వాజీ వృషో హంసకూర్మౌం వాహనాని విదుర్బుధాః
గురువులు గుర్రం, ఎద్దు, హంస, తాబేలు వీరి వాహనాలు అని తెలుసుకుంటారు.
త్రిశూలం పద్మచక్రే చ క్రమాదిన్ద్రాదిహేతయః
త్రిశూలం, పద్మం, చక్రం అనేవి వరుసగా ఇంద్రుడు మొదలైన వారి ఆయుధాలు.
శఙ్ఖతోయం పరిక్షిప్యోద్వాహుర్నృత్యన్ పతేత్క్షితౌ
శంఖంలో నీళ్లు చల్లి, వాహకుడు నృత్యం చేస్తూ భూమిపై పడాలి.
దక్షిణే స్థణ్డిలం కృత్వా తత్ర సంస్కారమాచరేత్
దక్షిణవైపు స్థలాన్ని తయారు చేసి, అక్కడ సంస్కారం నిర్వహించాలి.
కుశైస్తద్వర్మణాభ్యుక్ష్య పూజ్య తత్ర న్యసేద్వసుమ్
ఆ స్థలాన్ని కుశ గడ్డి, నీటితో శుద్ధి చేసి, పూజించి, ఆస్తిని అక్కడ ఉంచాలి.
మహావ్యాహృతిభిర్యస్తు సమస్తాభిశ్చతుష్టయమ్
ఎవరైనా మహావ్యాహృతులతో నాలుగు అర్పణలను కలిపి సమర్పిస్తే—
సఘృతైః సాధకశ్రేష్ఠః పఞ్చవింశతిసంఖ్యయా
నీవు గొప్ప సాధకుడవు, నీవు నెయ్యితో ఇరవై ఐదు సార్లు ఆ హోమాన్ని చేయాలి—
దేవం సంయోజయేన్మూర్తౌం తతో వహ్నిం విసర్జయేత్
దేవుని విగ్రహంలో ఆవాహన చేసి, ఆ తరువాత అగ్నిని వదిలించాలి.
కర్మాన్తరే ఽపి సంప్రాప్తే సాన్నిధ్యం కురు సాదరమ్
ఇంకా ఏదైనా కర్మ వచ్చినా, భక్తితో ఆ ఆహ్వానాన్ని చేయాలి.
అవశిష్టేన హవిషా గన్ధపుష్పాక్షతాన్వితమ్
మిగిలిన హవిస్సును సుగంధం, పువ్వులు, అక్షతలతో కలిపి—
యే రౌద్రా రౌద్రకర్మాణో రౌద్రస్థాననివాసినః
అతిశయంగా ప్రవర్తించే, క్రూరమైన పనులు చేసే, భయంకరమైన ప్రదేశాల్లో నివసించే వారు—
విఘ్నభూతాస్తథా చాన్యే దిగ్విదిక్షు సమాశ్రితాఃగ
అలాగే, అన్ని దిక్కులలో ఉండే ఇతర విఘ్నాలు కూడా—
ఇత్యష్టదిక్షు దత్వా చ పునర్భూతబలిం చరేత్
అలా ఎనిమిది దిక్కులలో వారికి నైవేద్యం సమర్పించి, మళ్లీ భూతబలిని చేయాలి.
దేవతాయాః కరే దద్యాత్పునశ్చాచమనీయకమ్
దేవత చేతిలో మళ్లీ ఆచమనం కోసం నీరు పెట్టాలి.
నైవేద్యం చ తతో దద్యాత్తత్తదుచ్ఛిష్టభోజినే
ఆ తరువాత నైవేద్యాన్ని సమర్పించి, మిగిలిన భాగాన్ని అవశేష భోజనమందు వారికి ఇవ్వాలి.
శక్తేరుచ్ఛిష్టచాణ్డాలీ ప్రోక్తా ఉచ్ఛిష్టభోజినః
శక్తి అవశేషాన్ని తినే వారు చండాలిగా పిలవబడతారు; అవశేష భోజనులు అని కూడా అంటారు.
జప్త్వా మన్త్రం యథాశక్తి దేవతాయై నివేదయేత్
తన శక్తికి తగినంత మంత్రాన్ని జపించి, ఆ నైవేద్యాన్ని దేవతకు సమర్పించాలి.
సిద్ధిర్భవతు మే దేవ త్వత్ప్రసాదాత్త్వయి స్థితా
దేవా! నీ కృప వల్ల నాకు సిద్ధి కలగాలి; ఎందుకంటే అది నీలోనే ఉంది.
మనసా వచసా చేతి ప్రణామో ఽష్టాఙ్గ ఈరితః
మనసుతో, మాటతో నమస్కారం చేయడమే అష్టాంగ ప్రణామంగా చెప్పబడింది.
పఞ్చాఙ్గకః ప్రణామః స్యాత్పూజాయాం ప్రవరావుభౌ
పూజలో ఐదు భాగాలతో చేసే నమస్కారం కూడా ఉత్తమమైనదిగా భావించబడుతుంది.
విష్ముసోమార్కవిఘ్నానాం వేదార్ధేన్ద్వద్రివహ్నయః
విష్ణువు, సోముడు, సూర్యుడు, విఘ్నహర్తలు, వేదాలు, చంద్రుడు, పర్వతం, అగ్నులు—
ఇతః పూర్ణం ప్రాణబుద్ధిదేహధర్మాధికారతః
ఇక్కడ నుంచి ప్రాణం, బుద్ధి, శరీరం, ధర్మం వల్ల సంపూర్ణత కలుగుతుంది.
వాచా హస్తాభ్యాం చ పద్భ్యా ముదరేణ తతః పరమ్
మన మాటలతో, చేతులతో, కాళ్లతో, పొట్టతో చేసే ప్రతి పని,
తత్సర్వం చ తతో బ్రహ్మర్పణం భవతు ఠద్వయమ్
ఆ అన్నీ స్థిరమైనవి, చలించేవి రెండూ పరబ్రహ్మకు అర్పణగా మారాలి.
తారం తత్సదతో బ్రహ్మర్పణమస్తు మనుర్మతః
మనువు చెప్పినట్టు, పలుకుబడి, సత్యం, మేలైనవి అన్నీ బ్రహ్మకు అర్పణగా ఉండాలి.
అజ్ఞానాద్వా ప్రమాదాద్వా వైకల్యాత్సాధనస్య చ
అజ్ఞానంతోనో, అలసత్వంతోనో, లేక సాధనలో లోపంతోనో,
ద్రవ్యహీనం క్రియాహీనం మన్త్రహీనం మయాన్యథా
నా వల్ల పదార్థం లేకపోయినా, కర్మ సరిగా చేయకపోయినా, మంత్రం లేకపోయినా,
యన్మయా క్రియతే కర్మ జాగ్రత్స్వప్రసుషుప్తిషు
నేను మెలకువలోనో, కలలోనో, గాఢనిద్రలోనో చేసే ప్రతి కార్యం,
భూమౌ స్ఖలితపాదానాం భూమిరేవావలంబనమ్
భూమిపై కాలు జారినవారికి భూమే ఆధారం అవుతుంది.
అన్యథా శరణం నాస్తి త్వమేవ శరణం మమ
ఇంకెవరూ ఆశ్రయం లేరు; నీవే నా శరణు.