సర్వైర్నమస్యతే యస్తు సర్వైరేవ సమర్చ్యతే
అందరితో పూజింపబడే, అందరితో ఆరాధింపబడే వాడు—
రచితాఞ్జలయః సర్వే త్వామేవైకముపాసితే
అందరూ చేతులు జోడించి నిన్నే ఒక్కరినే భక్తితో పూజించారు.
నమస్కారాదిపుణ్యానాం ఫలదస్త్వం మహేశ్వరర
ప్రముఖమైన పుణ్యకార్యాలైన నమస్కారాది ఫలితాలను ప్రసాదించే వాడవు, మహేశ్వరా.
తచ్ఛ్రుత్వా శఙ్కరః ప్రాహ దేవదేవం జనార్దనమ్
ఇలా విని శంకరుడు దేవదేవుడైన జనార్దనునితో ఇలా అన్నాడు:
కిన్తు నాస్తికజన్తూనాం ప్రవృత్త్యర్థమిదం మయా
'అయితే, నాస్తికుల ప్రవర్తన కోసం నేను ఇది చేశాను.'
తస్మాల్లోకోపకారార్థమిదం సర్వం కృతం మయా
'కాబట్టి, లోకానికి ఉపయోగపడాలని నేను ఈ కార్యాన్ని చేశాను.'
అథ తే గౌతమగృహం ప్రాప్తా దేవర్షయస్తదా
ఆ సమయంలో దేవర్షులు గౌతముని ఇంటికి వచ్చారు.
దేవో హనూమతా సార్ద్ధ్వం గాయన్నాస్తే మునీశ్వర
దేవుడు హనుమంతునితో కలిసి అక్కడ ఉండి పాటలు పాడుతున్నాడు, మునీశ్వరా.
హనుమత్కరమాలంబ్య దేవాభ్యాం సంగతో హరః
హనుమంతుని చేతిని పట్టుకొని, శివుడు ఇద్దరు దేవతలతో కలిసాడు.
గాయన్నాస్తే చ హనుమాంస్తుంబురుప్రముఖాస్తథా
హనుమంతుడు పాడుతూ కూర్చున్నాడు; తుంబురు మొదలైనవారు కూడా అలాగే ఉన్నారు.
ఆహూయ పార్వతీమీశ ఇదం వాక్యమువాచ హ
పార్వతిని పిలిచి, ఈశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు.
దేవ్యాహ న చ యుక్తం తద్భర్త్త్రా శుశ్రూషణం స్త్రియః
దేవి ఇలా చెప్పింది: భార్య భర్తకు అలా సేవ చేయడం సరైంది కాదు.
కేశప్రసాధనే దేవ తత్త్వం సర్వం న చేప్సితమ్
ప్రభూ, జుట్టు అలంకరణకు సంబంధించిన వాటన్నీ నాకు కావాలని లేదు.
తతశ్చరమసంలగ్న కేశపుష్పాదిమార్జనమ్
తర్వాత, చివరి సారిగా జుట్టు, పువ్వులు శుభ్రం చేశాడు.
తదా కిముత్తరం వాచ్యం తవ దేవాదివన్దిత
అప్పుడు ఏమి సమాధానం చెప్పాలి, దేవతలు స్తుతించే వాడా?
ఏవం హి భాషమాణాం తాం కరేణాకృష్య శఙ్కరః
అలా మాట్లాడుతున్న ఆమెను శంకరుడు తన చేతితో దగ్గరకు లాగాడు.
విభజ్య చ కరాభ్యాం స ప్రససార నఖైరపి
తన చేతులతో జుట్టు విడదీసి, గోళ్లు ఉపయోగించి సర్దాడు.
కృత్వా ధంమిల్లమకరోదథ మాలాం కరాగతామ్
జుట్టు చంపు చేసి, చేతిలో ఉన్న పువ్వులతో హారాన్ని తయారు చేశాడు.
కల్పప్రసూనమాలాం చ బ్రహ్మదత్తాం మహేశ్వరః
బ్రహ్మ ఇచ్చిన కల్పవృక్ష పుష్పాలతో మహేశ్వరుడు హారాన్ని తయారు చేశాడు.
అథాంసపృష్ఠ సంలగ్నమార్జనం కృతవాన్ విభుః
తర్వాత భర్త తన భుజం, వెనుక భాగాన్ని శుభ్రం చేశాడు.
కిమిదం దేవి చేత్యుక్త్వా నీవీబన్ధం చకార హ
'ఇది ఏమిటి దేవి?' అని అడిగి, నీవి కట్టాడు.
తతః ప్రాహ శివా శంభుం స్మిత్వా పర్వతనన్దినీ
అప్పుడు పర్వత కుమారి పార్వతి చిరునవ్వుతో శంభునితో మాట్లాడింది.
పూర్వమేవ మయా సర్వం జ్ఞాతప్రాయమభూత్కిల
నేను ముందే దాదాపు అన్నీ తెలుసుకున్నాను.
శిరో విభూషితం దేవ బ్రహ్మశీర్షస్య మాలయా
ప్రభూ, నా తల బ్రహ్మ తలపువ్వుల హారంతో అలంకరించబడింది.
శేషశ్చ వాసుకిశ్చైవ సవిషౌ తవ కఙ్కణౌ
శేషుడు, వాసుకి ఇద్దరూ విషంతో కూడినవారు, నీ చేతికడుగులు.
మహోక్షో వాహనం గోత్రం కులం చాజ్ఞాతమేవ చ
పెద్ద ఎద్దు నీ వాహనం, నీ వంశం, కుటుంబం కూడా నాకు తెలుసు.
ఏవం వదన్తీం గిరిజాం విష్ణుః ప్రాహాతికోపనః
ఇలా గిరిజా మాట్లాడినప్పుడు, విష్ణువు కోపం లేకుండా సమాధానం ఇచ్చాడు.
దుష్ప్రాణా న ప్రియా భద్రే తవ నూనమసంయమాత్
సౌమ్యే, నీకు ఆత్మనిగ్రహం లేకపోవడం వల్ల జీవితం నెమ్మదిగా సాగడం కష్టం అయింది.
ఇత్యుక్త్వాథ నఖాభ్యాం హి హరిశ్ఛేత్తుం శిరో గతః
ఇలా చెప్పి, హరి తన నఖాలతో ఆమె తలను తీసివేయడానికి ముందుకు వెళ్లాడు.
పార్వతీవచనం సర్వం ప్రియం మమ న చాప్రియమ్
పార్వతీ చెప్పిన ప్రతి మాట నాకు ఎంతో ఇష్టమైనది; ఏదీ నాకిష్టం లేనిది కాదు.