ભયાનક ભાલા અને કુહાડાોથી સજ્જ, એક ભયંકર દૈત્યસેનાનું ઉદય થયું, જાણે દુશ્મનોના વિનાશ માટે બીજું મંદરાચલ પર્વત ઊભું થયું હોય તેમ. વિરોચન ક્રોધથી ભરાયેલ, પોતાના શ્રેષ્ઠ રથ પર ચઢી ને, જેમાં હજાર ગધેડા જોડાયેલા હતા, હાથમાં ગદા લઈને ખડો રહ્યો. તેની સેનાના આગળ, જ્વલંત શિખરો ધરાવતો પર્વત જેવો, દૈત્ય હયગ્રીવ પણ હજાર ઘોડાઓથી જોડાયેલા રથમાં તૈયાર હતો. વિપ્રચિત્તિપુત્ર પરાક્રમી શ્વેત, સફેદ કાનના કુંડળોથી શોભિત, દૈત્યોની પંક્તિઓની ગોઠવણી કરતો તેમના આસપાસ ફરતો રહ્યો. પોતાના મહાન ધનુષ્યને ખેંચતો, જેમાં હજાર તાંતણીઓ બંધાયેલી, અને રથ હાંકતો, એ દુશ્મનના પાંખોને ચકનાચૂર કરતો હતો. શ્વેત યુદ્ધભૂમિ પર પર્વત જેવો અડગ ઉભો રહ્યો. ખરા ક્રોધથી ભરાઈ, આંખોમાં આંસુ સાથે, યુદ્ધ માટે તત્પર હતો. ખરા, જેના દાંત, હોઠ અને આંખો કંપી રહ્યા હતા, યુદ્ધની તરસથી ભરપૂર હતો. દૈત્ય ત્વષ્ટા અઢાર ઘોડાઓ જોડાયેલા રથમાં ચઢી યુદ્ધમુખી થયો. દેવસમાન ગોઠવણ ધરાવતો એ યુદ્ધમાં સામનો કરવા તત્પર હતો. બલિના પુત્ર અરીષ્ટા, શ્રેષ્ઠ શસ્ત્રોથી સજ્જ, આગળ ઊભો રહ્યો. કીશોર પણ મહાન ઉત્સાહથી, યુવાન વાછરાડા જેવો ઉગ્ર બનીને, પર્વતોને પણ ધ્રુજી નાખે એવી તૈયારીમાં હતો. દૈત્યોની વચ્ચે એ સૂર્ય જેવો તેજસ્વી દેખાતો હતો. લંબા, નવી વાદળ જેવી કાયામાં, પ્રલંબના વસ્ત્ર પહેરીને શોભતો હતો. એ દૈત્યપંક્તિમાં પ્રવેશીને, ધુમ્મસમાં સૂર્ય જેવો પ્રકાશિત થયો. પછી વસુંધરા, દસ દાંત, હોઠ, આંખ અને શસ્ત્રોથી સજ્જ, પ્રગટ થયો. એ દૈત્યોની વચ્ચે હસતો, ભયંકર ગ્રહ જેવો દેખાતો હતો. કેટલાક ઘોડા, કેટલાક મદમાં ચૂર હાથીઓ પર સવાર હતા. બીજા સિંહ અને વાઘ પર, કેટલાક જંગલી શૂકર અને રીંછ પર, તો કેટલાક ગધેડા અને ઊંટ પર સવાર હતા. aquatic પ્રાણીઓ પર પણ કેટલાક દૈત્ય સવાર હતા. બીજા દૈત્ય, ભયંકર મુખવાળા, પગપાળા જ જતા હતા. કેટલાક એક પગવાળા, કેટલાક પગ વિનાના, બધા જ યુદ્ધ માટે આતુર અને નૃત્ય કરતા હતા. ઘણા દૈત્યોએ પોતાના હાથ પર પ્રહાર કર્યા, બીજા જોરથી ગર્જના કરતા હતા. દૈત્યોના નેતાઓ ગર્વીલા વાઘની જેમ ગર્જના કરતા હતા. ભયાનક ગદાઓ, લોખંડના મુગડા, પથ્થરો અને મોડીથી સજ્જ, તેઓ દેવતાઓને ધમકી આપતા, જાણે લોખંડ જેવી હાથવાળા હોય તેમ ઉભા હતા. ભાલા, તલવાર, ફાંસ, ભાલ, કાંટા, ચાબુક, અને શતશસ્ત્રો ધરાવતી યંત્રોથી તેઓ રમતા હતા. તલવાર, પથ્થર અને લોખંડના સળિયા ઉંચા કરીને, આખું આકાશ વાદળના ઘેરા સમૂહથી ઢંકાઈ ગયું. આ રીતે દાનવોની એ ભયાનક સેના, સર્વ સૃષ્ટિના ગર્વથી ફૂલીને, દેવતાઓ સામે વાદળના ઘેરા સમૂહ જેવી ઉભી રહી. દૈત્યોની એ દળ, હજારોની સંખ્યામાં, પવન, અગ્નિ, પર્વત, વાદળ અને જળ જેવી