అథేశో విష్ణుమాలోక్య గృహీత్వా తత్కరం కరే
అప్పుడు ప్రభువు విష్ణువును చూసి, ఆయన చేయిని తన చేతిలో పట్టుకున్నాడు.
క్షామోదరో ఽసి గోవిన్ద దేయం తే భోజనం కిము
నీ పొట్ట బాగా చిన్నదిగా ఉంది, గోవిందా! నీకు ఏమి తినిపించగలం?
గచ్ఛ వా పార్వతీగేహం యా కుక్షిం పూరయిష్యతి
పార్వతీ ఇంటికి వెళ్ళు, ఆమె నీ పొట్ట నిండుస్తుంది.
ఆదిశ్య నన్దినం దేవో ద్వారాధ్యక్షం యథోక్తవత్
దేవుడు నందిని, ద్వారపాలకునికి చెప్పినట్లు ఆదేశించాడు.
సంపాదయాన్నం దేవేశా భోక్తుకామా వయం మునే
దేవతల ప్రభూ, మనకు భోజనం సిద్ధం చేయించు; మేము తినాలని కోరుకుంటున్నాము, మునీశ్వరా.
మృదుశయ్యాం సమారుహ్య శయితౌ దేవతోత్తమౌ
మృదువైన మంచంపైకి ఎక్కి, ఆ ఇద్దరు పరమదేవతలు పడుకున్నారు.
గత్వా తడాగం గంభీరం స్రాస్యన్తౌ దేవసత్తమౌ
ఆ ఇద్దరు ఉత్తమదేవతలు లోతైన చెరువుకు వెళ్లి స్నానం చేయడం ప్రారంభించారు.
మునయో రాక్షసాశ్చైవ జలక్రీడాం ప్రచక్రిరే
మునులు, రాక్షసులు అందరూ నీటిలో ఆటలు ఆడారు.
చక్రతుః శఙ్కరఋ పద్మకిఞ్జల్కాఞ్జలినా హరేః
వారు శంకరుడికి, హరిలోటస్ పువ్వు రేణువులతో చేతులు నింపి చల్లారు.
నేత్రే కేశరసంపాతాత్ప్రమీలయత కేశవః
ఆ రేణువుల ప్రవాహం వల్ల కేశవుడు కన్నులు మూసుకున్నాడు.
హర్యుత్తమాఙ్గం బాహుభ్యాం గృహీత్వా సంన్యమజ్జయత్
రెండు చేతులతో హరిలో తల పట్టుకుని, నీటిలో ముంచాడు.
పీడితః స హరిః సూక్ష్మం పాతయామాస శఙ్కరమ్
హరిలోను బలంగా నొక్కడంతో, అతను మృదువుగా శంకరుణ్ని నీటిలోకి నెట్టాడు.
అతాడయద్ధ్వరేర్వక్షః పాతయామాస చాచ్యుతమ్
వైరికి ఛాతీపై కొట్టి, అచ్యుతుణ్ని నీటిలోకి నెట్టాడు.
శీర్షే చైవాకిరచ్ఛంభుమథ శంభురథో హరిః
తలపై శంభుని రేణువులు చల్లాడు; తరువాత శంభు కూడా హరిలోకి అలాగే చేశాడు.
జలక్రీడాసంభ్రమేణ విస్రస్తజటబన్ధనాః
నీటిలో ఆటల ఉత్సాహంతో వారి జటలు విప్పివేయబడ్డాయి.
ఇతరే తరబద్ధ్వాసు జటాసు చ మునీశ్వరాః
ఇతర మునీశ్వరులు తమ జటలను పరస్పరం కట్టి ఉంచారు.
పాతయన్తో ఽన్యతశ్చాపి క్త్రోశన్తో రుదతస్తథా
కొంతమంది ఒకరిని ఒకరు నీటిలోకి నెట్టారు, మరికొందరు అరవుతూ, ఏడుస్తూ ఉన్నారు.
ఆకాశే వానరేశస్తు ననర్త చ ననాద చ
ఆకాశంలో వానరాధిపతి నాట్యం చేశాడు, గర్జించాడు కూడా.
సుగీత్యా లలితా యాస్తు ఆగాయత విధా దశ
అందంగా, మధురంగా పాడిన వారు పది విధాల పాటలు ఆలపించారు.
స్వయం గాతుం హి లలితం మన్దంమన్దం ప్రచక్రమే
ఆమె తానే మెల్లగా, మృదువుగా లలిత గానం మొదలు పెట్టింది.
స్వరం ధ్రువం సమాదాయ సర్వలక్షణసంయుతమ్
అన్ని లక్షణాలతో కూడిన స్థిరమైన స్వరం ఆమె స్వీకరించింది.
వాసుదేవో మర్దలం చ కరాభ్యామప్యవాదయత్
వాసుదేవుడు తన చేతులతో మర్దలాన్ని వాయించాడు.
తానకా గౌతమాద్యాస్తు గయకో వాయుజో ఽభవత్
తానకా, గౌతముడు మొదలైన వారు అక్కడ ఉన్నారు; గాయకుడు వాయుపుత్రుడు.
మ్లానమల్మానమభవత్కృశాః పుష్టాస్తదాభవన్
బలహీనులు బలవంతులయ్యారు, క్షీణించినవారు మళ్లీ ఉత్సాహాన్ని పొందారు.
తూష్ణీభూతం సమభవద్దేవర్షిగణదానవమ్
దేవతలు, ఋషులు, దానవులందరూ మౌనంగా నిలిచిపోయారు.
స్వస్వవాహ నమారుహ్య నిర్గతాః సర్వదేవతాః
ప్రతి దేవతా తన వాహనంపై కూర్చొని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.
ప్లవగ త్వం మయాజ్ఞప్తో నిఃశఙ్కో వృషమారుహ
ఓ వానరా! నా ఆజ్ఞతో నీవు భయపడకుండా వృషభంపై ఎక్కు.
అథాహ కపిశార్దూలో భగవన్తం మహేశ్వరమ్
ఆ తర్వాత వానరసింహుడు మహేశ్వరుని ఎదుట ఇలా అన్నాడు.
తవ వాహనమారుహ్య పాతకీ స్యామహం విభో
ప్రభూ! మీ వాహనంపై ఎక్కితే నేను పాపి అవుతాను.
తవ చాభిముఖం గానం కరిష్యామి విలోకయ
కానీ నేను మీను ఎదురుగా చూసుకుంటూ పాట పాడుతాను — చూడండి.