તે સ્થળે બધા લોકો આનંદથી પ્રકાશિત થઈ રહ્યા હતા, અને ત્યાં સર્વત્ર સુગંધિત, સ્વાદિષ્ટ અને ઉત્તમ ભોજન-પાનની પ્રચુરતા હતી. વૃક્ષો હંમેશા સુગંધિત માળાઓ અને દરેક ઋતુમાં ફળોથી ભરપૂર હતા; ઉષ્ણતામાં ઠંડા જળ અને શીતકાળે ગરમ જળ પણ સુલભ હતાં. મહાન વૃક્ષો, જેમના શિખરો પર પુષ્પો ખીલી ઉઠ્યાં હતા, કોમળ કળીઓ અને નવી ડાળીઓથી શોભિત હતાં, અને વેલા-વિતાનોથી ઢંકાયેલા હતાં. પ્રદેશમાં સુગંધિત પુષ્પો અને સ્વાદિષ્ટ ફળો હતા—કેટલાક ઠંડા, કેટલાક ગરમ—અને અહીં-તહીં સુંદર સરોવર પણ હતાં. ભગવાને ત્યાં સભામંડપમાં પવિત્ર તીર્થ-સ્થાનો જોયાં, જે કમળ, શ્વેત કુમુદ અને સુગંધિત શતપત્ર પુષ્પોથી ભરેલા હતાં. લાલ કમળ, નીલા કુમુદ, જળકુમુદ અને અનેક પ્રકારના અદ્ભુત અને આનંદદાયક પુષ્પો પણ ત્યાં હતાં. આ સરોવરોમાં હંસ, ચક્રવાક, બગલા, પતંગ અને ક્રિસ્ટલ જેવાં શુદ્ધ સફેદ પાંખવાળા પક્ષીઓ રહેતા. બગલાના બોલ સાથે અનેક હંસોના મધુર ગીત સંભળાતા, અને સુગંધિત વેલો પુષ્પના ગુચ્છોથી શોભતા. ભગવાને આનંદપૂર્વક ખદિર, વેતસ, અર્જુન, આમ, લીમડો, આગ, કદંબ, બકુલ અને ધવ જેવા વૃક્ષો જોયાં. તે ઉપરાંત, પ્રિયંગુ, પાટેળ, શાલમલી, હરિદ્રુવ, શાલ, તાળ, તમાલ અને મનોહર ચંપકના વૃક્ષો પણ જોવા મળ્યા. એ જ રીતે, સભામંડપમાં એલા, કુભક, કાંકોળ, લવલી અને કર્ણપૂરક જેવા ફૂલોવાળા વૃક્ષો પણ ઝગમગતા હતાં. મધુક અને કોવિદારો, ઉંચા પામ, અંજના, અશોક, પર્ણ અને અનેક અજોડ વૃક્ષો પણ ત્યાં હતા. વરુણ, પલાશ, ફણસના વૃક્ષો, ચંદન, નિલ, કમળ, નીપ, અશ્વત્થ અને તિંડુક પણ ત્યાં જોવા મળ્યા. પારિજાત, જાસુદ, ભદ્રદરવ, અતરુસ, પીલુ અને ઇલાવલુક વૃક્ષો પણ હતા. ત્યાં મંદાર, કુરવક, પુન્નાગ, કુટજ, લાલ કુરવક, નિલ અને અગરના વૃક્ષો ઝગમગતા હતાં. કિંશુક, વિશિષ્ટ વૃક્ષો, દાડમ, બીજાપુર, કાલેયક, દુકુલ, હીંગ અને તેલના દીવા પણ હતા. ખજુર, નાળિયેર, હરિતકી, મધુક, સપ્તપર્ણ, બેલ, શ્યાવ અને શરાવત વૃક્ષો પણ જોવા મળ્યા. અસન, તમાલ અને અનેક જાતના ઝાડ-વેલોથી ઘેરાયેલા, વિવિધ ફૂલો, પાંદડા અને ફળોથી શોભતા હતાં. આ અને અનેક અન્ય વનજાત વૃક્ષો વિવિધ ફૂલો અને ફળોથી શોભી રહ્યા હતા. ચકોર, કમળ, મસ્ત કોયલ અને શ્યામા પક્ષીઓ ફૂલોથી ભરેલા વૃક્ષોમાં અને તેમની શાખાઓમાં ઉડાન ભરી રહ્યા હતા. લાલ, પીળા