આ accomplished દાનવો, ભયાનક કલનેમી તરફ આગળ વધ્યા, તેમના હાથમાં ભારે ગદા, ચક્ર, કટારી અને મોગરા હતા. તેઓ સમયના દંડ જેવી મોટીઘાસી, હથોડા, પથ્થર, અને ડરાવનારા પર્વતો લઈને યુદ્ધ માટે તૈયાર હતા. શસ્ત્રો, ગોળા, લોખંડના દંડ અને શતઘ્નીઓ જેવી ઘાતક અને ભારે હથિયારો સાથે, તેઓ યુદ્ધભૂમિમાં દ્રઢતાથી પદયાત્રા કરતા હતા. યોક, મશીન, હલ, લોખંડના દંડ અને ફાંસીઓ સાથે, તેઓ પોતાના હાથ ફેલાવીને યુદ્ધ માટે તૈયાર થયા. તેઓ તીર, જે સર્પના મુખ જેવા હતા, વીજળી અને પ્રજ્વલિત ભાલા સાથે યુદ્ધ કરે છે. દૈત્ય sharp, unsheathed તલવાર, શુદ્ધ અને નાની ભાલા, ધનુષ અને તીરો સાથે, પ્રજ્વલિત થઈને યુદ્ધ માટે ઉભા છે. કલનેમી તેમના મથક પર, દૈત્યોની એ સેના પ્રજ્વલિત શસ્ત્રોથી શોભાયમાન થઈ રહી છે. તેઓ એમના બધા અંગો બંધ કરીને, વરસાદ આવતા જંગલ જેવી સ્થિતિમાં, દેવતાઓની સેના—even ઇન્દ્ર દ્વારા રક્ષિત—પ્રસન્ન થઈ રહી છે. એ સેના, ચંદ્ર અને સૂર્યની ઠંડક અને ગરમાઈથી સજ્જ, પવન જેવી ઝડપી, નમ્ર, અને તારાઓના ધ્વજ સાથે આગળ વધી છે. વાદળ જેવા કપડાં પહેરી, ગ્રહો અને નક્ષત્રોથી ઝળહળતી, યમ, ઇન્દ્ર, કુબેર અને જ્ઞાનિ વરુણ દ્વારા રક્ષિત છે. એ મોટી સેના, અગ્નિ અને પવનથી પ્રજ્વલિત, નારાયણને સમર્પિત, મહાસાગરની ધારા જેવી ઝળહળતી છે. ભયાનક, શસ્ત્રોથી સજ્જ, યક્ષ અને ગંધર્વોથી શોભાયમાન, એ સેના બીજી સાથે યુદ્ધ માટે મળી છે. જેમ પૃથ્વી અને આકાશ યુગના અંતે મળે છે, તેમ એ યુદ્ધ ભયાનક બની ગયું—દેવતા અને દાનવો ભરેલા. endurance અને પરાક્રમ માટે ઉત્સુક, અહંકાર અને ગર્વનો નાશ કરનાર, દેવતા અને અસુરો, શક્તિશાળી અને ભયાનક, યુદ્ધ માટે આગળ વધ્યા. દક્ષિણ અને ઉત્તર મહાસાગરોની જેમ ઉત્સાહિત, દેવતા અને દાનવો, પોતાની શક્તિથી આનંદિત, યુદ્ધ માટે આગળ વધ્યા. પર્વતોમાં વૃક્ષો જંગલમાં ફૂલોની જેમ, તેઓ ડંકો વગાડ્યા અને શંખો વારંવાર ફૂંકો. તેઓ સમગ્ર બ્રહ્માંડ, પૃથ્વી અને દિશાઓ bowstring અને ધનુષના અવાજથી ભર્યા. ડંકોના ઘોંઘાટમાં દૈત્યોના અવાજ ડૂબી ગયા; બંને પક્ષોએ એકબીજાને હુમલો કર્યો. કેટલાક હાથમાં હાથ લઈને, હાથે-હાથ યુદ્ધ માટે ઉત્સુક, દેવતાઓ ભયાનક વીજળી અને ભારે ગદાથી હુમલો કરે છે. દાનવો યુદ્ધમાં તલવાર અને ભારે ગદા છોડે છે; ગદાથી માર અને તીરો દ્વારા છિદ્ર, શરીરો વિખૂટા થઈ જાય છે. કેટલાક ભારે પડી જાય છે, કેટલાક યુદ્ધમાં માર્યા જાય છે; પછી રથ, ઘોડા, ઉડતી વાહનો અને પગદળ સાથે, બંને પક્ષ ગુસ્સે