રઘુવંશના વંશજ, દંડના શરીરની આવનારી પતનને પૂર્વદૃષ્ટિથી જોતા અને તેના પુત્રમાં ભયાનક દોષને સમજતા, ભગવાને દંડને વિંધ્ય અને નિલય પર્વતો વચ્ચેનું રાજ્ય આપ્યું. ત્યાં, દંડે સુંદર પર્વત પર રાજા બન્યો. તેણે પોતાનાં નિવાસ માટે એક અતુલ્ય નગર સ્થાપ્યું અને તેનું નામ પોતે જ ‘મધુમત્તા’ રાખ્યું. ભગવાનના આદેશથી, દંડે ત્યાં પોતાનું વાસ કર્યુ અને મુખ્ય પુરોહિત સાથે રાજ્યનું શાસન કર્યુ. દંડ, કકુત્સ્થના વંશજ, પોતાના શ્રેષ્ઠ સંતાનો સાથે અને આનંદથી ભરપૂર, દેવતાઓના રાજા જેવી સ્થિતિમાં હતો. તે ધર્મમય રાજા, કંટકરહિત રાજ્યનું શાસન કરતો હતો. એક સમયે, તે ભારગવના આશ્રમ તરફ ગયો. ચૈત્રના મનોહર મહિનામાં, દંડે એ આશ્રમમાં પ્રવેશ કર્યો અને ત્યાં ભૂમિ પર અદ્વિતીય સૌંદર્ય ધરાવતી ભારગવની પુત્રીને જોયા. જ્યારે એ યુવતી વન વિસ્તારમાં ફરતી હતી, દંડે તેને જોયા—શ્રેષ્ઠ સ્ત્રીઓમાં સર્વોપરી: ઊંચી, ગાઢ શરીર, શુભ, ચાંદની જેવા ચહેરા સાથે. સુંદર નાક, મનોહર અંગો, ભરી અને ઉન્નત સ્તન, મધ્યમાં સળંગ અને પહોળી—દંડે તેને જોઈને આનંદ અનુભવ્યો. એ યુવતી એકલા વનમાં, એક જ કપડામાં, યુવાન અવસ્થામાં હતી; દંડને કામબાણ વાગ્યા અને તે અધર્મથી અચાનક વર્તવા લાગ્યો. દંડે એ આરામ કરતી યુવતી પાસે જઈને પુછ્યું: “તમે ક્યાંથી છો, સુંદર કટિવાળી? તમે કોની પુત્રી છો, મનોહર?” “પ્રેમથી પીડાયેલી, હું તમને પુછું છું, સુંદર સ્ત્રી; તમારો દર્શન જ મારા હૃદયને ચોરી લીધું છે.” “તમારું આ મોહક ચહેરું ઋષિઓના મનને પણ મોહી લે છે; જો હું તમને ન મેળવું, તો મને મરેલું જ માનવું.” “મારા જીવનને તમે લઈ લીધું છે, સુંદર આંખવાળી; મને જીવન આપો, સુંદર કમરવાળી. હું તમારો સેવક છું; મને સ્વીકારો, તેજસ્વી સ્ત્રી.” દંડે આવું બોલ્યો, કામ અને અહંકારથી ભર્યો હતો, ત્યારે ભારગવી એ રાજાને વિનમ્ર શબ્દોમાં ઉત્તર આપ્યો: “હે રાજા, જાણો કે હું શુક્ર ભારગવની પુત્રી છું, જે પવિત્ર કર્મો ધરાવે છે; મારું નામ અરજા છે, અને હું આશ્રમવાસીઓમાં સૌથી મોટી છું.” “શુક્ર મારા પિતા છે, અને તમે એ મહાન આત્માના શિષ્ય છો; ધર્મથી, હું તમારી બહેન છું, રાજાઓના આનંદ.” “તમારે આવા શબ્દો બોલવું યોગ્ય નથી; મને હંમેશા તમારી તરફથી—even મોટા પાપીથી પણ—રક્ષિત રહેવું જોઈએ.” “મારા પિતા ક્રોધી અને ઉગ્ર છે; તેઓ તમને ભસ્મ કરી શકે, અથવા તો રાજધર્મથી તમે અયોગ્ય સંબંધ જોરથી સ્થાપિત કરો.” “તમારે મારા પિતાને, ધર્મસંગત કાર્યથી, પુછવું જોઈએ; મારા પિતાને પસંદ કરો, તેજસ્વી રાજા.” “નહીંતર, મોટું અને ભયાનક દુઃખ ચોક્કસ તમને આવશે; કારણ કે મારા પિતા જો ક્રોધિત થાય, તો ત્રણેય લોકને દહાવી શકે છે.” દંડે એ ભયાનક અને ભયપૂર્ણ દંડ વિશે સાંભળ્યું, પણ કામથી અંધ થયો, તેણે ફરીથી માથું ઝુકાવીને કહ્યું: “મને કૃપા કરો, સુંદર કટિવાળી, હું કામથી પાગલ છું; તમારાથી જ મારું જીવન બંધાયેલું છે, શુભ ચહેરાવાળી, અને એ તૂટી રહ્યું છે.” “તમને પામીને, મને દુશ્મનાઈ કે મૃત્યુ પણ સ્વીકાર્ય છે; મને તમારો ભક્ત માનો, શરમાળ, કેમ કે મારું ભક્તિ તમારાં માટે સર્વોચ્ચ છે.” આવી રીતે યુવતીને બોલીને, દંડે તેને બળજબરીથી હાથમાં પકડી લીધી; બીજા હાથથી, રાજાએ તેને કપડામાંથી બહાર કરી દીધું. તેણે તેના શરીરને પોતાના સાથે ચોંટી દીધું, અને તેની ઇચ્છા મુજબ, યુવતીના વિરોધ છતાં, સંબંધ સ્થાપિત કર્યો. આ ભયાનક અને દુઃખદ કાર્ય કરીને, દંડ, જેમ કે ગજ work રુતુથી પાગલ, ઝડપથી પોતાના શહેર પરત ફર્યો. ભારગવી, રડતી અને distressed, આશ્રમથી દૂર નહીં, પોતાના પિતાની રાહ જોઈ રહી હતી, જે દેવતુલ્ય હતા. થોડીવાર પછી, અનંત તેજવાળા દિવ્ય ઋષિ, સ્નાન કરી, પોતાના શિષ્યો સાથે અને ભૂખ્યા, આશ્રમમાં પરત આવ્યા. તેમણે અરજાને, નિરાશ અને ધૂળીથી ઢંકાયેલી, ચાંદની જેવું, જો કે વાદળોથી છવાયેલી, જોઈ. ત્યારે, એ મહાન આત્મામાં, ભૂખ્યા હોવાને કારણે, worlds દહાવી શકે એવો ક્રોધ ઉદ્ભવ્યો; તેમણે પોતાના શિષ્યોને કહ્યું: “જુઓ, એ ભયાનક આગ જેવી વિપત્તિ, foresight વગરના દંડથી આવે છે.” “કોઈ શંકા નથી કે, જે પાપ કરે છે અને દુઃખમાં પડી જાય છે, પોતાના અનુયાયીઓ સાથે, અને અહીં blazing flame ને સ્પર્શે છે—” “કારણ કે તેણે એવો ભયાનક અને ભયપૂર્ણ પાપ કર્યો છે, તેથી આ દુષ્ટમનસ્યને અતુલ્ય ધૂળની વરસાદ મળશે.” “દુષ્ટ રાજા, જે રાજ્ય, સેવકો, સેનાં અને વાહન ધરાવે છે, પાપકર્મ કરે છે, એ દુષ્ટમનસ્યને મૃત્યુ મળશે.” “ધર્મના સ્વામી એ દુષ્ટના પ્રદેશમાં, આસપાસના સો યોજન સુધી, ધૂળની મહાવરસાદથી જમીન હલાવી દે.” “અહીંના બધા જીવ, ચાલતા કે અચળ, ધૂળની વરસાદથી ઝડપથી નાશ પામશે.” “જે દંડનો વિસ્તાર છે, યજ્ઞસ્થળ અને આશ્રમ સુધી, ત્યાં અચાનક સાત રાત સુધી ધૂળની વરસાદ થશે.” આવું કહી, ક્રોધથી દહાવા, તેમણે આશ્રમના નિવાસીઓને કહ્યું, “ગામના કિનારે રહેવું.” ઉશનસે આવું જ કહ્યું, અને આશ્રમના લોકો તરત જ એ પ્રદેશ છોડી, બહાર જવા લાગ્યા. આ રીતે, દંડના પાપ અને ભારગવના ક્રોધથી, સમગ્ર પ્રદેશમાં ભયાનક દંડનો અભાવ સર્જાયો.