અને સુવર્ણ રંગના પક્ષીઓ વૃક્ષોના શિખરે બેઠા, એકબીજાને આનંદથી નિહાળી જીવન વિતાવી રહ્યા હતા. આ સભામાં દૈત્યાધિપતિ હિરણ્યકશિપુ સુંદર અને સુશોભિત આસન પર બેસ્યો હતો. હિરણ્યકશિપુ, દૈત્યરાજ, સૂર્ય સમાન તેજસ્વી, દૈવી વસ્ત્ર અને ઝગમગતાં કાનના કુંડલોથી શોભિત, સ્વર્ગીય આવરણોથી વિછાયેલ આસન પર બેસ્યો હતો. ત્યારબાદ મહાન દૈત્યોએ હિરણ્યકશિપુની સેવા કરી, જ્યારે શ્રેષ્ઠ ગાંધીર્વો દૈવી સંગીત ગાતા. વિશ્વાચી, સહજન્યા, પ્રમ્લોચા, સૌરભેયી, સામિચી અને પુંજિકસ્થલા—all માન્ય અને વિખ્યાત અપ્સરાઓ—હાજર હતાં. મિશ્રાકેશી, રંભા, ચિત્રભા, શ્રુતિવિભ્રમ, ચારુનેત્રા, ઘૃતાચી, મેનકા અને ઉર્વશી પણ ત્યાં હતી. તેઓ અને હજારો અન્ય, નૃત્ય અને સંગીતમાં નિપુણ, રાજા હિરણ્યકશિપુની સેવા કરતાં. દિતિના બધા પુત્રોએ, આશીર્વાદ પ્રાપ્ત કરી, તેની સેવા કરી: બલી, વિરોચન, નરક અને પૃથ્વીપુત્ર. પ્રહલાદ, વિપ્રચિત્તિ, મહાસુર ગવીષ્ઠ, સુરહંતા, દુઃખકર્તા, સમન અને સુમતિ પણ હતા. ઘટોદર, મહાપર્શ્વ, ક્રથન, પીઠર, વિશ્વરૂપ, સ્વરૂપ, વિશ્વકાય અને મહાબલ પણ હાજર હતા. દશગ્રિવ, વાલી, મેઘવાસા મહાસુર, ઘટાભ, વિતરુપ, જ્વલન અને ઇન્દ્રતાપન—આ બધા દૈત્ય અને દાનવો, તેજસ્વી કુંડલ, હાર અને કવચોથી અલંકૃત, દૃઢ વ્રતવાળા હતા. તેઓ બધા વિર, આશીર્વાદપ્રાપ્ત, અને તેમનો અંત નિશ્ચિત, હિરણ્યકશિપુની સેવા કરતા. તેઓ બધા દૈવી આભૂષણોથી શોભિત, વિવિધ આકાશીય વિમાનોમાં, અગ્નિ સમાન તેજથી ચમકતા, એ મહાત્માને પૂજતા. દિતિના બધા પુત્રો, મહેન્દ્ર સમાન રૂપ ધરાવતા, સુંદર બાંયડીઓથી વિભૂષિત, સર્વત્રથી તેને વંદન કરતા. દૈત્યમાં સિંહ સમાન એ મહાત્માનું વૈભવ ત્રણેય લોકમાં કોઈએ સાંભળ્યું કે જોયું નથી. ચાંદી અને સોનાની પાટલીઓથી શોભિત સભામંડપમાં, રત્નોથી શોભાયેલી ગલીઓમાં, પશુરાજે ઝાલરવાળી વિન્ડીઓથી ઝગમગતું સભામંડપ જોયું. પશુરાજે દિતિપુત્રને જોયો, જે સોનાના કંગણ અને હારે શોભિત, સૂર્યકિરણ સમાન તેજસ્વી, લાખો દૈત્યોથી ઘેરાયેલો હતો. ત્યારબાદ, ત્યારે, તે મહાન પ્રતિષ્ઠિત વ્યક્તિ, કાળચક્ર સમાન દેખાતો, નરસિંહ રૂપે છુપાયેલો, રાખથી ઢંકાયેલા અગ્નિ જેવો, ત્યાં પ્રગટ થયો. હિરણ્યકશિપુનો વિર પ્રહલાદ, તેના પુત્ર, એ સિંહ-શરીર ધરાવતાં, દૈવી રૂપે આવેલા ભગવાનને જોયા.