సర్వదా తం గురుర్దృష్ట్వా కరమాలంబ్య మన్దిరమ్
ప్రతి సారి అతడిని చూసిన గురువు, అతని చేయి పట్టుకుని ఆలయంలోకి తీసుకెళ్లేవాడు.
స్వయం తదస్య పాత్రేణ బుభుజేగౌతమో మునిః
ఆ ముని గౌతముడు, అతని పాత్రతోనే తానే భోజనం చేసేవాడు.
నిర్దిష్టో గురుపత్న్యా తు బుభుజే సో ఽవిశేషతః
గురుపత్ని చెప్పినపుడు, అతడు ఎలాంటి భేదభావం లేకుండా భోజనం చేసేవాడు.
కణ్టకానన్నవద్భుక్త్వా యథాపూర్వమతిష్ఠత
ముల్లు వంటివి కలిగిన అన్నాన్ని తిన్న తర్వాత కూడా, అతడు మునుపటిలాగే ఉండేవాడు.
దినేదినే తత్ప్రదత్తం లోష్టమంబు చ గోమయమ్
ప్రతి రోజు అతనికి వాళ్ల దగ్గర నుంచి మట్టికొమ్ము, నీళ్లు, ఆవుపేడ మాత్రమే దక్కేవి.
ఏతాదృశో మునిరసౌ చణ్డాలసదృశాకృతిః
ఆ ముని రూపం చండాలుడిలా కనిపించేది.
అన్త్యజోచితవేషశ్చ వృషపర్వాణమభ్యగాత్
అంత్యజులకు తగిన వేషంలో వృషపర్వణి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
వృషపర్వా తమజ్ఞాత్వా పీడయిత్వా శిరో ఽచ్ఛినత్
వృషపర్వా అతన్ని గుర్తుపట్టక, బాధించి, తలను కోసేశాడు.
అతీవ కలుషం హ్యాసీత్తత్రస్థా మునయస్తథా
అక్కడ ఉన్న మునులు చాలా అపవిత్రులయ్యారు.
నిర్యయౌ చక్షుషో వారి శోకం సందర్శయన్నివ
వారి కన్నీళ్లలోని దుఃఖం బయటపడినట్టు నీళ్లు కారాయి.
కిమనేన కృతే పాపం యేన చ్ఛిన్నమిదం శిరః
ఇతడు ఏ పాపం చేశాడో, ఎందుకీ తల కోసివేయబడింది?
మమాపి మరణం సత్యం శిష్యచ్ఛద్మా యతో గురుః
నిజంగా, నా మరణం కూడా ఖచ్చితమే, ఎందుకంటే గురువు శిష్యుడి వేషంలో ఉన్నాడు.
మరణం యత్ర దృష్టం స్యాత్తత్ర నో మరణం ధ్రువమ్
మరణం ఎక్కడ కనిపిస్తే, మన మరణం కూడా అక్కడే తప్పదు.
ఏనం సంజీవయిష్యామి భార్గవం శఙ్కరప్రియమ్
ఈ భార్గవుడిని, శంకరునికి ప్రియమైనవాడిని, నేను తిరిగి బ్రతికిస్తాను.
ఇతి వాదిని విప్రేన్ద్రే గౌతమో ఽపి మమార హ
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, గౌతముడు కూడా మరణించాడు.
తస్యైవం హతిమాజ్ఞాయ ప్రహ్లాదాద్యా దితీశ్వరాః
అతని హత్య విషయం తెలుసుకున్న ప్రహ్లాదుడు, ఇతర దైత్యాధిపతులు—
మృతమాసీదథ బలం తస్య బాణస్య ధీమతః
ఆ ధీరుడైన బాణుని బలము అప్పుడు పోయింది.
గౌతమేన మహేశస్య పూజయా పూజితో విభుః
గౌతముడు మహేశ్వరుని పూజతో ఆ ప్రభువును సత్కరించాడు.
అహో కష్టమహోకష్టం మహేశా బహవో హతాః
అయ్యో! ఎంత భయంకరం, ఎంత దారుణం! మహేశుని భక్తులు చాలామంది హతమయ్యారు.
ఇతి నిశ్చిత్య గతవాన్మన్దరాచలమవ్యయమ్
ఇలా నిర్ణయించుకుని, అతడు అవినాశమైన మందార పర్వతానికి వెళ్లాడు.
బ్రహ్మాణం చ హరిం తత్ర స్థితౌ ప్రాహ శివో వచః
అక్కడ బ్రహ్మ, హరిదేవులు ఉన్నప్పుడు, శివుడు వారితో ఇలా అన్నాడు.
గత్వా పశ్యామి హే విష్ణో సర్వం తత్కృతసాహసమ్
విష్ణువా! నేను వెళ్లి, అతడు చేసిన కార్యాలన్నీ చూచుతాను.
నన్దికేన సువేషేణ ధృతే ఛత్రే ఽతిశోభనే
నందీ అందంగా అలంకరించుకొని, అతి అందమైన గొడుగు పట్టుకొని ఉన్నాడు.
మహేశానుమతిం లబ్ధ్వా హరిర్నాగాన్తకే స్థితః
మహేశ్వరుని అనుమతి పొంది, హరి పాము చివర నిలిచాడు.
శివానుమత్యా బ్రహ్మాపి హంసారూఢో ఽభవత్తదా
శివుని అనుమతితో, బ్రహ్మ కూడా ఆ సమయంలో హంసపై కూర్చున్నాడు.
ఇన్ద్రాదిసర్వదేవాశ్చ స్వస్వవాహనసంయుతాః
ఇంద్రుడు మరియు ఇతర దేవతలు తమ తమ వాహనాలతో కలిసి వచ్చారు.
కోటికోటిగణాకీర్ణా గౌతమస్యాశ్రమం గతాః
కోటికోట్ల జనసమూహంతో కూడి, వారు గౌతముని ఆశ్రమానికి వెళ్లారు.
స్వభక్తం జీవయామాస వామకోణనిరీక్షణాత్
వామభాగం నుండి చూపించి, తన భక్తుని తిరిగి బ్రతికించాడు.
తదాకర్ణ్య వచస్తస్య గౌతమః ప్రాహ సాదరమ్
ఆ మాటలు విని, గౌతముడు గౌరవంతో ఇలా అన్నాడు.
త్వల్లిఙ్గార్చనసామర్థ్యం నిత్యమస్తు మమేశ్వర
ప్రభూ! నేను ఎప్పుడూ నీ లింగాన్ని ఆరాధించగల శక్తి నాకు కలగాలని కోరుకుంటున్నాను.