బ్రహ్మాణం చ హరిం తత్ర స్థితౌ ప్రాహ శివో వచః
అక్కడ బ్రహ్మ, హరిదేవులు ఉన్నప్పుడు, శివుడు వారితో ఇలా అన్నాడు.
గత్వా పశ్యామి హే విష్ణో సర్వం తత్కృతసాహసమ్
విష్ణువా! నేను వెళ్లి, అతడు చేసిన కార్యాలన్నీ చూచుతాను.
నన్దికేన సువేషేణ ధృతే ఛత్రే ఽతిశోభనే
నందీ అందంగా అలంకరించుకొని, అతి అందమైన గొడుగు పట్టుకొని ఉన్నాడు.
మహేశానుమతిం లబ్ధ్వా హరిర్నాగాన్తకే స్థితః
మహేశ్వరుని అనుమతి పొంది, హరి పాము చివర నిలిచాడు.
శివానుమత్యా బ్రహ్మాపి హంసారూఢో ఽభవత్తదా
శివుని అనుమతితో, బ్రహ్మ కూడా ఆ సమయంలో హంసపై కూర్చున్నాడు.
ఇన్ద్రాదిసర్వదేవాశ్చ స్వస్వవాహనసంయుతాః
ఇంద్రుడు మరియు ఇతర దేవతలు తమ తమ వాహనాలతో కలిసి వచ్చారు.
కోటికోటిగణాకీర్ణా గౌతమస్యాశ్రమం గతాః
కోటికోట్ల జనసమూహంతో కూడి, వారు గౌతముని ఆశ్రమానికి వెళ్లారు.
స్వభక్తం జీవయామాస వామకోణనిరీక్షణాత్
వామభాగం నుండి చూపించి, తన భక్తుని తిరిగి బ్రతికించాడు.
తదాకర్ణ్య వచస్తస్య గౌతమః ప్రాహ సాదరమ్
ఆ మాటలు విని, గౌతముడు గౌరవంతో ఇలా అన్నాడు.
త్వల్లిఙ్గార్చనసామర్థ్యం నిత్యమస్తు మమేశ్వర
ప్రభూ! నేను ఎప్పుడూ నీ లింగాన్ని ఆరాధించగల శక్తి నాకు కలగాలని కోరుకుంటున్నాను.
శిష్యో ఽయం మే మహాభాగో హేయాదేయాదివర్జితః
ఈ నా శిష్యుడు ఎంతో భాగ్యవంతుడు, తీసుకోవడం వదిలేయడం లాంటి లోపాలు లేవు.
న ఘ్రాణగ్రాహ్యం దేవేశ న పాతవ్యం న చేతరత్
దేవతల అధినాథా! దీన్ని వాసన చూడకూడదు, త్రాగకూడదు, మరేదీ చేయకూడదు.
ఉన్మత్తవికృతాకారః శఙ్కరాత్మేతి కీర్తితః
అతడు పిచ్చివాడిలా, వింత రూపంతో, శంకరుని స్వరూపమని పిలవబడతాడు.
ఏతన్మే దీయతాం దేవ మృతానామమృతిస్తథా
దేవా! ఇది నాకు దయచేయు — మరణించినవారికి కూడా అమృతత్వం కలగాలని కోరుతున్నాను.
స్వాంశేన వాయునా దేహమావిశజ్జగదీశ్వరః
ప్రపంచాధిపతి తన స్వభాగంతో, వాయువులోనుండి ఆ దేహంలో ప్రవేశించాడు.
పర్యాయైరుచ్యతే ఽధీశః సాక్షాద్విష్ణుః శివః పరః
పలుకుబడిలో, పరమేశ్వరుడు నేరుగా విష్ణువు, శివుడు, పరమాత్మ అని పిలవబడతాడు.
మమాజ్ఞాకారకో రామభక్తః పూజితవిగ్రహః
అతడు నా ఆజ్ఞకు లోబడి, రామునికి భక్తుడై, విగ్రహాన్ని పూజిస్తాడు.
త్వయా కృతమిదం వేశ్మ విస్తృతం సుప్రతిష్టితమ్
ఈ విశాలమైన, బలమైన గృహాన్ని నువ్వే నిర్మించావు.
సమర్చితాః ప్రయాస్యామః స్వస్వవాసం తతః పరమ్
మేము పూజింపబడిన తరువాత, ప్రతి ఒక్కరం మన ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్తాము.
అయోగ్యం ప్రార్థయామీశ హ్యర్థీ దోషం న పశ్యతి
ప్రభూ! కోరేవాడు అనర్హమైనదాన్ని అడుగుతాడు, లోపాన్ని గమనించడు.
అథేశో విష్ణుమాలోక్య గృహీత్వా తత్కరం కరే
అప్పుడు ప్రభువు విష్ణువును చూసి, ఆయన చేయిని తన చేతిలో పట్టుకున్నాడు.
క్షామోదరో ఽసి గోవిన్ద దేయం తే భోజనం కిము
నీ పొట్ట బాగా చిన్నదిగా ఉంది, గోవిందా! నీకు ఏమి తినిపించగలం?
గచ్ఛ వా పార్వతీగేహం యా కుక్షిం పూరయిష్యతి
పార్వతీ ఇంటికి వెళ్ళు, ఆమె నీ పొట్ట నిండుస్తుంది.
ఆదిశ్య నన్దినం దేవో ద్వారాధ్యక్షం యథోక్తవత్
దేవుడు నందిని, ద్వారపాలకునికి చెప్పినట్లు ఆదేశించాడు.
సంపాదయాన్నం దేవేశా భోక్తుకామా వయం మునే
దేవతల ప్రభూ, మనకు భోజనం సిద్ధం చేయించు; మేము తినాలని కోరుకుంటున్నాము, మునీశ్వరా.
మృదుశయ్యాం సమారుహ్య శయితౌ దేవతోత్తమౌ
మృదువైన మంచంపైకి ఎక్కి, ఆ ఇద్దరు పరమదేవతలు పడుకున్నారు.
గత్వా తడాగం గంభీరం స్రాస్యన్తౌ దేవసత్తమౌ
ఆ ఇద్దరు ఉత్తమదేవతలు లోతైన చెరువుకు వెళ్లి స్నానం చేయడం ప్రారంభించారు.
మునయో రాక్షసాశ్చైవ జలక్రీడాం ప్రచక్రిరే
మునులు, రాక్షసులు అందరూ నీటిలో ఆటలు ఆడారు.
చక్రతుః శఙ్కరఋ పద్మకిఞ్జల్కాఞ్జలినా హరేః
వారు శంకరుడికి, హరిలోటస్ పువ్వు రేణువులతో చేతులు నింపి చల్లారు.
నేత్రే కేశరసంపాతాత్ప్రమీలయత కేశవః
ఆ రేణువుల ప్రవాహం వల్ల కేశవుడు కన్నులు మూసుకున్నాడు.