પુન: એક મહાન યુદ્ધના પ્રારંભે, દૈત્યોના તરફે એક વિશાળ, ચાર ચકની રથ તૈયાર થયો હતો. એ રથ દૈત્યોએ કૌશલ્યપૂર્વક અસંખ્ય શક્તિશાળી હથિયારોથી સજ્જ કર્યો હતો, તેની ઘંટીઓનું ઝણકાર ગૂંજતું હતું, અને વાઘના ચામડાંથી શણગારેલો હતો. એ રથ સૂર્યકિરણો અને સુવર્ણ જાળથી ઝળહળતો, અનેક ઉત્સુક પ્રાણીઓથી ઘેરાયેલો અને પક્ષીઓના ઝુંડથી પ્રકાશિત હતો. દૈવી હથિયારો અને તેજસ્વી હથિયારોને લઈને, એ રથ વીજવાદળની જેમ ગૂંજતો, આકાશ જેવી ભવ્યતા ધરાવતો, તૈયાર ઊભો હતો. એમાં ગદા અને લોહના ગડાં ભરેલા હતા, અને એ જીવંત સમુદ્રની જેમ દેખાતો; સુવર્ણ કણગળ અને કંગણોથી શણગારેલો, અને તેનું ચક ચંદ્રની ડીસ જેવી ઝળહળતું હતું. એ રથ ધ્વજ અને ઝંડા સાથે સજ્જ હતો, અને મદરપરવત પર સૂર્યના પ્રકાશ જેવી તેજસ્વીતા ધરાવતો હતો. તેની રચના હાથીની વાળ જેવી અને ક્યાંક સિંહના મયુરથી ઝળહળતી હતી. એ રથ હજાર ભાલૂઓ દ્વારા ખેંચાતો, અમૃતની ધારા જેવી ધ્વનિ કરતો, દિવ્ય અને વિમાન સમાન, બધા રથોથી શ્રેષ્ઠ હતો. યુદ્ધની આતુરતા સાથે, દૈત્ય રાજા એમાં ચઢ્યો, અને એ રથ મેરુ પર સૂર્ય જેવી તેજસ્વીતા ધરાવતો હતો; તેની પહોળાઈ એક ક્રોશ અને લંબાઈ પણ એટલી જ હતી. તેનું ચક પર્વતની ચોટી જેવી, કાજલના ગાઢ રંગ જેવી, અને કાળા-લાલ રત્નોના ગુચ્છથી બંધાયેલું હતું. એ રથ અંધકારને હટાવતી કિરણો છોડતો, વાદળ જેવી ગર્જના કરતો, મોટું લોખંડનું જાળ અને વિંધાયેલા જાળીઓથી સજ્જ હતો. એમાં લોખંડના ગડાં, ફેંકવાની લાકડીઓ, ભારે હથોડા, ભાલા, લાંબા ફાંસ, અને અલગ પડેલા કાંટા ભરેલા હતા. ભયાનક ભાલા અને કટારીઓથી શણગારેલો, એ રથ શત્રુઓના વિનાશ માટે ઊભો હતો, જાણે બીજું મદરપરવત હોય. દૈત્ય રાજા, ક્રોધથી ભરપૂર, શ્રેષ્ઠ રથમાં ચઢ્યો, જે હજારો ગધેડાંઓથી જોડાયેલો હતો; વિરોચન ક્રોધથી મસકતો, ગદા હાથમાં લઈને ઊભો હતો. દૈત્ય સેના આગળ, પર્વતની ચોટી જેવી તેજસ્વીતા સાથે, હયગ્રીવ દૈત્ય, હજારો ઘોડાંઓથી જોડાયેલા રથમાં, યુદ્ધ માટે તૈયાર ઊભો હતો. શક્તિશાળી શ્વેત, વિપ્રચિત્તિનો પુત્ર, સફેદ કણકણથી શણગારેલો, દૈત્યોની ગોઠવણી ગોઠવી રહ્યો હતો. શ્વેત પોતાના રથને ચલાવતો, શત્રુની પાંખો તોડી, મોટો ધનુષ્ય ખેંચતો, જેમાં હજારો ધનુષ્યનાં તાર બંધાયેલા હતા. એ યુદ્ધભૂમિમાં પર્વતની ચોટી જેવી ઊભો હતો; ખરસ, ક્રોધથી ભરેલો, આંખોમાં અશ્રુ લઈને, યુદ્ધ માટે તૈયાર હતો. તેના દાંત, હોઠ અને આંખો કંપતા, યુદ્ધની ઇચ્છા રાખતો; ત્વષ્ટા દૈત્યે અઢાર ઘોડાંઓ જોડાયેલા રથમાં ચઢ્યો. એ યુદ્ધનો સામનો કરતા, દિવ્ય ગોઠવણી જેવી દેખાતો; અરીષ્ટ, બલીનો પુત્ર, શ્રેષ્ઠ, શક્તિશાળી હથિયારો લઈને ઊભો હતો. એ યુદ્ધનો સામનો કરતા, પર્વતોને હલાવી રહ્યો હતો; કિશોર, ઉત્સાહથી ભરપૂર, યુવાન વાછરડાની જેમ ઉછળી રહ્યો હતો. દૈત્યોની વચ્ચે, એ ગ્રહોમાં સૂર્ય જેવી