ఆద్యన్తమధ్యే ఫట్కారః షోఢా యస్మిన్ప్రదృశ్యతే
మంత్రం ప్రారంభంలో, మధ్యలో, చివరన ఆరు సార్లు ఫట్ అక్షరం కనిపిస్తుంది.
కూట ఏకాక్షరో మన్త్రః స ఏవోక్తో నిరంశకః
ఒకే ఒక్క అక్షరంతో కూడిన కూట మంత్రాన్ని విడదీయలేనిదిగా అంటారు.
షడ్వర్ణో బీజహీనో వా సార్ద్ధసప్తాక్షరో ఽపి వా
ఆరు అక్షరాల మంత్రం, లేక బీజం లేనిది, లేదా ఏడున్నర అక్షరాల మంత్రం ఉండొచ్చు.
సార్ద్ధబీజత్రయయుతో మన్త్రో వింశతివర్ణవాన్
ఒకన్నర బీజాలతో, మూడు బీజాలతో కూడిన మంత్రానికి ఇరవై అక్షరాలు ఉంటాయి.
యో మన్త్రో దన్తవర్ణస్తు మోహితః స తు కీర్తితః
దంత్యాక్షరాలతో కూడిన మంత్రం మోహితమైనదిగా చెప్పబడింది.
క్షుధార్తః స తు విజ్ఞేయో మన్త్రసిద్ధివివర్జితః
అటువంటి మంత్రం ఆకలితో ఉన్నదిగా, మంత్రశక్తి లేనిదిగా గుర్తించాలి.
త్రయోర్వింశతివర్ణో వా స మనుర్దృప్తసంజ్ఞకః
ఇరవై మూడు అక్షరాల మంత్రాన్ని అహంకారంతో ఉన్నదిగా అంటారు.
ఏకోన త్రింశదర్ణో వా మన్త్రో హీనాఙ్గకః స్మృతః
ఇరవై తొమ్మిది అక్షరాల మంత్రం లోపభూయిష్టమైనదిగా భావించబడుతుంది.
అతిక్రూరః స విజ్ఞేయో ఽఖిలకర్మసు గర్హితః
అటువంటి మంత్రం అత్యంత క్రూరంగా, అన్ని క్రియల్లో నిందించబడుతుంది.
వ్రీడితః స తు విజ్ఞేయః సర్వకర్మసు న క్షమః
అటువంటి మంత్రం సిగ్గుపడినదిగా, ఏ కార్యానికి కూడా అనర్హమని తెలుసుకోవాలి.
పఞ్చషషఅట్యర్ణమారభ్య నవనన్దాక్షరావధి
అరవై అయిదు అక్షరాల నుండి తొమ్మిది ఆనందదాయక అక్షరాల వరకు—
త్రయోదశార్ణా యే మన్త్రాస్తిథ్యర్ణాశ్చ తథా పునః
పదమూడు అక్షరాల మంత్రాలు, అలాగే స్థిరమైన అక్షరాల మంత్రాలు కూడా—
శతం సార్ద్ధశతం వాపి శతద్వయమథాపి వా
వంద, వంద యాభై, లేదా రెండు వందల అక్షరాల మంత్రాలు—
యే మన్త్రా వర్ణసంఖ్యాకా నిఃస్నేహాస్తే ప్రకీర్తితాః
స్థిరమైన అక్షరాల సంఖ్యతో, ప్రేమ లేకుండా ఉన్న మంత్రాలు ఇలానే వివరించబడ్డాయి.
అతివృద్ధాః ప్రయోగేషు శిథిలాస్తే సమీరితాః
అత్యంత పొడవుగా ఉన్న మంత్రాలు ఆచరణలో మృదువుగా ఉంటాయని చెప్పబడింది.
తద్వర్ద్ధ్వం చైవ యే మన్త్రాః స్తోత్రరూపాస్తు తే స్మృతాః
అదికంటే ఎక్కువ అక్షరాల మంత్రాలు స్తోత్రాల రూపంలో ఉన్నవిగా భావించాలి.
దోషానేతానవిజ్ఞాయ మన్త్రానేతాఞ్జపన్తి యే
మంత్రాల లోపాలు, గుణాలు తెలియకపోయినా జపించే వారు—
ఛిన్నాదిదోషదుష్టానాం మన్త్రాణాం సాధనం బ్రువే
చిన్నదిగా మొదలైన లోపాలతో కలిసిన మంత్రాలను సరిదిద్దే విధానాన్ని నేను చెప్పుతున్నాను.
యం కఞ్చిదపి వా మన్త్రం తస్య స్యుః సర్వసిద్ధయః
ఏదైనా మంత్రం అయినా అన్ని సిద్ధులను ప్రసాదించగలదు.
యోనిముద్రాబన్ధ ఏవం భవేదాసనముత్తమమ్
యోని ముద్ర, బంధాన్ని పాటించటం వలన ఆసనం ఉత్తమంగా అవుతుంది.
తదగ్రే సరహస్యం తే కథయిష్యామి నారద
ఇంకా ముందుగా, నరదా! నీకు రహస్యాన్ని చెబుతాను.
గుర్వనుజ్ఞారతః శ్రీమానభిషేకసమన్వితః
గురువు అనుమతికి నిష్టతో, ఐశ్వర్యం, అభిషేకంతో కూడినవాడు—
మన్త్రతన్త్రార్థతత్త్వజ్ఞో నిగ్రహానుగ్రహక్షమః
మంత్రాలు, తంత్రాలు వాటి అర్థాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, శిక్షించడానికీ, అనుగ్రహించడానికీ సమర్థుడు.
తత్త్వనిష్కాసనే దక్షో వినయీ చ సువేషవాన్
నిజాన్ని తెలుసుకోవడంలో నైపుణ్యం కలవాడు, వినయంతో ఉండేవాడు, సరిగ్గా దుస్తులు ధరించినవాడు.
నిత్యానుష్టానసంయుక్తస్త్వాచార్యః పరికీర్తితః
ఎప్పుడూ విధిగా ఆచరణలో ఉండేవాడే గురువు అని పిలవబడతాడు.
శమాదిసాధనోపేతః శ్రద్ధావాన్ సుస్థిరాశయః
శాంతి మొదలైన మంచి లక్షణాలతో, భక్తితో, స్థిరమైన మనస్సుతో ఉండేవాడు.
దృఢవ్రతసమాచారః కృతజ్ఞః పాపభీరుకః
దృఢమైన వ్రతాలు, మంచి ప్రవర్తన కలవాడు, కృతజ్ఞత కలవాడు, పాపానికి భయపడేవాడు.
ఏవంవిధో భవేచ్ఛిష్యస్త్వన్యథా గురుదుఃఖదః
శిష్యుడు ఇలాంటి లక్షణాలు కలవాడై ఉండాలి; లేకపోతే గురువుకు బాధ కలిగిస్తాడు.
ప్రాక్ప్రత్యగ్దక్షిణోదక్చపఞ్చసూత్రాణి పాతయేత్
తూర్పు, పడమర, దక్షిణ, ఉత్తర, కింద ఇలా ఐదు దారాలను పరచాలి.
తత్రాద్యప్రథమే త్వాద్యం ద్వితీయాద్యే ద్వితీయకమ్
అందులో మొదటిదానిలో మొదటిదాన్ని, రెండవదానిలో రెండవదాన్ని పెట్టాలి.