హర్యుత్తమాఙ్గం బాహుభ్యాం గృహీత్వా సంన్యమజ్జయత్
రెండు చేతులతో హరిలో తల పట్టుకుని, నీటిలో ముంచాడు.
పీడితః స హరిః సూక్ష్మం పాతయామాస శఙ్కరమ్
హరిలోను బలంగా నొక్కడంతో, అతను మృదువుగా శంకరుణ్ని నీటిలోకి నెట్టాడు.
అతాడయద్ధ్వరేర్వక్షః పాతయామాస చాచ్యుతమ్
వైరికి ఛాతీపై కొట్టి, అచ్యుతుణ్ని నీటిలోకి నెట్టాడు.
శీర్షే చైవాకిరచ్ఛంభుమథ శంభురథో హరిః
తలపై శంభుని రేణువులు చల్లాడు; తరువాత శంభు కూడా హరిలోకి అలాగే చేశాడు.
జలక్రీడాసంభ్రమేణ విస్రస్తజటబన్ధనాః
నీటిలో ఆటల ఉత్సాహంతో వారి జటలు విప్పివేయబడ్డాయి.
ఇతరే తరబద్ధ్వాసు జటాసు చ మునీశ్వరాః
ఇతర మునీశ్వరులు తమ జటలను పరస్పరం కట్టి ఉంచారు.
పాతయన్తో ఽన్యతశ్చాపి క్త్రోశన్తో రుదతస్తథా
కొంతమంది ఒకరిని ఒకరు నీటిలోకి నెట్టారు, మరికొందరు అరవుతూ, ఏడుస్తూ ఉన్నారు.
ఆకాశే వానరేశస్తు ననర్త చ ననాద చ
ఆకాశంలో వానరాధిపతి నాట్యం చేశాడు, గర్జించాడు కూడా.
సుగీత్యా లలితా యాస్తు ఆగాయత విధా దశ
అందంగా, మధురంగా పాడిన వారు పది విధాల పాటలు ఆలపించారు.
స్వయం గాతుం హి లలితం మన్దంమన్దం ప్రచక్రమే
ఆమె తానే మెల్లగా, మృదువుగా లలిత గానం మొదలు పెట్టింది.
స్వరం ధ్రువం సమాదాయ సర్వలక్షణసంయుతమ్
అన్ని లక్షణాలతో కూడిన స్థిరమైన స్వరం ఆమె స్వీకరించింది.
వాసుదేవో మర్దలం చ కరాభ్యామప్యవాదయత్
వాసుదేవుడు తన చేతులతో మర్దలాన్ని వాయించాడు.
తానకా గౌతమాద్యాస్తు గయకో వాయుజో ఽభవత్
తానకా, గౌతముడు మొదలైన వారు అక్కడ ఉన్నారు; గాయకుడు వాయుపుత్రుడు.
మ్లానమల్మానమభవత్కృశాః పుష్టాస్తదాభవన్
బలహీనులు బలవంతులయ్యారు, క్షీణించినవారు మళ్లీ ఉత్సాహాన్ని పొందారు.
తూష్ణీభూతం సమభవద్దేవర్షిగణదానవమ్
దేవతలు, ఋషులు, దానవులందరూ మౌనంగా నిలిచిపోయారు.
స్వస్వవాహ నమారుహ్య నిర్గతాః సర్వదేవతాః
ప్రతి దేవతా తన వాహనంపై కూర్చొని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.
ప్లవగ త్వం మయాజ్ఞప్తో నిఃశఙ్కో వృషమారుహ
ఓ వానరా! నా ఆజ్ఞతో నీవు భయపడకుండా వృషభంపై ఎక్కు.
అథాహ కపిశార్దూలో భగవన్తం మహేశ్వరమ్
ఆ తర్వాత వానరసింహుడు మహేశ్వరుని ఎదుట ఇలా అన్నాడు.
తవ వాహనమారుహ్య పాతకీ స్యామహం విభో
ప్రభూ! మీ వాహనంపై ఎక్కితే నేను పాపి అవుతాను.
తవ చాభిముఖం గానం కరిష్యామి విలోకయ
కానీ నేను మీను ఎదురుగా చూసుకుంటూ పాట పాడుతాను — చూడండి.
ఆరూఢే శఙ్కరే దేవే హనుమత్కన్ధరాం శివః
శంకరుడు హనుమంతుని భుజాలపై ఎక్కినప్పుడు, శివుడు—
శృణ్వన్గీతిసుధాం శంభుర్గౌన్త మస్య గృహం తతః
ఆ గీతామృతాన్ని విని, శంభుడు అక్కడినుంచి గౌతముని ఇంటికి వెళ్లాడు.
పూజితా గౌతమేనాథ భోజనావసరే సతి
ఆ భోజన సమయానికి గౌతముడు అక్కడ సత్కరించబడ్డాడు.
ప్రరూఢమభవత్సర్వం గాయమానే హనూమతి
హనుమంతుడు పాడుతుండగా అన్నీ అభివృద్ధి చెందాయి.
తస్మిన్గానే సమస్తానాం చిత్రం దృష్టిరతిష్టత
ఆ పాట సమయంలో అందరి మనస్సులు ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాయి.
ప్రసన్నమూర్తిస్తరుణః సుమధ్యే విన్యస్తమూర్ద్ధ్వాఞ్జలిభిః శిరోభిః
ప్రసన్నమైన రూపంతో, యౌవనంతో మధ్యలో నిలబడి, అందరూ చేతులు, తలలు ముడిచారు.
పద్మాసనాసీనహనూమతోంఽజలౌ నిధాయ పాదం త్వపరం ముఖే చ
పద్మాసనంలో కూర్చున్న హనుమంతుడు ఒక కాలును చేతుల్లో ఉంచి, మరొక కాలును నోటికి దగ్గరగా పెట్టాడు.
స్కన్ధే ముఖే త్వంసతలే చ కణ్ఠే వక్షస్థలే చ స్తనమధ్యమే హృది
అతను భుజంపై, నోటివద్ద, చేతిపీఠంపై, గొంతులో, ఛాతీలో, వక్షోజమధ్యంలో, హృదయంలో కూడా తన కాలును ఉంచాడు.
శిరో గృహీత్వావనమయ్య శఙ్కరః పస్పర్శ పృష్ఠం చిబుకేన సో ఽధ్వని
శంకరుడు హనుమంతుని తలను తలదించించి, తన కినుకతో అతని వెన్నుపై తాకుతూ వెళ్లాడు.
హారం చ ముక్తాపరికల్పితం శివో హనూమతః కణ్ఠగతం చకార
శివుడు ముత్యాల హారాన్ని తయారుచేసి, హనుమంతుని గొంతులో వేసాడు.