ભર્યા, એકબીજાને દાંત ચપટી, ચહેરા ગુસ્સામાં વિકૃત કરીને યુદ્ધમાં ઝંપલાવે છે. રથ સામે રથ, પગદળ સામે પગદળ યુદ્ધ કરે છે; એ રથોના અવાજથી ભારે ઘોંઘાટ થાય છે. આકાશ વાદળના ગર્જનાથી ગુંજી ઉઠે છે; કેટલાક રથ તૂટી જાય છે, કેટલાક બીજા રથથી ભાંગાઈ જાય છે. રથો એકબીજાની વચ્ચે અડધા પડી જાય છે, ચાલવાનું અશક્ય થઈ જાય છે; યુદ્ધના મથ્યમાં, યુદ્ધવીરો દાંત ચપટી, એકબીજાને હાથથી પકડી લે છે. કેટલાક તલવાર અને ઢાલથી ગર્જના સાથે હુમલો કરે છે; કેટલાક શસ્ત્રોથી ઘાયલ, લોહી વહી, યુદ્ધમાં માર્યા જાય છે. વાદળ જેવી ભેગી, પાણીથી ભરેલી, એ યોદ્ધાઓ યુદ્ધના દિવસે અંધકાર પેદા કરે છે, એકબીજાને તીરોની વરસાદ વરસાવે છે. એ દરમિયાન, દૈત્ય કલનેમી ગુસ્સે ભરાઈ, સમુદ્રની તરંગોથી ભરાયેલા વાદળ જેવી ફૂલી જાય છે. એના પર્વત જેટલા વિશાળ શરીર પરથી, પ્રજ્વલિત વાદળો પડતા, વીજળી ચમકે છે અને વીજળીના અવાજે ધડાધડ થાય છે. ગુસ્સામાં શ્વાસ લેતાં, એના ભમરા પરથી પસીનો વરસાદ થાય છે, અને એના મુખમાંથી ચિંગારી ભરેલી આગ નીકળે છે. એના હાથ આકાશમાં ઉપર અને બહાર ફેલાઈ જાય છે, પર્વતમાંથી નીકળેલા પાંચમુખી સર્પ જેવા. અનેક પ્રકારના શસ્ત્રો, ધનુષ અને લોખંડના દંડથી, એ દેવતાનું આકાશ પર્વતોની જેમ ઢાંકી દે છે. પવનથી ફંટાયેલા કપડાં પહેરી, યુદ્ધ માટે ઉત્સુક, એ Meru પર્વત જેવી ઊભો છે, જેના પથ્થરો સાંજની કિરણોથી ભસમી જાય છે. પર્વતની ટોચ, શિખરો અને વૃક્ષો thighsની શક્તિથી ખેંચીને, એ દેવતાઓના દળને વીજળી જેવી અસરથી માર્યા. એના તલવારવાળા હાથથી ઘાયલ અને કપાયેલા, દેવતાઓના વાળ કપાઈ ગયા, શરીર ભાંગાઈ ગયા, અને યુદ્ધમાં અશક્ય થઈ ગયા, કલનેમી દ્વારા પરાજિત. કેટલાક યક્ષ, ગંધર્વ, પક્ષી, સર્પ અને કિનરાઓ એના મુક્કા દ્વારા માર્યા, કેટલાક બે ભાગમાં વિભાજિત થઈ ગયા. કલનેમીના ડરથી, તેઓ યુદ્ધમાં પડી ગયા; બધું પ્રયત્ન કરીને પણ, મન ભમાઈ ગયા અને કંઈ કરી શક્યા નહીં. એના દ્વારા, ઇન્દ્ર, સહસ્ર આંખોવાળો, તીરોની બંધથી બંધાઈ ગયો, યુદ્ધમાં અશક્ય, હલન-ચલન કરી શક્યો નહીં. વરુણ, જળના સ્વામી, યુદ્ધમાં એના દ્વારા નિષ્ક્રિય બની ગયા, પાણી વગરના વાદળ કે ભેજ વગરના સમુદ્ર જેવા. વૈશ્વરવણ, ધનના સ્વામી, યુદ્ધમાં મૃત્યુના રૂપથી ઘેરાઈ, દુ:ખી થઈ દુનિયાના રક્ષક તરીકેની ફરજથી હટાવી દેવામાં આવ્યા. આ રીતે, એ ભયાનક યુદ્ધમાં, કલનેમી અને દૈત્યોએ દેવતાઓ અને તેમના સહયોગીઓને પરાજિત કર્યા, અને યુદ્ધભૂમિમાં ભય, અંધકાર અને પરાજય ફેલાઈ ગયો.