરાયેલો, સૂર્ય જેવો ઝળહળતો, સાળ, તાળ, તમાલ અને ફૂલો વડે શોભાયમાન કર્ણિકાર વૃક્ષોથી ઢંકાયેલો. અયોમુખ, ખનિજો વડે શોભાયમાન, અને માલય પર્વત, જે તમાલ વૃક્ષોની સુગંધથી પવિત્ર છે. સુરાષ્ટ્ર, બાહ્લિક, શૂદ્ર, આભીર, ભોજ, પાંડ્ય, વંગ, કલિંગ અને તામ્રલિપ્તક જેવા પ્રદેશો, તેમજ પૌણ્ડ્ર, શુભ્ર, વામચૂડ, સકેરલ—all દૈત્યના ઝટકાથી કાંપ્યા, જેમ દેવતાઓ અને અપ્સરાઓ પણ કાંપ્યા. અગસ્ત્યનું નિવાસ, જે અગસ્ત્યે બનાવ્યું હતું, સિદ્ધો અને ગંધર્વોની સભાઓથી શોભાયમાન, અને મનમોહક, પણ દૈત્યના ક્રોધથી વિખેરાઈ ગયું. તે સ્થળે અનેક અદભુત પક્ષીઓ, ફૂલો વડે શોભાયમાન વૃક્ષો, સોનાની શિખરો અને અપ્સરાઓના સમૂહથી શોભાયમાન હતું. ત્યાં પુષ્પિતક પર્વત, સુંદર અને સમૃદ્ધ, મહાસાગરને ભેદી, ચંદ્ર અને સૂર્ય માટે વિશ્રામસ્થાન તરીકે ઊભો હતો. એ પર્વત મહાન શિખરો વડે આકાશને ખંજવાળતો, મહાસાગરની જળથી ઢંકાયેલો, સૂર્ય-ચંદ્રના કિરણો જેવો ઝળહળતો. એ પર્વત, સો યોજન સુધી વિસ્તૃત, વીજળીના ઝટકાથી ભરપૂર, વીજળીના ઝટકા શ્રેષ્ઠ પર્વતો પર પડતા. ત્યાં ઋષભ પર્વત, ગૌના રૂપમાં, અને કુઞ્જર પર્વત, અગસ્ત્યનું પવિત્ર નિવાસ, પણ હતો. વિમલા નામક શહેર, અજેય, સર્પોનું, માલતી અને ભોગવતી શહેર, પણ દૈત્યના ક્રોધથી ધ્રુજાયું. મહાસેન પર્વત, પારીયાત્ર પર્વત, ચક્રવાન શ્રેષ્ઠ પર્વત, અને વારાહ પર્વત પણ ત્યાં હતા. પ્રાગ્જ્યોતિષા નામક શહેર, શુભ અને સોનાથી બનેલું, જ્યાં દાનવ નરક, દુશ્ટ હૃદયવાળો, રહેતો હતો. મેઘ પર્વત, ઊંડા ગર્જનાવાળો, અને સाठ હજાર પર્વતો પણ ત્યાં હતાં. મેરુ પર્વત, ઉગતા સૂર્ય જેવો ઝળહળતો, તેની ગુફાઓ યક્ષ, રાક્ષસ અને ગંધર્વોથી ભરપૂર, હેમગર્ભ, મહાસેન, મેઘસખા અને કૈલાસ—પર્વતોના સ્વામી—દૈત્યના ક્રોધથી ધ્રુજાયા. ત્યાં સુવર્ણ કમળોથી ઢંકાયેલું વૈખાનસ સરોવર અને માનસ સરોવર, હલચલ પામ્યું, હંસ અને ક્રાંઓથી ભરપૂર. ત્રિશૃંગ પર્વત, શ્રેષ્ઠ, અને કુમારી નદી, તેમજ મંદર પર્વત, હિમના ઢગલાથી ઢંકાયેલો, ઉશીરબીજ પર્વત, પર્વતોના રાજા ભદ્રપ્રસ્થ, પ્રજાપતિ પર્વત અને પુષ્કર પર્વત—all દૈત્યના ઝટકાથી ધ્રુજાયા. દેવાભા પર્વત, રેતાળ પર્વત, ક્રૌંચ—સાપ્તર્ષિઓનો પર્વત—અને ધૂમ્રવર્ણ પર્વત પણ. આ બધા પર્વતો, પ્રદેશો, લોકો, નદીઓ અને મહાસાગરો, દૈત્યના ક્રોધથી ઉથલપાથલ થઈ ગયા. કપિલ, ધરતીપુત્ર, વ્યાઘ્રવાન, અને આકાશમાં રહેતા, રાત્રિના પુત્રો, પાતાળના ગહન ભાગોમાં વસતા—all ધ્રુજાયા. બીજી એક ભયાનક ટોળી, મેઘ નામે, અંકુશથી સજ્જ, ભયાનક ઝડપથી ઉપર ઉડી, એ બધાં દૈત્યના ઝટકાથી હલચલ પામ્યા. હિરણ્યકશિપુ, હાથમાં ગદા અને ત્રિશૂલ, ભયાનક મુખવાળો, વીજળી જેવો ગર્જન કરતો, વાદળની જેમ ગર્જતો, તોફાનની જેમ ઝડપથી આગળ વધતો—એના ભયાનક ક્રોધથી સમગ્ર પૃથ્વી, પાતાળ અને પર્વતો—all ધ્રુજાયા.