દેવતાઓ એકત્રિત થયા પછી દેવીને વિનંતી કરી કે, “હવે તો માર્ગ દર્શાવવામાં આવ્યો છે, હવે તમે એક નવો ધર્મ-પ્રમાણ સ્થાપિત કરો.” તેઓએ પુછ્યું, “હે દેવી, તમે જે વૃક્ષ-સંતાનોની કલ્પના કરી છે, એમાંથી શું ફળ પ્રાપ્ત થશે?” દેવી આનંદથી ભરાઈ ગઈ અને શુભ વચન બોલી: “જે કોઈ પણ પાણી વગરના ગામમાં કૂવો બનાવે છે, તેને દરેક બુંદ માટે એક વર્ષ સ્વર્ગમાં વાસ મળે છે. દસ કૂવોના બરાબર એક તળાવ, દસ તળાવના બરાબર એક સરોવર, દસ સરોવર જેટલી પુણ્ય એક પુત્રીમાં અને દસ પુત્રી જેટલું પુણ્ય એક વૃક્ષમાં છે. આ જ વિશ્વ માટે શુભ ધર્મ-પ્રમાણ સ્થાપિત થયું છે.” આ રીતે દેવીના વચનો સાંભળી બ્રહ્મણો, બ્રહસ્પતિના નેતૃત્વ હેઠળ, ભવાણી માતાની પૂજા કરી પોતાના ઘરો પરત ગયા. તેમના વિદાય પછી ભગવાન શંકર, પાર્વતીજીનો હાથ પકડીને પોતાના નિવાસે ગયા નહિ, પણ એક સુંદર મહેલમાં પ્રવેશ્યા. એ મહેલ મનને આનંદ આપનારો હતો—માણકાની ઝાંપીઓથી શોભિત, ફૂલોની વણાવેલી વેળીઓથી ભરી, સુગંધિત પાણીથી ધોઈને પવિત્ર થયેલો, અને રમણિય મંડપો તેમનું મન કેળવતા હતા. મહેલમાં ફૂલોની સુગંધ ફેલાઈ રહી હતી, મધમસ્ત ભમરોની ગૂંજનથી ગુંજી ઉઠ્યો હતો, દીવાલો પર કિનરાઓના ગીતો સંભળાતા હતા. સુગંધિત ધૂપથી વાતાવરણ ભરી ગયું હતું, બધે પંખીઓ અને રમતી સ્ત્રીઓ ફરતી હતી. મહેલમાં ક્રિસ્ટલના સ્તંભો, હંસોના સમૂહો દ્વારા નિર્ધારિત દ્વાર, અને કિનરાઓથી ભરપૂર—but શાંતિથી—જગ્યા હતી. પદ્મરાગ મણિથી બનેલી દીવાલો પર તોતાપક્ષીઓ બેઠા હતા, અને મોતીના પ્રતિબિંબોથી દીવાલો રંગી જતાં હતાં. એ મહેલમાં ભગવાન શંકર અને તેમની પ્રિય પાર્વતી, નીલમણિ સમાન ચોખ્ખા ભુમિ પર ઉભા રહીને, આનંદથી રમવા લાગ્યા. બંને એકબીજામાં લીન, રમણિય આનંદ માણતા હતા. ત્યારે અચાનક એક વિશાળ ધ્વનિ થયો, જે પડતાં કપડાંની જેમ દેખાતો હતો. દેવી આશ્ચર્યથી શંકરને પુછે છે: “આ શું છે?” શંકરે હસીને કહ્યું, “હે પાવન સ્મિતવાળી, આ તમે પહેલાં ક્યારેય જોયું નથી. એ મારા પ્રિય ગણેશો છે, જે હંમેશાં આ પર્વત પર રમે છે—તપ, બ્રહ્મચર્ય, નામ અને પવિત્ર સ્થાનની સેવા દ્વારા એમણે મને પ્રસન્ન કર્યો છે. એ શ્રેષ્ઠ મનુષ્યો છે, મારા હૃદયને પ્રિય છે. એમના કાર્યો અને શક્તિ જોઈને હું પણ ચકિત થઈ જાઉં છું.” “એ વિશ્વની સૃષ્ટિ, સંહાર અને સંચાલન માટે પણ સક્ષમ છે—બ્રહ્મા, ચંદ્ર, ઇન્દ્ર, ગંધર્વો, કિનરાઓ અને મહાન નાગો સાથે. હું એમના થી હંમેશા અલગ છું, પણ આ પર્વત પર રમતા મારા પ્રિય ગણોથી કદી વિયોજિત થતો નથી.” આ સાંભળીને દેવી આશ્ચર્યથી