స్వరం ధ్రువం సమాదాయ సర్వలక్షణసంయుతమ్
అన్ని లక్షణాలతో కూడిన స్థిరమైన స్వరం ఆమె స్వీకరించింది.
వాసుదేవో మర్దలం చ కరాభ్యామప్యవాదయత్
వాసుదేవుడు తన చేతులతో మర్దలాన్ని వాయించాడు.
తానకా గౌతమాద్యాస్తు గయకో వాయుజో ఽభవత్
తానకా, గౌతముడు మొదలైన వారు అక్కడ ఉన్నారు; గాయకుడు వాయుపుత్రుడు.
మ్లానమల్మానమభవత్కృశాః పుష్టాస్తదాభవన్
బలహీనులు బలవంతులయ్యారు, క్షీణించినవారు మళ్లీ ఉత్సాహాన్ని పొందారు.
తూష్ణీభూతం సమభవద్దేవర్షిగణదానవమ్
దేవతలు, ఋషులు, దానవులందరూ మౌనంగా నిలిచిపోయారు.
స్వస్వవాహ నమారుహ్య నిర్గతాః సర్వదేవతాః
ప్రతి దేవతా తన వాహనంపై కూర్చొని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.
ప్లవగ త్వం మయాజ్ఞప్తో నిఃశఙ్కో వృషమారుహ
ఓ వానరా! నా ఆజ్ఞతో నీవు భయపడకుండా వృషభంపై ఎక్కు.
అథాహ కపిశార్దూలో భగవన్తం మహేశ్వరమ్
ఆ తర్వాత వానరసింహుడు మహేశ్వరుని ఎదుట ఇలా అన్నాడు.
తవ వాహనమారుహ్య పాతకీ స్యామహం విభో
ప్రభూ! మీ వాహనంపై ఎక్కితే నేను పాపి అవుతాను.
తవ చాభిముఖం గానం కరిష్యామి విలోకయ
కానీ నేను మీను ఎదురుగా చూసుకుంటూ పాట పాడుతాను — చూడండి.
ఆరూఢే శఙ్కరే దేవే హనుమత్కన్ధరాం శివః
శంకరుడు హనుమంతుని భుజాలపై ఎక్కినప్పుడు, శివుడు—
శృణ్వన్గీతిసుధాం శంభుర్గౌన్త మస్య గృహం తతః
ఆ గీతామృతాన్ని విని, శంభుడు అక్కడినుంచి గౌతముని ఇంటికి వెళ్లాడు.
పూజితా గౌతమేనాథ భోజనావసరే సతి
ఆ భోజన సమయానికి గౌతముడు అక్కడ సత్కరించబడ్డాడు.
ప్రరూఢమభవత్సర్వం గాయమానే హనూమతి
హనుమంతుడు పాడుతుండగా అన్నీ అభివృద్ధి చెందాయి.
తస్మిన్గానే సమస్తానాం చిత్రం దృష్టిరతిష్టత
ఆ పాట సమయంలో అందరి మనస్సులు ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాయి.
ప్రసన్నమూర్తిస్తరుణః సుమధ్యే విన్యస్తమూర్ద్ధ్వాఞ్జలిభిః శిరోభిః
ప్రసన్నమైన రూపంతో, యౌవనంతో మధ్యలో నిలబడి, అందరూ చేతులు, తలలు ముడిచారు.
పద్మాసనాసీనహనూమతోంఽజలౌ నిధాయ పాదం త్వపరం ముఖే చ
పద్మాసనంలో కూర్చున్న హనుమంతుడు ఒక కాలును చేతుల్లో ఉంచి, మరొక కాలును నోటికి దగ్గరగా పెట్టాడు.
స్కన్ధే ముఖే త్వంసతలే చ కణ్ఠే వక్షస్థలే చ స్తనమధ్యమే హృది
అతను భుజంపై, నోటివద్ద, చేతిపీఠంపై, గొంతులో, ఛాతీలో, వక్షోజమధ్యంలో, హృదయంలో కూడా తన కాలును ఉంచాడు.
శిరో గృహీత్వావనమయ్య శఙ్కరః పస్పర్శ పృష్ఠం చిబుకేన సో ఽధ్వని
శంకరుడు హనుమంతుని తలను తలదించించి, తన కినుకతో అతని వెన్నుపై తాకుతూ వెళ్లాడు.
హారం చ ముక్తాపరికల్పితం శివో హనూమతః కణ్ఠగతం చకార
శివుడు ముత్యాల హారాన్ని తయారుచేసి, హనుమంతుని గొంతులో వేసాడు.
హనూమతా సమో నాస్తి కృత్స్నబ్రహ్మాణ్డమణ్డలే
ఈ మొత్తం బ్రహ్మాండంలో హనుమంతునికి సమానుడు ఎవరూ లేరు.
సర్వోపనిషదవ్యక్తం త్వత్పదం కపిసర్వయుక్
అన్ని ఉపనిషత్తుల అసలైన తత్వం, ఓ కపిసర్వేశ్వరా, నీ పాదాలే.
మహాయోగిహృదంభోజే పరం స్వస్థం హనూమతి
మహాయోగుల హృదయ కమలంలో, పరమమైన ప్రశాంత హనుమంతుడు నివసిస్తున్నాడు.
భక్త్యా సంపూజితో ఽపీశ పాదో నో దర్శితస్త్వయా
ప్రభూ! నేను భక్తితో పూజించినా, నీవు నీ పాదాలను నాకు చూపలేదు.
హరిప్రియస్తథా శంభుర్న తాదృగ్భాగ్యమస్తి మే
హరి, శంభు ఇద్దరూ నాకు ప్రియమే, అయినా నాకు అలాంటి అదృష్టం లేదు.
న త్వయా సదృశో మహ్యం ప్రియో ఽన్యో ఽస్తి హరే క్వచిత్
హరే! నీవు లాంటి ప్రియుడు నాకు మరెవరూ ఎక్కడా లేరు.
అథ దేవాయ మహతే గౌతమః ప్రాణిపత్య చ
తర్వాత గౌతముడు, ఆ మహాదేవుని ముందు నమస్కరించాడు.
మధ్యాహ్నో ఽయం వ్యతిక్రాన్తో భుక్తివేలాఖిలస్య చ
మధ్యాహ్నం గడిచిపోయింది, అందరికీ భోజన సమయం వచ్చింది.
ప్రవిశ్య గౌతమగృహం భోజనాయోపచక్రమే
గౌతముని ఇంట్లోకి ప్రవేశించి, భోజనానికి ఏర్పాట్లు ప్రారంభించాడు.
హారైరనేకైరథ కణ్ఠనిష్కయజ్ఞోపవీతోత్తరవాససీ చ
అనేక హారాలతో, మెడలో అలంకారాలతో, యజ్ఞోపవీతంతో, ఉత్తరీయంతో అలంకరించాడు.