શક્તિથી છલકાતી, યુદ્ધ માટે ઉગ્ર બનીને, જાણે ઉન્માદિત થઈ ગઈ હોય તેમ દેખાતી હતી. હે કુરુવંશી, તું દૈત્યસેનાની વિસ્તૃતતા સાંભળી છે, હવે દેવસેનાની, વૈષ્ણવ દળની ગાથા સાંભળ. પુલસ્ત્યજી કહે છે: આદિત્ય, વસુ, રુદ્ર અને શક્તિશાળી અશ્વિનીકુમારો, પોતાના અનુયાયીઓ અને દળ સાથે, શ્રેષ્ઠ ગોઠવણીમાં ઉભા રહ્યા. પુરૂહૂત, સર્વલોકોના રક્ષક અને દેવોના અધિપતિ, પોતાના મહાન હાથી પર આગળ ઊભા રહ્યા. તેમના ડાબી બાજુએ એક દિવ્ય રથ હતો, જેમાં શ્રેષ્ઠ પક્ષીનું ધ્વજ હતું, સૂર્ય સમાન તેજવાળાં ચક્ર અને સોનાની છત્રછાયાથી શોભિત. તેમના પાછળ હજારો દેવ, ગંધર્વ અને યક્ષોની ટોળકી હતી, સ્વર્ગવાસીઓ અને બ્રહ્મર્ષિઓ દ્વારા સ્તુતિ પામતી. વિજ્રના ઘાટથી બનેલા વાદળો, વીજળી અને ઇન્દ્રના શસ્ત્રોથી તેજસ્વી, કામધેનુ સમાન વાદળો દ્વારા એ રથ જોડાયેલું હતું. એ પુણ્યશાળી દેવ, એ રથ પર આરૂઢ થઈ, આખી પૃથ્વીનું પરિભ્રમણ કરતા. યજ્ઞોમાં, પુરોહિતો તેમની સ્તુતિ કરતા, યજ્ઞસ્થળે આગળ ઉભા રહીને. દિવ્ય યુદ્ધમાં સ્વર્ગીય નગરાનો નાદ થતો, સેંકડો અપ્સરા ઇન્દ્રની સામે નૃત્ય કરતી. નાગરાજના ધ્વજથી શોભિત, સૂર્ય સમાન તેજવાળું, મન અને પવન જેટલી ઝડપી હજાર ઘોડાઓ જોડાયેલું એ રથ આગળ હતું. માતલિ દ્વારા યોગ્ય રીતે જોડાયેલું એ ઉત્તમ રથ, ચારે તરફથી, જાણે મેરુ પર્વતને સૂર્યની કિરણોથી ઘેરાયેલું હોય તેમ, તેજસ્વી દેખાતું હતું. યમરાજ, સમયસમાન દંડ અને ગદા લઈને, દેવસેનાની વચ્ચે ઉભા રહ્યા, દૈત્યોને પોતાનું દર્શન કરાવતા. ચાર મહાસાગરો, સર્પોથી શોભિત, શંખ અને કંગણોથી અલંકૃત, જળમય સ્વરૂપે તેમને જોડાયા. સમયના ફાંસ હલાવતા, ચંદ્રકિરણ સમાન ઘોડાઓ સાથે, પવન, અગ્નિ અને જળના સ્વરૂપે અનેક વિહારો કરતા. શુદ્ધ સફેદ વસ્ત્રો, મોતી સમાન કંકણોથી અલંકૃત, ગાઢ વાદળી કાયામાં, રત્નમય કમરપટ્ટા પહેરીને તેઓ તેજસ્વી દેખાતા. વરુણ, ફાંસ લઈને, દેવસેનાની વચ્ચે યુદ્ધકાળની આતુરતા સાથે, જાણે દરિયો પોતાના કિનારે તૂટી પડવાની આતુરતા ધરાવતો હોય, એમ ઉભા હતા. યક્ષ અને રાક્ષસોની સેના, ગુહ્યકોથી ઘેરાયેલા, ધનના સ્વામી, શક્તિશાળી, શંખ અને કમળથી સજ્જ, હાજર હતા. મહારાજાધિરાજ, ગદા લઈને, દેવસેનામાં દેખાયા; ધનની દેવતા, પુષ્પક વિમાનમાં આરૂઢ, યુદ્ધમુખી યોદ્ધાઓ વચ્ચે ઊભા હતા. યક્ષાધિપતિ મહારાજાધિરાજ, માનવ વાહન પર આરૂઢ, તેજસ્વી દેખાતા. પૂર્વ દિશામાં હજાર આંખવાળા ઈન્દ્ર, દક્ષિણમાં પિતૃઓના અધિપતિ, પશ્ચિમમાં વરુણ અને ઉત્તર તરફ માનવ વાહનવાળા ભગવાન—આ રીતે ચારેય દિશામાં ચાર લોકપાલો ઊભા રહ્યા. સૂર્યદેવ, પોતાની દિશાઓમાં, દિવ્ય સેનાની સાથે, પવન સાથે દોડતા સાત ઘોડાઓ જોડાયેલા રથમાં આરૂઢ થઈ આગળ વધતા હતા.