ઝળહળતો; લંબા, નવા વાદળ જેવી, પ્રલંબાની વસ્ત્રથી શણગારેલો હતો. દૈત્ય ગોઠવણીમાં પ્રવેશી, એ ધૂંધથી સૂર્ય જેવી ઝળહળતો; ત્યારબાદ વસુંધરા, દસ દાંત, હોઠ, આંખો અને હથિયારો સાથે દેખાયો. એ દૈત્યોમાં હસતો, ભયાનક ગ્રહ જેવી તેજસ્વીતા ધરાવતો; કેટલાક ઘોડાંઓ પર, કેટલાક મદમાં આવેલા હાથીઓ પર ચઢેલા હતા. બીજાં સિંહ અને વાઘ પર, કેટલાક વનકુટ અને ભાલૂઓ પર, કેટલાક ગધેડાં અને ઊંટ પર, અને કેટલાક જલચર પર ચઢેલા હતા. અન્ય દૈત્ય, ભયાનક મુખ સાથે, પગે ચાલતા; કેટલાક એક પગવાળા, કેટલાક પગ વગર, યુદ્ધમાં ઉત્સુક, નૃત્ય કરતા. ઘણા હાથ પર મારતા, બીજાં ઉંચી અવાજે ગર્જન કરતા; દૈત્યના નેતાઓ ગર્વીલા વાઘની જેમ ગર્જન કરતા. ભયાનક ગદા અને લોખંડના ગડાં, પથ્થરો અને હથોડા લઈને, દેવતાઓને ધમકી આપતા, લોખંડની છડી જેવી બાહૂ ધરાવતા. ભાલા, તલવાર, ફાંસ, બાણ, કાંટા, અને ચાબુક સાથે, તેઓ શતાધિક મશીન અને શતધારી ગડાંથી રમતા. તલવાર, પથ્થર, લોખંડની છડી, હથિયારો ઊંચા કરીને, આકાશ ચારેય બાજુ વાદળના સમૂહથી આવરી ગયું હતું. એ રીતે, દૈત્યોની સેના, સર્વ પ્રાણીઓના ગર્વથી ભયાનક, દેવતાઓ સામે વાદળના સમૂહ જેવી ઊભી રહી. દૈત્યોની એ ગોઠવણી, હજારોથી ઘેરાયેલી, પવન, અગ્નિ, પર્વત, વાદળ અને જળ જેવી ઝળહળતી—યુદ્ધ માટે પાગલ જેવી, શક્તિથી ભરપૂર, દળોથી ઘેરાયેલી હતી. કુરુવંશી, દૈત્યોની સેના વિશે તમે સાંભળ્યું; હવે દેવસેનાની, વૈષ્ણવ દળની વાત સાંભળો. પુલસ્ત્યે કહ્યુ: આદિત્ય, વસુ, રુદ્ર અને શક્તિશાળી અશ્વિન, પોતાના અનુયાયીઓ અને દળ સાથે ગોઠવાયા. અને પુરુહૂત, હજારો આંખો ધરાવતો, વિશ્વનો રક્ષક, સર્વ દેવताओंનો નેતા, પોતાના શ્રેષ્ઠ હાથી પર આગળ ઊભો રહ્યો. તેના ડાબા બાજુ એક ભવ્ય રથ હતો, જેમાં શ્રેષ્ઠ પંખીનો ધ્વજ ફરતો, તેનું ચક સૂર્ય જેવી ઝળહળતું, અને સુવર્ણ છત્રીથી શણગારેલું હતું. તેના પાછળ હજારો દેવ, ગંધર્વ અને યક્ષો, સ્વર્ગના તેજસ્વી નિવાસીઓ અને બ્રહ્મર્ષિઓ દ્વારા પ્રશંસા પામતા, અનુસરી રહ્યા હતા. વિજાયુધના પ્રહારો દ્વારા બનેલા વાદળ, વીજળી અને ઇન્દ્રના હથિયારોની તેજસ્વીતા સાથે ઝળહળતા, એ રથ ઇચ્છાપૂર્તિ પર્વત જેવા વાદળના સમૂહથી જોડાયેલો હતો. એ પુણ્યશાળી, એમાં ચઢીને, આખા વિશ્વમાં ફરતો; યજ્ઞમાં, પુરોહિતો તેના સ્તુતિ ગાયન કરતા, forefront પર ઊભા રહી. દિવ્ય યુદ્ધમાં સ્વર્ગીય ઢોલ વાગતા, હજારો અપ્સરાઓ એ અને ઇન્દ્ર સામે નૃત્ય કરતા. શ્રેષ્ઠ રથ, સર્પરાજાના ધ્વજથી શણગારેલો, સૂર્ય જેવી ઝળહળતો, અને મન અને પવન જેવી ઝડપથી દોડતા હજારો ઘોડાંઓથી જોડાયેલો હતો. એ શ્રેષ્ઠ રથ, માટલી દ્વારા યોગ્ય રીતે જોડાયેલો, સર્વ દિશામાં મેરુ પર્વતની જેમ સૂર્યના તેજથી ઘેરાયેલો ઝળહળતો હતો. આ રીતે, બંને પક્ષે, દૈત્ય અને દેવતાઓ, યુદ્ધ માટે ભવ્ય ગોઠવણીઓ સાથે, મહાન યુદ્ધ માટે તૈયાર થઈ ઊભા રહ્યા.