మలకర్మాదిపాశేన కశ్చిదాత్మా నియన్త్రితః
మలము, కర్మ మొదలైన బంధనాలతో కొన్ని ఆత్మలు నియంత్రించబడతాయి.
అథ తత్రాహృతైర్మాత్రా పానాన్నాద్యైశ్చ పోషితః
తరువాత, అక్కడ తల్లి తినే త్రాగే పదార్థాల ద్వారా పోషణ పొందుతూ పెరుగుతాడు.
దుఃఖాద్యః పీడితశ్చైవాచ్ఛన్నదేహో జరాయుణా
బాధలతో బాధపడుతూ, తన శరీరం గర్భంలో పూర్తిగా కప్పబడి ఉంటాడు.
స్మరంస్తిష్టతి దుఃఖాత్మాపీడ్యమానో ముహుర్ముహుః
అతడు బాధతో నిండిన మనసుతో, మళ్లీ మళ్లీ బాధపడుతూ, స్పృహతో ఉంటాడు.
సంపీడితో నిఃసరతి యోనియన్త్రాదవాఙ్ముఖః
బాగా నలిపివేయబడి, ముఖం క్రిందకు ఉండగా, జనన మార్గం నుంచి బయటకు వస్తాడు.
తతః క్రమేణ స శిశుర్వర్ధమానో దినేదినే
అంతటితో ఆ శిశువు రోజుకో రోజు పెరుగుతూ ఎదుగుతాడు.
ఏవం క్రమేణ లోకే ఽస్మిన్దేహినాం దేహసంభవః
ఇలా ఈ లోకంలో ప్రతి జీవికి శరీర జననం క్రమంగా జరుగుతుంది.
యస్తారయతి నాత్మానం తస్మాత్పాపతరో ఽత్ర కః
తనను తాను రక్షించుకోని వాడు కన్నా పాపిష్ఠుడు ఇంకెవడు ఉంటాడు?
పశ్వాదీనాం చ సర్వేషాం చ సర్వేషాం సాధారణమితీరితమ్
ఈ విధంగా జంతువులకు సహా అన్ని జీవులకు ఇది సాధారణమని చెప్పబడింది.
మనుష్యాణామయం ధర్మః రవబన్ధచ్ఛేదనాత్మకః
మనుషులకు మాత్రం ఈ ధర్మం బంధనాలను తెంచుకునే లక్షణంతో ఉంటుంది.
అతో బన్ధనవిచ్ఛిత్త్యై మన్త్రదీక్షాం సమాచరేత్
కాబట్టి బంధనాలను విడదీయడానికి మంత్రదీక్ష తీసుకోవాలి.
శుద్ధాత్మతత్త్వనామాసౌ నిర్వాణపదమశ్నుతే
శుద్ధాత్మతత్వాన్ని గ్రహించినవాడు మోక్ష స్థితిని పొందుతాడు.
యజతే శివం మన్త్రైశ్చ రవపరేషాం హితాయ సః
బంధనంలో ఉన్నవారి మేలుకోసం, మంత్రాలతో శివుని ఆరాధిస్తాడు.
శివశక్త్యాదిభిః సార్ద్ధం పశ్యత్యాత్మగతావృత్తిః
శివుడు, శక్తి మరియు ఇతరులతో కలిసి, తనలోని ఆత్మగత క్రియలను తెలుసుకుంటాడు.
న ప్రకాశయితుం శక్తా పాశత్వాన్నిగడాదివత్
కానీ బంధనాల వల్ల, గొలుసులతో కట్టినవాడిలా, దాన్ని బయటకు చెప్పలేడు.
అతః శాస్త్రోక్తవిధినా మత్రదీక్షాం సమాచరేత్
అందుకే శాస్త్రంలో చెప్పిన విధంగా మంత్రదీక్ష తీసుకోవాలి.
అనుష్టానం ప్రకుర్వీత నిత్యనమిత్తికాత్మకమ్
నిత్యకర్మలు, అవసరమైన కర్మలు రెండూ కూడా ఆచరించాలి.
యో యస్మిన్నాశ్రమే తిష్టన్దీక్షాం ప్రాప్నోతి మానవః
ఏ ఆశ్రమంలో ఉన్నా, మానవుడు దీక్ష పొందితే చాలు.
కృతాన్యపి న కర్మాణి బన్ధనాయ భవన్తి హి
ఆ తరువాత చేసిన పనులు కూడా బంధనానికి కారణం కావు.
దీక్షితో ఽభిలషేద్భోగాన్యద్యల్లోకగతానసౌ
దీక్ష పొందినవాడు, లోకంలో ఉన్న అనుభవాలను కోరుకోవచ్చు.
నిత్యం నైమిత్తికం దీక్షాం ప్రాప్య యో నాచరేన్నరః
ఎవరైనా మనిషి నిత్యం చేయవలసిన లేదా సందర్భానుసారంగా చేయవలసిన కర్మలకు దీక్ష తీసుకుని, వాటిని ఆచరించకపోతే—
తస్మాత్తు దీక్షితః కుర్య్యాన్నిత్యనైమిత్తికాదికమ్
అందుకే, దీక్ష పొందినవాడు నిత్యకర్మలు, నైమిత్తిక కర్మలు అన్నిటినీ తప్పకుండా చేయాలి.
నిత్యనైమిత్తికాచార పాలకస్య నరస్య తు
నిత్యకర్మలు, నైమిత్తిక కర్మలు పాటించే మనిషికి—
తత్రాపి గురుభక్తస్య గతిర్భవతి నాన్యథా
వారిలో కూడా గురువుకు భక్తి కలిగినవాడికే గమ్యం లభిస్తుంది, ఇతరులకు కాదు.
దృష్టాద్యర్థతయా యస్య గురుభక్తిస్తు కృత్రిమా
ఎవరైనా గురువు మీద భక్తి చూపుతున్నా, అది కేవలం లాభం కోసం, బయట కనిపించే ప్రయోజనం కోసం మాత్రమే అయితే—
కాయేన మనసా వాచా గురుభక్తిపరస్య చ
శరీరంతో, మనసుతో, మాటతో గురుభక్తిలో నిమగ్నుడై ఉండే వాడు—
గురుభక్తియుతే శిష్యే సర్వస్వవినివేదకే
గురువు మీద భక్తి కలిగి, తన సమస్తాన్ని అర్పించే శిష్యుడు—
మిథ్యాప్రయుక్తమన్త్రస్తు ప్రాయాశ్చిత్తీ భవేద్గురుః
మంత్రాన్ని తప్పుగా ఉచ్చరిస్తే, గురువు ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి.
దీక్షావిధిం ప్రవక్ష్యామి మన్త్రసామర్థ్యదాయకమ్
మంత్రానికి శక్తిని ఇచ్చే దీక్షావిధిని ఇప్పుడు నేను వివరంగా చెప్పబోతున్నాను.
అతో దీక్షేతి సా ప్రోక్తా సర్వాగమవిశారదైః
అందుకే, అన్ని ఆగమాలను బాగా తెలిసినవారు దీనిని 'దీక్ష' అని పిలుస్తారు.