ભરાઈ ગઈ, શંકરને છોડી, વિંડો પાસે જઈને બહાર જોયું. તેણે જુદાં-જુદાં રૂપના ગણો જોયા—કોઈ પાતળા, કોઈ ઊંચા, કોઈ નાના, કોઈ જાડા, કોઈ મોટા પેટવાળા, કોઈ વાઘનાં ચહેરાવાળા, અને કોઈ બકરી-ધનુષના રૂપમાં. અનેક જીવરૂપ, અગ્નિમુખી, કાળા-પિલા, મૃદુ અને ભયંકર, હસતાં ચહેરા, કાળા-પિલા જટાધારી. કેટલાંક પક્ષીઓના ચહેરા, કેટલાંક દેવતાઓના ચહેરા, કોઈ રેશમી વસ્ત્રમાં, કોઈ પશુચર્મમાં, અને કેટલાંક નગ્ન કે વિકૃત. કેટલાંક ગાયના કાન, કેટલાંક હાથીના કાન, અનેક મોઢા, આંખો, પેટ, પગ અને હાથ, અને વિવિધ દૈવી શસ્ત્રો ધરાવતા. એમણે અનેક પ્રકારના ફૂલો પહેર્યા છે, કેટલાંક ભયંકર, કેટલાંક ભયાનક, અનેક શસ્ત્રો અને બાહુશક્તિ ધરાવતાં. અજોડ વાહનો પર સવાર, દૈવી રૂપ ધરાવતાં, આકાશમાં વિહરતાં, વીણાના સંગીત સાથે નૃત્ય કરતા. આ બધું જોઈને દેવી શંકરને પુછે છે: “કેટલા ગણેશો છે? એમનાં નામ શું છે? એમનું સ્વરૂપ કેવું છે? દરેકની વિશિષ્ટતા જણાવો.” શંકરે કહ્યું: “એ કરોડો કરોડ છે, વિવિધ કાર્યો અને પરાક્રમથી પ્રખ્યાત. આખું જગત એ ભયંકર અને શક્તિશાળી ગણોથી ભરેલું છે—તિર્થો, રસ્તાઓ, ઉજડ બાગો અને ઘરોમાં.” “એ અસુરો, બાળકો અને પિછળા મનુષ્યોના શરીરમાં આનંદથી પ્રવેશી, વિવિધ પ્રકારના ભોજન ભોગવે છે. કેટલાંક તાપ, કેટલાંક ફેન, કેટલાંક ધૂમ્રપાન કરે છે, કેટલાંક મધ પીવે છે; કેટલાંક ચરબી, કેટલાંક લોહી, કેટલાંક બધું જ ખાય છે, અને કેટલાંક કશું જ નથી ખાતા. કેટલાંક દેવોને અર્પણ થયેલા ભોજન પર જીવે છે, કેટલાંક તપસ્વીઓના ભોજન પર, કેટલાંક વાદ્યયંત્રોમાં આનંદ પામે છે. ખરેખર, એમની સંખ્યા ગણાતી નથી, એટલે દરેકને અલગથી વર્ણવી શકાતું નથી.” દેવી ફરી પુછે છે: “એ એક ગણપતિ કોણ છે, જે હાથીચામનું વસ્ત્ર પહેરે છે, પવિત્ર શરીર ધરાવે છે, મુંજ ઘાસની કમરપટ્ટી છે, ચહેરા પર લાલ રંગ છે, અને સતત ચંચળ છે? એ કમળ અને કાળા ભમરોની માળ પહેરે છે, રૂપે મીઠો છે, પથ્થરની ટુકડી ઉપાડે છે અને કાંસ્યના ઝાંઝ વગાડે છે. કિનરાઓનું અનુસરણ કરતો, ગણોના ગીતો ફરી-ફરી સાંભળે છે—આ કોણ છે?” શંકરે કહ્યું: “હે દેવી, આ વીરક છે—મારા હૃદયને હંમેશાં પ્રિય, અજોડ ગુણોથી ભરપૂર, ગણોના નાયક, અને સર્વ ગણ દ્વારા પૂજ્ય.” દેવીએ કહ્યું: “હે પુરનાશક, હું તો ઘણા સમયથી એવો પુત્ર જોઈશ એવી ઈચ્છા રાખતી હતી. ક્યારે મને આવો આનંદદાયક પુત્ર જોવા મળશે?” શંકરે ઉત્તર આપ્યો: “આ જ વીરક તમારો પુત્ર બનશે, તમારી આંખોને આનંદ આપનાર; માતા તરીકે તમારાથી વીરક પણ પૂર્ણતા પામશે, હે સ્લેંડર કમરવાળી.