ప్రోచుః ప్రాఞ్జలయో దేవం బ్రహ్మాదిసురసంగతమ్
బ్రహ్మాదులందరి మధ్యలో ఉన్న ఆ దేవుని ఎదుట మునులు చేతులు జోడించి ఇలా పలికారు.
స ఏవాఙ్గార వృష్టిం చ పిపాసురపిబద్విభోః
ప్రభూ, అతడే దాహం తీర్చుకోవాలనే కోరికతో అగ్నికణాల వాన కురిపించాడు.
వీరో ఽప్యాహ కపేర్లిఙ్గే పీఠాభావాదిదం కృతమ్
వీరుడు కూడా ఇలా అన్నాడు: కపిలింగానికి పీఠం లేకపోవడం వల్ల ఇది జరిగింది.
కపేశ్చిత్తం పరిజ్ఞాతుం మయా కృతమిదం ద్విజాః
ఓ ద్విజులారా, ఆ కపికి మనసు ఎలా ఉందో తెలుసుకోవడానికి నేనే ఇలా చేశాను.
ఇత్యుక్త్వా తు యథాపూర్వం దేవదేవః కృపానిధిః
ఇలా చెప్పి, దేవతల దేవుడు, కరుణామయుడు మునుపటిలాగే వ్యవహరించాడు.
కల్పయామాస విశ్వాత్మా వీరభద్రమథాబ్రవీత్
అంతట విశ్వాత్ముడు వీరభద్రుని సృష్టించి, అతనితో మాట్లాడాడు.
తతస్తే విపులా కీర్తిర్లోకే స్థాస్యతి శాశ్వతీ
అప్పుడే నీ గొప్ప పేరు లోకంలో శాశ్వతంగా నిలిచిపోతుంది.
తాంబూలం వీరభద్రాయ దత్తవాన్ప్రీతమానసః
ఆనందంగా మనసుతో, వీరభద్రునికి తాంబూలం ఇచ్చాడు.
సమాప్తాయాం తు పూజాయాం హనుమాన్ప్రీతమానసః
పూజ పూర్తయ్యాక, హనుమంతుడు సంతోషంగా మనసుతో,
దదర్శ తమథాభ్యాహ వీణా మే దీయతామితి
అతన్ని చూసి, 'వీణను నాకు ఇవ్వండి' అని అన్నాడు.
మమాపీష్టేహం గన్ధర్వ వీణేత్యాహ కపీశ్వరః
కపుల అధిపతి, 'నాకూ ఈ వీణ కావాలి, ఓ గంధర్వా' అని అన్నాడు.
తదా ముష్టిప్రహారేణ గన్ధర్వః పాతితః క్షితౌ
అప్పుడే గంధర్వుడు ముష్టిప్రహారంతో నేలమీద పడిపోయాడు.
హనుమాన్వానరశ్రేష్ఠో గాయన్ప్రాగాచ్ఛివాన్తికమ్
వానరులలో శ్రేష్ఠుడైన హనుమంతుడు పాడుకుంటూ శివుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
బృహతీకుసుమైః శుద్ధైర్ దేవపాదావపూజయత్
బృహతీ మొక్కల పవిత్రమైన పువ్వులతో దేవుని పాదాలను పూజించాడు.
దైత్యానాం దేవతానాం చ నృపాణాం శఙ్కరో ఽపి చ
దానవులు, దేవతలు, రాజులు — వీరందరిని కూడా శంకరుడు మించిపోయాడు.
సముల్లఙ్ఘనే శక్తిం శాస్త్రజ్ఞత్వం బలోన్నతిమ్
ఎత్తుగా దూకడంలో, శాస్త్రజ్ఞానంలో, బలంలో — వీటిలో ఎవ్వరూ ఆయనను మించలేరు.
ప్రత్యక్షం మమ విప్రేన్ద్ర హనుమాన్హర్షమాగగతః
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా! హనుమంతుడు ఆనందంతో నన్ను ప్రత్యక్షంగా దర్శించాడు.
ప్రసన్నమూర్తిస్తరుణః శివాంశః సంభావయామాస సమస్తదేవాన్
ప్రసన్నమైన రూపంతో, యవ్వనంతో, శివుని అంసంగా, హనుమంతుడు అన్ని దేవతలను గౌరవించాడు.
మహేశేనాహమప్యేనం శశిమౌలిమవైమి చ
మహేశ్వరుని ద్వారా, చంద్రకళను మస్తకంపై ధరించినవాడిగా నేనూ ఆయనను తెలుసుకున్నాను.
బుద్ధౌ న్యాయే చ వై ధైర్యే తాదృగన్యో ఽస్తి న క్వచిత్
బుద్ధిలో, న్యాయంలో, ధైర్యంలో — ఇలాంటి వాడెవరూ మరెక్కడా లేరు.
పఠతాం శృణ్వతాం చైవ గచ్ఛ విప్ర యథాసుఖమ్
బ్రాహ్మణుడా, చదువుతున్నా వినిపిస్తున్నా, నీవు ఇష్టమైనట్లు వెళ్లవచ్చు.
వచనం దక్షిణీకృత్య నత్వా చాగాం యథాగతః
ఆ మాటలు అంగీకరించి, నమస్కరించి, వచ్చిన విధంగా తిరిగి వెళ్లాడు.
సుఖదం మోక్షదం సారం కిమన్యచ్ఛ్రోతుమిచ్ఛసి
ఈ సారాంశం సుఖాన్ని, మోక్షాన్ని ఇస్తుంది. ఇంకా ఏమి వినాలని కోరుకుంటావు?
యత్పప్రచ్ఛ పునస్తచ్చ యుష్మభ్యం ప్రవదామ్యహమ్
మీరు మళ్లీ అడిగినదాన్ని ఇప్పుడు మీ అందరికీ చెబుతాను.
చరితం చ మహత్పుణ్యం శ్రుత్వా భూయో ఽబ్రవీద్వచః
ఆ మహత్తరమైన పుణ్యకథను విని, ఆయన మరికొన్ని మాటలు చెప్పాడు.
శ్రావితం చరితం పుణ్యం శివస్య చ హనూమతః
శివుని, హనుమంతుని పుణ్యకథలు వినిపించబడ్డాయి.
తత్ప్రబ్రూహి మహాభాగ కిం పృష్ట్వాన్యద్విదాంవర
మహాభాగుడా! మేధావులలో శ్రేష్ఠుడా! ఇంకేం అడగాలో చెప్పు.
బ్రహ్మాద్యా యాన్సమారాధ్య సృష్ట్యాదికరణే క్షమాః
బ్రహ్మ మొదలైన వారు ఆరాధించే, సృష్టి మొదలైన పనులకు సమర్థులైన వారు ఎవరో చెప్పు.
గోపీజనపదం పశ్చాద్వల్లభాయాగ్నిసుందరీ
తర్వాత, గోపికల దేశం, వల్లభ, అగ్నిసుందరీ గురించి చెప్పు.
నారదో ఽస్య మునిశ్ఛన్దో గాయత్రీ దేవతా పునః
ఈ మంత్రానికి ఋషి నారదుడు, ఛందస్సు ఛందో, దేవత గాయత్రీ.